Kingdom Hearts: Melody of Memory Recensie (Xbox, PlayStation, Switch & PC)

Als Kingdom Hearts oneindige wereld van verwarrende lore niet zo vasthoudend was aan het adopteren van elke enkele genre en platform—films, kaart-gebaseerde spin-offs en zelfs mobiele remasters van eerdere hoofdstukken, bijvoorbeeld—dan had ik Melody of Memory waarschijnlijk overgeslagen. Maar dat is het punt met Kingdom Hearts—je slaapt de sleeper hits niet over. Omdat als je wel over een hoofdstuk heen kijkt, hoe onbelangrijk het op dat moment voor je lijkt, je uiteindelijk tot de brute conclusie komt dat alles op de een of andere manier met elkaar verbonden is. En als Melody of Memory iets is, is het bewijs dat zelfs ritme-gebaseerde spin-offs nog steeds een plaats hebben in de Disney-Pixar-tijdlijn. Het doet het misschien niet zo goed in laten zien, maar geloof me als ik zeg dat, als het met Kingdom Hearts te maken heeft, het essentieel is voor het begrijpen van de lore. Op de een of andere manier heeft het slaan van dozen op het vrolijke tempo van Traverse Town iets te maken met alles. Vraag me niet hoe. Eerlijk gezegd, Square Enix kan je er ook niet over inlichten.

Melody of Memory is een beetje als een Marvel-film, in die zin dat het je vraagt om meerdere uren aan content te kijken om een glimp op te vangen van het volgende hoofdstuk na de aftiteling. Als het om Melody of Memory gaat, hoef je je niet te ontspannen en te ontspannen bij een drie uur durende superheldenfilm, maar je hakket, slaat en stampt je een weg door de soundtrack in zijn geheel over een ritmische excursie. Als Sora, Donald en Goofy (onder andere opvallende helden uit het Kingdom Hearts-universum), heb je de monumentale taak om door de hoogte- en dieptepunten van de saga te snijden—de vredige openings tot de actievolle intermezzo’s, de almachtige baassequences tot de epische orkestrale klimaxen. Het enige wat je niet de luxe hebt om te zien, is een echte plot om de gaten tussen de hoofdverhalen en bijna alles wat losjes de Kingdom Hearts-saga construeert, te overbruggen. Ga maar figuur.

Het is natuurlijk geen verrassing om te zien dat Kingdom Hearts een ritmespel van zichzelf heeft. In feite voelt het, gezien de geschiedenis van de serie om heen en weer te springen tussen genres en platforms, bijna als een stap in de goede richting voor Square Enix. In de meeste gevallen zou ik iets hebben om over te klagen. Toch, als het om Kingdom Hearts gaat, is een nonsensuele tijdlijn met uitgebreide spin-offs die de canon fabriceren een gemeenschappelijk thema, en een dat ik, samen met de meeste andere fans van de franchise, natuurlijk gewend ben geraakt. Is het een nodige toevoeging aan de serie? Absoluut niet, nee. Maar dat is Kingdom Hearts voor je. In elk geval is het een verdomd goed ding dat het wel een solide OST heeft om zijn ongebruikelijke manier van verhalen vertellen te ondersteunen, echt waar.

Laat het gezegd zijn dat, als je kunt kijken naar het feit dat Melody of Memory niet de vulling is voor de rollende serie die je wilt dat het is, maar meer een viering van de orkestrale kracht die een gemeenschappelijk thema is geweest gedurende zijn bestaan, dan zou je in staat moeten zijn om van dit ritme-georiënteerde compliment te genieten voor wat het is. Het heeft misschien niet de gedachte-provokerende effecten die vaak verband houden met de meeste, zo niet elke andere hoofdstuk in de serie, maar het biedt zeker dat allerbelangrijkste nostalgische gevoel dat je zoekt in een alles-in-één ritmespel. En eerlijk gezegd, Kingdom Hearts heeft een ton uitstekende tracks om doorheen te snijden, ook, met een hele collectie orkestrale meesterwerken die een eerbetoon brengen aan de oorspronkelijke serie. Van Destiny Islands tot Traverse Town, Wonderland tot Hollow Bastion, waarheen het ook gaat, Melody of Memory vangt de essentie van elk van zijn vaste locaties en thema’s. Eerlijk gezegd, ik kan niet klagen over een van dat. Als iets, is een spel dat de OST schetst een welkome toevoeging aan de serie, zelfs als het niet veel toevoegt aan het overkoepelende verhaal.

In termen van gameplay, volgt Melody of Memory een soortgelijk patroon als je traditionele Invector-achtige IP of standaard ritmespel à la Guitar Hero, met een rollende transportband van knoppenprompts, acties en tijdgevoelige manoeuvres. Het idee is simpel: sla de juiste commando’s in tijd met de beat, en sla bepaalde prompts als en wanneer ze op het scherm verschijnen om punten te verdienen voor een tellend score. Het is geen moeilijk spel om te leren, hoewel het wel een serieuze inspanning vereist om te voltooien, vooral als je op een moeilijker niveau speelt, waarin je meer prompts moet slaan en veel sneller dan je zou doen in eenvoudigere modi. Maar dat is standaard ritme-gebaseerd spel voor je. Het enige pluspunt hiervan is dat het niet komt met een Through the Fire and Flames-segment. Bedankt daarvoor, Guitar Hero.

Met tientallen, zo niet honderden tracks van de OST om doorheen te werken over meerdere moeilijkheidsniveaus en themawerelden, komt Melody of Memory schoon met een ruim gevuld campagne dat je een handvol uren lang meedogenloos je hoofd kan laten knikken en je duimen kan laten draaien. Hoewel het geen echte verhaallijn of de gebruikelijke cinematische sequenties van een traditionele Kingdom Hearts-game heeft, vindt het nog steeds veel manieren om je te laten meedoen en te laten verkennen van uitgebreide werelden op de Disney-Pixar-sleutelhanger. Met alle handtekeningenpersonages en landmarks die je eerder hebt ontmoet in eerdere hoofdstukken, houdt Melody of Memory niet alleen vast aan één tijdlijn; het duikt in alle van hen en houdt vast aan elk van hun distincte krachten en thematische elementen.

Oordeel

Kingdom Hearts: Melody of Memory dient als het perfecte compliment aan de serie’s buitengewone plot en al zijn orkestrale intermezzo’s met een bedwelmende liefdesbrief aan de oorspronkelijke soundtrack. Hoewel een beetje een irrelevant stuk vulling voor het overkoepelende thema, is het een charmante kleine toevoeging die voelt verdomd goed om doorheen te hakken en te boppen. Het is misschien niet het perfecte Kingdom Hearts-spel, maar het is tenminste niet zo verwarrend als de andere hoofdverhalen in de saga. Dat is een grote plus in mijn boek, en iets dat ik alleen maar kan denken dat zal resoneren met de harde fans van de franchise, ook.