Suit for Hire Review (PC)

Er kan maar één John Wick zijn, Keanu Reeves zelf. Maar via virtuele gaming kun je zelf de legendarische huurmoordenaar belichamen. Hoewel er genoeg game-adaptaties zijn, vangen geen van hen de adrenalinekick van de franchise helemaal. Die eindeloze kogelregen, waarbij iedereen die het waagt om in je weg te staan, in de afgrond wordt gestuurd. Of het nu je vertrouwde pistool is dat vijanden in het niets blaast, je vuisten die in flinterdunne lichaamsdelen rammen, of welk melee-wapen je ook maar oppakt, John Wick blijft de gevaarlijkste moordenaar. En dat allemaal in de naam van zijn vermoorde puppy.

Hoewel Suit for Hire zich niet rechtstreeks als een John Wick-adaptatie presenteert, zijn de inspiraties levendig en duidelijk. Veel van de niveaus zijn rechtstreeks uit de actiefilms gehaald, met name de onvergetelijke top-down-scène uit John Wick Chapter 4. Als alternatief kan dit indie-third-person- en top-down-perspectief-spel een oplossing zijn voor Sifu-fans die graag geweren in de mix willen gooien. Er zijn veel parallellen te trekken tussen Suit for Hire en Hotline Miami, Hitman, Max Payne, enz. Wat duidelijk is, is dat wanneer je de credits ziet, je een ervaring hebt gehad die stoutmoedig, snel, bruut en stijlvol is.

Nog twijfelend? Laten we eventuele vragen die je hebt via onze Suit for Hire review hieronder beantwoorden.

Just Because

Als je vastbesloten bent om door games te spelen met een overtuigend verhaal, kom je uit Suit for Hire teleurgesteld. Ik zal je waarschuwen, het is precies het ontwerp waar het spel op gericht is. Na alles, is er weinig reden waarom huurmoordenaars uit pensioen moeten komen – kijkend naar jou, Jason Statham. Je hebt geen ijzeren verhaal nodig om een volledige aanval op vijanden te lanceren. Geen onverwachte wendingen en bochten. Als iets, het opnemen van ingewikkelde mysteries in het midden van het slaan van hoofden kan afleiden van de momentane flow van gevechten. Dus, ik ben niet helemaal boos op Suit for Hire omdat het amper een verhaal heeft. Alles wat je krijgt qua verhaal is in de beschrijvingen van de missies die je uitvoert.

Dit zijn gevaarlijke contracten die wereldwijd aan je worden uitgegeven. En ze houden allemaal in dat je stromen vijanden moet doden, soms bazen, dat is alles.

Skilled Assassin

Niet alle missies zijn hetzelfde, zelfs als de doelen overlappen. Je wordt vaak in verschillende soorten prachtige locaties gegooid. Een slechterikenlandhuis hier, een fictieve stad Toronno daar. Niets buitengewoons, zal ik zeggen. Maar zeker gevarieerd. Je kunt schakelen tussen de top-down-arcade en de third-person shooter-perspectief. Elk heeft zijn voordelen, hoewel ik zou betogen dat het eerste het betere optie is. Vanuit een top-down-weergave kun je de creativiteit van het niveau-ontwerp waarderen. Verschillende kamers incorporeren verweven paden. Sommige hebben tijdelijke muren en deuren die je naar beneden kunt trappen. Andere hebben explosieve vaten die je kunt gebruiken om groepen vijanden uit te schakelen.

Door alle voordelige punten van een kaart te visualiseren zoals deze overeenkomt met vijandelijke locaties en patrouilles, kun je je aanvallen en bewegingen ketenen om het niveau-ontwerp te maximaliseren. En dat zal de flow van gevechten verhogen, waardoor een snel tempo van schietpartijen tegen golven van vijanden ontstaat. Derde-persoon-schieten, aan de andere kant, is een prominent aangevraagde functie tijdens de Early Access-periode. En gamers lijken te genieten van de toevoeging in de 1.0-versie van het spel. Het stelt inderdaad een meer hands-on-benadering van gevechten mogelijk, waarbij je afwisselt tussen geweerschoten, botte wapenaanvallen en hand-to-hand-gevechten.

Welk perspectief je ook verkiest, je zult nog steeds genieten van het brute en snelle tempo van gevechten. Je bent altijd in beweging, dodend elk vijand in zicht. Terwijl je in groepen vijanden kunt lopen, helpt de Suit for Hire-richt-assistent om nog steeds nauwkeurige kopshots te maken. En terwijl de hoofden in een bloederige chaos spatten, is het echt bevredigend. Je kunt ook de vertraagde tijd-mechanica gebruiken, die gemakkelijke prooi van groepen vijanden kan maken.

Switch It Up

Wapens zijn niet zo gevarieerd als ik had gehoopt. Je hebt je gebruikelijke pistolen, shotguns, aanvalsgeweren en meer. Hoewel ik de verschillen tussen hen waardeer, waar sommige wapens dual-wielding toelaten, andere je toelaten om meerdere vijanden te markeren voordat je schoten afvuurt, terwijl andere pantser kunnen doorboren. Houd er rekening mee dat je ook wapens van vijanden kunt oppakken, inclusief katanas. Of gebruik maken van de botte melee-wapens die in de omgeving worden gevonden, zoals honkbalknuppels.

