MIRROR MIRROR Recenzja (PC)

Byłem tutaj wcześniej. Spoglądając wstecz, myślę, że byłem tutaj kilka razy wcześniej. W środku nocy, obok niepokojącej korytarza, znów znajduję się tu, walcząc z tym wiecznym koszmarem — piekłem niepokoju i rozpaczy, splątanymi wizjami i niewytłumaczalnym uczuciem, że coś, gdzieś, czai się w ciemności, czekając z zapartym tchem. Ten świat jest pusty — izolowany, nawet — i nie mogę do końca powiedzieć, co jest prawdą, a co fikcją. Tutaj tylko ściany mogą mnie oświecić. MIRROR MIRROR na ścianie, gdzie jestem, i gdzie jest drzwi?

To jest okrągły cykl, akt znajdowania się przy wyjściu z jednych drzwi, by znaleźć się z powrotem przy innych — jak labirynt bez centrum, lub niekończący się korytarz bez innego sposobu ucieczki. To wystarczająco, by każdy stracił rozum. W rzeczywistości, definicja, która krąży wokół słowa szaleństwo ma to wyryte w kamieniu: że robienie czegoś niezliczoną ilość razy i oczekiwanie innego wyniku to, według kuratorów wszystkich akademii, podpałka szaleństwa.

Tutaj szaleństwo pasuje do narracji niezwykle dobrze. Jak P.T. i wiele innych psychologicznych horrorów, które powstały wokół niego, rzuca mroczny cień na proces wahadłowy — proces, który głównie polega na prowadzeniu użytkowników przez te same punkty historii i znane szczegóły, ale także na aktywnym zmuszaniu podróżnych do uginać się pod absurdami, które tworzą się po drodze. Świat się zmienia, tak jak twoje ciągle zmieniające się nastawienie. Nie ma ucieczki, ale jest drzwi. Może tym razem będzie inaczej? Może, może, świat zaskoczy cię w następnym pętli, lub tym po nim, lub po nim. To czas, aby zapukać.

Odbicie pamięci

MIRROR MIRROR zaczyna się od pamięci — przejścia czasu, które wydaje się nieco znajome, podobnie jak ściany, które tworzą dom, w którym się znajdujesz. Bez kontekstu lub pomocnej dłoni, możesz tylko iść do przodu i wydrążyć warstwy przed tobą, używając minimalnych narzędzi do eksploracji pokoi i stopniowego rozplątywania sekretów, które manipulują twoimi otoczeniem przy każdym kroku. Nie ma wielu rozstajnych dróg do rozważenia, są tylko perpetualne cykle, z których każdy ma swój własny sposób, aby uczynić twoją podróż bardziej zagadkową przy każdej ulatującej chwili. Gdy jedno drzwi się otwiera, inne za tobą zamyka się. Kampania postępuje, ale świat pozostaje w bezruchu. Albo przynajmniej, subtelne zmiany w atmosferze utrzymują to, abyś nie zauważył wszystkiego na raz, ale raczej małe, drobne szczegóły.

MIRROR MIRROR jest symulatorem spaceru w swojej istocie, i tak, naturalnie, nie musisz poddać się żadnym skomplikowanym mechanikom lub scenariuszom walki. To trochę jak Layers of Fear, w tym sensie, że cała podróż spędzana jest na przechodzeniu z jednego pokoju do następnego, i śledzeniu serii chleba na drodze, w nadziei, że następny etap doprowadzi cię gdzie indziej, jeśli nie do nowego punktu historii, to do zupełnie innego odbicia tej samej tapiserii. Z tylko garstką puzzle do rozwiązania i ograniczoną liczbą wskazówek do znalezienia, możesz łatwo pokonać ją w zaledwie godzinę, plus minus. To wszystko dość liniowe w tym zakresie: wchodzisz w jedną pętle, zbierasz wskazówkę, a następnie przechodzisz do następnej pętli, podczas gdy świat wokół ciebie stopniowo staje się bardziej skomplikowany.

Czuję, że oczy obserwują

Z jednej strony, świat się zmienia, tak jak ponury nastrój, który wiąże się z prostym aktem przesuwania się przez ten sam wir kilka razy. Ale z drugiej strony, są inne rzeczy, które biorą udział w ewolucji tej historii — byt, jeśli można tak powiedzieć. Oprócz nieustannie zmieniającej się natury domu i jego wnętrza, MIRROR MIRROR dostarcza dodatkową warstwę do swojej zewnętrznej powłoki — anomalie i makabryczne działania, w większości, które mają naturalną tendencję do pojawiania się, gdy najmniej się spodziewasz, tworząc periodyczny wzór częstych podskoków i wątpliwych spotkań z dwiema istniejącymi rzeczywistościami. Typowy psychologiczny horror, można powiedzieć — kompletny z wszystkimi typowymi tropami niezależnego symulatora spaceru.

Tak bardzo chciałbym ugryźć język tutaj, ale muszę powiedzieć, że historia tutaj jest trochę kliszowa. To tak kliszowe, w rzeczywistości, że nie potrzebujesz daru jasnowidzenia, aby zrozumieć sytuację. W próbie trzymania się tradycyjnych wartości, stara się trzymać cię w ciemności, i z tylko zapominalskim protagonistą do naśladowania, to naprawdę jest kwestią śledzenia kroków, aby “rozplątać sekrety” jego przeszłości. To jest fabuła, którą widzieliśmy tak, tak wiele razy wcześniej. I tak, jeśli to przekonywująca zagadka o amnezjaku w przerażającej krainie szalonych horrorów, której szukasz — wybierz, podstawowo; to jest uczta za dziesięć centów.

Werdykt

MIRROR MIRROR na ścianie, kto jest bardziej zdezorientowany niż ja, jeśli nie świat i jego lore? Uwielbiam pomysł zagubienia się, ale również uwielbiam pomysł znalezienia wyjścia, gdy sprawy stają się trudne. Tutaj wyjście nie jest malowane na czarno i biało, chociaż kamienie milowe, które podejmujesz, aby dojść do końcowego celu, są bezwstydnie przejrzyste. I to jest w porządku, o ile nie będziesz miał nic przeciwko śledzeniu bułek na drodze przez godzinę lub dwie. Jednak jeśli to bezdenne morze skrętów i zwrotów, które pobudzają twoją fantazję, to możesz mieć trudności z uzyskaniem przyjemności z wielu liniowych komponentów tutaj.

Dobra wiadomość jest taka, że MIRROR MIRROR zawiera solidną kolekcję dobrych strachów i momentów pełzającej niepewności. Ma również dobre wizualizacje, i tak, chociaż brakuje mu w dziale historii, a także jego zdolności do uwolnienia się od typowych tropów psychologicznego horroru, są tu jakościowe kości do rozgryzienia. Czy to najlepszy niezależny horror, jaki kiedykolwiek zagrałeś? Prawdopodobnie nie, nie. Ale, jeśli lubisz gry takie jak Layers of Fear, Madison, lub P.T., to myślę, że będziesz cieszyć się wyciąganiem przyjemności z tego konkretnego baryłki.