10 beste platformgames op Xbox Game Pass (oktober 2026)

Wil je duiken in enkele van de beste Xbox Game Pass-platformgames in 2026? Game Pass zit boordevol geweldige avonturen waarin je kunt springen, klimmen en vechten door prachtige werelden. Dus, of je nu van snelle actie houdt of van langzame verkenning en puzzeloplossingen, er wacht iets perfects op je.

Wat maakt de beste platformgames?

Geweldige platformgames gaan verder dan alleen springen over gaten. De beste bieden strakke levelontwerpen, solide mechanica en een wereld die leuk aanvoelt om doorheen te bewegen. Sommige slaan hard met snelle gevechten en grote uitdagingen. Andere nemen hun tijd met diepe verhalen of slimme puzzels. Het belangrijkste is hoe elk deel van het spel interessant blijft.

Met dat in gedachten rangschikt deze lijst de top 10 Xbox Game Pass-platformgames die verschillende sterktes bieden, van strakke, op uitdagingen gebaseerde levels tot langzamere, meer atmosferische reizen. Beginnend bij nummer 10, dit zijn de platformgames die je in 2026 moet bekijken.

10. Contrast

Schakel tussen 3D- en 2D-schaduwen om slimme puzzels op te lossen

Contrast is een platformgame met een idee waar ik absoluut van hou. Je speelt als Dawn, en Dawn blijkt de denkbeeldige vriend van een klein meisje genaamd Didi te zijn. Nu gaat Didi’s familie door moeilijke tijden, haar ouders zijn gescheiden, en het verhaal draait er in essentie om dat zij alles weer in elkaar probeert te zetten. Maar hier is het interessante deel: je beleeft dit allemaal via Dawn’s unieke vermogen om in schaduwen op elke verlichte muur te verdwijnen en er als platte, 2D-platforms doorheen te bewegen. Dus je loopt een moment in een volledig driedimensionale wereld, en het volgende moment glijd je over de muur als een silhouet.

Het gevoel van de jaren 1920 in deze wereld is hier ook het vermelden waard, met cabaretsingers en circusartiesten overal, en jazz op de achtergrond. En de vertelstijl gebruikt een slimme aanpak waarbij bijna elk personage, behalve Dawn en Didi, verschijnt als een schaduw op muren. Je luistert naar gesprekken tussen Didi’s ouders, ziet hun ruzies afspelen als schaduw-silhouetten, en gebruikt diezelfde schaduwvormen vervolgens als platforms om hoger te klimmen of nieuwe gebieden te bereiken. Contrast is gemakkelijk een van de meer creatieve beste platformgames op Game Pass die je nu kunt pakken, als je een korte en doordachte ervaring wilt.

9. Limbo

Leid een stille jongen door een donkere, gevaarlijke wereld vol dodelijke vallen

Limbo volgt een jonge jongen die ontwaakt in het midden van een donker bos, op zoek naar zijn zus. Er is geen dialoog, geen tekst en geen enkele uitleg. Het scherm is bijna grijswaarden met veel korrel en onscherpte, wat vanaf de allereerste seconde een benauwend gevoel creëert. Je beweegt van links naar rechts, springt over gaten, sleept kratten en ontwijkt gevaren. En alles om je heen is ontworpen om je op gruwelijke wijze te doden als je zelfs maar een beetje verkeerd inschat. Zaagbladen, berenklemmen, gigantische spinnen, instortende structuren.

De makers bij Playdead beschrijven het zelfs als een “trial and death”-ervaring, dus je kunt al zien hoe meedogenloos de gameplay wordt. Bovendien zijn er geen tutorials. Je leert door te sterven, te kijken wat er mis ging, en vervolgens je aanpak bij de volgende poging te heroverwegen. Puzzels verschuiven geleidelijk van eenvoudige obstakelvermijding in het bos naar uitgebreide, op fysica gebaseerde uitdagingen met zwaartekrachtmanipulatie, bewegende tandwielen en geëlektrificeerde rails. Hier draagt de grijswaarden‑look enorm bij. Zelfs de jongen zelf is slechts een kleine zwarte silhouet met gloeiende witte ogen.

