Recenzja Keep Digging (PC)

Nie musi być efektowna; musi być po prostu fajna. Nie musi nawet mieć celu; wystarczy, że dostarczy wystarczająco materiału, by wykonywanie obowiązków wydawało się dziwnie satysfakcjonujące. Przypuszczam, że to właśnie Keep Digging stara się uchwycić: pierwotną koncepcję, która jest, choć nie wybitnie przyjemna (a już na pewno nie skomplikowana), prostą, nieszkodliwą rozrywką na talerzu pełnym rudy. W tym świecie nie potrzeba wciągających bitew, by utrzymać zainteresowanie; wystarczy mieć otwarty umysł na to, co się robi i, co ważniejsze, dlaczego się to robi. I choć takie podejście nie sprawdziłoby się w każdym symulatorze obowiązków na rynku, to tutaj, o dziwo, działa. Keep Digging bierze podstawową infrastrukturę A Game About Digging a Hole i wzbogaca ją o skarbnicę fascynujących podziemnych lokacji, historycznych miejsc o znaczeniu kulturowym oraz wspólnotowego ducha, który przenosi się w dziwnie wciągające doświadczenie multiplayer. Idea jest oczywiście ta sama: grupa górników chwyta za kilofy i łopaty i dzięki ciężkiej pracy oraz innym metodom wydobycia, wspólnie drąży sobie drogę przez pozornie bezdenny świat, który obfituje w żyły rudy, rzadkości, artefakty i mnóstwo materiałów do odkrycia. To, co odróżnia ten świat od A Game About Digging a Hole, to jednak to, że wypełnia on swoje 1000-metrowe podziemia dziesięcioma unikalnymi biomami, z których każdy kryje własne sekrety, punkty orientacyjne i lore. I szczerze mówiąc, to ogromny krok we właściwym kierunku.

Sekrety, Które Czają Się Poniżej

Keep Digging nie jest jak Deep Rock Galactic, przez co rozumiem, że nie uzupełnia swoich generowanych proceduralnie światów przypadkowymi potyczkami czy jakąkolwiek formą aktywności fizycznej. Cholera, nawet nie zmusza cię do kopania. Cóż, zmusza, ale daje ci też opcję przełączania się między budowaniem własnej sieci samemu lub z siedmioma przyjaciółmi, a poleganiem na procesie automatyzacji, który pozwala twoim offline’owym towarzyszom robić postępy w twoim imieniu, gdy jesteś poza grą. Wystarczy powiedzieć, że Keep Digging to gra, która otwarcie nosi serce na rękawie, a intencje na czole. Jak wspomniałem wcześniej, nie zawiera żadnej formy walki, ani nawet żadnych wyzwań. Zamiast tego, Keep Digging wybiera mniej uczęszczaną ścieżkę – tę, która faworyzuje sztukę odkrywania i emocje związane z wydobywaniem na światło dzienne fragmentów historii. A z przyjaciółmi, taka przygoda to naprawdę świetny sposób na spędzenie kilkunastu lub więcej godzin. Keep Digging opiera się na tropach progresji znanych z gier rogue-like, które widzieliśmy już niezliczoną ilość razy – na kluczowych komponentach, które wymagają zarówno konserwacji, jak i ulepszania twoich narzędzi, aby móc zapuszczać się jeszcze głębiej w czeluście jaskini. To prosta konfiguracja i nie wynosi ona dokładnie podstawowej struktury tradycyjnej gry typu “buduj i kop”. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, czym jest i co zamierza osiągnąć, tak naprawdę nie musi ona błyszczeć, ani nawet wyznaczać nowych standardów. To po prostu założenie, które działa.

Odkrywanie Prawdy

Choć przebijanie się przez tysiąc metrów ziemi może czasami wydawać się nieco żmudne, Keep Digging przynajmniej uatrakcyjnia ten proces, dodając system warstwowy, który wyłania wszelkiego rodzaju ziemskie delicje i środowiska do zbadania i udokumentowania podczas twojej ekspedycji. Co więcej, zmusza cię do wspólnej pracy z przyjaciółmi, aby pokonywać przeszkody i zbierać nagrody jako zespół – zachęta, która przynosi własną gamę korzyści, w tym wydajniejsze narzędzia i zasoby pozwalające podnieść poziom twoich taktyk i umiejętności. Keep Digging to, co najmniej, satysfakcjonująca gra. Oczywiście, gdyby nie miała wielu warstw do zbadania, nie byłaby w połowie tak skuteczna, ponieważ straciłaby swój urok niemal natychmiast. I myślę, że właśnie tam A Game About Digging a Hole popełniło błąd, bo choć miało mechaniki i satysfakcjonującą pracę, to nie miało dodatkowego ciężaru nieprzewidywalności. Ale właśnie tam Keep Digging wypełnia luki – w postaci dzielnicy unikalnych lokacji, z których każda jest równie różnorodna, co zabawna do wydłubywania. Co więcej, sprawiają one, że chcesz zostać i zbadać, zanim przejdziesz dalej, a to zupełnie inna liga. Dodając do powyższego, Keep Digging jest, pomimo swojej prostoty, wizualnie oszałamiająca, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. To nie tylko mroczny krater z żyłami rudy i ziemią; to labiryntowa kora, która mieści liczne punkty zainteresowania i skarby z różnych tajemniczych epok. I powtarzając, to mnóstwo frajdy, by to dokumentować, zwłaszcza jeśli pracujesz u boku grupy podobnie myślących górników. Co prawda, zdarzają się nieliczne problemy graficzne, ale nic szczególnie katastrofalnego.

Werdykt

Keep Digging to nie tylko typowa gra o wydobywaniu rudy; to fascynująca wspólna ekspedycja w głąb otchłani zaginionych cywilizacji i artefaktów kulturowych – podróż, która ma nie tylko sprawiać wrażenie strasznie ujmującej (szczególnie dla tych, którzy dzielą niezachwianą pasję do starych, dobrych spraw związanych z zamieszkiwaniem krypt), ale także wydobywać na światło dzienne pierwotne poczucie osobistej odpowiedzialności. Dzięki włączeniu wielu mitycznych warstw oraz labiryntu unikalnych jaskiń i kolekcjonerskich artefaktów oraz zasobów, Keep Digging ustanawia się jako wypełnione po brzegi przedsięwzięcie z pewnym szczególnym składnikiem, który czyni je jeszcze bardziej intrygującym. Oczywiście, główna pętla rozgrywki nie różni się drastycznie od twojego standardowego symulatora wykopalisk. Jednak dzięki swojej zawsze owocnej gałęzi ulepszeń narzędzi, trybów gry i możliwości multiplayer, z pewnością robi wystarczająco, by postawić się kilka poziomów wyżej od konkurencji. A to dużo mówi, biorąc pod uwagę liczbę podobnych gier obecnie dostępnych na rynku. Kiedy wszystko jest już powiedziane i zrobione, Keep Digging zapewnia ci mnóstwo do odkrycia, przez cały czas, gdy aktywnie decydujesz się chwycić za kilof i ubrudzić ręce. Jest elegancka, tajemnicza i oh, tak wciągająca. Czego więcej można chcieć od kooperacyjnego symulatora wydobycia, co?