Dama Fortuny w literaturze: Jak autorzy portretują hazard

Hazard został udokumentowany i opisany w niemal wszystkich formach sztuki i mediów. Mamy piosenki o hazardzie, gry kasynowe, które pojawiają się w filmach, a nawet sztukę inspirowaną skutkami lub konsekwencjami gry z losem. Literatura jest jedną z najbardziej kreatywnych i wszechstronnych form wyrazu. A w książkach, dostajemy głębszy i bardziej szczegółowy widok hazardu.

Gry, które grają z losem, lub następstwa tych rodzajów ryzyka, inspirowały opowieści od czasów niepamiętnych. Od starożytnych mitologicznych punktów widzenia do współczesnych historii hazardzistów i awanturników, hazard przyjął wiele form w literaturze. Stał się również używany jako metafora, aby opisać ryzyko i niepewność, które podejmujemy w innych aspektach życia, od podejmowania wyzwań po zakochanie się. A te portrety hazardu w literaturze są rzadko jednostronne. Przewodzą czytelnika przez ekstatyczne wyżyny i beznadziejne niższe partie, i mogą nawet przerwać, aby dostarczyć morałów lub anegdot.

Dlaczego hazard w literaturze jest bardziej szczegółowy

Hazard w muzyce ma tendencję do bycia bardzo krótkim, podsumowującym emocjonalną kolejkę górską w krótkiej formie z poetycką alegorią. Kiedy oglądamy film o hazardzie, portret jest bardziej wizualny. Tak więc, jest to albo demonizowane jako biznes dla złoczyńców i postaci związanych z mafią, takich jak Frankie Rosenthal. Albo, może mieć elementy przestępcze, ale z glamour, takim jak w filmach Molly’s Game, lub tych opartych na liczeniu kart i geniuszach lub bardzo wykwalifikowanych zespołach blackjacka.

Ale literatura dostarcza większej perspektywy, przez którą możemy obserwować hazard i zrozumieć atrakcję ryzyka, i dlaczego ludzie angażują się w hazard. Od eleganckich sal hazardowych w Niemczech, gdzie Dostojewski grał w ruletkę, lub starych zachodnich salonów pokerowych, hazard zainspirował niezliczoną ilość osób na całym świecie.

Hazard jako siła boska

W starożytnych cywilizacjach teksty i opowieści, hazard był bardziej środkiem, przez który ludzie mogli zrozumieć los i przeznaczenie. Gry hazardowe i gry losowe były ważną częścią staroegipskiej mitologii. Rozumieli, że ludzie muszą grać w grę Senet, aby przejść do życia pozagrobowego. Starożytni Grecy i Rzymianie nie mieli własnych gier hazardowych. Czy to było obracanie monet, gry losowe z kośćmi zwierzęcymi, czy zakładanie na igrzyska sportowe, oni również rozumieli, że los i szansa są narzędziem komunikacji z bogami. Obie cywilizacje uświęciły los i miały boginie losu i fortuny, do których mogli się modlić o łaskę.

Od starożytnej Sumeru do Galicji, starożytny świat był fascynowany losem i przeznaczeniem. Można nawet znaleźć ślady hazardu w Biblii. Losowanie, obracanie monet i losowanie słomy były używane w czasach biblijnych do wielu celów. Mogły być używane do przydzielania ziemi, określania niewinności lub winy, i jako sposoby, aby Bóg objawił swoją wolę.

Hazard staje się grą o zyski materialne

Nie wszystkie gry losowe były używane do wyroczni losu i przeznaczenia. Użycie hazardu jako urządzenia do wyroczni stopniowo zmieniło się i stało się bardziej grą o ryzykowanie zysków materialnych. Pierwsze kasyno w Europie, Ridotto w Wenecji, otworzyło swoje drzwi w 1638 roku. W następnych stuleciach, kasyna stały się bardziej powszechne, tworząc regulowane gry stołowe i bardziej mainstreamowy hazard. Oczywiście, nadal były społeczne praktyki hazardu, używające kości, wyścigów konnych i gry w karty, ale kasyna przyniosły nowy element do gier. Przewaga domu i hazardzista musiał pokonać kasyno.

