Cyberpunk 2077: Phantom Liberty Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Terwijl Cyberpunk 2077 op alle niveaus teleurstelde, Cyberpunk 2077: Phantom Liberty probeert het verhaal terug te brengen naar wat de oorspronkelijke lancering had moeten zijn. Als je nieuw bent in Cyberpunk’s neonverlichte, dystopische kijk op de New USA, moet je weten dat ontwikkelaar CD Projekt Red Cyberpunk 2077 drie jaar geleden uitbracht voor het grote publiek. Het is overbodig om te zeggen dat de lancering vreselijk was.

Alles, van woekerende bugs tot ondermaatse gameplay, maakte de game praktisch onspeelbaar. Gezien de ervaring van ontwikkelaar CD Projekt Red met Witcher 3, leek het volledig onwaarschijnlijk en eerlijk gezegd teleurstellend dat ze Cyberpunk 2077 in zijn huidige staat zouden uitbrengen. Echter, het studio was vastbesloten om Cyberpunk terug te brengen naar zijn bedoelde glorie. Dus gingen ze terug naar de garage en brachten vervolgens patches en updates uit om de slechte delen van de game te verwijderen en de gameplay te verbeteren.

Niets van die inspanningen kan echter worden vergeleken met de onlangs uitgebrachte gratis Cyberpunk 2077 2.0-update, samen met de eerste en enige betaalde uitbreiding: Cyberpunk 2077: Phantom Liberty. Op veel manieren heeft de ontwikkelaar de heruitgave gevormd om Cyberpunk’s oorspronkelijke visie op een soepele en naadloze manier weer te geven.

Toch zijn ze verder gegaan dan alleen maar patchwerk om de wereld een emotionele achtbaanrit te presenteren met een bijna eindeloze stroom van spannende actie, verpakt in een setting die even levendig als intrigerend is in zijn wetloze aard als Night City oorspronkelijk was.

Behalve dat dit nog steeds een verse, futuristische en post-apocalyptische universum is, zowel in industrie als invloed, waardoor het een must-play is voor iedereen die de beroemde CD Projekt Red nog een kans geeft om te doen wat ze al hebben bewezen het beste te kunnen doen. Voor alle praktische doeleinden, hier zijn alle manieren waarop Cyberpunk 2077: Phantom Liberty de verwachtingen overtreft.

Wat is anders?

Voor wat lijkt op een geniale idee, herintroduceert CD Projekt Red Cyberpunk 2077 aan de wereld. Ze hebben de oorspronkelijke gameplay omgevormd tot een nieuwe versie die soepel en zonder fouten draait. Elke reis door de vaardigheden en perks-corridors is spannend in plaats van ondermaats.

Ze hebben alle omslachtige processen van karakterprogressie weggegooid en alleen wat werkt en goed werkt, behouden. Het is overbodig om te zeggen dat de gestroomlijnde vaardighedenbomen allemaal belangrijk zijn en je dus motiveren om de ladder verder te beklimmen in de playthrough.

Herinner je de ogenschijnlijk woekerende dildo’s die je elke keer moest oppakken – een vreemde poging tot humor, denk ik? Nou, dat is allemaal weg, en het is maar beter zo. Hetzelfde geldt voor de woekerende glitches die mensen in de lucht lieten tollen – alsof ze de wetten van de zwaartekracht negeerden.

Mijn favoriet is het politiesysteem. Er is een reden waarom de politie in Grand Theft Auto je de rillingen over de rug geeft als je probeert te ontsnappen aan het worden gearresteerd in een wilde achtervolging door de drukke straten van San Andreas. Ze reageren zoals ze in het echte leven zouden doen: niet te snel, niet te laat.

Ze verschijnen ook niet uit het niets zodra je per ongeluk je wapen afvuurt in het openbaar. Het werkt gewoon, en Cyberpunk 2077‘s poging om hetzelfde te doen, is zo snel in het riool beland dat ik verbaasd ben dat ik er te veel over heb nagedacht.

Maar dat is omdat het politiesysteem een complete makeover heeft ondergaan. Het is leuk en authentiek. Dus, alle fans van politie en boeven, maak je klaar om down and dirty te gaan met de wetshandhavers in Night City.

Dieper graven

Alle nieuwe veranderingen, zowel die met de 2.0-updates als die de ontwikkelaar de afgelopen jaren heeft gemaakt, resulteren in een eigenlijk niet-slecht spannende ervaring.

Van de menigte tot het verkeer, elk onderdeel dat Night City draaiende houdt, lijkt perfect te zijn uitgebalanceerd en gesmeerd om zonder fouten te draaien. Natuurlijk zijn er nog een paar kleine glitches hier en daar, maar die storen zelden de algehele aantrekkelijke nieuwe en verbeterde gameplay die Cyberpunk 2077 te bieden heeft.

Maar ons interessegebied ligt in de uitbreiding: Phantom Liberty, en met deze nieuwe verbeteringen die in de gameplay van de uitbreiding zijn geïntegreerd, moet ik zeggen dat het een playthrough waard is om je tijd en geld aan te besteden. Hierom.

Op een gegeven moment, midden in je ups en downs met de wet, kom je een verborgen, gloednieuwe district tegen. Het is afgesloten van de hoge octaan mercenary-vibes van Night City. Als je in de aura van deze plek zweeft, zal je bijna onmiddellijk de verandering in toon en sfeer opmerken. Dit deel van Night City, aantrekkelijk genaamd Dogtown, wordt gerund door een zelfbenoemde Barghest-militiegroep.

