Zombie Graveyard Simulator – Proloog Recensie (PC)

Het is de ochtend na weer een slapeloze nacht, en opnieuw is deze schep van mij begonnen met zijn routine van het uitwisselen van zombiebloed en beenmerg voor nog een morbide essentie – een bloeiende boeket van rozen en post-begrafenisbloemen. Met de dageraad, moet ik snel af komen van de resten van de vorige nacht en me voorbereiden op de agenda voor vandaag – een routine die zal bestaan uit het graven van verse grafkuilen, het onderhouden van de integriteit van de sombere wortels en het doen van alles wat ik kan om een sterker verdedigingssysteem op te zetten voor de gebeurtenissen die later vanavond zullen plaatsvinden. Als de zon ondergaat, zullen de ondoden weer opstaan, en als ik niet voorbereid ben, zullen deze opgehoopte lijken snel ongevoelig worden voor mijn ambities. Het is het begin van een nieuw hoofdstuk in Zombie Graveyard Simulator, en ik begin al te twijfelen of ik wel wat het nodig heeft om te overleven.

Tijdens de dag zijn de taken gemakkelijk – ontspannend, zelfs. Negen van de tien keer vind ik mezelf afwisselend tussen een handvol landbouwexploitatie – graven, lijken cremeren en bloemen verkopen aan rouwende families. Het is morbide werk, dat geef ik toe, maar tenminste kan ik een gevoel van voldoening krijgen met elk passerend moment. Maar ‘s nachts – dat is waar dingen een beetje slechter worden. In de nacht veranderen mijn vredige karweitjes snel in iets morbiders. Als de zombies naar de kuil komen, is het doel niet langer om te bouwen, maar om te verdedigen. En ik ben moe, baas – maar als alles gezegd en gedaan is, iemand moet het doen.

Vuile Werk

Zombie Graveyard Simulator is niet drastisch anders dan uw standaard zakelijke simulerings spel: u heeft een stuk land, een spoel upgrades om te ontgrendelen en een eenvoudig progressiesysteem dat u uitnodigt om door verschillende scenario’s te snijden en langzaam maar zeker de structurele complexiteit van uw ambacht te vergroten. En maak u geen zorgen, de Proloog heeft verschillende andere draden voor u om op te graven, maar dit is, voor het grootste deel, het vuur dat de baan aanwakkert – het onderhouden van een stuk land en het doen van het gebruikelijke vuile werk van een begraafplaatsbeheerder. Kortom, u gebruikt uw schep om begrafenisplaatsen op te graven, verschillende sponsen om vuil van grafstenen te schrapen en een selectie van bloemen om elke plot te versieren, enzovoort.

De nacht is een ander verhaal. Als de zon ondergaat, verandert de workload van tedere klusjes in een zwaardere, vuilere en iets meer belastende aangelegenheid. In een typische torenverdedigingsscenario, vraagt het spel u om verschillende valstrikken te kiezen, te distribueren en te verdedigen tijdens elke nacht, en om alles wat u in uw arsenaal heeft te gebruiken om zombies te weerstaan als ze proberen uw gewassen te plunderen en uw begraafplaats te plunderen. Natuurlijk, hoe langer u standhoudt, hoe groter uw kans om een betere beloning te krijgen, enzovoort. En dat is eigenlijk wat de begrafenisshift is: zombies vechten en uw bezittingen beschermen, waarna de cyclus van voor af aan begint.

Een Moeilijke Dag en Nacht

Gezien de Proloog het gordijn over een groot deel van zijn catalogus houdt – eindeloze nachten, onbeperkte valstrikken, gereedschap en begraafplaatsupgrades, bijvoorbeeld – kan ik mezelf alleen maar critiseren op de eerste zes dagen die het momenteel in zijn bezit heeft. Als met elke prelude, biedt het spel u slechts een kleine hap van wat er in toekomstige updates zal komen. Met een barrière tussen de zesde shift en de latere delen van de campagne, zou ik zeggen dat ongeveer zeventig procent van het spel momenteel is geblokkeerd. Dat gezegd hebbende, zelfs met de lage hoeveelheid inhoud die het nu heeft, kunt u gemakkelijk een gevoel krijgen van de mechanismen en de algemene structuur van de progressie zonder dat u zich in de intrigerende details hoeft te verdiepen.

Aan het hart van dit introductiehoofdstuk ligt een eenvoudig maar verrassend verslavend haakje dat, hoewel het perfect niet is, veel diepgang heeft. Als het alleen de ene kant van de medaille was – een begraafplaats beheren en af en toe een lijk cremeren – dan zou ik zeggen dat het waarschijnlijk niet de moeite waard is om te investeren. En toch, met iets als eenvoudig als een torenverdedigingssysteem en een dag-nachtcyclus om dingen te compliceren, wordt het plotseling een wilde kaart met talloze bewegende delen en mogelijkheden. Gegeven, ik kan niet spreken voor het gehele proces, aangezien het nog zo veel heeft om te onthullen. Maar voor wat het is in zijn huidige staat, kan ik ervoor instaan. Het is een beetje onhandig, dat geef ik toe – maar met de vreemde beet van onhandigheid komt komische waarde en, als u bereid bent om te committeren, zinloze vermaak.

Uitspraak

Zombie Graveyard Simulator gaf me zes dagen om rond te snuffelen in zijn wereld en een kleine handvol materialen om mee te werken, en dus voel ik alsof er nog steeds dat ontzettend saaie jeuk is dat moet worden gekrabd ergens. Maak u geen zorgen, ik ben niet op het punt om af te stappen en een andere IP na te streven, maar ik voel alsof er nog zo, zo veel meer van deze grafkuil over is om op te graven. En dat is een goed teken, eigenlijk, aangezien het aangeeft dat er een haakje is aan de ervaring dat de capaciteit heeft om u te verleiden om terug te keren voor een latere blik.

Als u van het vuile werk houdt met een beetje morbide karwei, dan bent u waarschijnlijk van plan om een paar graven op te graven, lijken te cremeren en een paar grafstenen te schrobben in threeW’s Zombie Graveyard Simulator. Het heeft nog een paar losse schroeven en moeren à la Frankenstein’s Creature, maar laat u niet voor de gek houden door te denken dat het geen hartslag heeft. Er is veel om in te zinken hier, met een goede hoeveelheid diepgang in het begraafplaatsonderhoud en evolutieproces – en laat ons niet vergeten dat dit slechts de Proloog is. Dus, als u voor het idee bent om een paar lichamen te verbranden en vervolgens hun gereanimeerde lijken in stukjes te hakken, dan denk ik dat deze bezigheid u past als een handschoen.