Final Fantasy 16 Review (PS5)

Het is eindelijk zover! Final Fantasy 16 is eindelijk hier. Terwijl Final Fantasy 13 en 15 de lat niet helemaal legden, is Final Fantasy 16 een compleet ander verhaal. Bijna elk aspect van het spel komt sterk naar voren. De soundtrack is van wereldklasse. De actie is diepgaand en zeer bevredigend. Zelfs het verhaal, dat Final Fantasy‘s kernverantwoordelijkheid vertegenwoordigt, voelt enorm natuurlijk en als een achtbaan die het beste voor zichzelf kan worden ervaren. 

Final Fantasy 16 is niet het beste spel ooit. Prestaties en moeilijkheidsgraad kunnen best een beetje meer aandacht gebruiken. Maar het is zeker een van de beste Final Fantasy-titels. Ik ga zelfs zo ver om te zeggen dat het de meest waardevolle RPG-game is die ik in lange tijd heb gezien. Er zijn veel goede dingen (en een paar gemiste kansen) om te ontdekken, dus laten we er meteen in duiken, shall we? Hier is onze diepgaande Final Fantasy 16-review voor uw leesplezier.

De Ruggengraat van Alles

Het verhaal is, naar alle waarschijnlijkheid, de ruggengraat die de wielen van elk Final Fantasy-spel laat draaien. En in Final Fantasy 16, hebben de ontwikkelaars hun vakmanschap in bijna elk aspect van de plotlijn geperfectioneerd. Beginnend met de personages, die vaak de kloppende drum van elk verhaal zijn. Of van dichtbij of van ver, zien personage-modellen er zo realistisch uit als virtueel mogelijk. Zelfs de schaduwen die nauwkeurig worden geweven in de fijne details van de personages zijn perfect. 

Gelukkig passen animaties goed bij het verhaal. Ze zien er vloeiend en soepel uit, waardoor je je kunt concentreren op alles behalve de kleine dingen en echt van alles kunt genieten. Square Enix is echt tekeergegaan met de cutscenes. Van de kunstregie tot de omgevingsontwerp, alles is prachtig samengesteld. Hoewel het geen open-wereldspel is, Final Fantasy 16 creëert de illusie van een vrij te verkennen ruimte. Locaties variëren van middeleeuwse steden tot brandende woestijnen en uitgestrekte open velden. Er is ook de optie om snel te reizen over de kaart. 

Vlees op de Botten

We beginnen met een ruwe, donkere fantasy-start. Een paar f-bommen hier en daar, een paar schokkende doden, en je zou het kunnen afwijzen als een verspilling van tijd. Maar Final Fantasy 16 sneakt snel op je af als een dief in de nacht, grijpt je bij de hartstrengels en laat je nooit los. In geen tijd word je trouw en emotioneel geïnvesteerd in het verhaal. Meer dan een paar momenten brengen je echt tot tranen. Andere hebben je aan de rand van je stoel zitten. Zelfs de zijmissies hebben een intrigerende dosis van hun eigen. 

Tot onze verbazing, Final Fantasy 16 richt zich op een eenmansreis. Clive Rosfield. Ondersteunende personages krijgen aanzienlijke liefde en aandacht. Maar uiteindelijk zijn de verhalen van de cast in dienst van Clive. Ik klaag niet. Clive volgen op een reis die twee decennia beslaat, is geniaal. Je leert hem begrijpen, zijn motieven en zijn dromen. Als schapen groeien we naar hem toe. Zozeer dat de 70 uur die we met Clive doorbrengen, te weinig lijken. Ik wil meer.

Meer Willen, Meer Hebben

Het enige andere element dat Final Fantasy 16‘s intrigerende verhaal evenaart, is de gevechtsstijl. In feite kan het zelfs het sterkste onderdeel van het spel zijn voor gamers die alleen op gameplay zijn gericht. Het goede nieuws is dat Final Fantasy 16 de gevechtssystemen volledig uit de park slaat. Het slechte nieuws is dat het spel je verschillende downtime geeft in de vorm van zijmissies die het ontwikkelteam waarschijnlijk nodig vond. 

Goed nieuws eerst, spelers beginnen met een eenvoudig bereik van tools en vaardigheden die in de loop van de tijd in kracht en sofisticatie toenemen. Tijdens het hele proces blijf je de vaardigheden die je tot je beschikking hebt, mengen en matchen, geleidelijk je individuele speelstijl cureren. Het is een toegankelijk en flashy systeem dat een verrassende diepgang heeft. Tot op zekere hoogte kun je enige gelijkenis zien met Devil May Cry, behalve dat de toepassing hier goed thuis voelt. 

Fundamenteel, Final Fantasy 16 voelt absoluut fantastisch aan om te spelen. Besturingen reageren snel. Animaties zijn moeiteloos, met Clive die rond burst van explosieve verlichting danst. Slechts een paar gevechten zijn te druk op het scherm voor hun eigen bestwil. Voor het grootste deel voelt elk gevecht fris en nieuw aan. Vijanden worden met elke ontmoeting diverser. Bovendien kunnen ze onverwachte speciale bewegingen op elk moment loslaten. 