8. Little Nightmares

Overleef een angstaanjagend schip als een klein kind in een gele regenjas

Als we het hebben over donkere en verontrustende platformgames, duikt Little Nightmares nog dieper in dat gebied. Je speelt als Six, een klein kind met een felgele regenjas, en je zit gevangen in een enorm drijvend schip genaamd de Maw. De Maw is bevolkt door groteske, overgrote wezens die allemaal op zoek zijn naar hun volgende maaltijd. En Six, die ongeveer zo groot is als een schoen vergeleken met deze wezens, moet sluipen, klimmen en zich een weg banen door kamer na kamer om een uitweg te vinden. Je kunt je vastgrijpen aan richel, slingeren aan hangende voorwerpen, dingen duwen en trekken in de omgeving, en een klein aansteker gebruiken om te zien in pikdonkere gebieden.

De puzzels zijn eenvoudig van ontwerp, zoals een stoel door een kamer slepen om een hoge plank te bereiken, maar de context eromheen geeft elk moment gewicht. Je sluipt langs blinde wezens die volledig op geluid vertrouwen om je te jagen, en de kleinste misstap kan ervoor zorgen dat je wordt gegrepen en opgeslokt. De schaal van de wereld is ook het vermelden waard, want de kamers, meubels en gangen zijn zo ontworpen dat je ongelooflijk klein lijkt. Deuren zijn massief. Tafels torenen boven je uit. En dat constante gevoel van klein zijn ten opzichte van je omgeving maakt van de Maw een levende, ademende nachtmerrie waar je wanhopig aan wilt ontsnappen.

7. It Takes Two

Speel als twee poppen die proberen een gebroken huwelijk te herstellen door samen te werken

It Takes Two vereist twee spelers. Er is geen solo‑optie, geen AI‑metgezel die invult. Jij en een andere persoon, op dezelfde bank of online, spelen het hele spel samen. Ik vind dat de stoutste ontwerpkeuze hier is, omdat het spel zo toegewijd is aan co‑op dat het weigert hierop concessies te doen. Het verhaal draait om Cody en May, een getrouwd stel op het punt van scheiding. Hun jonge dochter Rose, teleurgesteld over de breuk, activeert per ongeluk een magische spreuk die beide ouders in handgemaakte poppen verandert. Vanaf dat moment moeten zij hun weg terug naar hun menselijke lichamen vinden, begeleid door een irritante (opzettelijk) sentient relatie‑adviesboek genaamd Dr. Hakim.

Vervolgens introduceert elk hoofdstuk volledig nieuwe mechanieken voor beide spelers, die vaak verschillen afhankelijk van of je Cody of May bent. Bijvoorbeeld, Cody kan de tijd terugspoelen terwijl May een kloon van zichzelf maakt om verre platforms te bereiken. De twee rollen vullen elkaar altijd aan, wat betekent dat constante communicatie met je co‑op‑partner een must is. De variëteit hier is ook krankzinnig. Het ene level speelt als een dungeon‑crawler, een ander verandert in een on‑rails shooter, en je stuit zelfs op competitieve mini‑games die verspreid over de wereld staan. Ik heb in de loop der jaren veel co‑op‑games gespeeld, en maar weinig van hen wisselen hun mechanieken zo agressief.

6. Human Fall Flat

Wankele fysiek personages strompelen samen door droomland‑puzzels

Human Fall Flat is hilarisch omdat het personage dat je bestuurt nauwelijks recht kan lopen. Bob, de protagonist, heeft de coördinatie van iemand die net wakker is geworden uit een dutje op een draaiende stoel. En omdat elke arm apart wordt bestuurd, wordt zelfs iets eenvoudigs als het beklimmen van een richel een komisch sketch. Je grijpt, duwt jezelf halverwege omhoog, verliest je greep, val achterover, en belandt op de een of andere manier met je gezicht tegen een muur. Ik heb meer tijd besteed aan lachen om de mislukkingen in Human Fall Flat dan aan de meeste echte komediespellen, wat waarschijnlijk verklaart waarom het ook zo’n enorme hit werd onder streamers en content‑makers.

