The Crew Motorfest Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Is het een vogel? Is het een vliegtuig? Nee, het is Ubisoft Ivory Tower dat de formule voor Forza Horizon opnieuw schrijft via een met koolstof bedekte vaartuig dat bekend staat als The Crew Motorfest. Gezien het feit dat beide IPs te veel overeenkomsten vertonen en een centraal podium dat even levendig als sprankelend is, is de kans groot dat u ook heeft nagedacht over de mogelijkheid dat misschien, gewoon misschien, de laatste installeerde in de The Crew-serie een paar pagina’s uit het boek van Playground Games heeft gehaald. En dat is prima, want als alles is gezegd en gedaan, is imitatie de oprechtste vorm van flatteren, en al dat jazz.

Blatante overeenkomsten ter zijde, er is eigenlijk veel te liefhebben over The Crew Motorfest – een langverwachte toevoeging aan een racingsaga die, om eerlijk te zijn, veel mensen allang dood en begraven achtten. Gezien, het was geen vervolg waar veel van ons op had gehoopt na de matige release van The Crew 2 in 2018, maar het was een welkome toevoeging niettemin. En jongen, het was er een die ik zelf moest meemaken – vooral nadat ik de kale botten van de Mexicaanse kust in Forza Horizon 5 voor de zoveelste keer had geplukt.

Na een aanzienlijk deel van de tijd te hebben besteed aan het doorbladeren van de thematische race-evenementen en het kleineren van een enorm stukje beginnende bestuurders, kan ik veilig zeggen dat ik, voor beter of voor erger, een beetje een handigheidje ben in, weet je, crashen van voertuigen onder het mom van een brandend inferno. Maar omwille van het toevoegen van een beetje context, zou ik het moeten terugschroeven, als het maar om een duidelijker beeld te schetsen voor degenen die mogelijk in de richting van de dichtstbijzijnde kassa of, weet je, de uitgang worden gestuurd. Klinkt goed? Laten we gaan.

Terug achter het stuur

Voordat we duiken in de nuances en alle snufjes die The Crew Motorfest laten werken, zou het zin hebben om een laag verf aan de buitenkant toe te voegen – een laag pantser, zogezegd, als het niet is om het algemene ontwerp te verfijnen, dan om de unieke verkoopargumenten te benadrukken die het zo wanhopig graag naar je probeert te voeren. En geloof me wanneer ik zeg, het enige dat het het meest naar je keel probeert te duwen, is dit: The Crew Motorfest, ondanks zijn blatante overeenkomsten, is niet een herschreven versie van Forza Horizon. Begrepen? Geweldig.

Om je een beeld te geven, The Crew Motorfest is een open-wereld-racegame waarin beginnende bestuurders concurreren over een web van geschakelde proeven over de tropische landschappen van Hawaï. Weer, vergelijkbaar met – sorry – Forza Horizon, wordt vooruitgang op genoemd eiland bereikt door races, nevenactiviteiten en seizoensgebonden evenementen te voltooien. Voor het grootste deel is het echter gewoon jij, een garage vol met elitevoertuigen, en een open weg die vol zit met kansen om je waarde op het asfalt, zand en gras te bewijzen.

Er is een festival, zie je, dat fungeert als het middelpunt voor een jaarlijks race-evenement over het eiland O’ahu van Hawaï. Dit eiland, hoewel ingekrompen tot iets van een hapklare versie van het echte eiland O’ahu, biedt een veelvoud aan unieke evenementen – episodische avonturen waarin doelen verder reiken dan winnen van races van achter het stuur. Trouw aan de aard van The Crew, zijn er ook boten- en vliegtuiggerelateerde activiteiten om deel aan te nemen. Dus, duidelijk veel meer dan je doorsnee racegame, toch.

Een festival voor één

Om je een idee te geven van de kaart in The Crew Motorfest, kun je eigenlijk rondrijden over de grenzen in twintig minuten of minder. Feit is, je kunt het doen in vijftien, zelfs – dankzij het eiland O’ahu dat niet alleen een archipel van lege straten heeft, maar ook een breed scala aan verlaten vlaktes. En hoewel dit een behoorlijk opwindende tijd oplevert – door de weelderige biomen van een Hawaiaanse edelsteen met een hoge octaan te razen – laat het veel te wensen over. Zeker, het is mooi op zichzelf, maar het gebrek aan leven vermindert de algehele aantrekkelijkheid van wat in theorie een drukbezochte eilandwijde gebeurtenis zou moeten zijn.

