Fable Series Review (Xbox)

Fable zet zijn beste beentje voor om een underdog te belichten in een koninkrijk verscheurd door conflict en innerlijke onrust—een wereld waar tirannen en magische wezens naast elkaar bestaan in een fantastisch rijk van chaos en verwondering, morele dilemma’s en creatieve mogelijkheden. Het is hier, in het kloppende hart van Albion, waar onze simpel van geest zijnde protagonist een reis van ontdekking en verlossing begint, waar triomfen vaak gepaard gaan met uitdagende vragen en keuzes, en de burgers zwaar reflecteren op de broodkruimels die je verspilt en etaleert, of het nu voor hun eigen voordeel is of voor je opgeblazen ego. Fable reageert niet alleen op je idealen; het ondergaat de consequenties en, als je dat wilt, juicht het in je prestaties. Het beslissen wie je wilt zijn in Albion, dat is het moeilijke deel.

En zo begint ons verhaal…

Een keuzegestuurde RPG in de kern, Fable geeft je de kans om je eigen reis te smeden door de uitgestrekte gangen van Albion, niet als een moreel dubbelzinnige protagonist met rijke elementaire krachten, maar als de held-in-opleiding die de grenzen kan splijten en het land kan vormen door oordelen en daden. Het is niet gebouwd met een eensporig lineair systeem in gedachten; het is, tot op zekere hoogte, een bodemloze open-world RPG die je de vrijheid geeft om te verkennen en te interacteren zoals je dat goed dunkt. Hoewel volledig uitgerust met rijke campagnes en tijdoverspannende episodische gebeurtenissen, geeft Fable je toegang tot een bodemloze poel van role-playing activiteiten en ondernemersavonturen, karakterontwikkelingssuites en factie-zoektochten. Simpel gezegd, Fable heeft niet de gewoonte je te dwingen de lijnen te volgen; het moedigt je aan het schilderachtige pad te bewandelen en je eigen verweven spoor te bouwen.

Fable is er altijd een geweest die zijn belofte nakomt van een open-einde ervaring die zelfs de meest onpraktische helden jarenlang met de wereld van Albion kan verweven. Het maakt niet uit of je de hoofdmissies overslaat en je held ontwikkelt voor het grandioze slot, want elk hoofdstuk in de serie moedigt je aan om “de rol te spelen” en te zijn wie je wilt zijn—een expert-smid met een stabiel inkomen; een huisbaas met een portefeuille die de helft van Albions markt bezit; een familiefiguur met een handvol kinderen; een lieftallige held met een gepassioneerd hart voor de mensen van Bowerstone; een opstandige struikrover met een onwrikbaar verlangen om onschuldige mensen de mond te snoeren met een strenge houding. Het punt is, met ontelbare gangen om te verkennen, zorgt Fable ervoor dat je altijd een nieuw avontuur hebt om aan te beginnen.

Hoewel Fable niet de eerste was die het moraliteitssysteem lanceerde, was het wel een van degenen die het tot leven bracht met zijn eigen draai aan het kenmerkende goed versus kwaad schema. Bijvoorbeeld, als je een slechte beslissing zou nemen die impact zou hebben op de economie, dan zou je anti-held geleidelijk sinisterder worden in zijn uiterlijk—een hoorn en een spookachtige gelaatskleur, bijvoorbeeld. Evenzo, als je een moreel correcte beslissing zou nemen, dan zou je worden beloond met de liefde van de burgers en een twinkeling in je oog. En het was niet alleen je uiterlijk dat zou veranderen tijdens je reis; Albion zou reageren op je aanwezigheid, en je kinderen, als je ervoor koos ze te verwekken, zouden ook je kenmerken erven. En eerlijk gezegd, dat is iets wat Fable wist te perfectioneren: een wereld die reageerde op alles. Jij was het brandpunt, en jij was de primaire attractie van de wereld.

Albion, Heresmeed

Hoewel er enige discussie is over of Fable in kwaliteit achteruitging na de release van het derde deel, is de serie als geheel, eerlijk gezegd, consistent geweest met zijn eersysteem en wereldbouwstijl. Het eerste en tweede deel lieten je bijvoorbeeld de held of schurk zijn in een sprookjesachtige setting, terwijl het derde hoofdstuk je liet handelen naar je ideeën vanaf de troon, wat je ook toestond Albion te vormen met buit uit de koninklijke schatkist, enzovoort. Het punt is, ook al plaatste elke reis je in een andere positie op de sociale ladder, je had altijd de invloed en infrastructuur om Albion te smeden met je ideologieën. En dat is iets wat ik met plezier mee het graf in zal nemen: het feit dat Fable altijd de perfecte verhalenverteller is geweest.

Hoewel het gevechtssysteem in Fable nooit geweldig is geweest, is elk hoofdstuk meer dan capabel geweest om op uitgebreide manieren de ervaring te veranderen, voornamelijk via zijn Kracht, Wil en Vaardigheid facetten—gebieden die kunnen worden verkend en op maat gemaakt met ervaringspunten en de beloningen van voltooide zoektochten. Het is nog steeds een beetje aan de makkelijke kant, en op geen enkel moment heeft Fable ooit moeite gedaan om moeilijkheidspieken of hachelijke overwinningsvoorwaarden op te nemen. Meer nog, het feit dat je niet kunt “sterven” betekent dat je niet kunt verliezen, behalve misschien een handvol XP na een kort instorten. Maar nogmaals, Fable is geen gevechtsgerichte serie; het is een role-playing saga die de voorkeur geeft aan wereldbouw en keuzes, erfgoed en altijd groene mogelijkheden.

Natuurlijk, als je op zoek bent naar een uitdagende RPG die vereist dat je de kunst van het vechten beheerst, dan ben je misschien beter op je plek in een ander rijk buiten Albion. Als het echter een beginnervriendelijk sprookjesfantasy is dat je aanspreekt, dan moet je zeker overwegen de sprong in Fable te wagen.

Oordeel

Fable blijft een waar kunstwerk in de wereld van RPG’s, met zijn tijdloze aantrekkingskracht en uitgebreide creatieve mogelijkheden die een schijnbaar eindeloze verscheidenheid aan avonturen en wereldveranderende keuzes bieden om te verkennen. Het is, tot op zekere hoogte, een serie die nog steeds aanvoelt alsof hij zijn tijd vooruit is, ondanks dat hij zich in de bodemloze diepten van een rommelige kuil van alternatieve RPG’s bevindt. Met dank aan zijn diepgaande moraliteitssysteem en karakterontwikkeling, organische wereldbouw en meeslepende ondernemersactiviteiten, blijft de serie schitteren als nooit tevoren als een ware kracht om rekening mee te houden binnen de gemeenschap.

Hoewel je niet veel gevechtsgedreven verhalen zult vinden om je in te verdiepen in Fable, zul je aangenaam verrast zijn door hoeveel mogelijkheden elk segment in de saga je op een presenteerblaadje aanbiedt. Ten goede of ten kwade, Fable gedijt op je verbeelding en vermogen om je eigen expedities te weven. Als dat klinkt als een reis die je vrij gemakkelijk zou kunnen maken, dan zul je hier geen gebrek vinden aan verhalen om in de hoeksteen te griffen.