Kingdom Hearts III Recensie (Xbox, PlayStation, Switch & PC)

Kingdom Hearts beschikt over verhalende capaciteiten die, eerlijk gezegd, geen andere saga ter wereld ooit zou durven te imiteren. Maar in het grote geheel van dingen gaat het allemaal verloren in de vertaling. Een netwerk van sleutelgaten; een aantrekkelijke duisternis; een jonge held met de mogelijkheid om deuren te sluiten en een aangetaste cortex van Disney-werelden met het licht te zuiveren. Het zou een eenvoudig verhaal moeten zijn — en het zou een ontzettend eenvoudig verhaal kunnen zijn om te ontwikkelen, gezien Square toegang heeft tot een schatkist aan intellectueel eigendom om mee te werken. Maar Kingdom Hearts III werkt niet om het eenvoudige verhaal te versterken; in plaats daarvan opent het nog meer deuren, waardoor meerdere verhaallijnen, organisaties en onbegrijpelijke scenario’s ontstaan en een van de meest verwarrende verhalen ooit bedacht voor een franchise. Het zou een wandeling in het park moeten zijn. Toch, als Kingdom Hearts iets is, is het de meest verwarrende RPG die ooit het medium heeft gezien. En weet je wat? We kunnen niet helpen maar bijna alles ervan te houden.

De derde hoofdinstallatie in de serie mag dan niet zijn bedoelde doel bereiken om het verhaal tussen eerdere hoofdstukken te koppelen om een transparant, coherent verhaal te creëren dat overeenkomt met de derde, maar als we ons kunnen brengen om zijn rommelige aard te negeren, dan kunnen we in alle eerlijkheid het merendeel van de componenten waarderen die het de perfecte thuiskomst maken voor terugkerende fans die het zo duidelijk is. Ja, het is verwarrend, en ja, je moet je hoofd begraven in een vierhonderd pagina’s tellende encyclopedie om het merendeel van wat Kingdom Hearts wil overbrengen te begrijpen. Maar dat wil niet zeggen dat het een slechte game is. Het is gewoon leren om te accepteren dat, zelfs met oh-zo-veel colleges over de lore, je nooit het volledige bereik van Kingdom Hearts zult begrijpen, en dat is okay.

Verwarrend plot terzijde, Kingdom Hearts III bouwt voort op de vorige inzendingen van de serie, met nog grotere werelden om te verkennen, meer complexe audiovisuele elementen om van te genieten en schoner knoppen-tik-combatmechanieken die nog meer mogelijkheden en krachtige combinaties bieden. Het is nog steeds zwaar op het knoppen hakken, maar met meer technische details en flamboyantie. Heck, het feit dat je een vaardigheid kunt activeren die je in staat stelt om aan boord te gaan van een elektrische trein of een galei en laserpellets af te vuren op Heartless, zegt eigenlijk alles. Het is glitterend, glamoureus en een beetje vreemd. Maar op dit punt is niets ongebruikelijk voor Kingdom Hearts. Als iets, is een fonkelende piraatenschip het minst waarschijnlijke ding om onze nieuwsgierigheid te wekken. Maar dat is maar één ding.

Met de lang verwachte adoptie van Pixar en een schatkist aan geliefde franchises, Kingdom Hearts III doopt eindelijk zijn tenen in een geheel nieuwe catalogus van zandbakken. Naast de klassieke Disney-werelden — Hercules en Pirates of the Caribbean, bijvoorbeeld — heb je ook een overvloed aan originele verhalen om te verkennen, waaronder Toy Story, Frozen, Tangled, Monsters Inc, en Big Hero 6, evenals verschillende terugkerende favorieten zoals 100 Acre Wood en Twilight Town. En, om Square de credits te geven, geen van deze werelden ontbreekt aan materiaal. In feite, met alle individuele verhaallijnen en achtergronden samen, heb je in wezen een luchtige campagne die dozen van uren speeltijd beslaat. En dat telt de post-game-baasgevechten of geheimen nog niet mee, ook.

