Drużyna Blackjacka MIT: Pokonywanie kasyna za pomocą matematyki

Drużyna Blackjacka MIT jest największym zespołem liczącym karty i strategów blackjacka w historii. Ich wyczyny były wielokrotnie powtarzane w kulturze popularnej, najbardziej znane z filmu z 2008 roku, 21. Zespół liczył karty i pokonywał kasyna na całym świecie przez ponad 2 dekady, zarabiając szacowane 50 milionów dolarów.

Nie myśl o nich jako o zespole A-Team blackjacka, ponieważ członkowie zespołu często się zmieniali, a co najmniej 80 osób uważa się za część organizacji. Składający się z absolwentów i studentów Uniwersytetu Harvarda, zespół MIT Blackjack używał precyzyjnego liczenia kart i podstawowych strategii, aby pokonać kasyno. Celem nie było tylko wygrywanie, ale także ukrywanie swoich śladów. Dzięki wykorzystaniu wystarczającej ilości czasu i strat wraz z wygranymi, zespół mógł utrzymać swoją grę przez lata bez wykrycia.

Jak to zrobili?

Tworzenie zespołu Blackjacka MIT

Historia zespołu MIT zaczyna się naprawdę od Al Francesco, “Ojca chrzestnego Blackjacka“. Francesco wymyślił pomysł grania w blackjacka w zespołach, co maksymalizowało potencjał liczenia kart. Zaczynał w początkach lat 70-tych, rekrutując liczących karty i podróżując po Stanach Zjednoczonych. Pomysł polegał na umieszczeniu tych profesjonalistów wokół różnych stołów blackjacka i cierpliwym liczeniu kart. Gdy jeden ze śledzących zobaczył okazję, w której matematyczne szanse nie sprzyjały już kasynu, sygnalizował graczowi, aby przyszedł do stołu.

Potem gracz ten stawiał duże zakłady, aby w pełni wykorzystać przewagę, aż do momentu, gdy matematyczna przewaga została utracona lub talie zostały przetasowane. Wybrany gracz zawsze był rotowany, co pomagało zespołowi Francesco uniknąć wykrycia i zakazu. W swoim zenicie mieli 22 członków i trzech “graczy”. Ale wszystko rozpadło się w 1977 roku, gdy jeden z graczy, Ken Uston, opublikował książkę, The Big Player, ujawniając taktykę zespołu.

Zespół Francesco rozpadł się, ale ich wyczyny zainspirowały zespołem Blackjacka MIT. Wszystko zaczęło się, gdy Bill Kaplan, absolwent Uniwersytetu Harvarda z doświadczeniem w hazardzie, utworzył organizację studentów Harvardu. Pomógł stworzyć dyscyplinę, zorganizował zespół i stworzył profesjonalny zespół blackjacka. Było to o wiele bardziej skomplikowane niż zespół Francesco, używając nawet wsparcia inwestorów i przeglądów wydajności. Grupa Kaplana nie była po prostu zespołem studentów grających w blackjacka. Była to raczej firma, zapewniająca pensje graczom i czerpiąca wsparcie od inwestorów.

Wyczyny i Znani Członkowie

Z siedzibą w Bostonie, grupa podróżowała po świecie, od Ameryki do Bahamów i Europy. Używali pseudonimów, planowali trasy i analizowali swoje cele, aby uniknąć wykrycia. Zaczynając profesjonalnie w 1980 roku, zespół miał inwestycyjny udział w wysokości 89 000 dolarów. Oryginalny skład miał dziesięciu graczy, w tym JP Massar, “Jonathan”, “Goose” i “Big Dave”. Wiele ich prawdziwych nazwisk nie jest znanych do dziś, ponieważ wiele absolwentów MIT Blackjack wciąż chce zachować anonimowość.

Podwoili 89 000 dolarów w ciągu dziesięciu tygodni. Średnio zarabiali około 170 dolarów na godzinę przy stole. Inwestorzy zarobili ponad 250% swojej początkowej inwestycji w pierwszym roku.

