10 najlepszych gier Metroidvania na PlayStation Plus (wrzesień 2026)

Szukasz najlepszych gier Metroidvania na PlayStation Plus? Gry Metroidvania oferują idealne połączenie akcji, platformowania i głębokiej eksploracji. Pozwalają odblokowywać nowe moce, wracać po ukrytych ścieżkach i odkrywać nowe obszary, gdy stajesz się silniejszy. Przy tak wielu świetnych tytułach dostępnych w PS Plus, to idealny moment, aby zanurzyć się w tym ekscytującym gatunku. Oto lista dziesięciu zabawnych i wyróżniających się gier Metroidvania, które możesz grać już teraz.

Co definiuje najlepszą grę Metroidvania?

Dobra gra Metroidvania powinna dawać poczucie odkrywania dzięki połączonemu światu, w którym ścieżki łączą się ze sobą. Walka musi być wciągająca, z przeciwnikami i bossami, którzy sprawdzają umiejętności, nie będąc przy tym niesprawiedliwi. Najlepszy postęp następuje, gdy nowe zdolności lub narzędzia otwierają nowe obszary, zachęcając do powrotu do wcześniejszych stref z nowym celem. Styl wizualny i muzyka również odgrywają dużą rolę, tworząc odpowiedni nastrój na długie sesje. Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy, przygotowaliśmy listę najlepszych gier Metroidvania, które możesz cieszyć się na PS Plus.

Lista 10 najlepszych gier Metroidvania na PlayStation Plus w 2026 roku

Każda gra z tej listy oferuje ekscytującą walkę, sprytne ulepszenia i mapy zaprojektowane do głębokiej eksploracji.

10. Strider

Przecinaj wszystko w absurdalnej prędkości jako futurystyczny ninja

Strider początkowo podbił rynek jako klasyk arcade pod koniec lat 80., a ta odnowa przenosi tę samą energię do otwartej, połączonej mapy, którą możesz swobodnie eksplorować. Grasz jako Hiryu, ninja z plazmowym ostrzem, a od początku do końca nacisk kładziony jest na szybkie poruszanie się i przecinanie wszystkiego na swojej drodze. Roboty, żołnierze, gigantyczne mechaniczne stworzenia – nie ma to znaczenia. Hiryu zaczyna jako potężny i od razu staje się silniejszy, co już przeczy typowemu schematowi gier tego gatunku, w których zaczynasz słaby i stopniowo się rozwijasz. Tutaj jesteś zagrożeniem od pierwszego zamachu.

Jednak na początku brakuje ci dostępu, ponieważ niektóre ścieżki pozostają zamknięte, dopóki nie zdobędziesz nowych umiejętności przemieszczania się, które jednocześnie są ulepszeniami w walce. Eksploracja jest więc obecna, ale nie spowalnia cię tak, jak byś się spodziewał. Twórcy zaprojektowali każdą warstwę gry, aby zachować równowagę między prędkością a odkrywaniem, ponieważ Hiryu porusza się około ośmiokrotnie szybciej niż w oryginalnej wersji arcade. Wspinacz się po ścianach, odwracaj się od sufitów i pędź przez pokoje, nie tracąc tempa. Oczywiście projekt mapy nie ma takiej głębi jak np. Hollow Knight. Mimo to, jako szybki, agresywny side‑scroller z DNA Metroidvania, Strider doskonale spełnia swoją rolę.

9. Salt and Sacrifice

Poluj na zepsute czary w surowych, dwuwymiarowych krajobrazach

Salt and Sacrifice łączy dwa bardzo konkretne wpływy w jedną całość. Z jednej strony mamy dwuwymiarową eksplorację Metroidvania z hakami, skokami po ścianach i połączonymi mapami. Z drugiej – wyważoną, opartą na wytrzymałości walkę w stylu Souls, w której każdy atak, unik i blokada zużywa wytrzymałość, a chciwość w zamachach może skończyć się śmiercią nawet przy najprostszym przeciwniku. Grasz jako Inkwizytor, skazany przestępca, który dostaje jedną szansę na odkupienie, polując na zbuntowane czary w kilku ponurych krainach.

