Reviews

Koude VR Recensie (Meta Quest & PSVR)

Bijgewerkt op on
Cold VR Promotional Art

De temperatuur in de kamer kan kouder zijn dan de Arctische cirkel op een frisse dinsdagochtend, maar ik zal je één ding vertellen: mijn bloed is gloeiend heet, en ik ga niet toelaten dat iets als tijd me tegenhoudt om die verdomde lichaamsklok te laten pulseren. Om de overleden Freddy Mercury te citeren, “Ik ben tweehonderd graden, dat is waarom ze me meneer Fahrenheit noemen — ik reis met de snelheid van het licht.” En dat doe ik. Ik reis met de snelheid van het licht, omdat als ik dat niet doe, dan zullen de vijanden om me heen sneller worden, wat op zijn beurt de kogels meer geneigd zal maken om me te doorboren dan de haren van mijn wimpers te schampen. In Cold VR, maakt het niet uit of ik de sterkste scherpschutter in de kamer ben; het maakt uit dat ik de mentale capaciteit heb om door te gaan, zelfs als dat betekent dat ik het warm krijg.

Als je ooit CRANK hebt gezien, dan zul je waarschijnlijk bekend zijn met hoe Cold VR zijn verhaal vormt. En, als je niet de Jason Statham-actiefilm hebt gezien, dan weet je dit: Het gaat over de verovering van een hardnekkige man van een adrenaline-gedreven hart. De film, net als Cold VR, gaat over het maken van het beste van de tijd die je hebt. In dit specifieke scenario, hoef je je echter geen zorgen te maken over het feit dat je hartslag naar morbide niveaus daalt; integendeel, je moet je zorgen maken over de snelheid van je acties, omdat langzamer gaan betekent dat de vijand sneller zal reageren op je aanvallen. Denk hierbij aan een VR-liefdesbrief aan De Schildpad & De Haas, alleen, in dit geval, is de schildpad meer geneigd te sterven omdat hij amper transpireert. Hier is een tip voordat we de race beginnen: wees geen schildpad.

Wees de Haas

Open loopgebied (Cold VR)

Van buitenaf gezien, ziet Cold VR er niet zo moeilijk uit om te begrijpen. In een notendop, is het spel, tot enige mate, een liefdesbrief aan Superhot—nog een kogel-gedreven kunststuk dat zich richt op krachtdadig spel en tactisch schieten. Echter, waar Superhot zijn slagen inhoudt en gebruikers toelaat om de slagveld voordat ze in de strijd springen zorgvuldig te analyseren, vertrouwt Cold VR op de capaciteit van de speler om het verhaal zonder met de ogen te knipperen te controleren. Bijvoorbeeld, als je vertraagt je tempo, dan zal de wereld en de bewoners eromheen de kans krijgen om hun eigen bewegingen te versnellen en, met een beetje moeite, het gordijn tussen je opgeblazen bubbel en het beenmerg in je lichaam doorboren.

Net als bij elk spel dat de rode loper uitrolt voor een omgeving die continu evolueert en nieuwe vijanden voor je laat zien, vraagt Cold VR je om volledig gebruik te maken van je tijd om het beste mogelijke resultaat te garanderen. Het is vanwege deze snelle aanpak dat je gedwongen wordt om te handelen, terwijl er veel voordelen zijn om dit te doen, weet je niet altijd wat je doet — of zelfs waar je op schiet. Maar dat is buiten het punt, blijkbaar, omdat als je rent en schiet, ongeacht de bestemming of het doelwit waarop je richt, dan doe je iets goeds. Prima. Ik waardeer de rechttoe rechtaan introductie en het feit dat het niet te veel tijd besteedt aan het vasthouden van je hand.

De Naam is Bond

Gevecht in gang (Cold VR)

Cold VR ziet je als een opgevoerde James Bond met alle nodige vaardigheden en ervaring om de last van de wereld te tillen — tot op zekere hoogte. Laat het genoeg zijn om te zeggen dat dit geen gewone spionagemissie is; het heeft geen martini-bars of een wijze oude man zijn pretentieuze monoloog. Nee, dit is een opgevoerde adrenaline-feest dat omgevingsgevaren genereert, kamers vol schietende laserstralen en een voortdurende stroom vijanden die je liever pijn doen dan je gewoon genoeg tijd geven om hun tactische vaardigheden te slim af te zijn. Op die basis is het geen wandeling in het park dat je zou vinden in een andere wereld. Dit is, om het zo te zeggen, een “ga op of hou op” -beproeving — en het enige doel is om je te laten zweten en chaos te veroorzaken op de dansvloer.