Anders dan de slapstick, zitten er slimme puzzels verspreid over zwevende droomland‑levels, waarbij elke puzzel meerdere oplossingen heeft. Een vergrendelde deur voor je? Pak wat dozen, stapel ze tegen de naastgelegen muur en klim eroverheen. Of vind een balk, gebruik die als een ramp. Het spel vertelt je nooit wat het “juiste” antwoord is. Bovendien kunnen er tot acht spelers online meedoen, en wanneer je zoveel wiebelige personages in één omgeving brengt, volgt absolute chaos. Mensen grijpen elkaar, slingeren per ongeluk vrienden van kliffen, falen eenvoudige sprongen op spectaculaire wijze. Deze dingen worden routine na een paar sessies.

5. MOTORSLICE

Parkour door een afbrokkelende megastructuur met een kettingzaagzwaard

MOTORSLICE is een actie‑platformer over een meisje genaamd “P” die wordt gestuurd naar een enorme verlaten structuur vol met losgeslagen bouwmachines. Haar taak is om elke machine binnenin te vernietigen en eruit te komen. En haar favoriete wapen is, nou ja, een kettingzaag. De Braziliaanse indie‑studio Regular Studio maakte eerder een puzzel‑platformer genaamd Togges, die kleurrijk en luchtig was, dus MOTORSLICE als deze ruige, snelle hindernisbaan door brutalistische betonnen gangen lijkt een onverwachte sprong voor hen. Maar het werkt.

P kan langs muren rennen, glijden, hurken en luchtstunts uitvoeren om gaten te overbruggen en dodelijke vallen die over de megastructuur verspreid liggen te ontwijken. Haar kettingzaag dient ook als een voortbewegingsinstrument, zodat je hem gebruikt om onmogelijke afstanden tussen platforms te overbruggen wanneer gewone sprongen tekortschieten. Over de baas‑gevechten gesproken, je klimt rechtstreeks op de enorme machines, zoals dumpwagens en kranen, en snijdt ze stuk voor stuk. Het is een fysieke, close‑up benadering van baasgevechten. Uiteraard wordt de beweging soms stijf, en sommige sprongen vereisen een tweede of derde poging.

4. Planet of Lana II

Meisje en pluizige vriend lossen puzzels op om hun planeet te beschermen

Planet of Lana II begint twee jaar na het eerste spel, waarin een jong meisje genaamd Lana en haar kleine, kat‑achtige vriend Mui hun thuisplaneet redden van een robotinvasie. Mui is een pluizig zwart wezen met grote, nieuwsgierige ogen, en de band tussen hen twee vormt het hart van de serie. Deze keer is de invasie voorbij, maar de robots en hun technologie blijven achter, en verschillende stammen beginnen ze op hun eigen manier te gebruiken. Machtspelingen, gebroken vrede, stammen in conflict. Lana is hier ook ouder, en het verhaal wordt donkerder terwijl ze begraven waarheden over haar planeet en over zichzelf opgraaft.

In de puzzels verdelen Lana en Mui het werk, waarbij Lana het klimmen en springen doet terwijl Mui zich in krappe plekken sluipt. Mui kan wilde dieren kalmeren, machines dwarsbomen en Lana helpen langs bewakers te glippen, en het vervolg voegt nog meer trucjes voor beiden toe. Bovendien is er nu zwemmen, waarbij Lana door heldere koraalriffen en oude, ondergelopen ruïnes duikt. Je verstoppen voor patrouilles is een groot onderdeel, en als je wordt gezien word je teruggestuurd naar een nabijgelegen punt voor een snelle herstart. Het is een ontspannen keuze onder de beste Game Pass‑platformgames die 2026 te bieden heeft, en zeker een verfrissende afwisseling na het kettingzaag‑rumoer van MOTORSLICE.

3. Super Meat Boy 3D

Precisieplatformen met directe dood, nu volledig in 3D

Super Meat Boy werd in 2010 een icoon als een meedogenlijk moeilijke 2D-platformer. Meat Boy, een klein blokje rauw vlees, moest Bandage Girl redden van de kwaadaardige Dr. Fetus over honderden hindernisbanen vol zaagbladen en spijkerstrikken. Contact met elk gevaar leidt tot onmiddellijke dood en een directe respawn aan het begin van het level. Ik herinner me dat het origineel een van die “pak‑en‑gooi‑je‑controller” ervaringen was. Nou, de formule is nu volledig driedimensionaal, en Meat Boy kan springen, langs muren glijden, horizontaal langs muren rennen en in de lucht dashen om zijn bereik te vergroten of bepaalde platforms te breken.

