GHOST at DAWN Recensie (Xbox Series X|S & pc)

GHOST at DAWN begrijpt het belang van het in stand houden van een oude vlam in een wereld die ernaar verlangt om deze uit te doven. In een tijd die zich kenmerkt door innovatie, omarmt Blue and Red Games de kans om stil te blijven en de gloeiende kolen van een vuur aan te wakkeren dat velen van ons zijn vergeten aan te porren. Het wil de onvermijdelijke niet verlengen; het kiest ervoor om trouw te blijven aan een kleine groep survival horror in de hoop dat de juiste personen zich hierop zullen verenigen.

Als een noir-achtige survival horror wordt GHOST at DAWN u meegenomen naar The Pines Hotel, een somber oord waarin gangen intrigerend zijn, herinneringen vloeien via de geestelijk onstabiele personages, en een zoektocht naar een tienermeisje de sleutel tot redding vormt. U bent geen held in dit verhaal, maar een echte detective met echte problemen. Sigaretten en alcohol bieden troost, maar de emotionele littekens zijn veel dieper. The Pines Hotel blijkt toevallig de kracht te hebben om in te spelen op uw grootste zwakte.

In een soortgelijke sfeer als de meeste old-school survival horror-films à la Resident Evil en Silent Hill, GHOST at DAWN heeft de voorkeur voor de gedateerde, maar enigszins geliefde sfeer van een camera-gefixeerde, puzzel-georiënteerde wereld. Het kiest er ook voor om veel van de gebruikelijke attributen te behouden, waaronder de liminale omgevingen, het schaarse munitie en de logische puzzels die u doen twijfelen aan elke stap. Zonder te proberen het wiel opnieuw uit te vinden, richt het zich op het bouwen op de iconische onderdelen van een PSX-bakstenen puzzel, die uiteindelijk leiden tot een vertrouwde basis die, eerlijk gezegd, elke fan van de stijl van de jaren negentig onmiddellijk zal herkennen en verliefd op zal worden.

De game speelt zich af in 1947 en volgt Ben O’Hara, een Japanse-Amerikaanse veteraan van de Tweede Wereldoorlog, die, nadat hij een contract heeft aanvaard om een vermiste tiener te zoeken, naar The Pines Hotel gaat om de aanwijzingen te verzamelen en een plausibele verhaallijn te creëren. Gewapend met wapens die passen bij de tijd en een turbulent geestestoestand die de realiteit op de meest vreemde manieren vertekent, begint de oorlogsheld-detective aan een gevaarlijke reis om de waarheid over Emi Kosuke te ontrafelen. Het hotel trekt u naar binnen, en voordat u het weet, volgt u de broodkruimels van een oude zaak die niets weg heeft van alles wat u ooit hebt gezien.

GHOST at DAWN is geen typisch actie-georiënteerd survival horror-spel. Het is eerder een diepe duik in de achterste gangen van een verwrongen realiteit van sombere grijstinten en vreemde vragen. Aangezien u niet de held bent van een actieverhaal, hebt u twee zeer tegenstrijdige aspecten om te hanteren: een geest die frequente remedialen nodig heeft – sigaretten, alcohol en medicijnen, bijvoorbeeld – en een hotel dat talloze vage geheimen, puzzels en bovennatuurlijke bedreigingen herbergt die u ertoe dwingen uw munitie en strategische vaardigheden in te zetten.

Achter de intrigerende puzzels en de neiging van de gangen om van richting te veranderen, biedt GHOST at DAWN een goed verhaal met een aanzienlijk aantal lagen om te verkennen. In plaats van u angstaanjagende schrikmomenten en actievolle sequenties te voeren, kiest het ervoor om de kracht van gedateerde feiten te gebruiken om de sfeer te creëren en u een reden te geven om de onbekende te vrezen. Met vaste camerahoeken en opzettelijk houten mechanismen om u te leiden, weet u nooit echt wat er om de volgende hoek loert. Een terugval in uw geestelijke gezondheid, bijvoorbeeld, kan uw perspectief op de wereld veranderen en het beeld veranderen. Wat meer is, als u te lang in het donker blijft, kunt u te maken krijgen met verontrustende hallucinaties.

Het in de hand houden van Bens snel afnemende verstand speelt een grote rol in GHOST at DAWN. Als u niet op zoek bent naar aanwijzingen om de volgende verhaallijn te starten, bent u op jacht naar korte-termijn remedies om uw geestelijke gezondheid te behouden. Dit probleem past mooi in het psychologische aspect van de reis. Zonder het zou het een vreemde droom zijn met lichte puzzelmechanieken. Mét het wordt het zelfs de meest onschuldige dingen omgezet in bovennatuurlijke nachtmerries. Het vangt al deze elementen heel goed, met een griezelige setting en een vertekende toon.

Als een spel dat actief leunt op oudere conventies, creëert GHOST at DAWN een briljant canvas dat visueel onrustgevend is, atmosferisch aantrekkelijk, maar net zo leuk om doorheen te sluipen op een koude avond. En zelfs met zijn knokkels diep in de wortel van een ouderwets model, doet het nooit alsof het een onbekwame, laat staan goedkope imitatie is van een tijdloze klassieker. Als het al iets doet, verheft het veel van de kernpunten, terwijl het de kloppende hart van een idealistisch kader behoudt.

Ik zei het al, GHOST at DAWN streeft ernaar om de zoutkorst van de wonden van een moderne horrorfilm niet te likken. Als het al iets doet, herinnert het ons eraan dat er nog veel leven zit in de kleinste details van old-school gangthrillers. Het zal misschien niet aanspreken bij degenen die verandering zoeken in een snel evoluerend genre, maar voor degenen die troost vinden in de ellende van vroeger, zou het genoeg hoofden moeten kunnen draaien om een nacht in The Pines Hotel te rechtvaardigen.

Verdict

GHOST at DAWN neemt een noodzakelijke stap weg van de claustrofobische gangen van moderne survival horror om zijn wortels te herontdekken, niet als een slechte imitatie van een cultklassieker, maar als zijn eigen zelfstandige noir-film die zijn eigen identiteit heeft. Atmosferisch gezien slaat het de spijker op de kop met zijn hallucinogene eigenschappen en dubbele perspectieven. Bovendien dienen de puzzels, gevechten en nostalgische sfeer ook als uitstekende aanvullingen op een echt grijpend bovennatuurlijk verhaal. En wat de andere dingen betreft die The Pines Hotel vormen, laten we gewoon zeggen dat het collectief veel verder gaat dan basisruimte en ontbijt.

Ik zou GHOST at DAWN zeker aanraden, vooral als u op zoek bent naar iets dat de perfecte balans vindt tussen een handtekening ode aan Silent Hill en een knipoog naar noir-achtige detective fictie. Het mag niet alle juiste noten raken, maar ik kan u dit met vertrouwen zeggen: The Pines Hotel is absoluut een plek waar u een nacht of twee wilt doorbrengen. U kunt ons later bedanken.