Blijf Rijden Recensie (PC)

Het is laat, maar de tijd is irrelevant. De weg voor je strekt zich uit voor mijlen, waardoor je zelf gelooft dat er geen bestemming is, maar misschien een oneindige lus van kronkelende wegen en ontsnappende snelwegen. Je hebt bijna geen benzine meer in de tank, en de vaag omlijnde silhouet van een lifter klautert langs de stoepen, bord in de hand en hoopt dat je een tussenstop zult maken om hem te helpen zijn toevluchtsoord te bereiken. Deze auto van jou – een oude sedan die de structuur van een papieren vork heeft – is niet in staat om zo’n meedogenloze tour door het land te doorstaan, laat staan een omweg door een alternatieve lus. Maar je hebt weinig keuze, en het enige dat voor jou op dit moment het meest telt, is het festival. Het is laat, maar je moet blijven rijden. Als er een zilveren rand aan de horizon hangt, moet je je voet neerzetten.

Blijf Rijden is niet zozeer over de bestemming, maar over de reis. Nou, de bestemming heeft hier enige betekenis, gezien het feit dat het de bekroning is van een uitgebreide tour door het land. Maar dat is niet wat dit “atmosferische management RPG” je wilt laten denken. Nee, wat het spel je wilt laten geloven, is dat, met elke kwart mijl die je reist, er iets nieuws te ontdekken is – een persoon van belang, een prestigieus monument, of misschien een plaats van inspiratie om je te helpen die laatste hindernis te overwinnen. Dit is wat het spel het beste doet: het laat je twijfelen over je locatie, en het houdt je aan het raden waar de volgende mijlpaal vandaan komt. Ik ben helemaal voor die ongebreidelde trein van gedachten.

Dus, wat is Blijf Rijden, als het geen excuus is om het gaspedaal in te drukken? Rijd met me mee op deze, en je zult zien wat ik bedoel.

Nog één mijl

Blijf Rijden is een management RPG dat zijn focus legt op drie dingen: een versleten voertuig, een serie versleten wegen en een festival, waarvan het laatste het enige is dat je tegenhoudt om terug te keren en het op te geven. En dat is meer of minder wat het verhaal over gaat; het schildert het in zwart en wit dat, om je doelen te bereiken, je het festival aan de andere kant van het land moet bereiken – zelfs ten koste van je privébezit, zoals een oude truck, bijvoorbeeld. In deze reis, terwijl je reist als een jonge ontdekkingsreiziger met weinig te verliezen behalve een paar uur tijd, biedt elke controlepost een unieke kans om te verkennen, of het nu een oude landweg is, een drukke snelweg of een dirttrack die geschikt is voor een motocrosstournament. De vraag is, hoe kun je je bestemming bereiken?

Blijf Rijden biedt een proceduraal gegenereerde wereld – een kaart die talloze routes bevat, die allemaal toegankelijk zijn of, als je bereid bent om terug te keren voor een tweede tocht, opnieuw bezocht kunnen worden in een latere poging. In elke run kun je verschillende locaties, rustplaatsen en de kans om je voertuig te upgraden, aan te passen en aan te passen aan je behoeften ontdekken. Van basiscomponenten tot puur cosmetische bumperstickers – het spel vereist dat je je auto bijhoudt. En dat heeft zin, gezien het feit dat je zo veel mijlen in dezelfde oude junker reist. Toegegeven, het is niet zo complex als, zeg, Pacific Drive, maar het levert een echte inspanning om voldoende variatie te bieden om je te laten twijfelen aan je beslissingen en om nieuwe manieren te vinden om de reis aan te pakken.

De lange weg

De reis zelf is niet zo lang; in feite, als je het gaspedaal intrapt en de juiste routes (als die er zijn) neemt, dan zou je in minder dan twee of drie uur de finale grens moeten kunnen bereiken. Maar dat betekent niet dat je kunt oogsten wat je zaait; de bestemming herinnert je aan de plekken die je onderweg hebt gemist, waardoor je meer geneigd bent om de klok terug te draaien en een alternatieve route te proberen. Het is allemaal nogal Road 96 op die manier; het bevat verschillende verschillende paden om uit te kiezen, maar op geen enkel moment vertelt het je wat je onderweg tegen kunt komen. Het is ook proceduraal gegenereerd – dus het is meer of minder een mysterie, ongeacht het bord dat je kiest om te volgen.

