HELLMART Recensie (PC)

Ik bedoel geen disrespect voor degenen die de voorkeur geven aan hun wekelijkse boodschappen tijdens het heksenuur, maar ik moet toegeven, mensen die de neiging hebben om naar de convenience store te gaan tijdens deze schemerperiodes zijn, in alle ernst, meer verdacht dan de gewone dagwandelaar. Neem het van mij, een nachtuil die weet om de supermarkt te vermijden na het donker. Ik ben er geweest—naar HELLMART, als je wilt—and ik heb de gruwelen gezien die vorm krijgen tussen de bevroren voedselgangen en de DIY-afdeling. Om te zeggen dat ik graag terug zou gaan naar het vrolijk krabben van een to-do-lijst in de toekomst zou niet waar zijn. Nee, omdat wat me zorgen baart is dat, ondanks het feit dat het van een geheel andere aard is, HELLMART veel weg heeft van de meeste Britse markten — zelfs overdag, vreemd genoeg.

Ik heb veel van deze rare simulators ontmoet in het verleden, waarvan de meeste ofwel de saaiheid van een grafuursdiens hebben weerspiegeld ofwel hebben geprobeerd om anderszins gewone situaties te laten voelen onderdrukkend en ongemakkelijk. Neem Happy’s Humble Burger Farm bijvoorbeeld. In die wereld had je niet alleen een oude burgerzaak en een glimlachende koe als mascotte; je had een mompelende chef en een monotone ambiance, een spookachtige ouderwetse visuele esthetiek en een intrigerend gevoel dat iets niet in de haak was. Nou, het blijkt dat HELLMART niet zo anders is. In dezelfde geest als Happy’s Humble Burger Farm of The Boba Teashop, tapt HELLMART in de groteske aard van de nachtelijke rituelen—de donkere en mysterieuze diensten waarin klanten zich hullen in dubieuze kenmerken, en banen plotseling overgaan van reguliere routine taken in absurd en vaak bizarre doelen die geen enkel doel dienen behalve om je te doen twijfelen aan je levenskeuzes. Als een echte grafuurdienst, dan.

HELLMART is veel zoals je typische job simulator, in die zin dat het van je vereist om taken te voltooien, je voorraad te organiseren, de kassa te bedienen en klanten te helpen. Hetgene dat deze supermarkt onderscheidt van je traditionele winkelbeheer, is dat je niet alleen je tijd besteedt aan het uitvoeren van generieke taken in de winkel; je bereidt je gangen ook voor op de nachtelijke bombardementen van een schijnbaar eindeloze stroom van vreemde klanten en bovennatuurlijke gebeurtenissen. Zie, HELLMART is verdeeld in drie tijdperken: ochtend, avond en nacht. In de ochtend kom je de behoeften van het publiek tegemoet terwijl je werkt aan het invullen van je quotum. In de avond investeer je je geld in defensieve activa en winkelupgrades. En ‘s nachts bereid je je voor om de menigte aan te pakken terwijl de wereld overgaat van een redelijk gewone plek naar een poel van verderf voor de satanische verdachte. Dat, in het kort, is wat HELLMART is: een evenwichtsoefening die een goed geoliede combinatie van management, analyse en frequente monitoring vereist.

Als je bekend bent met supermarktsimulators, dan heb je waarschijnlijk dit verhaal eerder gehoord. Wat je hier gameplay-wise hebt, is een corridor-romper die voornamelijk bestaat uit heen en weer volleyen tussen gangen, artikelen op voorraad zetten en boven en buiten gaan om de behoeften van klanten te vervullen die, eerlijk gezegd, niet kunnen schelen of je leeft of sterft. Dat is het eerste deel van de ervaring—een deel dat, helaas, niet veel doet om de basis-elementen van een standaard chore core sim te verheffen. Het tweede deel van de baan is wel een beetje interessanter, in die zin dat het bestaat uit het bijhouden van vreemde gasten, het monitoren van camerabeelden en het overleven tegen alle verwachtingen in terwijl de klok de uren wegtikt. Er zijn upgrades om te verkennen, defensieve maatregelen om te installeren en verschillende eindes om te ontgrendelen, dus het is niet alleen een een-truc-paard.

Het slechte nieuws hier is dat, ondanks het feit dat er een dozijn of meer upgrades zijn om doorheen te gaan tijdens je supermarktstage, HELLMART je niet toestaat om bepaalde takken op de boom te ontgrendelen. Het is een beetje als window shopping, in die zin dat het openlijk toont een collectie functies op de achtergrond, maar je niet toestaat om ernaar te informeren, laat staan je geld eraan uit te geven om gebruik te maken van hun voordelen. En als je je afvraagt waarom het spel je niet toestaat om bepaalde upgrades te ontgrendelen, nou, sluit je dan bij de club aan, want ik ben net zo verward als jij.

Natuurlijk, als je de technische problemen en het feit dat, meerdere eindes buiten beschouwing gelaten, de gameplay-lus een beetje repetitief en saai is, kunt negeren, dan kun je wel, in alle eerlijkheid, een verrassend vermakelijke indie horror-ervaring hier krijgen. Weer, het doet niet veel om de wielen opnieuw uit te vinden, noch gooit het de proverbiale spanner in de werken om anderszins betekenisloze taken meer belonend te laten voelen. Maar dan, aangezien het is, respectvol, een supermarkthorror, komt het ook niet als een grote verrassing, eigenlijk.

Gelukkig zijn er tonnen aan uitstekende functies hier die de algehele ervaring complementeren, waaronder een solide progressiehaak die je op de rand van je stoel houdt, een unieke selectie van vreemden en bezoekers en een kwaliteitsselectie van jump scares tijdens de schemerdiensten. Het ziet er niet altijd goed uit, maar het is een stuk schoner dan de meeste van je C-lijst horrors. Het is ook detailhandelswerk, en dus zit de duivel in de details, natuurlijk. Is het een perfect spel? Absoluut niet, nee. Maar dan, voor een paar dollar, verdient het zeker de aandacht van degenen met een ijzeren hart voor grafuurscenario’s.

Oordeel

HELLMART heeft het potentieel om een briljante indie horror te zijn, maar het faalt helaas om de quota te halen vanwege de technische fouten en anti-progressie-upgrades die je ervan weerhouden om de volledige reeks artikelen te ervaren. Dit wil niet zeggen dat het allemaal slecht is; het is slechts het erkennen van het feit dat, als het niet was voor een handvol slechte keuzes en schijnbaar misgealignde gameplay-tropen, het een veel, veel beter spel zou zijn. Het is nog steeds de moeite waard om de vraagprijs te betalen, houd er rekening mee, aangezien de positieve aspecten in de meeste gevallen de negatieve aspecten overtreffen. Toch, als je op zoek bent naar een perfecte winkelbeheer-simulator met vlekkeloze progressie en gladde animaties, dan kun je misschien beter overwegen om je loon uit te geven aan een andere arme kassamedewerker. Zei iemand Happy’s Humble Burger Farm?