Party Animals Review (Xbox One, Xbox Series X|S & PC)

Het is niet zo lang geleden dat ik mezelf bevond met elastische vuisten die ik heen en weer zwaaide in Rubber Bandits voor punten en straffen. Het was niet duidelijk voor me op dat moment, maar ik zou die zachte armen eigenlijk nodig hebben voor nog een reeks oefeningen in een heel ander balletje – een co-op vechtspel genaamd Party Animals, van alle dingen. Maar zoals het lot het wilde, ging ik het laatste avontuur in met een grotere kennis op het gebied van rubber – want ik had gebruikt om glazen banken te beroven, en ik had gebruikt om een pluizige buik te gebruiken om een Minion tegen een roltrap te duwen. Een vreemde flex, zeker – maar het hielp me zeker om de basis te begrijpen toen ik voor het eerst stapte in Recreate Games’ laatste online hoofdstuk.

Party Animals is niet zo lang geleden uitgekomen, en toch vind ik mezelf al urenlang bezig met het spelen van zijn niveaus om een verdomde haai genaamd Bruce te ontgrendelen. Oh, en niet te vergeten een leren jas voor mijn varken met een rode mohawk, Bacon. Maar ik ga te snel, dus laten we even teruggaan. Laten we praten over Party Animals, en belangrijker nog, de reis die me ertoe bracht te geloven dat Recreate Games’ laatste liefdesbrief aan vechtspellen, om het zo maar te zeggen, beter is dan, bijvoorbeeld, Rubber Bandits.

Het Leven van de Feest

Vanaf het moment dat je wordt gestopt in de kleurrijke wereld van Party Animals, word je meteen geconfronteerd met een wiel van schattige personages om uit te kiezen, een Quick Match-optie en een heel netwerk van feestminigames om voor te stemmen. Er zijn geen lange contracten, regels of inschrijvingen vereist (we kijken naar je, Payday 3); het is gewoon jij, het spel en honderdduizend actieve vechters die aanwezig en aan het werk zijn. Eenvoudig. Waarom kan het niet altijd zo eenvoudig zijn?

Wedstrijden in Party Animals zijn allemaal relatief hetzelfde, hoewel in verschillende locaties of met een nest unieke obstakels en uitdagingen. Het hoofddoel van het spel is eigenlijk om de andere spelers van het bord te slaan door gebruik te maken van je zachte knokkels of met een van de verschillende wapens die rond het niveau verschijnen. En om te zeggen, dit is niet het enige type spel dat je in Party Animals zult vinden; er is ook voetbal – maar dat is een heel ander balletje. Letterlijk.

Wat de daadwerkelijke gameplay betreft, Party Animals gebruikt een klassieke fysica-gebaseerde indeling – een die inhoudt dat de speler verschillende knoppen en acties moet gebruiken om zelfs de meest basale taken te voltooien. Wil je een tennissleutel gebruiken? Moeilijk. Het blijkt dat je jezelf moet positioneren op de exacte locatie naast de handgreep om het op te pakken en te gebruiken. En jongen, als je niet kunt figureren uit hoe je dit in een paar seconden moet doen, dan zul je zeker worden gegooid van het bord door een andere speler die, frustrerend genoeg, het een beetje sneller begreep. Maak je geen zorgen, echter – er zijn acht meer rondes van het. Ja. Acht.

En het Stopt nooit

Op dit moment zijn er in totaal 20 kaarten in Party Animals, evenals drie hoofdgame-modi om in te concurreren: Last Stand, een free-for-all die bestaat uit acht spelers die vechten om de laatste overeind te blijven; Team Score, die bestaat uit vier teams van twee die werken aan het voltooien van een bepaald doel; en Arcade, die opnieuw bestaat uit twee teams van vier die tegen elkaar vechten om de laatste eenheid overeind te blijven. Er is niets bijzonders nieuw hier wat betreft modi, maar je weet wat ze zeggen – als het niet kapot is, repareer het dan niet.

Naast de bovengenoemde modi zijn er ook de Dieren zelf – schattige, pluizige dieren en beesten die dezelfde sterke en zwakke punten delen. Op die nota, is er niet veel om mee te werken, omdat elk personage, meer of minder, op hetzelfde niveau is als de anderen. Het komt allemaal neer op de voorkeur van de speler, eigenlijk, omdat een persoon misschien geïnteresseerd is in het opbouwen van een otter, terwijl een ander misschien tijd wil doorbrengen met een eenhoorn. Hoe dan ook, het maakt eigenlijk niet uit; iedereen is op een gebalanceerd speelveld – dus er is geen reden om je zorgen te maken over wie de controle heeft. Voor mij, echter – ik voelde me meteen aangetrokken tot Barbie, mogelijk de mopperigste gorilla die ooit een voet in de ring heeft gezet. Waarom Barbie? Ik weet het niet. Waarom een bivakmuts op een varken?