Natuurlijk heeft Kingdom Hearts III enorm grote schoenen om te vullen. Gezien het feit dat de originele tweedelige saga enkele van de beste momenten in de franchise tot nu toe had, heeft het derde hoofdstuk zeker zijn werk voor zich. Toch, zelfs met het gewicht van een sterke ruggengraat op zijn schouders, weet het nog steeds te ontstaan als een volwaardige ARPG. Het mag dan niet het nostalgische gevoel van een klassieke Kingdom Hearts-game hebben, maar het doet wel de wielen op de meest effectieve manieren uitvinden, met een glanzender visueel palet, soepelere gameplay-overgangen en meer diepte in het rollenspel-departement. Met meer synergies en gevechtsstijlen om te adopteren en heaps van originele minigames om aan boord te gaan, doet het niet alleen een oude Kingdom Hearts-sequentie imiteren; het brengt nieuw leven in voor het moderniseren van het beeld en het aantrekken van nieuwe publiek.

Laat het gezegd zijn dat, terwijl de meeste stukjes en beetjes in Kingdom Hearts III een grote voorsprong bieden voor de serie, er enkele componenten zijn die de algehele ervaring verzwakken. Naast een vrij saaie Gummi Ship-minigame die weinig tot geen waarde toevoegt aan de reis, heb je ook een heleboel zinloze fetch-quests die vaak een beetje saai en saai kunnen zijn. Bovendien, met een beperkt aantal opties voor het aanpassen van Sora’s kenmerken, heb je nooit een volwaardige ARPG, maar meer een lichtgewicht iteratie die, terwijl het nog steeds in het bezit is van enkele geweldige ideeën, nog steeds een aanzienlijk deel overlaat aan het toeval.

Met alles wat hierboven is gezegd, is Kingdom Hearts III nog steeds een uitstekende ARPG met enkele fantastische elementen. Het is genoeg om je hersenen pijn te doen, waar, maar als je over het feit heen kunt komen dat het ontbreekt aan een bepaald niveau van openhartige transparantie in zijn verhalende capaciteiten, dan zou je geen probleem moeten hebben om het te zien voor wat het is: een liefdevolle ode aan Disney en alle whimsische personages die het zo universeel toegankelijk maken. Is het de beste Kingdom Hearts-game aller tijden? Misschien. Hoe dan ook, één ding is zeker: het is een stap in de goede richting voor Square. Hier is hopelijk dat de vierde nog grotere hoogtes zal bereiken.

Oordeel

Kingdom Hearts III doet misschien geen goede job om het overkoepelende verhaal te verlichten met zijn hersenbrekende wendingen en bochten en ogenschijnlijk irrelevante zandbakwerelden, maar het doet de serie naar nog grotere hoogtes brengen met nog beter gameplay-elementen en zijverhalen, personages en, natuurlijk, de lang verwachte adoptie van sterrenkleurende Pixar-intellectueel eigendom. Het is nog steeds een hete rommel met een catastrofale plot, ik geef toe, maar om het een slechte ARPG te noemen, zou niet waar zijn. Het is Kingdom Hearts. Het is niet perfect, maar o, jongens, houden we ervan, zelfs met zijn enorme imperfecties.

Laat het gezegd zijn dat, als je relatief nieuw bent in de Kingdom Hearts-wereld, dan kun je maar beter leren om alles met een korrel zout te nemen. Als je vastbesloten bent om je tanden te zetten in een kwaliteitsverhaal, dan wil je misschien wel inspannen en jezelf voorbereiden op een van de ergste hoofdpijnen van je leven. Als je je echter niets aantrekt van licht, donker of gemaskerde schurken met belachelijke namen, dan kun je misschien wel lang genoeg uitschakelen om Kingdom Hearts III te genieten voor de eenvoudige genoegens die het biedt. Hoe dan ook, ik zou het aanraden om het een kans te geven. Paracetamol is tenslotte vrij goedkoop, tenminste.