Recenzja Badlands Crew (PC)

Od twórców Bomber Crew nadchodzi zupełnie nowy plac zabaw – niebezpieczny archipelag rozkochanych wydm, palących fal upałów i zdesperowanych ludzi, którzy z radością poświęciliby swoją lewą nogę sztuce samodzielnego rzeźbienia wozów. Niebo odchodzi w zapomnienie, a pustynia wkracza na scenę, co prowadzi nas do nowego rozdziału w księdze – rozdziału, który, choć wciąż nieco znajomy pod względem rozgrywki jak jego poprzednie wcielenie, wprowadza całą masę dodatkowych funkcji, takich jak oparte na wyborach wątki narracyjne, ewoluujące frakcje i waśnie oraz tablicę z bazowymi komponentami i kształtowanymi umiejętnościami, bronią oraz członkami załogi. Och, Bomber Crew to już przeszłość. Od teraz w siodle zasiada Badlands Crew. Dla niewprawnego oka Badlands Crew prawdopodobnie nie wygląda zbyt inaczej niż poprzedni rozdział w katalogu Runner Duck. I w pewnym sensie prawie się z tym zgadzam, ponieważ większość gry, podobnie jak w Bomber Crew, rzeczywiście podąża tym samym podstawowym schematem: skompletuj załogę do obsadzenia kilku ról na pokładzie pojazdu i podejmij się obszernej kampanii, aby zdobyć lepszą broń, ulepszenia i umiejętności. Wszystko to wciąż tu jest, z tą różnicą, że nie wykorzystuje już systemu walki powietrznej, lecz jałowe pustkowie pełne bezwzględnych najemników, nieprzewidywalnych warunków pogodowych i skarbnicy postapokaliptycznych materiałów, które mają na celu, że tak powiem, wynalezienie koła na nowo. Ciekawi was więcej o Badlands Crew? W takim razie wdrapmy się na pokład tego trzeszczącego worka kości i zanurzmy się w pustkowiu.

W Pustkowie

  Badlands Crew nie owija w bawełnę w kwestii swojego początkowego celu, którym jest zbudowanie przypadkowej drużyny kierowców, inżynierów i strzelców oraz zanurzenie się głęboko w dzielnicach postapokaliptycznego pustkowia – świata, w którym po wydmach włóczą się brutalni bandyci, a kamienie milowe można przekroczyć tylko wtedy, gdy zespoły współpracują, aby zrealizować swoje cele. Podobnie jak w Bomber Crew, wasz czas spędzacie tutaj na przeplataniu się zadań, przy czym każde polecenie jest przypisywane jednemu z członków załogi waszego spersonalizowanego wozu. Mówiąc najprościej, kierowca potrzebuje polecenia, aby nawigować po świecie; inżynier potrzebuje polecenia, aby dokonywać szybkich napraw pojazdu; strzelcy potrzebują polecenia, aby atakować wrogów; a personel medyczny – zgadliście – potrzebuje polecenia, aby opiekować się rannymi członkami zespołu. Waszym zadaniem, w skrócie, jest żonglowanie wszystkimi tymi piłeczkami naraz. Jeśli nie znacie wcześniejszych prac Runner Duck, wiele z tych rzeczy z pewnością wyda wam się niemal zbyt przytłaczających do jednoczesnego opanowania. Na szczęście, przy odrobinie treningu i swego rodzaju pod górkę walce ze stosunkowo niekompetentną SI, z każdą kolejną misją staje się to znacznie łatwiejsze. Istnieje jednak kilka obszarów, które powinniście poznać, zanim tu usiądziecie za kierownicą. Na przykład prowadzenie pojazdu – nie macie nad nim pełnej kontroli. Niestety, SI przejmuje kontrolę nad większością waszych działań w Badlands Crew i nie jest rzadkością, że odrzuca wasze polecenia i omija wykonywane zadanie. A to szkoda, ponieważ zbyt wiele niezarejestrowanych poleceń i niesprawiedliwych zakończeń może prowadzić do frustrujących finałów.

O Krok Do Przodu

Dobrą wiadomością jest to, że Badlands Crew oferuje fantastyczne elementy konstrukcyjne, w tym wielopoziomowe obiekty i inne przydatne ulepszenia, które można zamontować na waszym wozie. Przypuszczam, że ci, którzy bawili się Bomber Crew w czasach jego świetności, powinni wiedzieć, o czym tu mowa. Oprócz konfigurowalnych komponentów, broni i części pojazdu, gracze mogą również dostosowywać umiejętności, role, a nawet ubiór członków swojej drużyny. Co prawda nie są to koniecznie nowe funkcje, ale są one tu o wiele bardziej złożone niż w poprzednich odsłonach serii – co jest naprawdę świetne. Pomijając brak kontroli nad pojazdem i nieco kiepskie systemy SI, Badlands Crew ma fantastyczną kampanię do przejścia, ze spójnym stylem rozgrywki, który wydaje się równie wciągający, co wymagający. Ponadto, dzięki odświeżonemu interfejsowi wizualnemu i większemu poziomowi szczegółowości podnoszącemu ogólną jakość, z pewnością stanowi o wiele więcej niż jego poprzednik i podobne do Crew rozdziały, które ukazały się wcześniej. Nie różni się drastycznie pod względem koncepcji, ale dokonuje szczerego wysiłku, aby podnieść swoją znajomą strukturę kostną dzięki szerszemu zakresowi ulepszeń audiowizualnych i interfejsu użytkownika. Jeśli chodzi o to, czy jest lepszym wyborem z tych dwóch, cóż – sprowadza się to do kwestii preferencji. Pustkowie czy panorama miasta – to wciąż ta sama formuła, ale z innym terenem i synergiami opartymi na załodze.

Werdykt

Badlands Crew popycha serię w jeszcze bardziej ekscytującym kierunku, wprowadzając głęboko zakorzenioną strategiczną rozgrywkę, dostosowywane wątki narracyjne oraz widoczny zestaw konfigurowalnych części pojazdu. Przyznam, że zakres gry nie różni się drastycznie od tego, co widzieliśmy w Bomber Crew. Niemniej jednak, z większą liczbą wrogów, lokacji i rozdziałów kampanii w swoim rdzeniu, jest to również dalekie od zwykłej repliki swojego poprzedniego wcielenia. Stwierdzenie, że poczynił ogromne postępy od początku serii, nie byłoby prawdą, ale Badlands Crew wynosi ją na wyższy poziom dzięki formule, która została udoskonalona przez nową i ekscytującą perspektywę. A to, biorąc pod uwagę wszystko, wiele znaczy. Mógłbym wymyślić tuzin lub więcej powodów, dla których powinniście poświęcić Badlands Crew uwagę, na jaką zasługuje, ale myślę, że w ten sposób przyćmiłbym doświadczenie bycia świadkiem tego na własne oczy. Nie powiem, że ma ten pewien wow czynnik, który po prostu musicie zobaczyć na własne oczy, ani nawet że zmieni wasze postrzeganie gier indie. Ale powiem, że jeśli przypadkiem podobało wam się Bomber Crew, to jest wysoce prawdopodobne, że będziecie się świetnie bawić, strzepując kurz z tych kół. Jest wymagająca, wciągająca i tak bardzo uzależniająca – trzy powody, dla których powinniście dać jej szansę, gdy następnym razem będziecie mieli ochotę na ten słodki, słodki postapokaliptyczny nektar.