Oudere Tijd Transport Recensie (PC)

Ik zeg niet dat ik kan de geluidssnelheid breken of zo, maar als ik op mijn mobiliteitsscooter klim, ben ik bliksemsnel – “sonische knal” snel. De passagier die achter me aanrijdt in een geïmproviseerde wagen – degene die nu zijn knieën over het asfalt schaaft en me smeekt om de remmen in te drukken – is daarentegen niet zo enthousiast over dit als ik. Maar ik kan me niet druk maken over dat soort dingen, want ik ben degene die rijdt, en zelfs met een paar gehoorapparaten kan ik hun woorden nog steeds niet ontcijferen, laat staan hun negatieve gedachten overwegen. In deze wereld geeft het Old Timer Transport netwerk de toon aan, zelfs als dat betekent dat we een paar touch-and-go-rechtszaken en mogelijke manslagklachten moeten doorstaan onderweg.

Ik rijd rond in deze reconstructie van een Playmobil zandbak, half afvragend waar het allemaal mis is gegaan, en half bezorgd over hoeveel plezier ik lijkt te hebben met het versnellen van turbo-aangedreven mobiliteitsscooters van molshopen en het begaan van een absurde hoeveelheid misdaden. Ik denk dat ik het goed doe, maar anderzijds, met weinig taken om te voltooien, weet ik niet helemaal zeker in welke richting ik ga. Maar, naar wat ik heb begrepen, is dit goed; ik moet een primitieve en, durf ik te zeggen, enigszins basic stadsbeeld patrouilleren, en afwisselen tussen twee taken: chaos veroorzaken aan boord van dit onnatuurlijke vaartuig van mij, en ongelukkige zielen naar het ziekenhuis brengen om een boete te vermijden. De wereld staat in brand – maar dat is goed, denk ik.

Met Just Die Already die al aangeeft dat indie-ontwikkelaars deze twijfelachtige wens hebben om de ouderen te straffen, begin ik me af te vragen wat het is dat ze hebben gedaan om zo’n behandeling te verdienen. Nog steeds, ik heb één ding geleerd van dit: opstandige pensionado’s maken voor geweldige doelwitten.

Leven in de snelle baan

Old Timer Transport maakt geen omwegen met zijn concept – een concept waarin, hoewel enigszins controversieel en gebrek aan consideratie voor zijn gekozen doelwitten, de makers vrijwillig kiezen om pensionado’s en hun stereotypes om te keren. In deze wereld vind je geen kudde gammon-en-kidney-mensen die prioriteit geven aan leven in de langzame baan; integendeel, je vindt een horde van roekeloze pensionado’s die liever hun buurman met hun mobiliteitsscooter platdrukken dan de wekelijkse woordzoeker met hun dierbaarste vrienden aanpakken. En ik kan me niet beklagen over dat soort dingen, zelfs als het een beetje, zullen we zeggen, uit de bocht is.

Het spel is eenvoudig, net als de omgeving die zijn premisse en bijna alles wat zijn vier muren versterkt, vlees geeft. Gegeven, er is niet een enorme hoeveelheid verhaal om te absorberen hier, laat staan enige twists of turns die je aan het randje van je stoel kunnen houden voor een dozijn uur, in dat opzicht. Nee, Old Timer Transport is een beetje meer gimmicky dan dat. Het is een PvP-spel in hart en nieren, en dus geeft het prioriteit aan frontale voertuiggevechten en zinloos rondrijden boven alles anders in het boek. Werkt het ? Eh, het werkt niet niet , maar zoals veel komische ideeën, is het een subjectieve zaak. Geniet je van het idee om door de straten te scheuren op de rug van een mobiliteitsscooter? Als dat zo is, dan is het geweldig. Maar als dat niet zo is, dan zul je misschien moeite hebben om je aan te passen aan de pijpen die dit OAP-centrische zandbak construeren.

Een paar ontbrekende tanden

Het doel is zo rechttoe rechtaan als het maar kan zijn: breng je patiënten naar het ziekenhuis. Klinkt eenvoudig, nietwaar? Nou, het zou eenvoudig zijn, als het niet was voor de andere pensionado’s die tooth en nail vechten om je lading te stelen en een paar ongewenste obstakels aan je reis toe te voegen. Als je die dingen uit de vergelijking kunt halen, dan kun je zeggen dat het een eenvoudig spel is. De realiteit is echter, met een fysica-gebaseerd besturingssysteem en een wereld die voortdurend explodeert en verse manieren vindt om het landschap op je hielen te veranderen, is dit geen eenvoudige prestatie. Maar dat is PvP voor je, denk ik: zinloze chaos op een zilveren schotel.

Ik kan niet zeggen dat Old Timer Transport er lelijk uitziet, want het mist een paar tanden van een complete set. Het is glanzend en het is levendig, ik geef toe – maar dat is ongeveer alles wat het te bieden heeft als onderdeel van zijn vrij beperkte scope. Niet dat dit het primaire brandpunt is, hoor. Zeker, als je voorbij kunt gaan aan het feit dat het eruitziet als een kinderkleurenschrift op adrenalineboosters, dan zou je het geen probleem moeten vinden. Het is een budgetvriendelijke onderneming, als zodanig, dus ik zou er niet mee instappen met de hoop om iets speciaals of memorabels te zien. En er zijn een paar bugs hier, ook – kleine dingen, niets majorlijk game-brekers, maar dingen die een beetje extra tijd in de oven kunnen gebruiken.

Uitspraak

Old Timer Transport is zo gimmicky als je zou verwachten van een spel dat zijn hart op zijn mouw draagt en zijn valse tanden in zijn mond. Het is een leuk concept, ik geef toe, en het heeft net genoeg van die komische aantrekkingskracht om je een uur of twee te laten scheuren op je mobiliteitsscooter tussen andere stops. Met dat gezegd, kan ik niet zeggen dat het overloopt van dingen om te doen buiten de algemene scoot-en-slaughter-proeven. En ik zal eerlijk zijn, de wereld zelf is niet zo druk of zo stralend als het zou kunnen zijn, met slechts een kleine selectie van setstukken en punten van interesse voor je om te profiteren van tijdens je tijd in de hotseat.

Ik denk dat, als je doet genieten van niche PvP-titels die zichzelf niet al te serieus nemen, dan zul je waarschijnlijk een kick krijgen van het starten van de wielen van Old Timer Transport. Als je erin kunt stappen met de verwachting dat het een goedkope romp door een vrij generieke wereld is die niet de same fixtures van een steviger, vleesiger en structureel superieure IP biedt, dan zou je moeten kunnen vinden een soort van waarde in deze schamele set tanden.