Kaplan wkrótce stał się znany operatorom kasyn i musiał podejmować wielkie wysiłki, aby ukryć swoją tożsamość. Do 1984 roku musiał wrócić do swojej normalnej pracy i przestać uczestniczyć w grach. Działania były następnie prowadzone przez jego współpracowników, Massar, a także Chang i Billa Rubina. Chociaż Kaplan utrzymał rolę menedżerską w ruchach zespołu i strategiach blackjacka.

W latach 90-tych zespół osiągnął swój prawdziwy szczyt, rosnąc do ponad 80 członków i atakując największe kasyna w kraju. Mieli nawet ponad 400 000 dolarów jednego weekendu, według śledczego bezpieczeństwa. Ale dokładny zysk i zarobki nie są znane. Możemy tylko polegać na spekulacjach i relacjach. Grupa ostatecznie rozpadła się w 2000 roku, po działaniu od 1979 roku, i zarobiła szacowane 50 milionów dolarów.

Strategie, które używali

Nawet najlepsi matematycy i liczący karty ostatecznie zostają wykryci przez kasyna i muszą zamknąć sklep. Jest to notorycznie trudne do zauważenia liczącego karty, co potwierdzi każdy szef pitu lub członek zespołu bezpieczeństwa. Kasyna nie zabraniają liczenia kart, ale mają prawo wyrzucić kogokolwiek z kasyna lub nawet go wykluczyć. Jest to w warunkach – i coś, na co się zgadzasz, wchodząc do kasyna.

Liczenie kart i Podstawowa Strategia

Zespół MIT używał systemu liczenia kart Hi-Lo, jednej z najprostszych metod liczenia kart. Wymaga to użycia bieżącego liczenia i śledzenia Prawdziwego Liczenia – wartości, która określa, kto ma przewagę i w jakim stopniu. Podczas gry liczyli, ile kart o wyższej i niższej wartości zostało użytych. Jeśli w talii pozostało więcej kart o wartości 10 i innych wysokich kart, przewaga blackjacka przechylała się na korzyść graczy.

Potem mogli zwiększyć rozmiar zakładu. Oczywiście, jak tylko talia została przetasowana, przewaga zniknęła, a wtedy mogli odejść lub obniżyć stawkę. Nie w bardzo oczywisty lub bezpośredni sposób – po prostu w naturalny sposób, aby uniknąć podejrzeń. Podstawowa strategia blackjacka musiała być dla graczy prawie drugą naturą. Musieli wiedzieć, kiedy uderzyć, stać, poddać się i podwoić, bez błędu.

Śledzenie Asów i Zaawansowane Tasowanie

Niektórzy członkowie mieli bardziej wyspecjalizowane role w zespole MIT. Musieli śledzić Asy i próbować określić, gdzie Asy były w talii po tasowaniu. Brzmi to niemal niemożliwie, ale z dużą praktyką i ekspertyzą można się naprawdę stać bardzo dobrym w lokalizowaniu Asów. Ci członkowie musieli obserwować dealera tasującego karty i szukać, gdzie cięły karty, i ruchy tasowania. Im bardziej dokładna była ich predykcja, tym lepszą szansę mieli gracze na wykorzystanie blackjacka lub poddania się – w zależności od tego, gdzie As mógł się znaleźć.

Studowanie metod tasowania nie tylko pomaga w lokalizowaniu Asów. Zespół MIT mógł również ocenić, jak dobrze dealer mógł wykonywać swoją pracę i szukać wykorzystania dealerów ze słabszymi metodami tasowania. Wymaga to intensywnej koncentracji i umiejętności wizualnych, ale z odpowiednim poziomem umiejętności śledzący Asy i eksperci od tasowania zespołu MIT mogli szybko znaleźć dobrą okazję.

Ukrywanie Śladów

Zespół MIT nie zawsze wygrywał, gdy grali w blackjacka. Uświadamiając sobie niebezpieczeństwo wykrycia przez personel bezpieczeństwa kasyna, zespół musiał także czasami przegrać. Oczywiście, można nadal przegrać, nawet jeśli matematyka wskazuje na Twoją korzyść, ale musieli także czasami celowo grać w gry z wysoką przewagą kasyna.

