RAWMEN: Food Fighter Arena recensie (PC)

Trek je ovenwanten aan en kies je beste pollepel — het is tijd om aan de slag te gaan en een goede ouderwetse marinade voor gehaktballen te maken met het bloed van je culinaire vrienden. Dat klopt, mensen, RAUWMEN is zojuist op de pc gelanceerd als een gloednieuwe PvP Battle Arena-campagne, en het geeft af, ik weet het niet, Splatoon voldoet aan Feest Beesten soort vibes. Het enige grote verschil tussen die twee facties en dit is natuurlijk het thema: een keukenzandbak, van alle dingen, een waarin jij, de foodie met een natuurlijke wrok tegen stengels bleekselderij en andere aspirant-koks, oorlog moet voeren tegen elkaars keukens en het moet uitvechten voor een plekje op het menu.

RAUWMEN is min of meer een doorsnee PvP-game in de vorm van een battle arena; het bevat veel van dezelfde mechanismen en elementen met een hoog octaangehalte als een standaard shooter. De flagrante liefde voor eten terzijde geschoven, draait het spel om een ​​simpele gameplay-loop, waarin jij en maximaal zeven andere vrienden het tegen elkaar opnemen in een reeks op vraatzucht gerichte ontmoetingen met verschillende snacks, melee-wapens en allerlei projectielen. Met dat alles op zijn plaats, RAUWMEN legt in wezen een fundament voor een ravenously simple concept dat, hoewel proportioneel meer ingewanden dan de generieke PvP-game, een flinke hoeveelheid kwaliteit en variatie biedt. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, geloof het of niet.

Dus, is RAUWMEN eigenlijk de moeite waard om in je zakken te stoppen, of is het er een die je beter bij de vuilnispers kunt laten? Laten we erover praten, culinaire tovenaars.

Gehaktballen & Kwaadaardigheid

Het gaat als volgt: acht spelers worden in een arena gedropt, een vrij grote map die bestaat uit een mix van items, waaronder hellingen, lanceerplatforms en andere omgevingseffecten, en krijgen vervolgens als enige doel om te strijden tegen andere vechtersbazen. Zoals talloze Overige iteraties die afstammen van hetzelfde genre, herbergt de game een verzameling spelmodi, zoals een traditionele beat 'em-up-modus, die dient als een basisvoorgerecht voor begeerde gebruikers; Claim Chowder, waarin teams een pot moeten verdedigen tegen andere tegenstanders; Meatball, waarin je de vorm aanneemt van een - je raadt het al - gehaktbal en andere spelers aanvalt; en Top RAWMEN, dat voornamelijk draait om het inzetten van donutbommen om bekroonde ingrediënten en andere weelderige voordelen te verkrijgen.

Naast de overvloed aan spelmodi en PvP-capriolen die het spel in zijn menu heeft verstopt, RAUWMEN biedt ook een smakelijke aanpassingssuite waarmee je je eigen souschefs van de grond af kunt maken. Naast de vreemde pollepelupgrade en een kleurrijke snor, kun je ook dingen ontgrendelen zoals schorten, wanten en soeppotten — die allemaal verkrijgbaar zijn door simpelweg door het enorme repertoire aan modi te dwalen en een schat aan post-overwinningsvoordelen en andere in-game valuta te oogsten. Dus, zoals ik al zei — een eenvoudig maar luxueus verslavend systeem. De vraag is, vormen al deze ingrediënten een maagverkleinend product wanneer ze in dezelfde ketel worden gegoten?

Voedselgevecht!

Ik zal dit zeggen: RAUWMEN is een absolute knal om te spelen—tot het punt dat het zo leuk is, dat het andere kousenvullers van dit soort bijna middelmatig en saai doet lijken. Als je bedenkt dat het concept bijna identiek is aan dat van zo, so veel andere party brawlers. En toch is de simpele toevoeging van gehaktballen, pollepels en een heleboel springplank-instellingen nog steeds een uitstekende aanvulling op de formule. Natuurlijk is het een beetje simpel en soms zelfs een beetje dom, maar dat verandert niets aan het feit dat het, althans vanuit een gameplay-oogpunt, nog steeds een waar genot is om doorheen te kauwen — dubbel en dwars als je tot aan je tanden vastgebonden zit met een solide verzameling voordelen en wordt onderworpen aan een volledige lobby van vraatzuchtige eters die dezelfde passie voor meedogenloos vechten delen.

