Zombie Graveyard Simulator – Prologue Review (PC)

Het is de ochtend na weer een slapeloze nacht, en opnieuw is deze schep van mij begonnen met zijn routine van het uitwisselen van zombiebloed en beenmerg voor nog een morbide essentie – een bloeiende boeket van rozen en post-begrafenisbloemen. Met de dageraad, moet ik snel de resten van de vorige avond opruimen en me voorbereiden op de agenda voor de dag – een routine die zal bestaan uit het graven van verse grafkuilen, het behoud van de integriteit van de sombere wortels en het storten van alles wat ik kan om een sterkere verdedigingslinie te vestigen voor de gebeurtenissen die later die avond zullen plaatsvinden. Komt het donker, zullen de ondoden weer opstaan, en als ik niet voorbereid ben, zullen deze opgehoopte lijken al snel ongevoelig worden voor mijn ambities. Het is het begin van een nieuw hoofdstuk in Zombie Graveyard Simulator, en ik begin al te twijfelen of ik wel wat het nodig heeft om te overleven.

Tijdens de dag zijn de taken gemakkelijk – ontspannend, zelfs. Negen van de tien keer vind ik mezelf afwisselend tussen een handvol landbouwexploitatie – graven graven, lichamen cremeren en bloemen verkopen aan rouwende families. Het is morbide werk, dat geef ik toe, maar tenminste kan ik een gevoel van voldoening voelen met elk passerend moment. Maar ‘s nachts – dat is waar dingen een wending nemen voor het ergste. In de nacht, veranderen die vredige klusjes van mij snel in iets morbiders. Als de zombies naar de put komen, is het doel niet langer om te bouwen, maar om te verdedigen. En ik ben moe, Baas – maar als alles gezegd en gedaan is, iemand moet het doen.

Vuile Werk

Zombie Graveyard Simulator is niet drastisch anders dan uw standaard bedrijfssimulatiespel: u heeft een stuk land, een spoel upgrades om te ontgrendelen en een eenvoudig progressiesysteem dat u uitnodigt om door verschillende scenario’s te snijden en langzaam maar zeker de structurele complexiteit van uw ambacht te vergroten. En maak je geen zorgen, de Proloog heeft verschillende andere draden voor je om op te graven, maar dit is, voor het grootste deel, het vuur dat de baan aanwakkert – zorgen voor een stuk land en het gebruikelijke vuile werk van een begraafplaatsbeheerder. Kortom, je gebruikt je schep om begraafplaatsen te graven, verschillende schuursponzen om vuil van grafstenen te schrapen en een selectie van bloemen om elke plot te versieren, enzovoort.

De nacht is een ander verhaal. Zodra de zon onder de heuvels zakt, verandert de werklast van lichte klusjes in een zwaardere, vuilere en iets belastender zaak. In een typische torenverdedigingsscenario vraagt het spel je om verschillende valstrikken te kiezen, te verdelen en te verdedigen gedurende elke nacht, en om alle middelen die je tot je beschikking hebt te gebruiken om zombies te weerstaan als ze proberen je gewassen te plunderen en je begraafplaats te plunderen. Natuurlijk, hoe langer je standhoudt, hoe groter je kans om een betere beloning te krijgen, enzovoort. En dat is eigenlijk wat de begraafplaatsshift is: zombies bestrijden en je bezittingen beschermen, waarna de cyclus van voor af aan begint.

Een Moeilijke Dag

Gezien de Proloog het grootste deel van zijn catalogus afdekt – eindeloze nachten, onbeperkte valstrikken, gereedschap en begraafplaatsupgrades, bijvoorbeeld – kan ik alleen maar commentaar geven op de eerste zes dagen die het momenteel in zijn bezit heeft. Zoals bij elke inleiding, biedt het spel je alleen een kleine hap van wat er in toekomstige updates gaat komen. Met een barrière tussen de zesde shift en de latere delen van de campagne, zou ik zeggen dat ongeveer zeventig procent van het spel momenteel is afgesloten. Dat gezegd hebbende, zelfs met de lage hoeveelheid inhoud die het nu heeft, kun je gemakkelijk een gevoel krijgen van de mechanismen en de algemene structuur van de voortgang zonder dat je je in de intrigerende details hoeft te verdiepen.

In het hart van dit inleidende hoofdstuk zit een eenvoudige maar verrassend verslavende haak die, hoewel niet perfect, nog minder in het bezit van enige definierende audiovisuele kwaliteiten, veel diepgang heeft. Als het alleen de ene zijde van de munt was – een begraafplaats beheren en af en toe een lijk verbranden – dan zou ik zeggen dat het waarschijnlijk niet de moeite waard is om te investeren. En toch , met iets als eenvoudig als een torenverdedigingssysteem en een dag-nachtcyclus om dingen te compliceren, wordt het plotseling een wilde kaart met talloze bewegende onderdelen en mogelijkheden. Gegeven, ik kan niet spreken voor het gehele proces, aangezien het nog zoveel te onthullen heeft. Maar voor wat het is in zijn huidige staat, kan ik ervoor instaan. Het is een beetje onhandig, dat geef ik toe – maar met de rare beetje onhandigheid komt komische waarde en, als je bereid bent om je te committeren, zinloze vermaak.

Uitspraak

Zombie Graveyard Simulator heeft me alleen zes dagen gegeven om rond te snuffelen in zijn wereld en een kleine handvol materialen om mee te werken, en dus voel ik dat er nog steeds dat ontzettend saaie jeuk is dat moet worden gekrabd ergens. Maak je geen zorgen, ik ga niet van boord om een ander IP te volgen, maar ik voel wel dat er nog zoveel, zo veel meer van deze grafplot over is om op te graven. En dat is een goed teken, eigenlijk, omdat het aangeeft dat er een haak is aan de ervaring die de capaciteit heeft om je te verleiden om terug te komen voor een andere blik op een later tijdstip.

Als je van vuile handen houdt met enig morbide kernwerk, dan is de kans groot dat je het graven van een paar graven, het cremeren van overledenen en het schrobben van een paar grafstenen in threeW’s Zombie Graveyard Simulator zult waarderen. Het heeft nog een paar losse schroeven en bouten à la Frankenstein’s Creature, maar laat je niet misleiden door te denken dat het geen hartslag heeft. Er is veel te ontdekken hier, met een goede hoeveelheid diepgang in het onderhouds- en evolutieproces van de begraafplaats – en laat ons niet vergeten dat dit slechts de Proloog is. Dus, als je voor het idee bent om een paar lichamen te verbranden en vervolgens hun gereanimeerde lijken in stukjes te hakken, dan denk ik dat deze baan je zal passen als een handschoen.