Rozgrywka koncentruje się na tropieniu tych czarowników, walce z ich sługami, a następnie starciu z samym czarodziejem w wielofazowym pojedynku. I Salt and Sacrifice zagłębia się w mechanikę polowania na czary, a każdy pojedynek z czarodziejem jest jak osobne mini‑wydarzenie, ponieważ bossowie przemieszczają się po mapie, przywołując stworzenia i zakłócając otoczenie w trakcie ruchu. Musisz ich gonić po terenie, zanim rozpocznie się ostateczna konfrontacja. Niektóre obszary jednak nagle podnoszą poziom trudności, a tempo nie zawsze wydaje się zrównoważone. Mimo to, jeśli lubisz metodyczną walkę połączoną z dwuwymiarową eksploracją, ta pozycja powinna znaleźć się na twojej liście gier Metroidvania na PlayStation Plus w 2026 roku.

8. Celeste

Wspinaj się na górę, staw czoła własnym demonom dzięki precyzyjnemu platformowaniu

Celeste jest, precyzyjnie mówiąc, precyzyjnym platformerem, a nie tradycyjną Metroidvanią. Dlaczego więc znalazła się na tej liście? Ponieważ sposób, w jaki strukturyzuje rozdziały, zamykane zdolności i ukryte przedmioty rozsiane po każdym ekranie, ma wiele wspólnego z projektowaniem Metroidvanii. Myślę, że fani Metroidvanii poczują się tu jak w domu. Grasz jako Madeline, młoda kobieta, która postanawia wspiąć się na górę, aby udowodnić coś sobie. W tej grze fabuła i trudność są ze sobą splecione w sposób rzadko spotykany gdzie indziej.

Twój zestaw ruchów pozostaje mały przez cały czas: możesz skakać, krótkotrwale chwytać się ścian i raz w powietrzu wykonać podskok. Jednak każdy rozdział wprowadza środowiskowe zwroty, które całkowicie zmieniają sposób, w jaki te trzy wejścia współdziałają. Wiatr popycha cię na bok w trakcie skoku. Pływające kryształy resetują twój podskok. Poruszające się bloki niosą cię przez korytarze pełne kolców. Umierasz setki razy w każdym rozdziale, ale odrodzenia są natychmiastowe, więc cykl „spróbuj‑umrzyj‑spróbuj ponownie” przypomina bardziej rozwiązywanie zagadki niż uderzanie w ścianę.

7. Child of Light

Przelatuj przez akwarelową baśń z turowymi walkami RPG

Porównałbym Child of Light do opowieści na dobranoc, którą możesz grać. Aurora, główna bohaterka, budzi się w sennym, malowanym świecie po tym, jak zostaje oddzielona od ojca, a jej celem jest przywrócenie światła, które zostało skradzione z nieba. Jednak to, co mnie zaskoczyło na początku, to fakt, że każdy dialog w tej grze jest rymowany. Każda rozmowa, każdy fragment narratora, każda interakcja pobocznych postaci jest napisana w wersach jak w książce dla dzieci. I brzmi to lepiej, niż się spodziewałem, ponieważ styl wizualny idealnie do tego pasuje, z miękkimi, akwarelowymi tłami, które wyglądają jak ręcznie malowane na płótnie. Cały nastrój utrzymuje się konsekwentnie przez całą grę.

Aurora zyskuje zdolność latania już dość wcześnie, a kiedy to następuje, swobodnie unosząc się po warstwowych środowiskach, odkrywasz ukryte skrzynie i zaglądasz w zakamarki mapy, które w innym wypadku mogłyby umknąć. Walki przenoszą się na osobny ekran z turową walką, a element czasowy jest tutaj kluczowy. Na dole pojawia się pasek pokazujący, kiedy ty i twoi przeciwnicy będziecie działać, i jeśli trafisz wroga w trakcie jego akcji, jego ruch zostaje anulowany. Cała walka kręci się więc wokół zarządzania tym, kto działa kiedy, a twój towarzysz świetlik może spowalniać wrogów lub leczyć twoją drużynę pomiędzy turami.

