Commissie voor kansspelbeleid start herziening van de Britse kansspelwetgeving

De Commissie voor kansspelbeleid is op 9 november 2026 gestart met een onafhankelijke herziening van de Britse kansspelwetgeving en -regulering, en heeft tegelijkertijd een openbare oproep gedaan om bewijsmateriaal in te dienen. De herziening beoordeelt of de Gambling Act 2005 nog geschikt is voor de moderne markt, of dat verdere hervormingen nodig zijn, waaronder nieuwe primaire wetgeving.

De taakomschrijving en oproep om bewijsmateriaal in te dienen gaan niet uit van een vooraf gewenste uitkomst. De commissie kan aanbevelen de bestaande regelingen te handhaven als het bewijsmateriaal daarvoor pleit. Ook onderzoekt zij welke onderdelen van het huidige kader goed hebben gewerkt en behouden moeten blijven. De Gambling Act 2005 blijft het belangrijkste wettelijke kader voor commerciële kansspelen in Groot-Brittannië; de wet stelde de vergunningsdoelstellingen vast, richtte de Gambling Commission op en introduceerde het systeem voor vergunningverlening en toezicht.

Voorzitter Jagjit Chadha, hoogleraar economie aan de University of Cambridge, zei: “De laatste uitgebreide, onafhankelijke herziening van de kansspelwetgeving vond een kwart eeuw geleden plaats. Sindsdien zijn zowel de kansspelmarkt als de bredere technologische omgeving aanzienlijk veranderd.”

De commissie beoordeelt ook het witboek van de regering, Hoge inzet: hervorming van kansspelen voor het digitale tijdperk, dat op 27 april 2023 werd gepubliceerd. Sommige maatregelen uit dat programma zijn ingevoerd via wetgeving, regelgeving of vergunningsvoorwaarden, terwijl andere nog niet zijn afgerond of in ontwikkeling zijn. De commissie beoordeelt de meetbare effecten, evenredigheid en onderbouwing ervan, zonder ervan uit te gaan dat de maatregelen moeten worden gehandhaafd of teruggedraaid.

Toetsing van technologie en consumentenregels

De commissie noemt voorspellingsmarkten, kunstmatige intelligentie, cryptovaluta, geautomatiseerde handel en kansspelachtige mechanismen in digitale producten als ontwikkelingen die bestaande definities in de regelgeving en institutionele grenzen op de proef kunnen stellen. Zij onderzoekt waar de grens ligt tussen kansspelen en financiële activiteiten, wie toezicht moet houden op producten die beide omvatten en hoe toekomstige wetgeving zich kan aanpassen zonder afbreuk te doen aan rechtszekerheid, parlementair toezicht of verantwoordingsplicht van toezichthouders.

De opdracht strekt zich ook uit tot de praktische relatie tussen aanbieders en klanten. De commissie onderzoekt geaccepteerde weddenschappen, toegang tot winsten, geschillenbeslechting, commerciële beperkingen, financiële beoordelingen en minimale aansprakelijkheidsverplichtingen. Ook beoordeelt zij of consumentenbescherming een passend evenwicht vindt tussen het voorkomen van schade en het respecteren van privacy, autonomie en keuzevrijheid.

De gevolgen van belastingwijzigingen voor prijzen, promoties, beschikbaarheid van producten, investeringen, marktconcentratie en deelname aan de gereguleerde markt worden beoordeeld. De herziening kijkt ook naar de wisselwerking tussen belastingen en de wettelijke heffing voor onderzoek, preventie en behandeling, in plaats van de officiële belastingtarieven afzonderlijk te bekijken.

Marktmodellen, schade en financiering van de sport

Het onderzoek naar illegale kansspelen omvat nadrukkelijk meer dan alleen activiteiten die duidelijk onwettig zijn. Het betreft ook activiteiten vanuit het buitenland, zonder vergunning en nieuwe activiteiten die buiten de grenzen van het huidige kader vallen of die grenzen opzoeken. De commissie vraagt om bewijsmateriaal over de drijfveren van consumenten, de verschuiving naar kansspelen met een vergunning en handhaving waarbij betalingen, websites, domeinen, zoekmachines, sociale-mediaplatforms en appwinkels betrokken zijn.

Voor specifieke markten voor kansspelen op afstand vergelijkt de commissie traditionele vergunningverlening op basis van concurrentie met beperkte vergunningverlening, concessies en exclusieve publieke exploitatie, waaronder een staatsmonopolie. De commissie vraagt om bewijsmateriaal over consumentenbescherming, schade, concurrentie, bestuur en gevolgen voor de overheidsfinanciën; de taakomschrijving beveelt geen van deze modellen aan.

Onderzoek naar schade richt zich op de omvang, oorzaken en spreiding van kansspelgerelateerde schade, en op de doeltreffendheid en kosten van interventies. De commissie onderzoekt of interventies onbedoeld de deelname aan illegale kansspelen vergroten, hoe de wettelijke heffing voor onderzoek, preventie en behandeling functioneert en of wetshervorming civielrechtelijke aansprakelijkheid voor kansspelgerelateerde schade moet invoeren.

Sportfinanciering is een ander onderzoeksthema. De wettelijke heffing voor de Britse paardenracesport en de aan weddenschappen gekoppelde mediarechten worden samen met de economische rechten van sportorganisaties op weddenschappen op hun evenementen beoordeeld. De commissie onderzoekt ook of een wettelijke sportweddenschappenheffing een deel van de General Betting Duty moet vervangen en hoe inkomsten uit kansspelen de Britse sport kunnen ondersteunen.

Bewijsprocedure en tijdschema

James Reade, hoogleraar economie aan de University of Reading, is hoofdeconoom. Chadha en Reade worden bijgestaan door acht leden met ervaring op het gebied van economie, recht, overheidsbeleid, gezondheid, de academische wereld en sport. De commissie noemt zichzelf onafhankelijk van de regering, politieke partijen, toezichthouders en de sector.

In de projectbeschrijving van de commissie wordt filantropische startfinanciering van Derek Webb vermeld. Ook staat erin dat de leden volledige intellectuele onafhankelijkheid behouden bij hun onderzoek en publicaties. De commissie laat onderzoek uitvoeren door academici en vakmensen; dat onderzoek vormt de basis voor discussienota’s, nieuwe oproepen om bewijsmateriaal in te dienen en tussentijdse bevindingen.

Onderzoekers, consumenten, kansspelaanbieders, brancheorganisaties, behandel- en preventieorganisaties, sportorganisaties, toezichthouders en beleidsmakers worden uitgenodigd bewijs aan te leveren. Empirisch onderzoek, gegevens en internationale vergelijkingen zijn bijzonder welkom. Respondenten kunnen alleen de vragen beantwoorden die relevant zijn voor hun expertise en moeten hun antwoorden in pdf-formaat indienen. Vertrouwelijk materiaal moet duidelijk als zodanig worden aangemerkt.

De oproep om bewijs aan te leveren ging open op 4 november 2026, vóór de openbare lancering, en sluit op 12 februari 2027. Het verzamelen van bewijs en het in opdracht uitvoeren van onderzoek gaan door tot en met 2027. Voor 2028 staat een eindrapport met conclusies en aanbevelingen gepland. Als het bewijs daarvoor aanleiding geeft, kunnen ook wetsvoorstellen in concept worden opgesteld. Nieuwe primaire wetgeving is daarmee een concrete mogelijke uitkomst van de evaluatie.