Hun leider, Kurt Hansen, zweert betere leefomstandigheden, vrij van het onderdrukkende corporate-leiderschap van Night City. Zoals altijd, vergeet Hurt Kansen snel zijn manieren. Hij misbruikt zijn nieuwverworven macht om een nieuwe vorm van onderdrukking te verwezenlijken – mogelijk de ergste soort – voor zijn eigen gewin.

Wetloos land

Dogtown ziet eruit als zijn naam. Het is een verloederde plek waar elke bocht allerlei soorten lijden illustreert. Er zijn ook weelderige plekken, maar die worden bezet door de bevoorrechten. Het is de manier waarop de mensen hier praten en deze plek beschrijven, die het zo groot en diepgaand doet lijken. Toch is dit slechts een deel van Night City, waar je 14 uur lang zal doorbrengen om te verkennen.

Dit is Phantom Liberty, en je kunt hier altijd naar binnen gaan, of het nu is na het einde van het hoofdverhaal of wanneer je maar wilt. Waarom kom je hier, vraag je? Nou, Dogtown vertelt een spionagethriller-fabel die het beste voor jezelf kan worden ervaren. Het begint eenvoudig. Help de president van de New USA te beschermen. Dan ontwikkelt het zich langzaam tot twists en turns die ik nooit had kunnen vermoeden dat een RPG kon bevatten.

Het is het soort verhaal dat je moreel en besluitvorming test. Je weet nooit wanneer dat moment aanbreekt. Maar je voelt het, soms voor het moment-tot-moment-gameplay dat het overspant. Een deel van die spannende thriller wordt voortgezet dankzij een diverse en diep geïnterpreteerde cast. Keanu Reaves keert terug.

Maar deze keer is hij een interessante kerel met waardevolle input om te geven, hoewel in schertsende eenregelige zinnen. Hij presenteert een verse adem van persoonlijkheid, ongebruikelijk in cyberpunk-games en is bijna altijd een plezier om ideeën mee te delen. Dan is er Idris Elba: een meesterlijke prestatie die je van hem kunt verwachten, en geniet van een passende weergave van zijn rol als de grommende, ouder wordende spion. Hij en Songbird knopen het plot samen, met veel chemie en spanning tussen hen.

Down and Dirty

Het verhaal ontvouwt zich ook in “gigs”, die zijn zijmissies die je naar een doel leiden dat net zo doolhofachtig is als de missies zelf. Op sommige manieren kan Phantom Liberty Cyberpunk’s 2077 overtreffen, misschien op dezelfde manier als Witcher 3: Blood and Wine deed – tenminste, voor zover de personages en verhalen betreft.

Er zijn enkele enorme gevolgen om te overwegen, allemaal netjes verbonden met de missies zelf.

Vaardigheidtechnisch gezien, naast de revamp, omvat het een nieuwe Relic-vaardigheid, die je ontgrendelt in Phantom Liberty’s eerste quest: Dog Eat Dog. Het helpt om een verse, afzonderlijke ervaring te creëren, samen met nieuwe loot om mee te spelen.

Het creëren van een speelstijl is spannend, met talloze keuzemogelijkheden om te overwegen en opnieuw te overwegen. Of je nu een sluipende, snijderige of schietgrage speler bent, er zijn vaardigheden die je misschien moet prioriteren.

Het helpt om echt na te denken over wat voor jou werkt, in plaats van een jack-of-all-trades te worden die bereid is om mee te spelen met alles wat er cool uitziet. Bovendien is pantser nu gekoppeld aan cyberware in plaats van kleding. Hoewel het onbeduidend kan lijken, verbindt het netjes met en verheft het je cybernetische denkwijze.

Uitspraak

Er zijn meer veranderingen dan we kunnen tellen: sommige subtiel, andere dringend nodig. Je zult vaardigheidsboomveranderingen, een herzien gewenst systeem en cyberware-herzieningen zien. Deze resulteren in een kwaliteitsverbetering van het leven in hoe Cyberpunk speelt. Met de veranderingen die de Cyberpunk 2077 2.0 Update en Phantom Liberty brengen, voelt Cyberpunk nu aan als de RPG die het altijd had moeten zijn.

Echter, met alle waardering en veel dank die we hebben voor CD Projekt Red voor het repareren van Cyberpunk, zijn er geen woorden die de soort bevredigende en spannende gameplay kunnen beschrijven die Phantom Liberty naar de tafel brengt.

Phantom Liberty test je geweten. Het doet dit op de meest naadloze en verfrissende manieren die de RPG- en cyberpunkwereld ooit heeft gezien. Het is een achtbaanverhaal dat evenzeer in staat is om je te boeien als Dogtown zelf. Het trekt aan je hart, dankzij een diverse cast die deskundig is geschreven en tot geloofwaardige gestalte is gebracht.

Hetzelfde geldt voor het structurele plot, dat perfect aansluit bij de holistische, verbonden open-wereldontwerp. Als CD Projekt Red een nieuw verhaal zou vertellen dat zich afspeelt in Dogtown, Night City, of een andere nieuwe gevechtszone zou creëren in een sequel of wat dan ook, moet ik zeggen dat ik mijn denkbeeldige staart zal kwijlen, gewoon enthousiast om te zien wat de studio besluit te koken.