6. Rain World

Przetrwaj jako małe stworzenie na dolnym końcu ewoluującego łańcucha pokarmowego

Powiedziałbym, że Rain World to prawdopodobnie najbardziej niekonwencjonalny wybór na tej liście. Wyjaśnijmy więc tło. Jesteś slugcatem – dokładnie tak, jak to brzmi, miękkim małym stworzeniem będącym połączeniem śluzika i kota, które zostało oddzielone od rodziny. Twoim zadaniem jest ich odnalezienie. Jednak świat, w którym się poruszasz, nie przejmuje się twoją misją. Każde stworzenie wokół ciebie walczy o jedzenie, unikanie bycia zjedzonym lub szukanie schronienia, zanim śmiertelny deszcz zniszczy wszystko nad ziemią. A ty jesteś bardzo, bardzo nisko w łańcuchu pokarmowym. Jaszczurki będą cię polować przez wiele ekranów. Sępy będą nurkować z góry. Pająki będą cię wciągać w ciasne przestrzenie.

Jednak ci sami drapieżnicy również walczą ze sobą, więc czasem twoje największe zagrożenie zostaje wywiezione przez coś jeszcze większego. Dodatkowo, stworzenia w Rain World nie są zaprogramowane w sztywnej kolejności. Działają na podstawie indywidualnej logiki zachowań, z własnymi cechami i instynktami przetrwania, więc nieustannie podejmują decyzje niezależne od ciebie. Ruch jest celowo powolny i ciężki, bo w końcu jesteś małym, wrażliwym stworzeniem. Twoją bronią są jedynie włócznie i kamienie, które zbierasz w otoczeniu. Zanim nadejdzie każdy cykl deszczu, musisz zjeść wystarczająco jedzenia i dotrzeć do bezpiecznego schronienia, aby zahibernować, w przeciwnym razie tracisz wszystko.

5. The Rogue Prince of Persia

Runy parkouru w proceduralnie zmieniających się etapach z mieczami i kopnięciami

Seria Prince of Persia istnieje od dziesięcioleci, a jej charakterystyczny, akrobatyczny ruch i pułapki stały się stałym elementem platformówek akcji. Seria przeszła liczne reinwencje, od oryginalnego side‑scroller’a z 1989 roku po nowsze pozycje 3D i Metroidvania‑style’owy Lost Crown. The Rogue Prince of Persia plasuje się gdzieś pośrodku, łącząc bieganie po ścianach i walkę sztyletami, z których seria jest znana, z pętlą roguelite, w której śmierć cofa cię na początek. To bardziej roguevania niż tradycyjna Metroidvania, ponieważ mapa zmienia się przy każdej próbie, a permadeath jest wbudowany.

Jednak sposób, w jaki odblokowujesz nowe trasy i rozwijasz opcje w czasie, ma w sobie smak Metroidvanii. Ponadto, ponieważ etapy są generowane proceduralnie, przy każdej próbie napotkasz inne kombinacje broni i pasywnych zdolności. Ruch jest płynny i responsywny, a Książę potrafi biegać po ścianach w pionie, przeskakiwać nad wrogami, huśtać się na słupach i kopać przeciwników w pułapki, takie jak kolczaste pułapki i obracające się ostrza. To mocny wybór wśród najlepszych gier Metroidvania na PS Plus w 2026 roku, szczególnie jeśli szukasz czegoś z wysoką regrywalnością i dynamicznym rytmem.

4. Dandara: Trials of Fear Edition

Ruch bez grawitacji, w którym przeskakujesz między powierzchniami, aby eksplorować i walczyć

Większość dwuwymiarowych side‑scrollerów pozwala ci chodzić, biegać i skakać po platformach w poziomym obszarze. Dandara całkowicie usuwa tradycyjny ruch z równania. Nie możesz chodzić w lewo ani w prawo, nie możesz skakać w tradycyjny sposób, a grawitacja nie ma wpływu na twoją nawigację. Poruszasz się, celując w konkretne powierzchnie – podłogi, ściany, sufity – i wyrzucając się w ich kierunku. Gdy wylądujesz, przyklejasz się tam, dopóki nie skierujesz się gdzie indziej i nie skoczysz ponownie. Ta jedyna mechanika przekształca całą grę, od eksploracji pokoi po podejście do wrogów i rozwiązywanie zagadek środowiskowych.

Świat o nazwie Salt jest pełen rozgałęzionych ścieżek i połączonych obszarów zamkniętych za zdolnościami, które zdobywasz w miarę postępu. Walka działa w tym samym schemacie, ładując pociski, gdy jesteś przytwierdzony do powierzchni, a potem celując i strzelając do wrogów, którzy również przeskakują po pokoju. Starcia z bossami, moim zdaniem, to moment, w którym ruch bez grawitacji naprawdę rozkwita, ponieważ odbijanie się między ścianami i sufitami, jednocześnie unikając pocisków i celując własnymi strzałami, tworzy wyjątkowy rodzaj wyzwania. Wśród najlepszych gier Metroidvania na PlayStation Plus, Dandara jest dziką kartą, ponieważ burzy zasady dotyczące tego, jak te gry powinny obsługiwać ruch.