Het feit dat het verkeer vrijwel niet bestaat, helpt niet veel. Ja, het is iets waar we aan gewend zijn geraakt in racegames, maar jongen, zelfs het gebrek aan AI-bestuurders in The Crew Motorfest maakt een verschil – en niet het goede soort, ook. Feit is, nadat ik de proloog had doorbroken en het hele eiland had om te verkennen, voelde ik me, weet je, alleen – bijna alsof er een groot evenement plaatsvond ergens, maar ik was er niet. Integendeel, ik was elders – aan de andere kant van het Hawaiaanse netwerk en een paar honderd mijl van de drukte en de drukte van het festival.

Maar er is vrijheid

Het is een eenzame weg, een beginnende bestuurder zijn met een onsterfelijk verlangen naar de top van het podium, maar het is ook een die komt met een onbeschrijfelijk veel vrijheid. En hoewel de wereld op zichzelf een injectie van leven kan gebruiken, biedt het eiland O’ahu alle basisvoorzieningen om gewoon te gaan rijden en, weet je, rijden.

Na het eerste obstakel van evenementen te hebben overwonnen, word je vrijwel met rust gelaten om met je eigen apparaten te spelen, wat uiteindelijk een schijnbaar eindeloze voorraad evenementen oplevert die in elke volgorde kunnen worden aangepakt. Er zijn klassieke races, evenals een heleboel Playlists die draaien om boten en vliegtuigen, wat betekent dat je kunt duiken in alles wat je maar wilt en zonder enige beperkingen. Daarvoor kan ik het niet fout vinden; het niet-lineaire formaat is geweldig, hoewel veel strakker in vergelijking met dat in The Crew 2.

Wat betreft bestuurde voertuigen, beweert Ubisoft Ivory Tower dat er meer dan 600 te verzamelen zijn. Het blijkt dat een enorm deel van die 600 echter gewoon replica’s zijn van bepaalde merken en modellen. Dit is niet per se een slechte zaak, want er is meer keuze als het gaat om het kiezen van je favoriete smaak; er zijn echter niet zoveel voertuigen als de makers beweren. Helaas was ik een van degenen die in die roem geloofden. Tut tut, Ubisoft.

En de gameplay?

Een lege wereld ter zijde, de gameplay in The Crew Motorfest is eigenlijk best goed, alles in aanmerking genomen. Niet dat dit een grote verrassing is, trouwens, want The Crew 2 was ook bezaaid met vloeiende mechanismen en een tapijt van aangepaste functies om te verkennen en op te bouwen. Het is geen verrassing dat, voor zover moderne racegames gaan, Motorfest een van de gladste, glanzendste en waarschijnlijk meest spannende is die we in een tijdje hebben gezien. Dat is, natuurlijk, als je in staat bent om over het saaie zoeken naar het volgende verhaalbeat heen te komen dat niet inhoudt dat je echt geld moet uitgeven om erbij te komen. Ja, die irritante transacties waren een beetje een pijn, ik zal eerlijk zijn.

Terwijl de single-player Playlists een barrel van plezier kunnen zijn op hun eigen manier, ligt een groot deel van de focus in TCM op de online-modi. Net als eerder is er een optie om maximaal drie andere racers uit te nodigen om een “Crew” te vormen – een team dat je kunt meeslepen naar concurrerende wereldactiviteiten en competitieve evenementen. Niets bijzonder innovatief daar, maar het implementeren van een dergelijke functie verhoogt de algehele gameplay-ervaring met een paar tientallen uren. En als alles is gezegd en gedaan, dat is iets wat elke speler nodig heeft: een omvangrijke ervaring die net genoeg geeft om de uren te laten tikken en het niveau van onderdompeling op zijn best.

Conclusie

Ik zal er niet omheen draaien. De waarheid is, The Crew Motorfest is niet helemaal van hetzelfde niveau als Forza Horizon. Het is een liefdesbrief, goed, en een die een aanzienlijk aantal veelzijdige passages en personages bevat voor nieuwkomers om door te bladeren. Dat gezegd hebbende, het kleine kaartje en het gebrek aan energie hebben een impact op de algehele kwaliteit van de ervaring, wat helaas betekent dat er veel te wensen over is voor iedereen die door de breedte van Forza Horizon of The Crew 2 is gegaan.

Voor wat het waard is, The Crew Motorfest is geen slechte game; het is eigenlijk een heel goede game – en niet te vergeten een die het potentieel heeft om nog groter te zijn. Er is veel vrijheid om je eigen pad te kiezen, wat op zich al een reis waard is om te ondernemen, ondanks alle lege heuvels en bewegingloze vaartuigen. Maakt dit het waard om de prijs van $70 te betalen? Het hangt ervan af, eigenlijk, hoewel voor iedereen die toevallig verliefd werd op de eerste twee installaties, het lijkt op de voor de hand liggende route vooruit.