De camera staat vast, geïnspireerd op hoe Super Mario 3D World zijn perspectief hanteert. Je werkt in feite met hoeken die het spel voor je kiest. En dat kan lastig zijn, want diepte inschatten in een precisieplatformer waarin alles je met één aanraking doodt, vraagt om enige aanpassing. Toch, zodra de besturing onder de knie is, ontstaat er een vloeiende stroom van muur‑runs die overgaan in dashes over gevaarlijke levels. Misschien mijn favoriete detail is de replay‑functie: nadat je een level hebt voltooid, worden al je pogingen tegelijk op het scherm afgespeeld. Zo zie je tientallen Meat Boys rennen, terwijl de mislukte pogingen geleidelijk verdwijnen.

2. SpeedRunners 2

Race vrienden door side‑scrolling tracks terwijl je ze off‑screen saboteert

SpeedRunners 2: King of Speed is een competitieve multiplayer‑platformer waarin tot acht spelers online tegelijk door 2D side‑scrolling tracks racen. Het spel verloopt als volgt: iedereen loopt over dezelfde lusende track en probeert binnen het gedeelde scherm te blijven. Als je achter de rand van het scherm valt, word je geëlimineerd, en een ring van vuur sluit geleidelijk in op de overgebleven renners. De laatste overgebleven wint de ronde. De originele SpeedRunners uit het midden van de jaren 2010 verwierf een cult‑volgersschare en werd zelfs opgepikt als esport door de Electronic Sports League, wat opmerkelijk is voor een kleine indie‑titel. Daarom draagt het vervolg hoge verwachtingen van een gepassioneerde community.

Momentum is hier alles. Je bouwt snelheid op door van hellingen af te glijden, met een grijphaak te zwaaien en boost‑pads te raken die over de tracks verspreid staan. Power‑ups zoals vuurballen, bevriezingsstralen, gouden haken en nieuwe toevoegingen zoals draagbare teleporters gooien elke race in complete chaos. En SpeedRunners 2 introduceert een modus genaamd “Playground” waarin de regels volledig buigen, met scenario’s als de vloer die in lava verandert of munten die over de hele kaart verzameld moeten worden. Het ondersteunt ook lokale multiplayer op consoles, zodat couch‑sessies met vrienden extreem luid kunnen worden. Vriendschappen kunnen na een paar rondes een beetje lijden, maar het is de moeite waard.

1. Denshattack!

Voer skateboardtrucs uit met een zwaartekracht‑ontkennende trein door Japan

Denshattack is, zonder twijfel, het vreemdste concept op deze hele lijst. Je speelt als Emi Araki, een ramen‑bezorger die terechtkomt in een ondergrondse sport genaamd “Denshattack”, waar machinisten strijden door trucs met hun treinen uit te voeren. Ja, treinen. Ollies, kickflips, grinds en luchtspins, allemaal uitgevoerd met een volwaardige treinwagen op rails. Als je ooit een Tony Hawk‑game hebt gespeeld, herken je meteen het DNA, maar nu is het skateboard vervangen door een zwaartekracht‑ontkennende locomotief die door een levendige Japanse dystopie raast. Ik kon eerlijk gezegd niet geloven hoe goed deze absurde mash‑up in de praktijk werkt.

Trucs worden uitgevoerd met de rechter analoge stick, waarbij vegen en halve cirkels verschillende bewegingen activeren, en het aaneenschakelen ervan bouwt een combo‑multiplier op die je score verhoogt. Je racet door courses in acht regio’s, van rustige dorpen tot door corporaties gecontroleerde steden, vechtend tegen rivaliserende treinbendes en bizarre bazen zoals mecha‑magische meisjes en mechanische wormen. Tee Lopes, bekend van zijn werk aan de Sonic Mania‑soundtrack, leverde hier de muziek, en de J‑Pop‑boss‑battle‑tracks zijn ongelooflijk aanstekelijk. Je kunt je trein ook aanpassen. Onder de beste Game Pass‑platformers van 2026 is Denshattack de wildcard‑keuze die geen concurrent heeft in zijn genre.

