Recenzje
Recenzja Manny’ego (Xbox Series X|S i PC)

Wylądowałem na brzegu w Manny’s bez najmniejszego pojęcia, czego mogę oczekiwać. Szczerze mówiąc, nigdy nie spodziewałem się wielkiego gry. Raczej założyłem, że będzie to półsztuczna, niskopoligonalna katastrofa, która sprawi, że będę śmiać się i pozostawi mnie z okropnymi wspomnieniami. I, w pewnym sensie, było. Było to dziwne – całkowicie absurdalne, nawet – ale również było to irytujące zajęcie, którego tylko chciałem widzieć więcej. Przyznaję, że w pierwszych pięciu minutach uderzyłem w mur. Znalazłem się u podnóża opuszczonej wyspy, bez dwóch patyków, którymi mógłbym się rozstać, i tylko prosta mini-gra z łowieniem ryb, aby mnie rozpieszczać. Uprawiałem kokosy, wyciągałem ryby i obserwowałem, jak godziny ulatują, podczas gdy stopniowo zaczynałem tracić rozum. Ale potem, zemdleję. Ziarnka piasku rozpadły się, a słaba, neonowa światło groźnego baru wypełniło niebo. To już nie było gra o przetrwanie na opuszczonej wyspie; to była pełna, gorączkowa wizja, która nie była zainteresowana uwolnieniem mnie od swojej niekonwencjonalnej formy.
Manny’s to nie jest gra, którą można łatwo opisać. Chciałbym powiedzieć ci o tym, ale nawet teraz, po zdjęciu ostatniej warstwy i spędzeniu godziny lub dwóch, próbując zrozumieć to, po prostu nie mogę pojąć, co to jest. To trochę Stranded Deep, i trochę Happy’s Humble Burger Farm, jeśli to ma sens. I wiem, co myślisz: żadna z tych właściwości nie działa razem. A jednak Manny’s sprawia, że oba łączą się w jedną, spójną fabułę. Zobacz, z jednej strony masz dzienną rutynę – okres, w którym spacerujesz po opuszczonej wyspie i łowisz ryby. Ale z drugiej strony masz noc – całkowicie odrębną historię, która wymaga, abyś wpadł w gorączkową wizję, która koncentruje się na ponurym barze. W tych przypadkach albo rozmawiasz z członkami personelu, którzy, z jakiegoś powodu, są całkowicie nieświadomi faktu, że zewnętrzny świat jest zanurzony w ciemności i otoczony wodą, albo “pracujesz za posiłek” – akt, który polega na eksplorowaniu baru i wykonywaniu różnych dziwnych zadań. Cóż, trochę .

Jeśli jesteś równie zdezorientowany jak my w tym momencie, to dołącz do klubu – mamy koszulki i nuggets. W przeciwieństwie do większości gier, które nakładają kontekst na konkretnych punktach w fabule, Manny’s ma zwyczaj utrzymywania cię w niepewności prawie na każdym kroku. W jednej minucie będziesz na wyspie, ssąc sodę z Manny’s. Ale w innej, będziesz przy kasie, patrząc niewinnie na pracownika kasy, który pyta, czy wolisz nuggetsy czy burgery. Gdzieś, i jakiś sposób, te dwie rzeczywistości łączą się w jedną zagadkową linię czasu – pustą wyspę i bar. Problem polega na tym, że nigdy nie otrzymujesz żadnych informacji o tobie, czy o tym, co na ziemię robisz. Zdezorientowany krąg w końcu się pojawia, a przed długo odkryjesz, że pływasz tam i z powrotem między koszmarami, zastanawiając się, co poszło nie tak.
Nazywanie Manny’s grą horrorową według książeczki nie byłoby prawdą. Zapisz, ma wiele znajomych elementów – stealth, eksplorację i okazjonalnie wybór gry, na przykład. Ale myślę, że Manny’s jest bardziej niskopoligonalnym filmem z lekkimi, interaktywnymi elementami, jeśli można to tak nazwać. Oczywiście, gra wymaga od ciebie eksplorowania pewnych obszarów i angażowania się w małe rozmowy z różnymi postaciami i przedmiotami. To powiedziawszy, nazywanie go pełnoprawną grą mogłoby być trochę przesadzone. Nie, Manny’s to coś więcej. To absurdalnie skomplikowana, często obrzydliwa i humorystyczna gorączkowa wizja, która chce, abyś czuł się niepewnie i bez słów. Na szczęście dla twórców, Manny’s trafia w sedno, jeśli chodzi o tę dziwność.

Chociaż jest to dość krótka gra (czterdzieści, może pięćdziesiąt minut), Manny’s udaje się dać ci wiele do myślenia z wieloma zakończeniami do odblokowania i podstawowym przesłaniem, które wymaga, abyś drapał i zastanawiał się, aby zrozumieć. Nazywanie tego prostym doświadczeniem nie byłoby prawdą. Z mechanicznego i gry punktu widzenia, może tak. Jednakże, jest tu warstwa intrygi, która będzie, niestety, uderzać cię i powodować, że wszystko będziesz kwestionować.
Oczywiście, Manny’s to zła gra – ale to trochę to, czego się spodziewa. Graficznie stara się osiągnąć niskopoligonalny wygląd, który faworyzuje blokowe, prawie PSX-like modele i naśladuje wyrażenia twarzy. Czasem sprawi, że będziesz śmiał się. Ale w pewnych sytuacjach sprawi, że będziesz się czuł niekomfortowo, do tego stopnia, że będziesz chciał odwrócić wzrok od ekranu, uwierz mi. Zapisz, to nie jest komedia. Mimo to, może sprawić, że będziesz śmiał się z wszystkich złych powodów. Chociaż, to nie oznacza, że nie jest to przerażająca gra. Jest. Ten świat po prostu ma kość śmiechu. Srebrne podszewki, wiesz, jak to jest.
Werdykt

Manny’s wyróżnia się jako jeden z najdziwniejszych, najbardziej przekonywujących naśladownictw gorączkowej wizji w ostatnich latach, z jego dziwnym, niskopoligonalnym wyglądem, dziwacznym skryptem i ekcentrycznym projektem, który serwuje koktajl dziwactwa, który wydaje się wart swojego własnego znaku towarowego. Nazywanie go dobrą grą mogłoby być trochę przesadzone, ponieważ jest tak samo prymitywny i graficznie nieudolny, jak to tylko możliwe. To powiedziawszy, to jest doświadczeniem, które jest awfully unikalne i które nie mogę się powstrzymać od polecania tym, którzy mogą być zainteresowani dziwnym, krótkim spacerem, który idzie nieco dalej niż kuchenne kwatery Happy’s Humble Burger Farm.
Powtarzam, Manny’s to coś tak niezwykłego, że najlepiej nie oczekiwać przejrzystego doświadczenia z dużo kontekstu tutaj. Jednakże, jeśli jesteś za tym, aby spróbować szaleństwa świata niskopoligonalnego, to sugeruję, abyś poświęcił czas, aby wylądować na tym ekcentrycznym przedmieściu, choćby na dwadzieścia lub trzydzieści minut. Szczerze mówiąc, najlepiej nie zostawać za długo. Dziękuj nas później.
Recenzja Manny’ego (Xbox Series X|S i PC)
A Fever Dream With an Appetite
Manny’s stands out as one of the strangest, most convincing imitations of a fever dream in recent years, with its bizarre low-poly aesthetic, oddball script and eccentric design serving a cocktail of weirdness that feels deserving of its own trademark.













