Schepen Simulator Recensie (PlayStation 4 & PlayStation 5)

Ik zal de eerste zijn om mijn handen op te steken en te zeggen: ik ben niet gewend aan de nautische wereld, laat staan de schepen die de Oostzee bevaren en de gadgets en snufjes die hen leiden. Ik heb altijd willen gaan gallantieren in de diepten van een tropisch paradijs als de beginnende kapitein van een *kijkt naar palm* container…schip. Nou, niet echt, maar toch kon ik de kans niet voorbij laten gaan om iets nieuws te proberen, omdat ik altijd met genoegen aan onbekende wateren en de schatten denk die elke baai in hun bezit heeft. Betekent dit dat ik meteen verliefd zou worden op Schepen Simulator? U zou eerlijk gezegd denken van wel, maar nee.

Ultimate Games’ console-port van het spel uit 2017 van FragOut is misschien wel een van de luieste spellen die ik ooit het ongeluk heb gehad om te spelen – een verklaring die, hoewel bijna betreurenswaardig, helaas accuraat is. Maar ik loop op de zaken vooruit, dus we gaan de klok terugdraaien en terug naar de scheepswerf – als dat althans om een paar ontbrekende stukjes in te vullen en context te creëren. Wilt u met ons meegaan als we diep in de diepte van de nieuwste simulatie duiken? Laten we dan verdergaan.

Blijf…wakker

Schepen Simulator begint net als veel automobielsimulatiespellen: met een versleten schip en een paar ontbrekende belletjes en fluitjes om het weer helemaal te maken. Met een budget van net onder een miljoen dollar is uw doel om een paar verkeerde dingen recht te zetten en een paar mechanische componenten aan te passen voordat u uitvaart. Hoe doet u dat precies? Nou, u drukt de Repareren knop in, natuurlijk. En dat is het eigenlijk. In de eerste tien minuten van de campagne hoeft u alleen maar op dezelfde knop te drukken, waarna u de tutorials kunt beginnen. Maar boy, laat me niet beginnen over de tutorials.

Het eerste uur van Schepen Simulator laat u een reeks ontzettend saaie taken uitvoeren, van het herhaaldelijk laden en lossen van containers van en naar uw schip, en het aanmeren van uw cargo met een slakkegang terwijl, nogal ongemakkelijk, een bootvol (letterlijk bedoeld) NPCs en extra schepen glitchen en in en uit zicht verschijnen. Het is saai, om het zacht uit te drukken – en zelfs toen ik toevallig de kunst van het manoeuvreren van cargo met de halfbakken en wankelige besturing onder de knie kreeg, vond ik zelden dat de beloningen belonend waren.

Schepen Simulator is een chore-core spel in hart en nieren, wat betekent dat het grootste deel van het spel draait om het uitvoeren van kleine taken en het oogsten van de kleine voordelen die daarbij horen. In dit geval is uw enige echte beloning het extra geld dat op uw basisloon wordt gestort – een beloning die, eerlijk gezegd, niet veel voorstelt, aangezien de meeste missies u gewoon de juiste gereedschappen geven om ze te voltooien. En dus, zelfs toen ik de objectieven perfect voltooide, vroeg ik mezelf steeds weer af: wat is het doel?

Lage inzet, lage getij

Er zijn 24 missies in Schepen Simulator, allemaal bijdragend aan een relatief schamele campagne. Behalve de tutorials – segmenten waarin uw enige doel eigenlijk is om een paar knoppen in te drukken en uw hoofd om de slecht omgekeerde besturing heen te krijgen – heeft het grootste deel van het verhaal u rondzwerven in de Oostzee in een van de vele oceaanvrachters. In elke missie ontvangt u het juiste schip, of u zet uw eigen schip in, wat gebeurt door uw opgespaarde geld van eerdere avonturen te gebruiken om het juiste schip te upgraden. Het is simpel genoeg, maar dat betekent niet noodzakelijk dat het uitnodigend is, laat staan boeiend genoeg om u op uw tenen te houden voor twaalf uur of meer zonder een tussenstop aan de haven.

