Hoe Casino Game Providers de UK Black Market kunnen bestrijden

Virtually elk land ter wereld heeft een soort van gokblack market. Het is een ernstig probleem in zowel landen met legale online casino’s als in landen waar deze zijn verboden, en in elk land dat ergens in het midden zit – met gedeeltelijk goedgekeurde of semi-gelegaliseerde online gokindustrieën. Er zijn veel manieren voor een gokautoriteit of overheidsinstantie om de black market aan te pakken.

En een manier is via de gamesupplier. Natuurlijk zijn gamesupplierbedrijven ver van de waarheid, maar de grootste hebben aanzienlijke invloed in deze netwerken. De recente zaak van Evolution, die een boete kreeg van de UK Gambling Commission vanwege games die op niet-gereguleerde sites werden aangeboden, wierp licht op dit specifieke gebied van interesse. En hoewel het geen directe manier is om de black market te treffen, is er een logica in het krijgen van de gamesupplier aan boord om te helpen bij de strijd tegen deze illegale operators.

Inspanningen om de Black Market te bestrijden

Gokwetgeving over de hele wereld is de afgelopen paar jaar aanzienlijk verscherpt. Regulators hebben een reeks maatregelen gebruikt om de black market te raken, door banden tussen deze en spelers door te knippen.

• Domeinnamen blokkeren
• Ongeoorloofde betalingsmethoden blokkeren
• Gokreclameverbod
• Site-domeinen uit zoekmachines verwijderen

In Europa werd vorig jaar een grensoverschrijdende alliantie gevormd om gegevens tussen regulators te delen, waardoor ze deze illegale domeinen sneller konden identificeren en actie konden ondernemen. Maar operators met geblokkeerde domeinen kunnen eenvoudigweg nieuwe sites opzetten (skin sites met andere namen/lichte rebranding), ze kunnen ook op zoek gaan naar alternatieve betalingsmerchants buiten de blokkades, en reclame kan nog steeds op verschillende manieren worden beheerd. Bijvoorbeeld, reclame via sociale media-influencers, gokreclame op illegale livestreams (die nu door de UKGC worden aangepakt), en via verschillende andere nieuwe functies voor het werven van nieuwe spelers buiten de norm.

Maar toen de Gambling Commission haar aandacht op Evolution Gaming richtte, wierp ze licht op een heel andere soort strategie.

Evolution-zaak met UKGC

De zaak van de UK-regulator tegen Evolution eindigde met de overeenkomst van de gamesupplier om £4,75 miljoen te betalen aan de Gambling Commission. Het kernpunt van de zaak waren twee operators, die collectief zes gamingsites hadden die Evolution-games aanboden aan Britse klanten, maar zonder een UKGC-licentie. De UK Gambling Commission publiceerde een verklaring over de zaak nadat deze was afgerond, waarin de belangrijkste overtredingen van Evolution werden geïdentificeerd, en de resulterende regelgevingsregeling.

• Een betaling van een financiële boete van £4.750.000
• Overeenkomst om de exploitatievergunning te wijzigen, met een aanvullende licentievoorwaarde die een onafhankelijke audit vereist (binnen 12 maanden)
• Overeenkomst om een verklaring van feiten in verband met de zaak te publiceren
• Een betaling naar de kosten van de Commissie voor het onderzoek naar de zaak

Na de schikking blokkeerde Evolution niet alleen de games voor Britse klanten op de sites in kwestie, maar zegde het ook de relatie met de twee bedrijven op. Martin Carlesund, de CEO, zei:

“Bij Evolution willen we altijd doen wat juist is, en het is niet acceptabel dat zes niet-geoorloofde sites Evolution-content aanbieden in de gereguleerde Britse markt. We willen geen verkeer van niet-geoorloofde operators en zullen altijd snel handelen om elke dergelijke situatie aan te pakken. We verwelkomen de afsluiting van de review en blijven ons concentreren op het leveren van onze wereldleidende games aan geoorloofde operators in het VK.”

Overeenkomsten met de Spribe-zaak

In oktober 2025 was er een soortgelijke situatie waarin de UKGC de licentie van Spribe OÜ schorste. De Commissie verklaarde dat de schorsing werd gedaan omdat Spribe, een game software provider, werd betrapt op het hosten van activiteiten. En om dit te kunnen doen, hadden ze een Gambling Host (Casino) licentie van de UKGC nodig. Dit valt eigenlijk niet binnen de toegestane permissies voor een goksoftware-geoorloofde onderneming.

• Game Host (Casino) Licensees: Het bieden van de technische infrastructuur om casino games te hosten en te exploiteren namens een B2C-gokoperator
• Goksoftware-geoorloofde ondernemingen: Het ontwikkelen, leveren en aanpassen van bestaande goksoftware (meestal games en casinosystemen)

Software providers zijn toegestaan om nieuwe games te ontwikkelen voor het VK, deze te leveren aan geoorloofde operators en eventuele bestaande games voor de operator te wijzigen. Ze mogen echter geen casino games hosten of exploiteren. Hiervoor is een aparte licentie nodig, de Gambling Host licentie. Deze fout van Spribe, een supplier die Aviator heeft gecreëerd en zich specialiseert in crash games, had niets te maken met de black market. Echter, het is een ander voorbeeld van een zeer populaire software provider die wordt aangepakt door de UKC voor non-compliance.

