De Boba Teashop Recensie (PC)

Eerst Happy’s Humble Burger Farm, daarna Coil’s Containment, en nu The Boba Teashop. Zeg wat je wilt, maar het lijkt erop dat er een patroon ontstaat—een vrijwel verwarde, onorthodoxe reeks VHS-achtige broodkruimels die, hoewel ze nog steeds verschillen in scoops, hamburgers en bellen, allemaal één ding gemeen hebben: een nachtmerrie-achtige twist op een anderszins onschuldige carrière.

In Happy’s Humble Burger Farm had je Toe—a chef die nonchalant vleespasteitjes omkeerde in tandem met een wereld die eindeloos buigde en heen en weer gleed tussen een twijfelachtige realiteit en een lucide koortsdroom. In Coil’s Containment had je Mr. Coil—the pin-eyed ijscreme-ondernemer die een plechtige belofte deed om havoc te wreaken op je dagelijkse routine als je faalde om een behoorlijk inkomen te verdienen. En hier , in The Boba Teashop, heb je drie dingen: een ogenschijnlijk onschuldige café, een repository van nieuwsgierige klanten, en een geest die niet goed kan onderscheiden tussen feit en fictie. Opnieuw, het patroon ontstaat.

In een poging om de fundamenten van zijn tegenhangers uit te breiden, The Boba Teashop rolt de vetbesmeurde tapijt uit voor een heel, heel eenvoudige gameplay-lus, waarin spelers boba-thee-recepten moeten maken, deze aan klanten moeten serveren, en onvrijwillig getuige moeten zijn van de verontrustende gebeurtenissen die een anderszins soepele en bevredigende thee-maakervaring teisteren. Het is geen verrassing dat het maken van de boba-thee zelf geen probleem is; het is de wereld eromheen, en de psychologische kwelling die het met zich meebrengt als je je dagelijkse routine uitvoert.

Benieuwd om meer te horen over Mike Ten‘s boba-gecentreerde VHS-horror? Neem dan een kop en ga zitten — we melken deze voor alles wat hij waard is.

Een Kopje Boba

The Boba Teashop werpt zijn schaduw over een jonge vrouw genaamd Risa die, na te hebben geconcludeerd dat de corporate wereld niet haar speciale kop thee was, besluit om wortels te planten in een andere pot—een pot met wortels in melkthee en boba. En dit, in het kort, is waar je het verhaal bij bent: in het begin van deze spannende carrièremogelijkheid om je dromen te verwezenlijken als een beginnende boba-mixoloog. Maar, er is een probleem: er gebeuren een aantal vreemde gebeurtenissen om je heen, en er is geen manier om te weten wie, wat, of waarom ze boven je schouder hangen als je elke kop voor de gasten die je winkel binnenkomen.

Wat de gameplay betrift, is er niet veel voor je om in te bijten buiten de A-tot-B-actie van het gieten van melkthee in een plastic kop en het toevoegen van de gebruikelijke boba-perlen voor dat extra flamboyante uiterlijk. Natuurlijk zou je half verwachten dat een spel over het maken van boba-thee een ingewikkeld mengpaneel en een solide aantal recepten zou hebben, om maar te zwijgen. Helaas is dat niet het geval hier, aangezien het proces zichzelf meer of minder beperkt tot een eenvoudige multi-stap procedure, die allemaal kan worden gedaan via een van de verschillende apparaten achter je toonbank. En geloof het of niet, dit is, heel eenvoudig, de bulk van de ervaring: het maken van boba.

Na Kantoortijd

Natuurlijk zou een psychologische horror geen horror zijn als het zich aan dezelfde basisstructuur van een generieke chore-core-simulator hield. O, er is meer hier dan dat, zoals blijkt. Terwijl de gameplay een beetje saai en luchtig is, heeft het in feite een aardig aantal kruispunten voor je om te overwinnen—dialoogbochten, voor het grootste deel, die je de mogelijkheid geven om het verhaal een beetje te vormen. Bijvoorbeeld, elke zoveel klant kan in je boba-winkel komen met een ultimatum bovenop hun normale bestelling. In één geval vraagt een klant je om een telefoonnummer, op het moment waarop je kunt beslissen of je het wel of niet aan hen geeft. En net als veel spellen die keuze-gebaseerde scenario’s aannemen, gebeuren bepaalde dingen afhankelijk van welke optie je kiest. Toegegeven, deze keuzes hebben niet noodzakelijkerwijs invloed op het thee maken—maar het is een leuke toevoeging.

Het hart en de ziel van The Boba Teashop liggen niet in de winkelbeheer-afdeling, maar in de atmosfeer die het creëert in de loop van de reis. Met zijn VHS-visuele effecten in de buurt, maakt het spel een poging om het beeld over tijd te vervormen, met klanten die geleidelijk sinistere trekjes krijgen, en de tedere, liefdevolle sfeer die langzaam meer waakzaam en bedreigend wordt met elk voorbijgaand moment. Werkt het? Eh, het genereert een aardige selectie van jump scares en onrustbarende effecten, maar ik zou niet zeggen dat het altijd zijn doel treft. Maak je geen zorgen, de VHS-overlay kan natuurlijk eng en, hoewel tijdloos en zelfs nostalgisch, nog steeds een passende keuze voor de setting zijn. Voeg een kist met lege uitdrukkingen, low-poly-gezichten en een handvol poppen-achtige bewegingen toe aan de smeltkroes, en je hebt een behoorlijk spookachtige boba-peer.

Conclusie

Als het VHS-visuele effecten zijn die je interesse wekken, of misschien zelfs het idee om te duiken in een permanente lus van boba-mengen en twijfelen aan je geestelijke staat, dan denk ik dat je een leuke tijd zou hebben om parels in deze onrustbarende dimensie te doen. Het is niet drastisch anders dan Coil’s Containment, in de zin dat je veel van je tijd doorbrengt met het uitvoeren van dezelfde basis taken, maar ook met een wereld die constant zijn humeurwisselingen aanpast om iets van een onvoorspelbare aard te adopteren die je kan laten twijfelen aan het volgende evenement. Het doet dat veel—tot het punt waarop je vaak vergeet om te gieten de boba, voor het geval iets zou kunnen springen uit onder het houtwerk op elk moment.

Het is een eenvoudig spel: maak boba, serveer boba, en rol met alles wat het vaak uitdeelt. Het is onwaarschijnlijk dat je wilt blijven hangen voor een heel weekend, maar zoals een boba-thee in het algemeen, zul je vinden dat de eerste slok een stuk beter smaakt dan de smaakloze parels die rond de rand zweven. Met andere woorden, je zult waarschijnlijk vinden dat de eerste paar slokken smaakvol zijn, maar zoals veel koude drankjes, kan één te veel slokken een zuur geluid op je tong en zelfs een hoofdpijn veroorzaken. Toch, als je ongebruikelijke horrors met B-movie-jump-scares leuk vindt, dan wil je deze opdrinken de volgende keer dat je op zoek bent naar een goedkope thrill.