Resident Evil 4 Remake Recensie (PS5, PS4, Xbox Series X/S, & PC)

Capcom is op dreef, met heruitgaven van Resident Evil 1, 2 en 3 al op de markt, evenals de onlangs uitgebrachte Resident Evil 4-heruitgave, die sinds 24 maart 2023 beschikbaar is. Natuurlijk zijn de verwachtingen hoog, met de drie voorgaande heruitgaven die bijna elk hokje aanvinken en de lat hoog leggen voor de Resident Evil 4-heruitgave. Om nog maar te zwijgen over de al hoge lat die Resident Evil 4 voor zichzelf zet, met de originele uitgave van 2005 die hoofden in de gamewereld draaide en een genre-definierend meesterwerk werd dat de gelijken van The Last of Us en Dead Space zou proberen te evenaren.

Om eerlijk te zijn, ik had het prima gevonden als er geen Resident Evil 4-heruitgave was uitgekomen, omdat het origineel te goed is om zelfs maar te kunnen bedenken hoe een heruitgave eruit zou zien. Zeker, een spel uit 2005 voelt nu gedateerd aan, maar voor overlevingssurvival-horror-veteranen die Resident Evil 4 destijds speelden, was de look en feel van het spel genoeg om naar terug te verlangen zonder dat er een heruitgave nodig was. Capcom kon echter niet weerstaan aan de uitdaging om zichzelf te overtreffen, dus de rest van de gamewereld moest zich gewoon stilhouden en haar vingers kruisen, hopend op het beste.

Genoeg gepraat; heeft Capcom het op hetzelfde niveau als (of beter dan) het origineel gebracht? Wat zijn de goede, slechte en lelijke kanten van de Resident Evil 4-heruitgave? Is het spelen van de Resident Evil 4 Remake review de moeite waard, voor nieuwe spelers of niet?

Eerst De Belangrijkste Dingen

Ontmoet Leon S. Kennedy. Een jongeman die zich heeft opgewerkt van rookie tot speciale operaties-regeringsagent. Met zijn hoge status komt de dodelijke missie om de dochter van de Amerikaanse president te vinden, die ergens in Europa is ontvoerd.

Bij aankomst begint Leon zijn zoektocht in het bos. Hij komt stapels dode dieren tegen, hoort rare geluiden en houdt zich vast, navigerend door een donker, koud pad, een waas van een atmosfeer die boven zijn hoofd hangt. Net als bij Resident Evil 4 loopt dit soort omgeving over het hele spel, behalve dat het veel sinistere is dankzij geavanceerde technologie.

Een Zicht Voor Ore Ogen

Als je het origineel vergelijkt met de heruitgave, is veel van het verhaal grotendeels hetzelfde. En ik zou het niet anders willen. Het is het perfecte uitgangspunt voor een horror-avontuur dat later niet zo veel uitmaakt hoe je hier bent gekomen.

Wat anders is, op de meest subtiele manieren – je zou het origineel moeten hebben bestudeerd om het op te merken – zijn de detailgerichte textures en modellen van de heruitgave. Als je beide spellen naast elkaar zet, is de beeldkwaliteit overweldigend groot, wat te verwachten is met het grote jaarverschil van 2005 tot 2023.

Details zoals stromend water zijn veel surrealistischer dankzij ray tracing-technologie. Je krijgt zelfs dag- en nachtvariatiemogelijkheden die een leuke touch toevoegen aan de totale ervaring. Vroeger kale structuren zoals de hut die je eerst tegenkomt, laten veel meer liefde en zorg zien, zodat ze eruitzien als echte huizen waar mensen ooit in woonden, inclusief bedden.

Je zult ook een verschil zien in mobiliteit, waarbij de heruitgave je toelaat om meer uitgebreide omgevingen te verkennen die verder reiken dan het oog kan zien. Het zien van de toewijding en aandacht voor detail die is gegeven aan de Resident Evil 4-heruitgave is best mooi. Na alles, visuele aantrekkingskracht is een van de belangrijkste elementen waar heruitgaven voor bedoeld zijn, en een aspect waar ik verwachtte dat Capcom zonder problemen full points voor zou scoren.

Het Oude Vs. Het Nieuwe

Iets anders wat je zult zien, is de opgekrikte besturing en gevechtssystemen die de heruitgave te bieden heeft. Rennen en schieten was maar een fictie in de survival-horror-spellen van 2005. Aan de andere kant maakt de Resident Evil 4-heruitgave vrijwel alle moderne gameplay waar je aan kunt denken.

Het originele Leon had moeite om zich te bewegen. Het voelt bijna onhandig om het spel vandaag te spelen. Hij kan niet schieten en bewegen op hetzelfde moment. Eerlijk gezegd, als je het origineel niet speelde toen het uitkwam, is het misschien beter om het te vermijden als je niet wilt omgaan met onnodige frustraties.