Inną częścią ukrywania śladów było wskazywanie dokładnych momentów, w których gracz mógł wejść i wygrać duże pieniądze. Ci gracze musieli udawać wysoko postawionych graczy i podejść do stołu, aby postawić. Po zaledwie kilku rundach opuszczali stół z ogromną sumą pieniędzy – wyglądało to na dobry wariant lub “szczęście początkującego“. Ale praca przygotowawcza mogła trwać godziny, z śledzącymi i analitykami, którzy czekali cierpliwie na idealną okazję, aby zarobić.

Czy Strategia Nadal Może Działać Dziś?

Żadna z metod używanych przez zespół MIT nie była specjalnie nielegalna lub zbyt trudna dla żadnego gracza w blackjacka do nauczenia. Nie używali oprogramowania do liczenia kart ani żadnych urządzeń, które mogłyby spowodować wykluczenie z kasyna. Ich metody opierały się na liczeniu kart i podstawowych strategiach. I, oczywiście, musieli pozostać w cieniu i uniknąć podejrzeń. Ale wszystkie te techniki mogą być nadal używane dzisiaj, choć trzeba być bardzo ostrożnym.

We wcześniejszych czasach bezpieczeństwo kasyna nie było tak zaawansowane, jak dzisiaj. Oczywiście, mieli Oko w niebie i wiele personelu, aby monitorować graczy. Ale nie mieli narzędzi wspomaganych przez sztuczną inteligencję, oprogramowania do rozpoznawania twarzy i rozwiązań opartych na danych, aby zidentyfikować potencjalnych liczących karty. Nawet jeśli uniknęliby wykrycia przez rozpoznawanie twarzy i wykorzystali straty w swojej grze, jest niemal niemożliwe, aby pokonać maszynę do liczenia kart i oprogramowanie przeciwko oszustwom. Te rozwiązania tworzą symulacje i prognozy naszej gry i mogą bardzo precyzyjnie wskazać, czy gracz liczy karty, czy nie.

Ale ponownie, nie jest to dokładna nauka. Zależy to od bardzo specyficznych szczegółów. Takich jak wielkość Twojego zakładu, czas zmiany Twojego zakładu i to, jak reagujesz na wciągnięte karty. Na końcu dnia jest możliwe, aby używać wszystkich tych samych metod, które używał zespół MIT.

Uwagi i Obawy dotyczące Strategii Blackjacka

Jednym z największych niebezpieczeństw strategii blackjacka jest to, że niektórzy gracze nie rozumieją, jak one działają. Te strategie nie są przeznaczone do wygrywania zawsze, lub wskazywania sytuacji, w której wygrana jest gwarantowana. Daleko od tego. Są one przeznaczone do identyfikowania okoliczności, które dają wyższą matematyczną szansę na wygraną.

Nigdy nie stawiaj wszystkiego na strategię blackjacka, nawet jeśli Prawdziwe Liczenie wskazuje na Twoją korzyść. Zasada polega na graniu przy stole, gdy przewaga jest na Twoją korzyść, i graniu z wysokimi stawkami. Teoretycznie powinieneś zarobić więcej pieniędzy i możesz odejść, gdy karty są tasowane. Lub gdy Prawdziwe Liczenie wyrównuje się lub przechyla na korzyść kasyna.

Sposób, w jaki blackjack jest przedstawiany w kulturze popularnej, daje niektórym graczom wrażenie, że strategia zawsze wygra. Tworzy to sztuczki hazardzistów, nadufanie i poczucie hazardzisty. Nigdy nie powinieneś zakładać, że nawet jeśli szanse są na Twoją korzyść, jesteś gwarantowanym zwycięzcą. Wariancja może nadal wystąpić, a kasyno może nawet wygrać, nawet jeśli szanse są przeciwko niemu.

Graj ostrożnie i nie daj się ponieść lub emotom po stratach. Jeśli chodzi o wdrożenie strategii, która pokonuje kasyno, nie jest to niemożliwe. Możesz poprawić swoje umiejętności i stać się mistrzem w śledzeniu tasowań lub wskazywaniu Asów. Twoim największym przeszkodą jest technologia wykrywania liczenia kart i oprogramowanie przeciwko oszustwom wspomagane przez sztuczną inteligencję.