Met de Juiste Tools, Ben Je Alles

Tot Clives beschikking staan enkele handige tools om mee te vechten. Je krijgt het standaard zwaardvechten, en, als extra, magische projectielen. Verderop ontgrendel je Eikon-gedreven vaardigheden die de traditionele “Summons” in Final Fantasy zijn. Behalve dat ze hier hun eigen soort spel hebben, waarbij elke Eikon je een reeks vaardigheden geeft. 

Sommige Eikon-vaardigheden zijn drastisch krachtig, hoewel met lange cooldowns. Andere bieden een bredere reeks effecten. Het werkt allemaal naadloos, waardoor spelers hun unieke handtekeningen en combos kunnen ontwikkelen. Bovendien worden de verbeterde vaardigheden alleen ontgrendeld nadat je genoeg punten uit gevechten hebt verdiend, waardoor je meer incentive hebt om vooruit te gaan.

Gedwongen Downtime 

Het leren van een vijandelijke speciale beweging loont enorm. Het is evenzeer lonend om moment-na-moment gameplay te strategeren en bovenaan uit te komen. Vooral tegen de meer venijnige baasgevechten die letterlijk elke laatste druppel vechtlust in je uitdrijven. Misschien is dat waarom Final Fantasy 16 het nodig vond om zijmissies op te nemen. Iets om je gedachten af te leiden van de lineaire achtbaan en wat tijd door te brengen met de locaties. 

Maar zie, zijmissies zijn meestal manieren om even te stoppen voor een praatje met NPCs. Er zijn er enkele die nuttig zijn om meer over de wereld te leren. Andere geven inzicht in de lore. Maar voor het grootste deel worden zijmissies besteed aan het opsporen van NPCs en naar hen luisteren terwijl ze over dingen praten waar je je waarschijnlijk niets van aantrekt. Ik vond mezelf constant verlangend naar het verhaal en de gevechten om weer op gang te komen – elk moment nu. Hoewel, om eerlijk te zijn, zijmissies volledig optioneel zijn.

Het Moeilijkheidsprobleem

Vreemd genoeg heeft Final Fantasy 16 slechts één moeilijkheidsniveau. Het is niet te makkelijk om je een breeze te laten voelen. Echter, ervaren veteranen kunnen zich zo voelen alsof de playthrough een wandeling in het park is. Vooral wanneer Clive nieuwe gespecialiseerde vaardigheden oppakt die hem sterker maken. Om dit te verhelpen, Final Fantasy 16 voegt een “hard” modus toe, waarin veteranen zichzelf kunnen uitdagen. 

Je ontgrendelt “hard” modus wanneer je de ongeveer 70-uur durende playthrough voltooid. Vanaf daar kun je New Game+ starten, wat eigenlijk het spel opnieuw starten is met sterkere vijanden, remixes van vijandelijke ontmoetingen en nieuwe items en uitrusting. Je ontgrendelt zelfs het niveau-limiet van het basis-spel. Hoewel het niet precies een moeilijker moeilijkheidsgraad is, is er een zilveren randje aan replayability. Zelfs als New Game+ alleen toegankelijk is na het spel.

Prestaties?

Final Fantasy 16 maakt volledig gebruik van de PS5-console. Laadtijden zijn extreem snel, met slechts enkele seconden tussen reloads. Technologische innovaties zoals haptic feedback worden naadloos via de DualSense-controller overgedragen. Het enige nadeel is dat de framerate soms in prestatie-modus daalt. Dus je kunt het beste de graphics op 30 fps cappen. Toch is het geen slechte ervaring om je overall playthrough te belemmeren.

Uitspraak

Final Fantasy 16 is het soort spel waarbij je door de eerste playthrough voor woorden kunt komen te staan. Het is ongelooflijk spannend om te spelen. Alles, van de vloeiende animaties tot de realistische personage-modellen, werkt goed samen om een perfect cinemameesterwerk te creëren. Het verhaal begint langzaam. Echter, het komt op je af, grijpt je bij de hartstrengels en laat je nooit los, tot het einde. 

Verder is de gevechtsstijl spannend. Het is moeiteloos vloeiend, toegankelijk voor alle spelers, flashy (zoals altijd) en behoorlijk diepgaand. Vooruitgang door de niveaus voelt belonend, zelfs wanneer je tegenover de gevaarlijkste, adembenemende baasgevechten komt. Als de gift die blijft geven, Final Fantasy 16 biedt een “hard” modus na het spel, waarin je jezelf kunt uitdagen met remixes van gevechten, sterkere vijanden, nieuwe items en uitrusting, en zelfs het niveau-limiet ontgrendelt. Het is het soort spel dat nooit eindigt.

O, en je kunt niet over Final Fantasy praten zonder de muziek te noemen, die, in Final Fantasy 16‘s geval, absoluut zijn orkestrale magie raakt. Behalve de framerate-dips hier en daar in prestatie-modus en zijmissies die een beetje saai aanvoelen, Final Fantasy 16 is een episch meesterwerk dat elke gamer zou moeten proberen.