De Britse gokwaakhond is bereid om de touwtjes aan te trekken of grote operators te beboeten.

Proces van het maken van games voor spelers

Game-ontwikkelaars, vooral die zoals Evolution, Pragmatic Play, Playtech, en andere grote bedrijven, hebben aanzienlijke invloed op de markt. Denk aan de reis die nieuwe games afleggen voordat ze in een casino terechtkomen. Ze worden gecreëerd door de software-ontwikkelaar, vervolgens doorgegeven aan de casino-partners (of rechtstreeks of via aggregators), en vervolgens aangepast voor dat platform (RTP instellen, maximaal uitbetalen, enz. – casino’s kunnen de mechanische elementen en algoritmen van games aanpassen – niet de echte regels of ontwerp van de game) – en vervolgens gelanceerd op het casino voor het algemene publiek.

Er zijn een paar manieren om dit te doen:

• Game supplier → Overeenkomst met een casino-operator → Games lancering op casino → Speler
• Game supplier → Samenwerking met multi-brand operators → Games kunnen worden gelanceerd op alle casino’s in het netwerk → Speler
• Game supplier → Aggregator → Games kunnen worden gelanceerd op alle casino’s die de aggregator gebruiken → Speler

De basisverschillen hier zijn wie de supplier benadert als hij probeert zijn games uit te brengen. Kleine bedrijven kunnen gebruikmaken van aggregators, die als distributiepijplijn voor het krijgen van casino games in hun portfolio kunnen dienen. Aggregators kunnen white-label B2C-operatorlicenties (maar niet die voor suppliers) hebben, en als zodanig hebben deze aggregators hun vingers in veel pannen. Game-ontwikkelaarstudio’s kunnen ook rechtstreeks contact opnemen met casino-operators of onderhandelingen aangaan. Maar, en misschien is dit het beste voor de studio’s, ze kunnen ook kijken naar een samenwerking met grote gaming-conglomeraten. Denk aan de likes van Flutter, Evoke of Entain, die allemaal meerdere merken en internationale aanwezigheid hebben. Er is zeker een trend in dit soort game-ontwikkelaarsnetwerken, en het past zowel grote bedrijven als kleine tot middelgrote studio’s – vooral die met zeer originele of exclusieve games.

Er is ook een trend van deze casino-merken die hun eigen in-house gaming-studio’s creëren, zoals Caesars’ Empire Creative in de VS. Hoe meer, hoe beter, en waar er kansen zijn om unieke content te grijpen (misschien zelfs tegen een lage prijs met kleinere/minder bekende studio’s), de grote bedrijven zoeken naar twee dingen. Om zich te onderscheiden in de moeilijke Britse iGaming-markt, en om kosten te besparen waar mogelijk.

Hoe de suppliers de black market kunnen bestrijden

Suppliers hebben enige controle in dit gebied, zelfs als het potentieel ten koste kan gaan van enige omzet (omzet afkomstig van deze ongeoorloofde activiteiten). Er is een verplichting tot naleving in het VK, dus technisch gezien moeten de suppliers ervoor zorgen dat al hun games alleen via legale kanalen worden aangeboden. Maar black market-operators slagen er nog steeds in om veel van de topgames te krijgen. Dit is een van hun grootste attracties in het VK, vooral als ze toonaangevende games kunnen krijgen, en zelfs games van providers die niet legaal zijn in het VK.

Op het moment van schrijven heeft het VK meer dan 400 goksoftware-geoorloofde ondernemingen, waarvan veel zeer bekende merken zijn. Als hun games plotseling opdrogen op black market-sites, zou dit hun aantrekkingskracht zeker schaden, wat een grote overwinning voor de UKGC zou zijn. Dus hoeveel controle hebben deze softwarebedrijven eigenlijk? Nou, ze hebben geen volledige controle over wat de operators aanbieden, maar ze kunnen:

• Hun games blokkeren in bepaalde markten
• De relatie met de operators beëindigen

Het eerste is zeer belangrijk, omdat de softwareprovider letterlijk Britse spelers kan blokkeren van toegang tot de content op de site. De black market-casino zou nog steeds online zijn, maar zou die games niet hebben. Het tweede is om de operator volledig af te snijden. Maar dit is een vrij omstreden stap. Denk niet aan ongeoorloofde operators hier als black market-sites zonder enige licentie. Ze kunnen licenties hebben voor andere landen, maar hun diensten zijn nog steeds beschikbaar of worden door Britse spelers gebruikt.

Maar aan het einde van de dag, door de diligence en monitoring van de activiteit van hun games te verbeteren, doen game software providers hun best om de backlash van de Gambling Commission te vermijden en te helpen bij het opruimen van de sector. Een supplier moet weten met wie het zaken doet en, steeds vaker, waar zijn games uiteindelijk worden gedistribueerd. En als ze de bewijzen hebben die ze nodig hebben, kunnen ze volledig samenwerken met de Commissie. Dus ze hebben inderdaad controle, en kunnen een belangrijk onderdeel zijn van de inspanningen van de UKGC om de ongeoorloofde markt te bestrijden.