De Resident Evil 4-heruitgave is een spel van 2023. Als je horde van vijanden op je af ziet komen, maak je geen zorgen. Zoek gewoon een veilige plek om naartoe te gaan terwijl je nog steeds op je doelwit richt en zo veel mogelijk neemt. Het is een net gevechtssysteem dat je constant op je tenen houdt, bijna als een trein in beweging. Je kunt zelfs achteruit lopen van een aanstormende kruisboog terwijl je nog steeds op je doelwit richt.

Vloeiende, Vloeibare Actie

Er zijn andere subtiele verschillen, waarvan de meest opvallende het snelle wapenwisselsysteem is met een eenvoudige tik op de D-pad. Vroeger moest je het spel pauzeren, naar het inventarisscherm gaan, het wapen vinden dat je wilt wisselen en dan terugkeren naar het spel. Met het aantal keren dat je waarschijnlijk van shotgun naar geweer naar mes voor melee-afwerkingen wisselt, weet ik niet hoe iemand door het origineel heen kon komen zonder zijn hoofd door een muur te slaan.

O, en dankzij Leon’s mobiliteit, kun je ook stiekem zijn. Gewoon langzaam naar vijanden sluipen, ze snijden terwijl ze het het minst verwachten, of hurken om minder schade te lijden. Al met al voelt Leon meer vloeiend aan in het besturen en manoeuvreren. Bovendien zijn de afwerkingen niet gratis, ook. Vijanden hebben hun eigen gestroomlijnde gameplay, en wapens zoals messen slijten af met uitgebreid gebruik.

Dodelijke Parasieten, Pas Op!

Als het gaat om vijanden, kon ik niet anders dan genieten van hoe geavanceerd ze zijn, vooral omdat ze doorgaans het kernonderdeel van Resident Evil-spellen vormen. De engere geluiden en omgeving verheffen de vijanden alleen maar, of ze nu van alle kanten op je afkomen of zich aan je vastklampen als je met iets anders bezig bent.

Let op de verhoogde vijandigheid, zoals de dorpelingen die berenvalstrikken in het midden van gevechten leggen. Of andere sluwe manieren waarop ze je aanvallen. Bovendien gebruikt de Resident Evil 4-heruitgave geen zombies. In plaats daarvan word je overspoeld met monsterlijke gruwelen en abominaties, die, eerlijk gezegd, de variatie en pit van de verschillende bazen toevoegen. In feite is de Resident Evil-heruitgave niet het spel om een “one size fits all”-oplossing te vinden tijdens vijandige ontmoetingen. Je wordt constant gedwongen om aan te passen. Soms werken headshots. Andere keren werkt het richten op de ledematen sneller.

En soms zijn ze gewoon moeilijker te doden, weer overeind komen na ze te hebben gedood. Het zombie-effect, denk ik. Let op degenen die delen van hun lichaam regenereren, zoals ranken die uit afgeschoten ledematen groeien, en andere delen. Dat zijn de ergste nachtmerries.

Wil Je Meer?

Ik moet het hebben over het niveau van replay-waarde dat dit spel biedt. De vijandvariëteit speelt een rol, evenals de tonnen sub-quests, gerenoveerde omgevingen en de zwaarste bazen die je doen willen voor een tweede keer.

Maar, vooral, het zijn de verschillende moeilijkheidsniveaus die het spel biedt. Op hogere niveaus zijn vijanden een plaag, die veel slimmer en moeilijker te doden zijn. Maar zelfs als je een veteranespeelster bent die het spel op het hoogste “Hardcore”-niveau speelt, daagt de Resident Evil 4-heruitgave je nog steeds uit tot een verhoogd moeilijkheidsniveau genaamd “professionele modus”. Deze heeft geen automatisch opslaan. Rennen zal je niet redden, ook. Sla dit niveau en alle lof is van jou.

Uitspraak

Resident Evil 4 remake slaat de nagel op de kop als het gaat om het gevoel van dreiging dat fans van de franchise zoeken. Met de DualSense-controller komt alles, van Leon’s voetstappen tot vijandelijke grommen tot het zwiepen van bladeren om je heen, binnen als een charme. De omgevingen houden het tempo ook aan, dankzij fijn gedetailleerde textures en modellen en meer uitgebreide omgevingen die de ervaring verhogen en exploratie aanmoedigen.

Het is een surrealistische ervaring die je constant op het randje van je stoel houdt, zelfs als golven van monsters op je afkomen en vijanden lijken aan te passen aan je aanvallen terwijl je vordert. Als je het spel op Hardcore-moeilijkheid speelt, zal rennen je niet redden. En als je toevallig de professionele modus ontgrendelt, dan is het een Hail Mary tot het einde.

Elke stap van de weg voelt afgestemd op het leveren van de meest top-notch-ervaring die een survival-horror-spel te bieden heeft. Bovendien was het opnieuw maken van het spel van 2005, hoewel onzeker over waar die weg heen zou leiden, de beste keuze die Capcom ooit had kunnen maken.

Dus, nu kunnen zowel nieuwe als veteranespelers genieten van een meer gepolijste, snelle en surrealistische kijk op het mogelijk beste survival-horror-spel aller tijden, zelfs terwijl we uitkijken naar de komst van The Mercenaries-modus als een gratis update in de toekomst.