Blijf Rijden is niet alleen maar over rijden. Nou, het is wel, maar het is ook over het overwinnen van bepaalde obstakels op de weg, zoals tractors, files en andere landbouwdoornen in je zij, bijvoorbeeld. En dat is waar een andere aspect van het spel om de hoek komt kijken. Naast het feit dat je je voertuig moet knutselen en af en toe een upgrade moet aanschroeven, vraagt het spel je ook om een aantal beurtgebaseerde uitdagingen te voltooien – korte minigame-gevechten die draaien om je keuzes en je vermogen om snel te denken. Toegegeven, deze uitdagingen zijn niet bijzonder moeilijk, zo je wilt; als ze al iets zijn, zijn ze een subtiele toevoeging aan een anderszins rechttoe rechte doel. Maar dat is oké, omdat ze meer waarde toevoegen aan de pot.

De laatste lifter

Als Blijf Rijden alleen maar gebaseerd was op het concept van rijden zonder de toegevoegde luxe om de bezienswaardigheden te kunnen bekijken en naar zijn verhalen te luisteren, dan zou het waarschijnlijk niet de moeite waard zijn om uit bed te komen. Maar dat is niet het geval hier, omdat het spel wel degelijk een aantal interessante personages en excentrieke persoonlijkheden bevat, waarvan de meeste op de weg en op verschillende mijlpalen tijdens de campagne te vinden zijn. Toegegeven, niet elke levende ziel kan een boeiend verhaal vertellen, maar elk gesprek heeft een unieke twist, en gelukkig breken ze op wat anders een stille en tamelijk saaie reis zou zijn.

De pixelartstijl is een leuke touch die ik hem gun, en het werkt zeker goed met zijn geluidsplank en andere visuele elementen. Het brengt me terug naar die vroege Flash-dagen, als je wilt – en dat is een schat in zichzelf, gezien de vaak overweldigende aard van de meerderheid van de meeste moderne titels. Zeker, het is een beetje in-your-face, en er is een behoorlijke hoeveelheid rommel, maar het barst ook van een solide retro-achtige vibe die waarschijnlijk zal resoneren met ouderen fans van de minimalistische stijl. Het is zeker geen meesterwerk, maar dan streeft het ook niet naar iets minder dan trouw te zijn aan de volharding van oude gewoonten.

Oordeel

Het duurt niet lang om te beseffen hoeveel liefde er in Blijf Rijden en zijn proceduraal gegenereerde wereld van automobielspecifieke onzin en spontaniteit is gestopt. Het is een korte, en niet te vergeten een RPG die niet hetzelfde niveau van diepte heeft als een aantal van zijn grote budgettegenhangers, maar dat maakt het niet noodzakelijkerwijs minder een memorabele ervaring. De pixelartstijl gemengd met een schone verzameling intrigerende verhalen en aanpasbare details maakt een onderdompelend coming-of-age-verhaal – en dat is iets wat we allemaal even kunnen waarderen, ondanks zijn occasionele fout of gebrek aan technische glans. Het is een indie-spel, dus dat geeft ons alone al genoeg reden om een paar extra bonuspunten toe te voegen.

Als je iemand bent die relatief korte uitstapjes maakt door gerandomiseerde scenario’s en kleine uitbarstingen van succes ruilt voor minieme upgrades, dan zul je waarschijnlijk veel interessante verhaallijnen en kruispunten vinden om je achter het stuur te houden in Blijf Rijden. Zoals ik al zei, het is een korte rit, maar met een handvol extra routes om te reizen en een royale selectie van personages, gesprekken en aanpasbare functies om door te spitten, is er geen reden om haast te maken naar de finale bestemming zonder de kans te nemen om zijn overvloed aan alternatieve routes te verkennen. In die zin is het niet zozeer over de bestemming, maar over de reis, en belangrijker nog, wat je van die reis maakt.