3. Monster Boy and the Cursed Kingdom

Przełączaj się między formami zwierząt w trakcie skoku, aby rozwiązywać warstwowe zagadki środowiskowe

Monster Boy kontynuuje dziedzictwo serii Wonder Boy, a jego główną atrakcją są transformacje zwierzęce. Grasz jako Jin, który na początku zostaje przeklęty w świnię, a potem stopniowo odblokowuje kolejne formy zwierząt, zbierając kule rozrzucone po mapie. Masz więc świnię, która wyczuwa ukryte przejścia i rzuca zaklęcia, węża, który przeciska się przez wąskie szczeliny i wspina po ścianach, żabę, która może wieszać się na hakach językiem, lwa z potężnym szarżowaniem oraz smoka, który lata i zieje ogniem. Gra wymaga, byś zmieniał formy w trakcie jednego skoku. Możesz skoczyć jako żaba, złapać hak, a natychmiast przełączyć się w węża, by przyczepić się do ściany nad nim.

W rzeczywistości, im dalej postępujesz po mapie, tym bardziej kreatywne stają się te sekwencje, czasem łącząc trzy lub cztery transformacje z rzędu, by przejść jedną komnatę. Jednak prawdziwą siłą jest projekt zagadek, który łączy wszystkie elementy. Pokoje mają pierścienie w określonych kolorach, dźwignie na sufitach, poruszające się platformy i pułapki, które wymagają przemyślenia, której formy użyć i kiedy. Owszem, wczesne sekcje są nieco proste, gdy masz tylko formę świni, ale gdy odblokujesz trzy lub cztery formy, gra rozrasta się ogromnie, a powrót do wcześniejszych obszarów z nowymi zdolnościami odsłania rzeczy, które przegapiłeś przy pierwszej wizycie.

2. Dead Cells

Losowo generowane biegi po zamku z permadeath, dziesiątkami broni i szybką walką

Dead Cells zajmuje dziwne miejsce, jeśli chodzi o etykiety gatunkowe. W tradycyjnej Metroidvanii masz stałą mapę, do której wracasz i odblokowujesz nowe ścieżki dzięki zdolnościom zdobywanym z czasem. Dead Cells zapożycza tę ostatnią część, czyli eksplorację zależną od zdolności, ale wszystko inne mocno przechyla się w stronę roguelite. Środowiska zmieniają się między biegami, śmierć cofa cię do samego początku, a twoje bronie i ulepszenia znikają razem z tobą. Jednak zdolności, które odblokowujesz, by dostać się do nowych tras, pozostają z tobą na stałe.

Twórcy sami nazwali to „RogueVania”, co moim zdaniem jest najuczciwszym opisem. Trudność rośnie w kolejnych poziomach wyzwania, więc nawet po jednorazowym ukończeniu gry czekają trudniejsze wersje z nowymi typami wrogów i mniejszą liczbą zabezpieczeń. To brutalna, wciągająca pętla. Jeśli chodzi o najlepsze gry Metroidvania na PS Plus w 2026 roku, Dead Cells to tytuł, do którego będziesz wracał długo po tym, jak uznasz, że widziałeś już wszystko.

1. Hollow Knight

Eksploruj ogromne podziemne królestwo owadów z precyzyjną walką i ukrytymi sekretami wszędzie

Hollow Knight jest tradycyjną Metroidvanią w pełnym tego słowa znaczeniu i jest typem gry, który przypomina, dlaczego ten gatunek w ogóle istnieje. Grasz jako mały, milczący rycerz, który schodzi do podziemnego królestwa pełnego owadów, starożytnych ruin i zapomnianych cywilizacji. Im głębiej schodzisz, tym bardziej zdajesz sobie sprawę, jak ogromne jest to miejsce. Jest ponad tuzin regionów połączonych organicznie, co oznacza, że często natrafiasz na obszary, których się nie spodziewałeś. Jednak gra nie podpowiada ci kierunków ani punktów orientacyjnych. W rzeczywistości nie zobaczysz, gdzie już byłeś, dopóki nie odnajdziesz konkretnej postaci ukrytej gdzieś w każdym regionie.