De feature die mij echt verraste, was de grootte van de maps, en niet te vergeten de hoeveelheid set pieces die elk op tafel bracht. Naast dat elke arena een unieke selectie verhoogde platforms en andere skatepark-achtige features had, brachten veel van hen ook een interactieve touch die zelfs de likes van Rocket League aardbeving in zijn eigen wok. Het enige verschil tussen het raket-centrische voetbalspel en dit is natuurlijk dat de oversized bal, nou ja, een beetje vleziger, en een stuk rommeliger. Toch is veel van het ontwerp vaag vergelijkbaar; het bevat een gehaktbal en een heleboel spelers die hem slordig heen en weer duwen en in bepaalde doelgebieden. En dat is nog maar het een modus, om eerlijk te zijn — er valt dus nog veel te analyseren en te consumeren.

Vlees staat weer op het menu, jongens

Ik ben daar in zekere zin dankbaar voor RAUWMEN is niet in ontvangst van een significante hoeveelheid technische fouten of glitches, want eerlijk gezegd, dat zou waarschijnlijk een anderszins uitstekende draad van gevechten hebben verpest. Om te zeggen dat het consistent vloeiend is, zou niet helemaal waar zijn, want het gedijt vaak in situaties die altijd vertrouwen op snelle bewegingen en voortdurend veranderende omstandigheden om een ​​soort rookgordijn te creëren. En het is with dat scherm op zijn plaats dat, vanwege de evoluerende aard van elke strijd, het niet altijd gemakkelijk is om te zeggen of dingen moet een beetje van de rails raken, of als ze praktisch instorten en doorgaan met ploeteren met hun respectievelijke scenario's, met alle gebreken van dien. Wat ik bedoel te zeggen is dat, weet je, er een lot te absorberen, en het is niet altijd makkelijk om bij te houden wat wat is, wie wie is en welke gehaktbal in welk zakje gaat.

Begrijp me niet verkeerd, er is een reusachtig hoeveelheid om te leren door alleen maar als gemiddelde toeschouwer te dienen en de capriolen te zien ontvouwen en de vonken van de pollepel te zien vliegen. In feite, je betalingen, op voorwaarde dat je voldoende aandacht besteedt aan de manier waarop de wereld werkt, en veel van de technieken en spelmodi onder de knie krijgt die RAUWMEN te bieden heeft in een uur, misschien twee. En dat is geweldig; het is geen moeilijk spel, en het is ook niet iets dat veel meer vereist dan gedachteloos op knoppen rammen en af ​​en toe een trekker overhalen. Toch zou ik, met de enorme hoeveelheid dingen die op het scherm vorm krijgen, wel durven zeggen dat het je zintuigen een plezier doet. Maar hé — kleine fouten maken niet per se een bom van een product. Er is gewoon een lot gaande is, en dat is misschien niet wat voor jou.

Vonnis

RAUWMEN tekens, zegels en levert een vleesachtig product dat is geladen met dezelfde voedzame toppings als een traditionele squad-based brawler. Nogmaals, de modi doen niet echt veel om het wiel opnieuw uit te vinden, en het lijkt erop dat ze ook niet genoeg doen om de kaasplank er anders uit te laten zien dan de standaard blauwdruk. Dat gezegd hebbende, is het gemakkelijk om de tekortkomingen en het gebrek aan originaliteit te negeren dankzij de toevoeging van verteerbare mechanica en verslavende vechtsystemen. Het is ook te danken aan de eigenzinnige kaartontwerpen en goed afgeronde personages dat, hoewel ze nog steeds niet anders zijn dan de reguliere brawler-types, er nog steeds enorm veel te ontdekken valt. En ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik zeg dat, ondanks alles, het feit dat er nog steeds een prikkel is om te jagen, genoeg is om de vuren brandend te houden en, in dit geval, de gehaktballen te laten vliegen.

Om een ​​lang verhaal kort te maken - ja, dan zou je zeker moeten overwegen om je eigen pollepel te pakken en je te verdiepen in de wereld van RAWMEN, zo niet voor de snack-gebaseerde PvP-shenanigans, dan wel voor de maagvullende gevechten en het gekke setontwerp. Bovendien, als je dat wilt schrappen een jeuk, in het bijzonder, of een die sindsdien ongedeerd is gebleven na bijvoorbeeld Feest Beesten or vechthalla, dan is er een grote kans dat RAUWMEN zal hebben wat nodig is om dat gapende gat in je maag te dichten. Het is een ongewoon spel, dat is zeker, maar een spel dat ook de kracht heeft om schuimsterren lijken op een caloriearm drankje met weinig tot geen inhoud. uit die let op, ik zou met plezier oorlog voeren met een varkensgehaktbal boven een klodder snoep-poppend schuim op elke dag van de week — en dat zegt wat. Zelfs de veggies zullen het lekker vinden.