Brotato Recensie (Xbox One, Xbox Series X|S, PlayStation 4, PlayStation 5, Switch, Mobile & PC)

Als je me had verteld dat ik het eerste kwartaal van 2024 zou doorbrengen met het spuiten van kogels vanuit de vuisten van een gewapende aardappel in een 20 Minutes Till Dawn-achtige utopie, dan had ik je waarschijnlijk een leugenaar genoemd. Het is een concept dat zo onorthodox is, zelfs, dat ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik zeg, je weet — wat op aarde dacht je, Blobfish? Het hoeft geen betoog dat, voor zover shoot ’em up videospellen reizen, Brotato zeker een van de vreemdste, maar evenzeer, en vreemd genoeg, meest memorabele dingen is die het systeem ooit heeft gezien. Ik ben in conflict, echt waar.

Brotato is een vreemde eend, dat geef ik toe. Maar, als je erin slaagt de vreemdheid ervan weg te vegen, dan zul je ontdekken dat, zonder enige waarschuwing, je niet uit zijn greep wilt komen. Het is een eenvoudig spel, zeker, en een dat niet veel verder reikt dan wat het aanvankelijk op de doos laat zien. Dat gezegd hebbende, is het een leuk spel, en een dat, in mijn korte tijd als een van zijn vele, vele aardappelen, me meer dan genoeg gaf om terug te komen — zelfs als het spelgevoel alsof het alle opties had uitgeput en een beetje moe was geworden van het laten zien van zijn eigen kleuren.

Om je een beeld te geven, Brotato is een top-down arena shoot-’em-up die eigenlijk speelt als een typische bullet-laden shooter. Het doel is simpel: dood de vijanden en aliens die het slagveld binnenkomen, en verzamel meer XP en scherven om extra wapens, upgrades en pick-me-ups te ontgrendelen voor toekomstige golven. En dat is het. Weer, eenvoudig, maar vreemd genoeg, toch bevredigend.

Lock & Load, Spud

De voorlopige fase van het spel is allemaal vrij eenvoudig: je kiest uit een van de vijf personages (of, in dit geval, aardappelen) — blob-achtige strijders die elk zijn uitgerust met een unieke selectie van statistieken en voordelen, zoals extra HP, Aanvalssnelheid of Ontwijkingsvermogen. Er zijn maar vijf personages om uit te kiezen om te beginnen, met tientallen, zo niet honderden, extra troepen om later te ontgrendelen. Maar afgezien daarvan, zijn er een select aantal wapens om uit te kiezen, waaronder messen, SMG’s en zelfs een toverstaf, om het hardst te huilen. Gewapend met een blob en een wapen van je keuze, moet je dan een arena binnenkomen die een breed scala aan vijanden van alle hoeken van het slagveld laat verschijnen. Het doel: dood, en leef om een andere golf te vechten met nog meer wapens en voordelen vastgemaakt aan je kern.

Wat Brotato onderscheidt, is dat het geen handmatige richtoptie biedt vanaf het begin. In plaats daarvan doet het alle schieten voor je, wat betekent dat je, als speler, eigenlijk alleen hoeft te doen, is bewegen. Naast dat, is het gewoon een kwestie van het verzamelen van groene scherven om XP te verdienen, en het verslaan van sterkere tegenstanders om extra voordelen en in-game pick-me-ups te ontgrendelen.

Toernooien in Brotato zijn verdeeld in een oneindige reeks golven — zestigseconden durende gevechten waarin je lang genoeg moet overleven tot de laatste korrel zand naar de bodem van het zandloper valt. Wat betreft hoe je deze korte energiebursts tijdens elke golf doorbrengt, is helemaal aan jou, maar om vooruit te komen en beter loot te verkrijgen, moet je zo veel mogelijk vijanden elimineren. En dat is, je weet, makkelijk genoeg.

The Whole Hog

Hoewel je alleen maar één wapen kunt gebruiken om te beginnen, staat het spel toe dat je tot zes wapens vastmaakt, die allemaal tegelijkertijd schieten wanneer je een zwerm vijanden nadert. Naarmate de ronden vorderen en je XP blijft stijgen, worden nieuwe wapens beschikbaar, waardoor je je arsenal kan mengen en matchen en een zoet punt kan vinden dat bij je speelstijl past. Of het nu een verzameling melee-wapens of een laser-geweer-en-tovenaar-combinatie is, elk aangepast set biedt vrijwel een andere vuursnelheid en uitkomst. Het is jouw taak, als de gewapende vechter, om door de goederen te zoeken en een zesdelig laadprogramma te vinden dat de brute kracht heeft om de volgende golf te vernietigen.