Veelgestelde vragen

Vereisen al deze platformers een Xbox Game Pass Ultimate‑abonnement?

De meeste games op deze lijst zijn beschikbaar op meerdere Game Pass‑niveaus. Nieuwere dag‑een titels zoals Denshattack!, Super Meat Boy 3D, en Planet of Lana II verschenen eerst op de Ultimate‑ en PC‑tiers. Oudere keuzes zoals Limbo, Contrast, en Human Fall Flat maken al lang deel uit van de catalogus en zijn doorgaans ook toegankelijk op Standard.

Welke van deze Game Pass‑platformers kunnen met een andere persoon gespeeld worden?

It Takes Two is volledig gebouwd rond co‑op voor twee spelers, dus een partner is daar essentieel. Human Fall Flat ondersteunt ook co‑op met meerdere spelers tegelijk. SpeedRunners 2 ondersteunt tot acht spelers in competitieve wedstrijden. De rest van de lijst leunt op solo, maar die drie dekken de multiplayer‑kant goed.

Zijn een van deze games geschikt voor jongere spelers?

Human Fall Flat is waarschijnlijk de veiligste keuze voor kinderen omdat de toon luchtig is en de op fysica gebaseerde puzzels eerder grappig dan stressvol. Denshattack! heeft ook een heldere, kleurrijke, anime‑geïnspireerde uitstraling zonder zware thema’s. Aan de andere kant, Limbo en Little Nightmares II behandelen duisterdere onderwerpen en gespannen scènes, dus die zijn beter geschikt voor tieners of ouder.

Welke game op deze lijst is het beste instappunt voor iemand die nieuw is met platformgames?

Human Fall Flat is de gemakkelijkste aanbeveling omdat het tempo ontspannen is en falen nooit strafend aanvoelt. Planet of Lana II is een andere solide optie aangezien de puzzels de speler natuurlijk begeleiden zonder hen te overweldigen. Maar als precisie‑platformgames intimiderend klinken, blijf dan zeker uit de buurt van Super Meat Boy 3D in een vroeg stadium; die vereist snelle reflexen en een hoge tolerantie voor herhaalde doods.

Hoe moeilijk zijn de moeilijkere games op deze lijst?

Super Meat Boy 3D is duidelijk de moeilijkste keuze hier, met levels die de speler keer op keer doden tot de timing klikt. MOTORSLICE heeft ook veeleisende gedeelten, vooral tijdens baasgevechten waar platformen en gevechten overlappen. Limbo zit ergens in het midden, met puzzels die nadenken vereisen maar zelden oneerlijk aanvoelen. Als moeilijkheid een zorg is, Planet of Lana II en Human Fall Flat bieden een veel zachtere algehele ervaring.

Zullen een van deze platformgames binnenkort Game Pass verlaten?

Day-one launches zoals Denshattack!, Super Meat Boy 3D, Planet of Lana II, en SpeedRunners 2 blijven meestal minstens een jaar na release op Game Pass. Oudere titels zoals Limbo, Contrast, en Human Fall Flat zijn al lange tijd op de service, maar Microsoft draait games periodiek uit zonder veel voorafgaande kennisgeving. Het is een goede gewoonte om elke paar weken de sectie “verlaat binnenkort” in de Game Pass‑app te controleren.

Is een internetverbinding vereist om deze platformgames te spelen, of kunnen ze offline gespeeld worden?

Zolang de games gedownload zijn op de console of pc, kunnen de meeste offline gespeeld worden zonder problemen. Limbo, Contrast, Super Meat Boy 3D, MOTORSLICE, Little Nightmares II, en Planet of Lana II zijn allemaal single‑player ervaringen die prima zonder verbinding draaien. SpeedRunners 2 vereist uiteraard online toegang voor multiplayer‑wedstrijden, en It Takes Two heeft een verbinding nodig voor online co‑op. Game Pass vereist af en toe een online check‑in om het abonnement te verifiëren, maar dat is een platformvereiste en geen spel‑specifieke.