Pixar Keurt niet goed

Er zijn andere Dieren om te ontgrendelen, ook. Maar zoals bij veel andere online multiplayer-spellen met een catalogus van skins, outfits en algemene cosmetica om te kopen, worden veel van hen verborgen achter een betaalmuur van een soort. Gegeven, het is niet de zwaarste betaalmuur die ik ooit heb moeten beklimmen – maar een muur is een muur niettemin, en dus een lichte klap op een anders bijna perfect spel. Nog steeds, ik kan het niet al te veel verwijten, omdat er geen in-game aankopen zijn die vitaal belangrijk zijn, of zelfs maar gunstig voor het team.

Geen Achterdeur Shuffles Toegestaan

Er is één ding dat Party Animals serieus neemt – en dat is het spelen van een echt spel met spelers die niet van plan zijn om op een moment vanaf te gaan. Het neemt het zo serieus dat als een speler wel zou vertrekken tijdens een wedstrijd, dan zouden ze automatisch een Quick Match-verbod ontvangen, wat ze effectief uitsluit van het spelen in een openbare lobby. Een beetje te veel, misschien – maar ik kan ook zien waarom Recreate Games zo’n systeem heeft geïmplementeerd. Aan het eind van de dag houdt niemand van een deserteur – laat staan van iemand die een team twee rondes in een evenement heeft verlaten dat nog een paar rondes van zijn climax verwijderd is.

Ondanks de strikte regels met betrekking tot toetreden tot een spel, is de rest van de daadwerkelijke ervaring een heleboel plezier, en niet te vergeten vol met genoeg plezier om je te laten doorgaan, ongeacht wat. De waarheid is, op geen enkel moment voelde ik ooit de drang om de squad te verlaten – zelfs toen ik aan de onderkant van de leaderboard was en een miljoen mijl verwijderd was van de top. Punt is, het voelde nooit als een verlies, zelfs tijdens de keren dat ik mezelf verloor aan dingen die anderen lachwekkend zouden vinden. Simpel gezegd, ik was er voor de rit, en win of verlies – ik was vaak gewoon blij om er te zijn in het moment, te lachen en een pauze te nemen van zwaardere spellen met strengere gevolgen.

Er is veel te liefhebben aan Party Animals, en het feit dat het zijn best doet om falen te laten zien als een klein deel van de reis is een zegen op zich, echt. Maak je geen zorgen, winnen was geweldig, maar het was nooit echt verplicht, ook.

Uitspraak

Wanneer het erop aankomt, kan ik alleen maar zeggen: Rubber Bandits, je moet uitkijken, want er is een nieuwe vis die rondzwemt, en die neemt zeker geen halve maatregelen, ook. Om het simpel te zeggen, Party Animals markeert de culminatie van decennia van rubberen actie-vechtspellen – en het bloedt door zijn squishy wortels, tien keer zo veel. Zeker, het is schattig, inclusief en zelfs een beetje donker, gezien zijn satirische humor en namen. En als je deze drie ingrediënten combineert, dan heb je eigenlijk een heel klein, compleet banket van lekkernijen, en niet te vergeten de basis voor een fantastisch online multiplayer-spel dat duurzaam en eeuwig is.

De waarheid is, Party Animals is geen moeilijk spel, noch is het een spel dat je zal krabben waar je je zorgen over maakt voor iets verhalend of emotioneel bevredigend. Maar dat is niet wat Recreate Games probeerde te bereiken; het wilde iets geks, en niet te vergeten iets dat vechtspelfans samen zou brengen voor een korte tijd. Daarvoor zeg ik, je weet – goed gespeeld. Het blijkt dat Party Animals meer of minder alles is wat het probeerde te zijn, en hoewel het de wielen niet heeft uitgevonden, heeft het de tandwielen een beetje gesmeerd en de vechtspel-genre een beetje pizzaz gegeven.

De toekomst is zeker helder voor Party Animals, dat is duidelijk. Wat meer is, met een hele oceaan van personages om te introduceren, niveaus om te bouwen en seizoensgebonden evenementen om te verkennen, is het twijfelachtig dat het binnenkort bij ons weggaat, ook. Feit is, het is hier voor de lange termijn, dus je kunt maar beter wennen aan het zwaaien van die zachte handschoenen, mensen.