Al met al kon ik in mijn eentje door de campagne heen worstelen en alles zien wat er te zien was in minder dan acht uur. Ben ik blij dat het niet te lang duurde en de boot niet te ver uitvoer naar twaalf uur of meer? Absoluut. Gelooft u eerlijk dat Ultimate Games’ team wat meer had kunnen doen en een matig spel in iets veel beters had kunnen veranderen? U kunt er donder op zeggen. Maar dat is het nu juist. Schepen Simulator heeft de grenzen niet verlegd – het heeft ervoor terugdeinzen en heeft alles gedaan om het veilig te spelen, zelfs ten koste van een echt leuke ervaring.

Een korte campagne terzijde, Schepen Simulator heeft niet veel te bieden, noch heeft het de replay-waarde die u van een traditioneel simulatiespel zou verwachten. Er zijn 24-plus missies om doorheen te worstelen, allemaal verdeeld over drie unieke scheepsklassen – en dat is het wel. Geen goede manier om vlees op de botten te krijgen, eigenlijk.

Geen golven

Maak me niet wijs, ik heb genoten van bepaalde delen van Schepen Simulator, hoewel vreemd genoeg hadden die delen zelden iets te maken met het zeilen op hoge golven. Vreemd genoeg vond ik dat de beste momenten in het spel vaak voortkwamen uit het uitvoeren van taken aan boord, zoals het blussen van branden of het verjagen van piraten. Maar zelfs dan vroegen die taken zelden veel beenwerk, omdat het merendeel van de taken alleen maar vroeg dat ik een knop indrukte of de camera op een bepaalde manier positioneerde. Niets bijzonders opwindends, maar ik kan niet zeggen dat ik veel hoop had na twee uur containers te hebben gelost bij een gefragmenteerde haven.

De besturing van Schepen is een ander verhaal, en een dat, om eerlijk te zijn, ik niet graag voor de tweede keer wil doorlopen. Het is verwarrend, om het zacht uit te drukken, en niet omdat er honderd of meer knoppen zijn om te onthouden of items op de agenda om door te werken, maar omdat bijna alles ofwel omgekeerd, kapot of nagenoeg onbestaand is. Bijvoorbeeld, op PlayStation, bedient u de camera met de linkerstick, en dan de helft van de hijskraan met de rechterstick, gevolgd door de tweede helft met de directional pad. Om deze reden alleen al vond ik vaak dat mijn handen elkaar kruisten om zelfs de meest basale taken te voltooien. En ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg: het is 2023 – waarom is dit nog steeds een ding?

Ten slotte is er de grafische weergave – een halfbakken schatkist van slecht geanimeerde sprites en statische golven. Om het cru te zeggen, er is niets veranderd sinds de oorsprong in 2017 – zelfs niet voor Xbox en PlayStation. Om het zacht uit te drukken, het is niet geweldig, en als zodanig is het eigenlijk een beetje een oogverblindend iets, alles in aanmerking genomen.

Uitspraak

Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg: als u in slaap valt terwijl u een videospel speelt – dan zult u waarschijnlijk niet wakker worden met de neiging om het allemaal opnieuw te doen. Zo is het met Schepen Simulator, helaas, omdat het de meest saaie taken samenperst in een relatief korte picknick van maritieme operaties. En het ergste is, ze zijn niet eens een beetje vermakelijk, laat staan belonend – zelfs volgens chore-core normen.

Ik ga er niet omheen en doen alsof een schip simulatiespel een prijswinnend, revolutionair concept is – want het is dat niet. Dat gezegd hebbende, zelfs met relatief lage verwachtingen, dacht ik eerlijk dat er wat meer zou zijn – als dat althans genoeg was om het bloed te laten stromen en de last van de wereld op mijn schouders te leggen. Maar er was niets van dat. In plaats daarvan werd ik achtergelaten om een paar verschrikkelijke momenten te herbeleven die, als ik me goed herinner, een sociopaat genaamd Trevor, een hijskraan en een twintig minuten durende worsteling met het verplaatsen van containers heen en weer betrof. Dat was Schepen Simulator in een notendop: een verrassend saaie worsteling door enkele van de meest saaie aspecten van cargo-vervoer ooit gemaakt.

Als u zich afvraagt of u het moet kopen, dan weet u dit: als u geduldig genoeg bent, en toevallig uw kicks krijgt van het voltooien van karweitjes en andere saaie taken, dan zult u Schepen Simulator zeker liefhebben. Als u echter op zoek bent naar iets – alles met een kloppend hart, dan moet u anker lichten en wortels slaan in een heel andere watermassa.