Dlatego eksploracja wydaje się początkowo celowo powolna i otwarta, a ja to uwielbiam. Zyskujesz nowe zdolności ruchu w miarę postępu, takie jak wspinanie po ścianach czy nurkowanie w dół, które przerywa podłogi, i każda z nich otwiera cały świat w nieprzewidziany sposób. Stare ślepe zaułki nagle stają się nowymi trasami. Leczenie wymaga, byś stał nieruchomo nieco ponad sekundę, co w trakcie walki z bossem jest wiecznością. Spotkania z bossami są zaprojektowane wokół tej właśnie wymiany. Na koniec trudność znacznie rośnie, szczególnie w starciach z bossami, gdzie musisz nauczyć się wzorców ataków przez powtarzanie. Uważam to za definicyjny tytuł w każdej liście najlepszych gier Metroidvania na PlayStation Plus i nie uważam tego za przesadę.

FAQs

Czy potrzebuję doświadczenia w Metroidvania, aby cieszyć się tymi grami?

Nie, a kilka z nich to świetne punkty wejścia. Monster Boy and the Cursed Kingdom jest przystępny, ponieważ ma częste punkty zapisu, szybkie podróże i wyrozumiałą strukturę punktów kontrolnych. Celeste również wprowadza cię łagodnie dzięki opcjom asyst, które pozwalają dostosować trudność do twojego komfortu. Jednak gry takie jak Hollow Knight i Rain World mogą przytłoczyć, jeśli nigdy wcześniej nie grałeś w ten gatunek, więc sugerowałbym zacząć od czegoś łagodniejszego i stopniowo podnosić poziom.

Które z tych gier Metroidvania na PS Plus są najtrudniejsze?

Rain World to prawdopodobnie najtrudniejszy tytuł na tej liście, ponieważ ekosystem działa na własnych zasadach, a przetrwanie zależy od ich trudnego poznania. Hollow Knight również znajduje się w czołówce, zwłaszcza w późniejszych starciach z bossami, gdzie wzorce ataków stają się nieustanne. Dead Cells może być również surowy na wyższych poziomach trudności, ale losowa struktura oznacza, że zawsze możesz spróbować innego podejścia w kolejnej próbie. Jeśli szukasz bardziej relaksującego doświadczenia, Child of Light i Monster Boy and the Cursed Kingdom są znacznie łatwiejsze do przejścia.

Jak długo trwa ukończenie tych gier?

Czas różni się znacznie. Strider i Celeste można ukończyć w około sześć do ośmiu godzin, więc są świetne, jeśli masz napięty harmonogram. Hollow Knight z kolei może łatwo pochłonąć czterdzieści lub więcej godzin, jeśli chcesz zbadać wszystko. Dead Cells jest trudny do określenia, ponieważ poszczególne biegi są krótkie, ale pętla odblokowywania nowych tras i ekwipunku może zajmować miesiące. Salt and Sacrifice oraz Monster Boy and the Cursed Kingdom plasują się w środku, trwając około piętnaście do dwudziestu godzin każda.

Czy którakolwiek z tych gier Metroidvania ma tryb wieloosobowy lub kooperację?

Child of Light posiada lekką funkcję kooperacji, w której drugi gracz może kontrolować postać towarzysza podczas walki. Salt and Sacrifice obsługuje zarówno lokalną, jak i internetową kooperację, więc możesz stawić czoła bossom z przyjacielem. Jednak większość tej listy opiera się na rozgrywce solo. Dead Cells, Hollow Knight, Celeste i Dandara: Trials of Fear Edition to doświadczenia wyłącznie dla jednego gracza od początku do końca.

Jeśli mógłbym zagrać tylko w jedną grę z tej listy, którą powinienem wybrać?

Hollow Knight, i to oczywisty wybór. Ilość zawartości w tej grze jest oszałamiająca w stosunku do ceny, a jakość walki, eksploracji i projektowania świata jest konsekwentnie wysoka. Ale jeśli chcesz coś z większą regrywalnością i krótszymi sesjami, Dead Cells będzie lepszym dopasowaniem. A jeśli nigdy wcześniej nie miałeś do czynienia z Metroidvanią, Monster Boy and the Cursed Kingdom to najłagodniejsze wprowadzenie na tej liście.