Recenzja Manny’ego (Xbox Series X|S & PC)

Wylądowałem na brzegu w Manny’s bez najmniejszego pojęcia, czego mogę oczekiwać. Szczegółowo, nigdy nie oczekiwałem wielkiego gry. Raczej, po prostu założyłem, że będzie to półsurowy, niskopoligonalny kataklizm, który sprawi, że będę się śmiać i pozostawi mnie z niektórymi okropnymi wspomnieniami. I, w pewnym stopniu, sądzę, że to zrobił. Było to dziwne — całkowicie absurdalne, nawet — jednak było to również irytującym zajęciem, którego po prostu chciałem widzieć więcej. Przyznaję, że w pierwszych pięciu minutach uderzyłem w mur. Znalazłem się u podnóża opuszczonej wyspy, bez dwóch patyków, które mógłbym trzeć, i tylko prosta mini-gra z fishingiem, która utrzymywała mnie przy życiu. Uprawiałem kokosy, wyciągałem ryby, i obserwowałem, jak godziny fruwają, gdy stopniowo zaczynałem tracić rozum. Ale potem, zemdleję. Ziarnka piasku rozpadły się, i słaba neonowa światło groźnego dineru wypełniło niebo. To już nie była gra o przetrwaniu na opuszczonej wyspie; była to pełnoprawna gorączkowa mara, która nie była zainteresowana uwolnieniem mnie od swojej niekonwencjonalnej formy.

Manny’s nie jest grą, którą można łatwo opisać. Chciałbym opowiedzieć wam o tym, ale nawet teraz, po zrzuceniu ostatniej warstwy i spędzeniu godziny lub dwóch, próbując zrozumieć to, po prostu nie mogę tego zrobić. To trochę Stranded Deep, i trochę Happy’s Humble Burger Farm, jeśli to ma sens. I wiem, o co myślisz: żadna z tych własności nie działa razem. Jednak Manny’s sprawia, że oba łączą się w jedną spójną fabułę. Zobacz, z jednej strony masz codzienny rutynę — okres, podczas którego grasz na opuszczonej wyspie i łowisz ryby. Ale z drugiej strony masz noc — całkowicie odrębny arc, który wymaga, abyś wpadł w gorączkową marę, która kręci się wokół ponurego dineru. W tych przypadkach albo rozmawiasz z członkami personelu, którzy, z jakiegoś powodu, są całkowicie nieświadomi faktu, że zewnętrzny świat jest zanurzony w czerni i otoczony wodą, albo „pracujesz za posiłek” — akt, który obejmuje eksplorację dineru i wykonanie różnych dziwnych zadań. Cóż, sort of.

Jeśli jesteś równie zdezorientowany, jak my, w tym momencie, to dołącz do klubu — mamy kurteki i nuggets. W przeciwieństwie do większości gier, które nakładają kontekst na określone punkty zwrotne w fabule, Manny’s ma zwyczaj utrzymywania ciebie w niepewności niemal każdy ruch. W jednej minucie będziesz na wyspie, ssąc sodę z zawsze kuszącego Manny’s. Ale w innym będziesz przy kiosku, wpatrując się bezmyślnie w kasjera, gdy pyta cię, czy wolisz nuggetsy czy burgery. GDZIEŚ, i jakimś sposobem, te dwie rzeczywistości łączą się w jedną zagadkową linię czasową — pustą wyspę i diner. Problem polega na tym, że nigdy nie otrzymujesz żadnych informacji o kim jesteś, czy o tym, co na ziemię robisz. Ostatecznie pojawia się zagadkowy krąg, i zanim się zorientujesz, znajdziesz się, jak piłka ping-pongowa, pomiędzy koszmarami, zastanawiając się, co poszło nie tak.

Nazywanie Manny’s grą strachów według książeczki po prostu nie byłoby prawdą. Zapisuje się, że ma wiele znanych cech — stealth, eksplorację i okazjonalne elementy gry opartej na wyborach, na przykład. Ale sądzę, że Manny’s jest bardziej niskopoligonalnym filmem z lekkimi interaktywnymi elementami, jeśli można to tak nazwać. Oczywiście, gra wymaga od ciebie eksploracji pewnych obszarów i angażowania się w małe rozmowy z różnymi postaciami i nieożywionymi obiektami. To powiedziawszy, nazywanie go pełnoprawną grą mogłoby być trochę przesadzone. Nie, Manny’s to coś więcej. To absurdalnie złożona, często obrzydliwa i nawet humorystyczna gorączkowa mara, która chce, abyś czuł się niepewnie i bez słów. Na szczęście dla twórców, Manny’s trafia w sedno, jeśli chodzi o tę dziwność.

Chociaż jest to dość krótka gra (czterdzieści, może pięćdziesiąt minut), Manny’s udaje się dać ci wiele do myślenia z wieloma zakończeniami do odblokowania i podstawowym przekazem, który wymaga, abyś drapał i zastanawiał się, aby go zrozumieć. Nazywanie go prostym doświadczeniem po prostu nie byłoby prawdą. Z mechanicznego i punktu widzenia gry, może tak. Jednakże, jest tu warstwa intrygi, która będzie, niestety, uderzać cię w tył głowy i powodować, że będziesz kwestionować, cóż, wszystko.

Oczywiście, Manny’s to podrzędna gra — ale to trochę to, czego się spodziewa. Graficznie, dąży do niskopoligonalnego estetyzmu, który faworyzuje klockowate, prawie PSX-podobne modele i naśladownictwo wyrażeń twarzy. Czasem to sprawi, że będziesz się śmiać. Ale w pewnych sytuacjach to sprawi, że będziesz się czuł niekomfortowo, do punktu, w którym będziesz chciał odwrócić wzrok od ekranu, uwierz mi. Zapisuje się, że nie jest to komedia. Mówiąc to, może to sprawi, że będziesz śmiać się z wszystkich złych powodów. Chociaż to nie oznacza, że nie jest to przerażająca gra. Jest. Ten świat po prostu ma kość śmiechu. Srebrne podszewki, wiesz, jak to jest.

Werdykt

Manny’s wyróżnia się jako jedna z najdziwniejszych, najbardziej przekonywujących imitacji gorączkowej mary w ostatnich latach, z jej dziwnym niskopoligonalnym estetyzmem, absurdalnymi dialogami i ekscentrycznym projektem, który serwuje koktajl dziwności, który wydaje się godny własnej marki. Nazywanie go dobrą grą mogłoby być trochę przesadzone, ponieważ jest tak samo prymitywny i graficznie niezdolny, jak to tylko możliwe. To powiedziawszy, jest to doświadczenie tak unikalne, że nie mogę się powstrzymać od polecenia go tym, którzy mogą być zainteresowani dziwnym spacerem, który idzie trochę dalej niż kuchenne kwatery Happy’s Humble Burger Farm.

Powtarzam, Manny’s jest tak niezwykły, jak to tylko możliwe, więc najlepiej nie oczekiwać przejrzystego doświadczenia z wieloma kontekstami tutaj. Jednakże, jeśli jesteś za szaleństwem świata niskopoligonalnego, to sugeruję, abyś poświęcił czas, aby wylądować na tym ekscentrycznym terenie, choćby na dwadzieścia lub trzydzieści minut. Szczerze mówiąc, najlepiej nie zostawać za długo niż to. Dziękuj nam później.