Wapens hebben beperkt munitie, precies zeven kogels. Er is ook een maximum van één magazijn dat je kunt dragen. Anders moet je een vijand per schot uitschakelen om munitie aan te vullen. Als je een schot mist, kun je melee-uitval doen om munitie te verdienen. Dit is waar stiekemheid van pas komt, door stilletjes aan te sluipen naar een vijand om een gladde finishing move uit te voeren. Anders moet je je gevechten verstandig kiezen en altijd in beweging zijn om munitie van vijandelijke drops op te pakken. Ik vind dit een perfecte balans tussen risico en beloning. Door munitie te verliezen gebeurt niet te vaak om straf te voelen. Maar het is ook een vervelende gedachte om in de achterhoofd te houden.

Ondertussen biedt Suit for Hire je verschillende bewegingen, inclusief ontwijken, dashen en rollen. En door deze te combineren met de verschillende geweren en hun nuances, evenals botte wapenaanvallen, melee-uitval en occasionele stiekemheid, geniet je van een vrij zelfonderhoudende moment-tot-moment-gevechtsflow.

Look Around You

Suit for Hire heeft een goede job gedaan om ook omgevingsvariëteit te includeren. Ik noemde de explosieve vaten die je tactvol kunt schieten om groepen vijanden uit te schakelen. Maar er zijn andere destructibele gebieden die je kunt benutten. Glazen oppervlakken kunnen, bijvoorbeeld, worden gebroken om als opening of ontsnappingsroutes te dienen wanneer je overweldigd wordt. Er zijn ook opslagkisten, die essentiële dekking bieden. Of je kunt ze breken om vijanden af te leiden. Er is geen vaste regel voor het maximaliseren van de items en objecten die je kunt interacteren (of vernietigen).

En deze kleine dingetjes zijn wat de algehele dynamische gameplay van Suit for Hire toevoegen. Het kan even duren voordat alles samenkomt. Maar wanneer alle gevechtssystemen en -mechanica klikken, is het resulterende eindeloze gevechtsexplosie opwindend.

A Few Cons

Terwijl Suit for Hire waarschijnlijk de adrenaline-fix is die je hebt gezocht, komt het met een paar caveats. Niets te groot, zoals de graphics, die als minimalistisch en saai kunnen overkomen. Met name in derde-persoon-weergave zijn de gebreken in graphics meer levendig, waardoor ze laten zien hoe basic sommige details en omgevingen eruitzien. Het is misschien omdat het spel oorspronkelijk voor een top-down-weergave is gemaakt, wat nog steeds de beste manier is om het spel te spelen.

Na een tijdje kan de vijandelijke AI je gaan irriteren. Dezelfde archetypen blijven opduiken, met amper gevarieerde aanvalspatronen. Toch wordt dit niet te erg, dankzij de algehele brute en snelle flow van gevechten.

Ook kun je problemen hebben met de naamloze protagonist. Behalve enkele cosmetische aanpassingen die je op hem kunt doen om hem te laten opvallen, heeft hij geen solide achtergrondverhaal of unieke persoonlijkheid. Maar ik twijfel er niet aan dat Suit for Hire is gemaakt om alle “fluff” die actie-avonturen aan hun campagnes toevoegen, te includeren.

Anderszins loopt Suit for Hire vlot. En hoewel het niet speciaal innoveert op vergelijkbare games die voorheen zijn verschenen, behoudt het de kernaspecten die dit soort games verslavend maken, en dat is een ongegeneerde adrenaline-gedreven gevoel voor een huurmoordenaar wiens puppy te vroeg van hem is afgenomen.

Verdict

Games zoals Suit for Hire glijden gemakkelijk onder de radar door. Maar laat deze niet aan je voorbijgaan, tenminste als je op zoek bent naar een ster in je eigen moorddrama. Mits je geen hoge verwachtingen hebt van een game met gladde visuals en diepgaande verhalen. Suit for Hire houdt vast aan zijn wapens, figuurlijk en letterlijk. Het geeft je verschillende contracten om te doden en stuurt je op verschillende missies, doorspekt met maffiakkers. En alles wat je hoeft te doen is ze in het hoofd schieten, non-stop, totdat het contract is voltooid.

Soms komen er een paar bazen opdagen, hoewel een beetje schaarser dan ik had gehoopt. En nieuwkomers hoeven zich geen zorgen te maken dat ze moeilijke noten zijn om te kraken. In feite gebruikt het hele spel een beheersbare moeilijkheidsgraad die elke gemiddelde gamer gemakkelijk kan navigeren.

Moeilijke gevechten zijn niet Suit for Hire‘s doel; eerder is het om je te laten voelen als een echte huurmoordenaar, John Wick-stijl. En op dat punt slaagt het, misschien wel meer dan enige van de John Wick-adaptaties die je hebt gespeeld. De niveau-ontwerpen voelen alsof ze uit de films zijn geplukt, waardoor je echt in scenario’s wordt ondergedompeld die de beroemde huurmoordenaar heeft meegemaakt. De actie houdt nooit op, waarbij je constant in beweging bent, schietend, slaand en hakend elk vijand in zicht. En als beloning krijg je meer munitie om nog meer vijanden te doden.

Een paar minpunten duiken op en nu. Met betrekking tot minimalistische graphics en kleine vijandelijke variëteit. Anderszins, bereid jezelf voor op de achtbaan, het bloederige leven van een huurmoordenaar.