De Executive Recensie (PC)

De Executive heeft, na verschillende jaren van herschrijven van scripts, verwijderen van fouten en roepen van “LICHT, CAMERA, ACTIE” naar zijn beginnende filmfans, eindelijk de grote scherm gehaald in een poging om de vlammen onder de sterrenbezette erfenis van The Movies weer aan te wakkeren. De sim, die inspiratie put uit talloze clapperboard-georiënteerde bedrijfssimulatiespellen, is uitgerust met een rags-to-riches-carrièremodus – een segment waarin spelers hun eigen productiebedrijf uit de jaren 70 opbouwen en door de verschillende zilveren schermperiodes heen werken – en een overvloed aan componenten die vergelijkbaar zijn met die in een tijdgeschikte Hollywood-setting, waaronder aanpasbare thema’s, beroemde cameo’s, distributiemethoden, franchisingmogelijkheden en zelfs een diepgaand monetaire systeem, om slechts enkele van zijn belangrijkste functies te noemen.

Aanvankelijk dacht ik dat De Executive zou zijn van een soortgelijke smaak als die van 2005’s The Movies en, meer recent, Movies Tycoon. En tot op zekere hoogte had ik gelijk; het is, meer of minder, een zandbaksimulatie die veel van dezelfde audiovisuele elementen heeft en meer in overeenstemming is met Movies Tycoon, aangezien je je carrière begint als een lage assistent in de voorlopige stadia van grote productie en geleidelijk door de verschillende aspecten van de filmindustrie werkt in een poging om kleine beperkingen te overwinnen en door te breken in de Hollywood Hall of Fame. Maar dat was niet genoeg om me ervan te weerhouden, en ondanks de overduidelijke overeenkomsten met de werelden van zijn tegenstanders, was het genoeg van een curiositeit om me terug te lokken naar de regisseursstoel voor nog een poging om de filmindustrie te doorbreken en enkele blockbusterhits te produceren.

Wie is wie in Showbiz

De eerste keer dat je de montagekamer binnenstapt, is een beetje zoals het beginnen van een nieuwe baan als een junior – je kent niemand, elke les die je leert gaat rechtstreeks van het ene oor naar het andere, de overhead van je afdeling is veeleisend en je denkt al aan de toekomst en hoe je misschien in staat zult zijn om het te transformeren in iets speciaals met een beetje finesse en fijne afstelling. Nou, dezelfde ervaring geldt meer of minder voor De Executive; het omvat een belachelijke hoeveelheid gegevens, veel dos en don’ts, en verwacht dat je de code kraakt en je kennis verhoogt om te voldoen aan de normen van het bedrijf. En geloof me als ik zeg dat er veel te leren valt, want filmmagie is niet alleen over creatieve ideeën, maar ook over het in evenwicht houden van financiën, het opbouwen van ijzeren relaties met acteurs en het luisteren naar de laatste trends.

De reis begint relatief eenvoudig. Nou, ik zeg dat, als er nog steeds veel te leren en te doen valt. Met de bescheiden beginjaren van de studio in gedachten, zijn de eerste delen van de campagne allemaal over het vinden van een voet aan de grond in de industrie – een proces dat voornamelijk bestaat uit het inhuren van castleden, het toewijzen van fondsen en het kiezen tussen een selectie van genres om mee te werken als je je eerste lage budgetfilm begint te draaien. Het doel van het spel, dat niet zo verrassend is, is om je concurrenten te overtroeven, te profiteren van specifieke trends en een studio op te bouwen die uiteindelijk de box office kan domineren met epische titels en sterrenbezette optredens. En als je denkt dat dat een wandeling in het park is, nou, dat is het – als je Tom Cruise in je achterzak hebt. Om eerlijk te zijn, dat heb je niet, en Hollywood is meedogenloos.

Making Magic

De core gameplay-lus is een beetje een gemengde zak trucs; je zult lachen, huilen en je hart en ziel in de kunst van filmmaken steken, zich niet bewust van hoe elk project zal uitpakken. Zal je genoeg geld verdienen om je castinguitgaven te dekken? Zal je hoofden draaien op de première met je keuze van genre? Hoe zullen de critici je twijfelachtige smaak in setontwerp beoordelen? Veel van deze vragen hebben de neiging om de meeste, zo niet alle dingen te omcirkelen die je doet in De Executive, die kan soms overweldigend aanvoelen, maar met de inclusie van een goede selectie tutorials en een organische stap-voor-stap-procedure, is het maken van goede films nooit onmogelijk gemaakt, noch onbereikbaar.

