Recenzja Letter Lost (PC)

Mam wrażenie, że straciłem liczenie wszystkich listów, które opieczętowałem i wysłałem, i czuję, że Strefa Zastrzeżona zaczyna wyglądać trochę zbyt… atrakcyjnie. Paczki nie przestają przychodzić, a przełożony nie pozwala mi na przerwę. Nie myśl, że mam wszystko – miejsce do spania, nieograniczoną ilość ziaren kawy i wystarczająco czasu, aby wypełnić dzienny limit. Jest jednak coś, co budzi moją ciekawość, a nie jest to w biurze pocztowym. Chcę wiedzieć, co się kryje pod listami. Chcę uciec od tego monotonnego życia i zobaczyć, co jeszcze może zaoferować wyspa – nawet jeśli to mnie zabije.

Letter Lost trzyma mnie w pracy, którą wiem, że powinienem nienawidzieć. Nie jest to fakt, że praca jest trudna, czy nawet, że proces dostarczania listu A do adresata B jest umysłowo wyczerpujący. To to, że nie mam wyboru, tylko poświęcić swój czas temu sameemu młynowi – temu samemu niekończącemu się cyklowi. Głęboko w środku wiem, że jest coś więcej w biurze pocztowym, i że to tylko kwestia czasu, zanim opieczętuję swój ostatni list i wejdę do Strefy Zastrzeżonej. O, ciekawość może zabić kotka, ale może też uratować kuriera. Tak przynajmniej się modlę.

Poranny rutynowy początek jest taki sam jak zwykle – ze stosem listów, pieczątką i mapą wyspy. Proces, tak monotonny, jak brzmi na papierze, jest tak prosty, jak to tylko możliwe: przydzielić pocztę do adresata. Paczka zostanie opieczętowana, zorganizowana i dostarczona. Trochę gotówki pozwoli mi na przeżycie i, z dużym szczęściem, odblokuję kilka dodatkowych przywilejów dla miejsca pracy. Ale potem cykl się powtarza. Listy się piętrzą, a moje pragnienie ucieczki od piekła pocztowego rośnie.

Czuje się tak, jakbym wrócił do centrum realizacji Order 13 i był przykuty do taśmy produkcyjnej i zamknięty w niekończącym się zapleczu paczek. W tym świecie nie ma jednak potworów, które gonią mnie, gdy przemykam przez ciemność w desperackiej próbie dostarczenia odciętej głowy do pudełka z folią bąbelkową. To tylko ja, biuro i wisząca groźba, która ma swoje hakowe pazury głęboko wbite w moją szyję. Chce mnie, abym pracował do końca moich sił, ale także chce, abym rozważył możliwość, która może mnie zabić. Albo przynajmniej, to jest to, co chce, abym wierzył.

Letter Lost jest zarówno przytulne, jak i strasznie niepokojące – i to samo w sobie czyni go nieprzewidywalnym miejscem, w którym można zawiesić płaszcz na kilka godzin. Chociaż początkowo jest dość wolne, często znajduje sposób, aby trzymać mnie w swoich szponach. Niepokojący list, niepokojący klient lub krótkie migotanie światła. Praca wygląda prosta i literalna. Ale gdy myślę, że opanowałem rutynę wypełniania wniosków, wysyłania listów i przechadzania się po biurze, coś mnie zatrzymuje. Zmiana kończy się, a podświadoma wiadomość trafia do mojego tyłka.

Gra tutaj jest wystarczająco prosta, aby ją zrozumieć. W scenariuszu podobnym do Dollmare otrzymujesz telefon, listę instrukcji i serię nudnych zadań do wykonania w określonym czasie. Sylwetka wisząca nad drzwiami, a praca przychodzi do ciebie, aby ją wykonać w szybki i uporządkowany sposób. Wchodzisz w krótkie rozmowy, a potem analizujesz listy, zanim wysyłasz je do odpowiednich adresatów na mapie. I w większości przypadków to wszystko, o co Letter Lost prosi ciebie: wypełnić wnioski dla ekscentrycznych mieszkańców tej dziwnej wyspy i stopniowo odkryć fragmenty jej pozornie zwykłego świata.

Chociaż nie nazwałbym Letter Lost strasznie przerażającą grą, jest to gra, która wie, jak mnie zaskoczyć i dać mi coś, o czym mogę napisać do domu. Pomimo faktu, że jej ogólna kompozycja jest ciepła, żywa i nawet trochę przytulna, jej mieszkańcy i podświadome wiadomości nie są tak zachęcające. I szczerze mówiąc, to jest coś, w czym Letter Lost się wyróżnia: umiejętność znalezienia dobrego balansu między byciem dziwnie terapeutycznym symulatorem pracy a niepokojącym rdzeniem gry z lekkimi elementami horroru. Czy jest straszne? Nie – ale daje ci coś, o czym możesz się martwić, jeśli nie na końcu drzwi, to na końcu linii telefonicznej.

Z pewnymi lekkimi elementami escape room i dość dużą listą wniosków klientów do wypełnienia, Letter Lost obejmuje dobrze zaokrąglony symulator pracy, który opiera się na swoich atutach i daje ci wystarczająco, aby pracować. Wizualnie ujmuje esencję ciepło oświetlonego biura z pewnymi ekscentrycznymi, kreskówkowymi projektami postaci, aby wypełnić jego niepokojący świat. Może nie jest piękne, ale pasuje do nastroju i tematu całkiem dobrze, biorąc pod uwagę wszystko.

Wystarczy powiedzieć, że jeśli gry oparte na pracy, takie jak The Stanley Parable i Order 13 są twoim ulubionym rodzajem, to Letter Lost powinien być odpowiednim miejscem, aby zawiesić płaszcz i nazwać go domem na jakiś czas. Znowu, może nie dostarczy dwóch strzałów czystego i nieskażonego horroru, ale dostarcza przekonujące doświadczenie, które jest warte poświęcenia czasu, aby je przeczytać.

Werdykt

Letter Lost podpisywało, pieczętowało i dostarczyło przytulne, a zarazem niepokojące doświadczenie symulatora rdzenia, które, chociaż nie jest pełne przerażających wrażeń i horrorowych sekwencji, jest w stanie ogarnąć twoją uwagę. Z ekscentryczną grupą postaci niezależnych, dobrze spasowanym i często humorystycznym dialogiem oraz garścią podświadomych wiadomości, które utrzymują cię zaangażowanego na dłuższą metę, FlatNine Games dostarcza czyste, niepokojące i bardzo rozrywkowe hołd dla The Stanley Parable.