Naast de wapens, moeten spelers ook scherven uitgeven aan een reeks upgrades. Tussen elke golf door, heb je de kans om bepaalde basisstatistieken te verhogen om je prestaties op het slagveld te helpen. Bijvoorbeeld, een bepaald aantal scherven kan je totale HP verhogen, maar ten koste van het missen van een andere, meer op gevecht gerichte voordelen, zoals Aanvalssnelheid of Critische Treffer. Simpel gezegd, hoe meer golven je voltooit, hoe meer kansen je hebt om nieuwe vaardigheden toe te voegen aan het bord, evenals een spoel van betere wapens om aan je primaire wiel vast te maken.

Op een typische rogue-lite-manier, Brotato wordt gemakkelijker naarmate je meer wedstrijden speelt. Aangezien wapens, personages en andere componenten worden overgedragen na elke dood, kun je een nieuwe ronde beginnen met veel van de items die je in een eerdere ronde had verkregen. Met andere woorden, je maakt altijd vooruitgang, zelfs als je in de strijd valt na slechts een paar golven. Dus dat is een pluspunt.

Simple, Yet Effective

Wat betreft het spel, is er niet veel te schrijven, aangezien het eigenlijk beperkt is tot één of twee knoppen en niets meer. Met het schieten dat al voor je wordt gedaan, is het enige wat je echt hoeft te doen, bewegen. Een beetje teleurstellend — vooral gezien het feit dat de arena’s in kwestie niet veel grond beslaan. Zeker, je kunt een achtergrond toevoegen aan de arena, waardoor het een beetje aantrekkelijker wordt voor het blote oog, en je kunt een handmatige richtoptie toevoegen om je een beetje meer controle over je doelen te geven, maar afgezien daarvan, is er niet veel te zien of te doen.

Op een manier is Brotato een spel dat je, met een beetje geduld, voor een lange tijd kunt spelen, voornamelijk vanwege het feit dat het een groot aantal personages, wapens en upgrades heeft. Dat gezegd hebbende, kan het ook een beetje plat worden na een paar rondes, wat er maar één standaardarena is om mee te werken en zo. Voor degenen die op zoek zijn naar een manier om een paar scores te zetten en te pochen, zijn de prikkels vaak overvloedig en kunnen ze gemakkelijk uren, dagen en misschien zelfs weken lang doorgaan.

Het is een eenvoudige zaak om te beoordelen, op een manier, aangezien het geen spel is dat zo omvangrijk is dat het uit elkaar gehaald en opnieuw opgebouwd kan worden. Integendeel, het is een eenmalige act, en het doet alsof het iets is wat het niet is, noch verbergt het enige extra inhoud achter een betalingsmuur of onbereikbaar mijlpaal. Het is allemaal daar, en het is verrassend compleet — en dat is niet iets wat veel spellen in deze tijd kunnen opscheppen, om eerlijk te zijn.

Verdict

Laten we de olifant in de kamer erkennen: Brotato is een vreemd spel, en een dat, ondanks het gebrek aan diepte en complexiteit, ik zal onthouden. Het is ook iets dat ik graag terug zou komen — vooral als ik toevallig aan het einde van een losse eind zou komen en zonder een volledige campagne om in te bijten. Gegeven, ik kan niet zeggen dat het bovenaan mijn to-do-lijst zou staan, maar ik would, als de gelegenheid zich voordeed, een paar golven doen om de tijd te doden en mijn geluk te beproeven met de arena’s nieuwste strijders.

Ik ga zeker niet zeggen dat dit “Game of the Year”-materiaal is, of dat het in staat is om een nieuwe benchmark te zetten in het arena shoot ’em up-genre. Maar ik zal zeggen: Brotato is, ondanks zijn fouten, een echt vermakelijk spel. Zeker, het biedt niet veel spelgevoel of extra inhoud, maar het doet zijn best met de beperkte hoeveelheid gereedschap in zijn bezit. En daarvoor zeg ik, je weet, goed gedaan, Blobfish.

Als je op zoek bent naar een kans om je vermogen om aan te passen en te manoeuvreren te laten zien, dan is Brotato waarschijnlijk een goede plek om je vaardigheden te laten zien. Het is eenvoudig, boeiend en, als alles is gezegd en gedaan, een makkelijke schil die beter smaakt naarmate je dieper graaft.