De Executive bereidt je niet altijd voor op de gevolgen van je acties, wat op zichzelf een uitdaging is. Bijvoorbeeld, je kunt ontdekken dat je hoofdster betrokken is geraakt bij een schandaal, op dat moment zou je de nasleep van het evenement moeten navigeren en enkele touwtjes moeten trekken om de klap van de reputatie van je film te verzachten vóór de première. En dan zijn er andere dingen om te overwegen, zoals beslissen of een dinosaurussenfilm zou werken als een komedie, of de toon van de stem van je medespeler zou kunnen beginnen te irriteren na een bepaalde periode. Er is een enorme hoeveelheid om rekening mee te houden, maar dankzij het voorproductiescherm en de vereenvoudigde configuratie van het spel, zijn deze mogelijke resultaten niet bijzonder moeilijk te ontcijferen. Toegegeven, het houdt je hand niet altijd vast, maar het doet een geweldige job om je te leren hoe je de markt speelt.

En voor mijn volgende truc

Met een overvloed aan mogelijke scripts, thema’s en personages om uit te kiezen, kun je gemakkelijk veel uren kwijt raken aan de kunst van filmmaken in De Executive. De visuals zijn niet al te geweldig, dat geef ik toe, en over het algemeen gesproken, zou het een beetje extra TLC kunnen gebruiken om echt zijn beste kwaliteiten naar voren te brengen. Maar afgezien daarvan, is er veel om van te houden, en zoals het er nu voor staat, is het mogelijk een van de meest memorabele filmgerichte simulatiespellen op de huidige markt. Toegegeven, de concurrentie is niet enorm fel, aangezien het concept zo niche is en er weinig lichtbronnen zijn om de omvang van de ruzie te verlichten. Maar, voor wat het waard is, geloof ik dat er enkele sterke botten zijn, en als die botten een paar meer ligamenten kunnen genereren in toekomstige updates, dan is de hemel de limiet, echt.

Natuurlijk zijn er enkele dingen die de algehele gameplay-ervaring kunnen bederven, zoals het gebrek aan creatieve controle over het filmproces, bijvoorbeeld. Dit is niet dat soort spel. Nee, De Executive is, als het al iets is, een achter-de-schermen-simulatie-ervaring, wat betekent dat, terwijl er nog steeds veel dingen te doen zijn, het spel niet alle gebieden van het filmmakenproces dekt. Het is jammer, maar tenminste brengt het wat het wel heeft enigszins recht en geloofwaardigheid.

Uitspraak

Terugkijkend, weet ik niet helemaal zeker of ik een bewonderenswaardige studiohand was, maar het feit dat ik niet hoefde te jongleren met de traditionele beperkingen van een strakke, geen-nonsens-figuur van een filmexecutief, maakte de reis minder een karwei dan het had kunnen zijn. Het had zijn momenten, en het liet zijn tanden zien in de initiële pre-productiefasen met een opvallende leercurve en veel onbekende mechanismen – maar eenmaal de wielen begonnen te draaien en het grootste deel van elk project van montagekamervloeruitneemwerk naar feature-lengthnuggetten van filmmateriaal verschoof, werd het enorm belonend – magisch, zelfs. En ik denk dat dat is wat ik me het meest herinner: de rode loper-debuten, en de beloning die kwam na verschillende uren van constant aanpassen van algoritmen en testen van de waters met grote hoeveelheden combinaties en mogelijke scenario’s.

Om te zeggen dat De Executive bezaaid is met de beste audiovisuele aspecten ter wereld, zou niet helemaal accuraat zijn, want het komt tekort in enkele van zijn sleutelgebieden. Echter, als het naast zijn andere belangrijke elementen wordt geplaatst – bodemloze thema’s, scenario’s en castingkaarten, bijvoorbeeld – is dit gebrek aan technische glans een minder belangrijk probleem in vergelijking met de complexere componenten. En, om eerlijk te zijn, het daadwerkelijke proces van het opbouwen van een set en het maken van een film is veel plezier, zelfs als, zeg, veel van die films falen om de eindjes aan elkaar te knopen en je algehele opwinding voor de kunst verminderen. Het is een leercurve die veroverd wil worden, en als het me iets leerde, was het dat geduld de rekeningen en de harten van critici betaalt.

Om het simpel te zeggen, als je op zoek bent naar een diepgaande filmmakingsimulatiespel met alle Hollywood-achtige belletjes en fluitjes – welkom aan boord.