Recenzja serii Resident Evil (Xbox, PlayStation & PC)

Resident Evil to wiele rzeczy, ale przede wszystkim jest to wino, które z czasem tylko się poprawia. To czasowa kapsuła, jeśli można tak powiedzieć, do której często wracam, gdy myślę o latach 90., kiedy irytujące kąty kamery i diaboliczne dubbingowanie były powszechne, a pozornie nonsensowne puzzle były obowiązkowe, aby stworzyć iluzję, że medium było o wiele bardziej techniczne niż narracja. Ciekawe, jeśli pociągnę za którąś z nitek z wcześniejszych odsłon, to rzadko kiedy pochwytam punkty fabularne lub zwroty akcji. Zamiast tego myślę o niezliczonych sytuacjach, w których drapałem się po brodzie i zastanawiałem nad sensem puzzle. Ale to nie wszystko, o czym myślę. Myślę również o intensywnych spotkaniach z Nemesis na płonących ulicach Raccoon City lub o wyczerpujących walkach z lickerem na pędzącym pociągu. Szczerze mówiąc, te wspomnienia wciąż są głęboko zakorzenione we mnie i szczerze mówiąc, nie chciałbym, aby było inaczej.

Resident Evil może mieć swoją formułę wybuchu na całym świecie, i tak, jest zwolennikiem recyklingu wielu tych samych postaci i elementów fabularnych od swojego początku. Mimo to często uważam, że Resident Evil, niezależnie od wyboru ustawienia, protagonisty czy antagonisty, był w stanie utrzymać swoją świat przy życiu dzięki nowym pomysłom. W rzeczywistości, od czasu premiery czwartej głównej odsłony, antologia tylko kontynuowała ewoluować i włączać nowe kanały, aby utrzymać swój żyłę życia, z odsłonami, które wbiły zęby w wiele udanych synergii i samodzielnych historii. I, szczerze mówiąc, Capcom nie zawahał się przed swoimi ambicjami, aby okryć gatunek szerokim zakresem scenariuszy wybuchu, również. Nie zapominajmy, że poza głównymi odsłonami mamy również Code: Veronica, Outbreak i, dla argumentacji, The Umbrella Chronicles, które również należy rozważyć.

Powstanie wybuchu

Oczywiście, jest powód, dla którego Resident Evil ma niezachwianą reputację, i nie jest to tylko dlatego, że pomogło spopularyzować nowoczesnego zombi, ale również dlatego, że pomogło zrodzić i zrewolucjonizować cały nowy świat survival horror – termin, który wymyślił po premierze poprzednich ulubionych gier Capcom, takich jak Alone in the Dark. Z ostrym okiem na innowacje, początkowa sekwencja uchwyciła aspekty, które, przynajmniej w tamtym czasie, nie były dominujące na rynku. I to właśnie dzięki naturalnemu skoku w kierunku horroru i puzzle, zarządzania inwentarzem i walki, Resident Evil znalazł życie wieczne, a wraz z nim, masowy followинг całego pokolenia.

Wystarczy powiedzieć, że od czasu swojego wzrostu popularności, Resident Evil przeszedł wiele ulepszeń, takich jak naturalne przesunięcie w kierunku systemu kamery trzeciej osoby, oraz ogólne złagodzenie w kierunku gładkiej, mniej drgającej walki, aby wymienić tylko dwa z jego wyróżniających się udoskonaleń. Nie myśl, że nie ma jeszcze wielu irytujących obszarów, w których oryginalne rozdziały były poważnie niedostateczne, ale w tamtym czasie nie było to aż tak duży problem, jak mogłoby się wydawać – był to niezbadany front otwarty do eksploracji i manipulacji. I aby oddać sprawiedliwość, Capcom udało się zbudować na swoich słabościach wiele wspaniałych ulepszeń technicznych, które ostatecznie doprowadziły do rozwoju niezawodnego silnika wewnętrznego i sygnaturowego planu, który później zainspirował wiele młodych franczyz do podążania tą samą ścieżką. Innymi słowy, Capcom wytyczył drogę dla przyszłości survival horror, pomimo swoich własnych wad i technicznych problemów.

Horror, nieśmiertelny

Cała seria objęła wiele terenu od swojego oficjalnego debiutu na PSX, z tytułami, które dodały nowe punkty fabularne, postacie i dylematy, aby pomóc sformułować wielkoskalową narrację z ogromną ilością lore do rozpakowania. Co więcej, eksperymentowała z wieloma różnymi stylami gry, z jej podstawowym stylem PSX, który służy jako podstawa dla jej złotego okresu, a ostatnio, z jej pierwszoosobowymi odsłonami survival horror. Ale to, co jest imponujące, to fakt, że Resident Evil zawsze był spójny w swoim własnym prawie, z każdą odsłoną, która otrzymała te same charakterystyczne elementy, które pojawiły się w jego pierwszym wydaniu. Rzeczywiście, jeszcze nie spotkałem się z grą w serii, która nie utrzymała tych samych cech.

Gdy wszystko jest powiedziane, jest coś dla każdego w Resident Evil. To myślący puzzler; to starannie wykonany thriller survivalowy; to intensywny horror akcji; to seria, która jest jack-of-all-trades, która opowiada przekonywujące, choć klisze fabuły i postacie z pulchnymi chemiami. I najlepsze w tym jest to, że jest to seria, która ciągle ewoluuje, z własną unikalną formułą, która służy jako brama do licznych sequele i spin-offów. Szczerze mówiąc, nie wiele innych serii może się równać z tym.

Werdykt

Odkąd Resident Evil wymyślił gatunek survival horror w 1996 roku, franczyza jest na ciągle ewoluującej ścieżce w górę, z ogromną kolekcją odsłon, która ilustruje jej siłę jako prawdziwa siła do uwzględnienia wśród doświadczonych graczy i młodych deweloperów. Jest to, w pewnym sensie, śnieżka, która ma potencjał, aby wpłynąć na gigantów – pionier, który ma zdolność inspirowania, rozszerzania i bezwzględnego podboju swojego własnego poziomu. I tak, chociaż można argumentować, że nie jest to dla każdego, nie ma żadnego powodu, aby negować wagę serii i jej wartości jako franczyzy. Szczerze mówiąc, wydaje mi się, że po prostu podsycają ogień i dmucham w jego tył — ale z dobrego powodu.

Jest ogromna możliwość dla Resident Evil, aby skręcić w liczne różne scenariusze w przyszłości, to jest oczywiste. Pytanie brzmi, czy seria będzie nadal lojalna wobec swoich korzeni, czy też wykorzysta swoje życie wieczne, aby poszerzyć swój zasięg i wyjść poza granice Raccoon City? Wydaje się, że tylko czas pokaże.