Powszechna dostępność tych gier i względna naiwność graczy była bardzo niebezpiecznym połączeniem. Gracze wpadali w różne błędy, wiele osób straciło duże sumy pieniędzy, a była oszustwo po obu stronach. Jedną z największych prac literackich, które pojawiły się w tej epoce historii kasyn, był “Hazardzista” rosyjskiego pisarza Fiodora Dostojewskiego.

To była jedna z najważniejszych prac o hazardzie, ponieważ namalowała dość realistyczny i niezfiltrowany obraz hazardu. Pokazuje, jak hazard może zwabić graczy i jak mogą one utworzyć różne irracjonalne błędy, które mogą doprowadzić do ich upadku. Powieść odzwierciedla osobistą walkę pisarza z hazardem. Dostojewski nie był żadnym chciwym czy nieedukowanym człowiekiem. Głęboki myśliciel i intelektualista, pokazał, jak wady hazardu mogą oszukać praktycznie każdego, niezależnie od tego, jak mądrzy, dowcipni czy wykształceni są.

Literatura faktu, która bada hazard

Gdzie Fiodor Dostojewski opisuje gry, które mogą literalnie oczarować każdego, to nie była to gra o wygrywanie pieniędzy. To była egzystencjalna walka, która testowała ludzki duch i wykorzystywała każdą słabość lub niezdecydowanie ze strony gracza. Zainspirował niezliczoną ilość współczesnych pisarzy, aby wyzwolić hazard jako walkę o mądrość i odwagę.

Inny pisarz, który miał doświadczenie z hazardem, był Ian Fleming, twórca powieści o Jamesie Bondzie. On również użył swoich doświadczeń, aby namalować postacie w swojej książce, ale Flemingowy podejście do hazardu było o wiele prostsze niż Dostojewskiego. Zamiast szukać moralności lub eksplorowania psychologicznej rzeczywistości hazardu, Fleming wziął o wiele prostsze podejście. Jego postać, James Bond, grał w Punto Banco i różne inne gry kasynowe, które mają elementy kontroli, i tym samym wymagały mądrości. To pomogło dać Bondowi niektóre kluczowe cechy. Jego szybka mądrość, zdolność do czytania ludzi i jego podejmowanie ryzyka w grach kasynowych bardzo przypominało pracę Bonda jako szpiega. James Bond dał nam postać, która zdawała się opanować gry hazardowe i była w stanie pokonać nawet najbardziej przenikliwych i doświadczonych przeciwników.

Uproszczone portrety hazardu

Pisarze muszą sprzedawać swoje książki, i aby osiągnąć swój cel, będą układać gry. Kiedy jest to potrzebne, sprawią, że wygląda to łatwo dla gracza. Ci bohaterowie są, przecież, ekspertami, którzy zdają się być niezwyciężeni i nie potrzebują nawet Damy Fortuny po swojej stronie. Ale w innych czasach, kiedy potrzebna jest przeciwna narracja, gracz zdaje się być skazany na porażkę. Jest to niemal przeznaczenie, że każdy rzut kością, wylosowana karta lub gra w ruletkę ucieka im. Cokolwiek robią, wskazuje na ich upadek.

W fikcji, czytelnicy nie chcą całych rozdziałów, w których protagoniści grają w dolary i używają sekwencji zakładów Fibonacci. Historie wymagają dynamicznego impulsu, aby wywołać łańcuch zdarzeń, który narracja będzie śledzić. Ekspert od pokera, który gra o ślepe i pasuje przed flophem, nie jest tak ekscytującym czytaniem. Muszą oni robić wielkie gesty, albo tracić pieniądze szybciej niż gdyby je palili. Albo, tworzą genialną sieć oszustwa i oszukują swoich kolegów z ogromnych sum pieniędzy.

Literatura faktu o hazardzie

Były również wiele powieści o prawdziwych przygodach hazardowych. Od Charlesa H. Wellsa, człowieka, który złamał bank w Monte Carlo, do Wild Billa Hickoka i martwego człowieka, nie wszystkie powieści muszą wymyślać historie hazardowe od zera. Było wiele postaci z opowieściami godnymi powieści, choć niektóre szczegóły są niewiarygodne.

