De Backrooms: Forsaken Recensie (Xbox Series X|S)

Moeheid is even onontkoombaar als de geel-witte muren van De Backrooms – een cortex die, waarheen de kracht van trendsettende cultuur, meer gangen, meer anomalieën en meer poolkamers heeft gezien dan enige andere psychologische thriller in recente jaren. De Backrooms: Forsaken, in een ideale wereld, wil elders pivoteren, naar een ongekarteerde wereld waar verhalen zwaarder wegen dan zinloze labyrintische avonturen, en waar vertrouwde poorten meer kunnen onthullen dan voorspelbare canon voor een rookwapen dat al zijn munitie heeft uitgeput. Het wil zijn doelgroep op afstand houden, maar het probeert ook de wielen opnieuw uit te vinden met zijn eigen verhaal. De vraag is, vuurt het een blanco af, of geeft het een moe concept een welverdiende facelift? Laten we praten.

Op het eerste gezicht is De Backrooms: Forsaken een korte zestig minuten durende walking simulator die de klassieke puzzelarrangementen en geel-doorweekte complexiteiten van een traditionele Backrooms-avontuur combineert met een enigszins rijke en originele plot. Vergelijkbaar met uw typische Backrooms-stunt, volgt het de conventionele route – de zwembaden, de balbakken en de schijnbaar eindeloze gangen, natuurlijk. Maar wat het ook heeft, is een verhaallijn, die op zichzelf een zicht is voor vermoeide ogen, gezien het enorme volume aan achterwater, pols-loze Backrooms-titels die beschikbaar zijn op de markt.

Terwijl we het onderwerp van plotpunten bespreken, hier is alles wat u moet weten: De Backrooms: Forsaken centreert zijn verhaal rond twee onderscheiden personages, elk van wie de “gelegenheid” krijgt om de beproevingen van de cult-achtige onderwereld te doorstaan. Samen gebonden, ondernemen ze een wanhopige reis om dat altijd ontbrekende ontsnappingspunt te vinden. Het is een eenvoudig concept dat, nou, nog steeds veel te wensen overlaat, zal ik toegeven. Dat gezegd hebbende, met volledig gesproken personages en genoeg emotie om een extra laag toe te voegen aan een verder vertrouwd wereld, doet het voor een aangename verrassing, alles in overweging genomen.

Natuurlijk is de wereld niet zo anders dan wat u in het verleden hebt gezien. Trouw aan de oorspronkelijke lore, De Backrooms: Forsaken verspreidt zijn korte speeltijd over een reeks claustrofobische omgevingen, met elk zijn eigen lay-out, bedreiging en set aan puzzels, sommige logisch, andere die u buiten de box laten denken, zogezegd. Voor het grootste deel speelt De Backrooms: Forsaken zich af als een traditionele walking simulator met labyrint-achtige effecten. Het is verwarrend, onrustbarend en bovenal spookachtig herinnerend aan een koortsachtige droom.

Als u niet doelloos door de gangen van een doolhof in Forsaken roamt, doet u een van twee dingen: u richt een geweer op een wezen dat onhandig door de wereld snijdt, of u bent betrokken bij licht kleine praatjes met een van de twee protagonist. Aangezien er geen grote bedreiging is, wordt de meeste tijd besteed aan de saaie taak van lopen totdat u dat volgende belangrijke verhaalpunt vindt. Maar dat is een Backrooms zaak voor u.

Met al het bovenstaande in gedachten, is het de moeite waard om De Backrooms: Forsaken met een lichte korrel zout te nemen. Visueel, ziet het er akelig vertrouwd uit, tot het punt waarop u het niet zou kunnen onderscheiden van een standaard Backrooms spel. Hoewel, dat lijkt het geval te zijn met de meeste van deze liefdesbrieven aan het internetfenomeen en droom-core films in het algemeen. Het is een universeel aanvaarde instelling, maar een die, af en toe, niet veel overlaat aan de verbeelding. Met andere woorden, als u één gang in De Backrooms hebt doorkruist, is het onwaarschijnlijk dat u hier iets buitengewoons vindt.

Ik denk, wat De Backrooms: Forsaken werkelijk onderscheidt van zijn tegenstanders, is zijn tijdige adoptie van een verhaallijn. Is het een groot verhaal? Absoluut niet, nee. Maar het doet een klein beetje extra diepte toe aan een anderszins doorsnee herschrijving van een vertrouwd avontuur. De stemacteur is voldoende op zijn best, en de personages zijn divers genoeg om de notie te vernietigen dat Backrooms cliënten bewegingloze houten poppen zijn. En wat betreft de animatie, eh – het werkt. Gegeven, het is niet perfect, en het komt tekort op luchtdichte vloeibaarheid, maar het werkt met wat het heeft, en dat telt voor een groot deel hier, echt.

Voor de korte tijd dat De Backrooms: Forsaken er is om een verhaal te vertellen, zou ik zeggen dat het genoeg doet om u betrokken te houden. Met enkele angstaanjagende omgevings-effecten, verwarrende puzzels en een plot die intrigerend genoeg is om u te laten doorgaan, levert het een goed afgerond ervaring op die, als alles is gezegd en gedaan, veel beter is dan uw goedkope stuk shovelware. En als er één ding is dat ik meer dan graag zal entertainen, is het een Backrooms spel dat durft te gaan beyond conventionele praktijken. Forsaken, gelukkig, doet precies dat.

Het is genoeg om te zeggen dat er geen vlekkeloze ervaring is met genre-veranderende facetten hier. Er zijn echter tonnen fantastisch geschikte ideeën die de eenvoudige aard van Backrooms lore aanvullen en het een kleine duw in de juiste richting geven. Wat betreft of het genoeg doet om het subgenre te herdefiniëren, is een andere vraag. Voor wat het waard is, zal ik zeggen dat het een aangename verrassing maakt. En dat telt voor een enorm bedrag in een wereld die duidelijk meer dan zijn eerlijke deel aan stagnerende ingrediënten en goedkope verhalen heeft gehad.

Oordeel

De Backrooms: Forsaken past het universeel geliefde internetfenomeen aan om een verhaalgericht overzicht te adopteren, met een plot die de bestaande formule opnieuw bezielt en een instelling die perfect een herkenbare wereld van geel-doorweekte muren en droom-achtige diorama’s omvat. Hoewel het tekort schiet aan originele ideeën en creatieve puzzels, zet het Backrooms verrassend goed in scène, met een groot aantal spannende ontmoetingen, verwarrende omgevingen en voet-in-mond-confrontaties.

Terwijl het geen geheim is dat De Backrooms ziek is tot zijn maag van de eindeloze vertering van talloze odes aan de lore, Forsaken maakt voor een echt leuke smaakmaker, alles in overweging genomen. Het doet misschien niet veel om de wielen opnieuw uit te vinden, maar het voegt een verse lik geel verf toe aan een muur die dringend TLC nodig heeft. Om die reden alleen, zou ik zeggen dat het de moeite waard is om een kans te wagen.