To było piękne Recenzja (PC)

To, co powinno być dość długim i owocnym życiem, ostatecznie stało się cierniem w boku – brutalną walką z jednostronnym wnioskiem, że śmierć była nieunikniona i jedyną rzeczą, którą mógłem zrobić przed pływaniem do czystszych pastwisk, było zobaczenie horyzontu. To był pipe dream, który kiedyś miałem, aby popłynąć na powierzchnię i zobaczyć słońce własnymi oczami. Czas, niestety, nigdy nie był po mojej stronie, a chociaż miałem ocean do eksploracji, tylko tęskniłem za zobaczeniem brzegu. Chciałem zobaczyć zachód słońca – płonącą kulę ognia, którą kiedyś ujrzałem na starej . Dla mnie to był mit – niezrozumiały pomysł, którego nie moglibyście sobie wyobrazić, istniejący głęboko w podbrzuszu najciemniejszych mórz. Ale słyszałem historie. Słyszałem, że To było piękne.

To nie było trudną podróż, przyznaję, choć była to podróż, która nauczyła mnie czegoś niesamowicie ważnego – że muszę nauczyć się akceptować terminalną chorobę, która otaczała łuski na moim ciele. Bez subtelnej obietnicy “lepszego jutra” lub specjalnego cudu, które mogłoby dać mi fałszywe poczucie nadziei, wiedziałem zbyt dobrze, że nie będzie to długa podróż, i że nie będę mógł wrócić do domu po życiu mojego ostatniego życzenia. To miał być jeden sposób – ostateczna pielgrzymka, aby zobaczyć zachód słońca przed odejściem do ogromnych głębin i powrotem do kręgu życia. Dla tych na powierzchni było to nowy pomysł, ale dla mnie to było wszystko. Musiałem to zobaczyć.

Ostatnie życzenie

To było piękne to dość krótki trzeci-osobowy narracyjny przygodowy gra, w której gracze wcielają się w rolę bezimiennego rybaka, który, odkrywszy, że jego czas na Ziemi spadł do terminalnej choroby, postanawia wykluć plan: znaleźć zachód słońca. I to, krótko mówiąc, jest tam, gdzie ty zaczynasz swoją podróż – w ciemnych głębiach zanurzonej biomy, związanej z brzegiem i marzeniem o zobaczeniu przedstawienia zachodu słońca własnymi oczami. Nie ma wielu puzzle’ów do rozwiązania podczas twojej misji, aby przełamać powierzchnię, ale jest ocean pamiątek, które często przywołują trzy niezapomniane fazy: życie, nadzieję i akceptację, wszystkie w postaci różnych obiektów, sekretów i małych kieszeni morskich ciekawostek.

To było piękne nie jest fizycznie wymagającą grą, ponieważ nie przyjmuje wielu mechanik ani skomplikowanych systemów do rozważenia, nie mówiąc już o masteringu. Zamiast tego gra priorytetuje dość prosty podejście A-to-B, które pozwala ci poruszać się między różnymi obszarami podwodnego świata i kąpać się w okazjonalnym kąsku, który często serwuje ci na morskiej tacy, czy to jest zatopiona skarb stracony w czasie, ciepłe spotkanie z ojcem protagonisty, który również dołącza do ciebie w twojej podróży, aby znaleźć ten ważny zachód słońca, czy oświecający moment, który iluminiuje samą świętość życia. Podczas gdy przesuwasz się przez te momenty, gra również przypomina ci, że czas jest tak kapryśny jak wody, które prowadzą cię, i że świat porusza się do przodu, ale nie dla tych, którzy pływają w jego prądzie. Depresyjne, możesz powiedzieć – ale poruszające w tym samym czasie.

Przeciw prądowi

Na rekord, To było piękne nie było tym, czego oczekiwałem, aby być łzami festiwalem. Nie bierzcie mnie źle, stara się zajmować się niektórymi dość sentymentalnymi sprawami, w tym terminalnymi chorobami, nieuniknionymi losami i umierającymi życzeniami obcych. To ujmuje wiele z tych rzeczy z największą starannością i współczuciem, na pewno, ale również chybia w niektórych aspektach projektu. Weźmy protagonistę, na przykład. Z całym szacunkiem, deweloperzy nie mogli wybrać gorszego i, szczerze mówiąc, rybaka, który jest powszechnie nienawidzony, aby gwiazdkować w grze: anglerfish, który nosi ostry zęby i wiszącą żarówkę, do bootu. To działa, biorąc pod uwagę ustawienie gry – ustawienie, które w dużej mierze kręci się wokół ciemniejszych głębi morza i ryb, które je zamieszkują – ale nie jest to miłość do Finding Nemo.

Na odwrotnym boku gry, której raczej wątpliwy bohater, efekty wizualne są zaskakująco dobre. Dobrze, mówię, że są dobre, jak gdyby otwarcie stwierdzić, że są poza granicami niezależnej przygodowej IP, kiedy w rzeczywistości są one trochę bardziej minimalistyczne niż większość tytułów związanych z oceanem. Innymi słowy, nie jest to na tym samym poziomie co, powiedzmy, Subnautica – więc jeśli to jest to, czego szukasz, nie oczekuj odkrycia żadnych szczegółowych detali lub hipnotyzującej flory tutaj. Niemniej jednak, staje się zupełnie jasne od samego początku, że to nie jest wizualny mistrzostw ruchomych sztuk i kolorowych akwarel, ale raczej storybook – historia, która, chociaż ograniczona przez swój rozmiar i złożoność, ma przesłanie, które chce podzielić się z tobą. I myślę, że udaje się to przekazać niesamowicie dobrze – nawet z zębatym bohaterem w świetle reflektorów.

Werdykt

To było piękne to krótki, ale niesamowicie czysty i dobrze skoordynowany niezależny interes, który stara się wydobyć kilka emocji z graczy za pomocą poruszającej narracji i znaczącej moralności dotyczącej ważności spełniania marzeń w czasie, jaki masz na Ziemi, czy jesteś człowiekiem, rośliną czy anglerfish w najciemniejszych głębiach oceanu. Jest wiele wagi w tym względem, i tak, jeśli jesteś fanem smutnych historii z prawdopodobnymi scenariuszami i okazjonalnym przypływem emocji, to jest dobra szansa, że będziesz cieszyć się tym konkretnym anglerfish na godzinę lub dwie. To nie jest całkiem na tym samym poziomie co Journey, przyznaję, ale na pewno warto sprawdzić, jeśli aktywnie szukasz, aby przetrzeć beczkę na szybki skok do otchłani.