Dynasty Warriors Empires Review (Xbox, PlayStation & PC)

De Romance van de Drie Koninkrijken is een historisch tijdperk dat een nauwkeurig portret schetst van de Han-dynastie en haar enorme rijkdom aan oorlogscultuur en invloedrijke figuren. Dynasty Warriors, daarentegen, vertroebelt deze lijnen een beetje met de adoptie van power metal en misselijkmakende technieken, epische veldslagen en gewaagde conflicten met bovennatuurlijke omstandigheden. Empires, gaat ook niet al te ver af van Omega Force’s kerninfrastructuur, in die zin dat het behoudt het kloppende hart van de Han-dynastie en haar kenmerkende conflicten, maar dat het ook een unieke kans biedt voor spelers om de tijdslijn te veranderen en hun eigen erfgoed te creëren. De slagvelden blijven een gemeenschappelijk kenmerk, evenals de generaals en opvallende conflicten, waar. Toch heeft Empires geen educatief doel; het beoogt u aan te moedigen om de teugels in handen te nemen en te verdelen en te veroveren naar uw eigen vrije wil.

Empires is niet zo verschillend van de klassieke serie, in die zin dat het een stevige greep houdt op het kenmerkende 1v1000-gevechtsformaat en grootschalige slagvelden, evenals de gladde en irritant bevredigende gevechtsmechanieken die het grootste deel van, zo niet alle invoeren in de Dynasty Warriors- anthologie. Maar, waar de primaire serie zijn focus legt op muur-tot-muur-gevechten en lineair verhalen vertellen, Empires maakt een inspanning om zijn tijd te verdelen tussen twee verschillende gameplay-stijlen: gevecht, en koninkrijk bouwen. Het gevecht, waar van de aard van Dynasty Warriors, houdt het elimineren van generaals en het veroveren van bases in, terwijl het koninkrijk bouwen—de primaire doelstelling achter alle Empires- invoeren—het maken van tactische keuzes om ofwel uit te breiden, te veroveren of China te verenigen.

Voor een serie die bekend is om zijn volledige-throttle-gevechten en zinloze knoppen indrukken, Empires bevat verrassend genoeg veel facetten voor u om te schroeven en te experimenteren. Vanaf het moment dat u de controle over uw eigen aangepaste generaal krijgt, hebt u onmiddellijk een keuze: leidt het leven als een vrije generaal en zwerven over het land met een geallieerde factie, of heft u de banier en sticht uw eigen koninkrijk. Achter de keuze die u maakt, natuurlijk, ligt een tapijt van omstandigheden en cruciale gebeurtenissen, allemaal u hebt de macht om te vormen en te ontwikkelen over in-game jaren. Bijvoorbeeld, zult u een ambitieuze heerser zijn met een ijzeren greep en een neiging om generaals te executeren? Zult u elke gelegenheid aangrijpen om munten in uw koninkrijk te pompen voor het opkrikken van de academie? Of zult u uw echtgenoot, uw ongeboren kind en de toekomst van uw burgers prioriteren? Veel vragen voor u om over na te denken, en eerlijk gezegd, zelfs meer beslissingen die uw input vereisen over enorm grote episodische saga’s.

Terwijl de kern-tijdslijn hier intact blijft—Yellow Turban Rebellion, evenals de daaropvolgende oorlogen en conflicten, natuurlijk—Empires geeft u de kans om uw tactische tovenarij te bieden om uw eigen verhaal te vormen. Als een strategie-game in hart en nieren, heeft u bij elke tussenpoos in de tijdslijn—aangebroken in maanden—de kans om deel te nemen aan een van de verschillende opties. Bijvoorbeeld, kunt u binnen vallen rivale boroughs, allianties smeden met naburige facties, soldaten werven voor uw leger, een netwerk van mijnen, smeden of markten bouwen, of gewoon rusten voor het opbouwen van uw statistieken. Net als een traditioneel koninkrijk-bouwspel, brengt elke maand een nieuwe set uitdagingen met zich mee voor u om aan te pakken. Bijvoorbeeld, in een maand kunt u een zwervende eenheid hebben die uw onderdrukkende neigingen wil stillen, terwijl u in een andere maand ontdekt dat u wordt binnengevallen nadat een alliantie ten einde komt. Het punt is, Empires gaat altijd vooruit, en het is aan u om het land te verenigen op een manier die u passend acht.

Zoals ik zei, voor een serie die hack en slash-gevechten in het centrum van zijn wereld plaatst, Empires doet een goede poging om veel geweldige wereld-bouwfuncties te bieden. Hoewel het niet zo complex is als, zeg, Civilization, het biedt honderden creatieve mogelijkheden voor u om te verkennen. Titels, bijvoorbeeld, kunnen worden verdiend door middel van het besturen en ontwikkelen. Er is geen eer-systeem voor u om te smeden, maar eerder een selectie van bijnamen die u kunt verdienen door verschillende leiderschapsrollen te verkennen. En om eerlijk te zijn, zijn er honderden routes voor u om te nemen in Empires. Wat meer is, kunt u uw eigen leger van generaals bouwen, vrienden en promoten, en zelfs uitrusten met wapens en voordelen. Oh, en zelfs trouwen met sommigen van hen, grappig genoeg.

De kern-gevechtsmechanieken zijn nog steeds hetzelfde als voorheen, in die zin dat u moet knoppen indrukken en af en toe een Musou-aanval uitvoeren, of tactisch manipuleren van het slagveld om ervoor te zorgen dat uw plannen overeenkomen met gunstige klimaxen. In Empires, hebt u echter ook de optie om Items en Orders te gebruiken, die u het voordeel kunnen geven of uw kansen op overwinning kunnen verkleinen. En dat, eigenlijk, is waar de pre-gevechtsinterludes een cruciale rol spelen in de ervaring. Weer, veel om over na te denken.

Terwijl de visuals nog steeds een beetje verouderd en houtachtig zijn, Empires vangt zeker de essentie van de serie’s meest iconische facetten, inclusief zijn enorm verslavende gevechten en zijn gezicht-melting power metal-ballads. Het is nog steeds hetzelfde oude Dynasty Warriors, maar met een frisse twist en een gloednieuwe stimulans die toegewijde fans in staat stelt om de regels te buigen en De Romance van de Drie Koninkrijken te verzegelen met hun eigen handtekening.

Verdict

Dynasty Warriors’ grootschalige hak-en-slag-gevechten gemengd met strategische monopolisatie-elementen en een open-eindige twist op de geliefde Romance van de Drie Koninkrijken-saga maken voor een echt epische synergie van klassieke hack-en-slash-gameplay en diepgaande en vaak complexe koninkrijk-bouw. Hoewel een beetje anders dan Omega Force’s traditionele kijk op het tijdperk, Empires verbreedt de aantrekkingskracht met zijn niet-lineaire formaat en zijn rijkdom aan creatieve mogelijkheden. Het is nog steeds Dynasty Warriors, maar met een harder accent op niet-lineair verhalen vertellen en doe-het-zelf dan een nauwkeurige weergave van de Han-dynastie. Hoe u het ook wilt snijden, Empires maakt zeker een briljante bijdrage aan Omega Force’s geliefde anthologie.