De wereld die Cold VR presenteert op zijn cyberpunk-glijbaan is glad, stijlvol en vol kleurige gadgetjes en andere elementaire ontwerpen om naar te kijken. Gegeven, het is een heel veel om in te nemen (dubbel zo veel wanneer je oneindige wisps van kogels en een projectie van een schijnbaar oneindig aantal soldaten aanpakt) — maar dat is een klein probleem dat vaak overschaduwd wordt door een absurd engagerende gevechtservaring. Om te zeggen dat het lijkt op een gezellige boerderij-simulatiespel zou een absurde claim zijn. Oh nee, Cold VR is niet het soort VR-spel dat je natuurlijk zou kiezen om je voeten op te tillen en over te praten met een warme chocolademelk bij het vuur. En ja, ik neem elke gelegenheid om dit feit in je hersenen te hameren.

Heet & Koud

Backrooms-niveau (Cold VR)

Het gevecht, dat duidelijk diende als het primaire middelpunt voor het hele spel, verloopt soepel, en is niet zo slordig als ik aanvankelijk dacht dat het zou zijn. Ik geef toe, met zo veel gebeurtenissen die tegelijk plaatsvinden, is het vaak moeilijk om te beslissen of bepaalde dingen opzettelijk chaotisch zijn, of dat het spel worstelt om bij te blijven met je snelle planning. Nogmaals, ik kan niet klagen, omdat het spel compenseert voor zijn wisselende tempo met een solide collectie niveaus (er zijn 40 in totaal, overigens), geweren en een backrooms-segment dat spelers toelaat om te betreden en hun moed te testen tegen andere tegenstanders. Samen is er een goede variëteit aan opties om uit te kiezen, wat geweldig is, gezien de meeste VR-inzendingen vaak een kortere houdbaarheidsdatum hebben dan die van een console-oorsprong.

Er is nog iets dat ik leuk vind aan Cold VR — en dat is het feit dat je verschillende keuzes kunt maken tijdens de reis. Ik voelde me nooit alsof het gewicht van de wereld op mijn schouders rustte, maar het feit dat ik kon terugkeren naar de wortel om een andere speelstijl in elk segment te verkennen, was voldoende om me ertoe te brengen om de melk te persen voor alles wat het waard was. Zou ik het allemaal opnieuw doen? Absoluut, hoewel, misschien eenmaal ik mijn adem heb ingenomen en enkele cardio-classes heb gevolgd in de lokale sportschool.

Uitspraak

Skyline-niveau (Cold VR)

Cold VR genereert een hart-pompend netwerk van snelle, kogel-gedreven scenario’s die, hoewel duidelijk chaotisch en een beetje overweldigend voor het blote oog, de capaciteit hebben om je urenlang te laten zweten en tranen. Het is als de geestelijke opvolger van Superhot die we nooit hadden — een VR-edelsteen die ooit werd gemarkeerd als het meest gezochte kogelhel van zijn tijd. Maar, met zijn eigen identiteit en een verfrissende gevechtservaring die zowel immersief als uitnodigend is, is het veel meer dan je standaard liefdesbrief aan een voormalige vriend. En om die reden alleen, ben ik bereid om het zoveel upvotes te geven als het terecht verdient.

Om een lang verhaal kort te maken, als je liever de volgende sportsessie zou willen laten vallen en een cardio-georiënteerde reis vanuit het comfort van je eigen huis zou willen ondernemen, dan kun je beter deelnemen aan de strijd in dit ijskoude rijk van kogels en mist. Het is lauw in verschillende gebieden, zeker, maar niet in de mate dat je het zou willen vervangen door iets anders van een soortgelijke smaak. Dus, als je jezelf verlangt naar een koude, dan raad ik aan om Cold VR te pakken terwijl het nog op ijs ligt. En ja, ik haat mezelf voor die vreselijke grap.

Koude VR Recensie (Meta Quest & PSVR)

Als John Wick last had van onderkoeling

Cold VR slaat een hel van een klap met zijn uitgebreide collectie kogel-weergaven en duivels gladde gevechtsmechanieken. Het is snel, chaotisch en oh-zo cool. Grap bedoeld.

Jord is waarnemend teamleider bij gaming.net. Als hij niet kletst in zijn dagelijkse lijstartikelen, dan is hij waarschijnlijk bezig met het schrijven van fantasy‑romans of het doorzoeken van Game Pass op al zijn over het hoofd geziene indie‑games.