Inne przykłady obejmują Archie Karasa, człowieka z najdłuższym serialem wygranych w historii, i Titanica Thompsona, najbardziej oszukańczego konika w Stanach Zjednoczonych. Ci ludzie żyli bezczelnie i tworzyli historie, które, gdyby nie wiedzieli, można by uznać za fikcję. Nie są one wzorami do naśladowania dla hazardzistów, ale pokazują, do jakiego stopnia niektórzy hazardziści będą szli. I w większości przypadków, im wyższe rosło, tym bardziej upadali.

Pół-biograficzne prace o niebezpieczeństwach hazardu

Portrety hazardu są szerokie i zróżnicowane w nowoczesnej literaturze. Książki takie jak “Tracąc Mariposę” Douga Little’a lub “Might Bite” Patricka Fostera są interesującymi wglądami w zejście w uzależnienie. Obaj mężczyźni rozwinęli problemy hazardowe, a książki szczegółowo opisują niszczące konsekwencje uzależnienia od hazardu.

Hazard jest o wiele bardziej dostępny dzisiaj niż kiedyś, więc niebezpieczeństwa są również bliżej domu niż wcześniej. Ale z drugiej strony, programy edukacyjne i studia nad uzależnieniami są również o wiele bardziej powszechne dzisiaj niż w XX wieku. Nie jest to już tak tabu, a jest wiele organizacji, do których hazardziści z problemami mogą się zwrócić o pomoc.

Literatura, która koncentruje się na szansach, prawdopodobieństwie i matematyce

Dla pisarzy, jest również pytanie, ile szczegółów jest zbyt wiele. Jeśli pisarz wejdzie w bardzo nuansowane aspekty gry, ryzykuje on alienacją demografii, które nie są zainteresowane hazardem. Gry losowe i ryzyko są po prostu urządzeniem, aby ustawić fabułę. Nie dostarczają minutowych dzienników o przychodzącym i wychodzącym bankrollu gracza baccarata. Chyba że spojrzymy na powieści, które konkretnie to robią.

Są pisarze, którzy koncentrują się dokładnie na szansach i grach. Pisarze jak Edward Thorp, który był nauczycielem matematyki, patrzą na prawdopodobieństwa i szanse gier kasynowych. Albo, niektórzy pisarze mogą być bardziej zainteresowani fizyką gier. Na przykład, “Beat the Dealer” Edwarda Thorpa była pierwszą książką, która zanurzyła się w technikach liczenia kart. Albo, “Fooled By Randomness” Nassima Taleba, który patrzy na matematykę przypadku i jak gracze mogą zrozumieć przewagę domu.

Podsumowanie hazardu w literaturze

Więc, jak widać, nie ma braku literatury i prac pisarskich, które krążą wokół hazardu. Czy używają gier losowych, aby stworzyć ustawienie dla historii, czy dokumentują prawdziwe przygody ludzi, czy są pisane przez profesorów, którzy szukają zrozumienia prawdopodobieństwa, wszystkie one mają swój czynnik rozrywki.

Niezależnie od tego, jakie książki o hazardzie czytasz, powinieneś zawsze być pragmatyczny ze swoim własnym grywaniem. Hazard jest jedną z tych aktywności, które ludzie kochają wyolbrzymiać i przesadzać. Nawet dla siebie, możemy rozwinąć pozory poznawcze i zapomnieć, jak szczęśliwi byliśmy w swoich własnych przygodach.

Więc zawsze grajcie z ostrożnością i nigdy nie wydawajcie pieniędzy, których nie możecie stracić. Nie ma gwarancji, że wasze gry, ruletka lub inne gry losowe wygrają. Nie zakładajcie, że zmienność, RTP lub jakikolwiek rodzaj szczęścia pomoże wam. Musicie pozostać czujnymi i świadomymi ryzyka, gdy gramy, i zawsze kontrolować, ile wydajecie. Używając narzędzi odpowiedzialnego grywania, nigdy nie przekroczycie swojego budżetu. Nie grajcie jak James Bond ani nie rozpaczać w stratach jak Dostojewski. Zachowajcie spokój, robicie regularne przerwy i twórzcie swoją własną narrację.