De Executive Review (PC)

De Executive heeft, na verschillende jaren van herschrijven van scripts, het verwijderen van fouten en het roepen van “LICHT, CAMERA, ACTIE” naar zijn beginnende filmfans, de grote schermen bereikt in een poging om de vlammen onder de sterrenbezette legacy van The Movies opnieuw aan te wakkeren. De sim, die inspiratie put uit talloze clapperboard-centrische bedrijfssimulatiespellen, is uitgerust met een rags-to-riches-carrièremodus – een segment waarin spelers hun eigen productiemaatschappij uit de jaren 70 bouwen en zich een weg banen door de verschillende zilveren schermperiodes – en een overvloed aan componenten die vergelijkbaar zijn met die in een tijd-appropriate Hollywood-setting, waaronder aanpasbare thema’s, beroemde cameo’s, distributiemethoden, franchisingmogelijkheden en zelfs een uitgebreid monetaire systeem, om er maar een paar te noemen.

In eerste instantie dacht ik dat De Executive van een soortgelijke smaak zou zijn als die van 2005’s The Movies en, meer recent, Movies Tycoon. En tot op zekere hoogte had ik gelijk; het is, meer of minder, een zandbaksimulatie die veel van dezelfde audiovisuele elementen heeft en meer in overeenstemming is met Movies Tycoon, in de zin dat je je carrière begint als een lage assistent in de voorlopige stadia van de productie van grote films en geleidelijk aan begint te zeven door de verschillende aspecten van de filmindustrie in een poging om de kleine tijdperken te overstijgen en door te breken in de Hollywood Hall of Fame. Maar dat was niet genoeg om me weg te sturen, en ondanks de overduidelijke overeenkomsten met de werelden van zijn tegenstanders, was het genoeg van een curiositeit om me terug te lokken in de regisseursstoel voor nog een poging om de filmindustrie te doorbreken en enkele blockbusterhits te produceren.

Wie is wie in Showbiz

Het binnenstappen van de montagekamer voor de eerste keer is een beetje zoals het beginnen van een nieuwe baan als een instromende undergraduate – je kent niemand, elk lesje dat je leert gaat rechtstreeks door één oor naar buiten, de overhead van je afdeling is veeleisend, en je denkt al aan de toekomst en hoe je die misschien kunt transformeren in iets speciaals met een beetje finesse en fijne afstelling. Nou, dezelfde ervaring geldt meer of minder voor De Executive; het biedt een belachelijke hoeveelheid gegevens, veel dos en don’ts, en verwacht dat je de code kraakt en je kennis verheft om te voldoen aan de normen van het bedrijf. En geloof me als ik zeg dat er veel te leren valt, want filmmagie is niet alleen over creatieve ideeën, maar ook over het in evenwicht houden van financiën, het opbouwen van ijzeren relaties met acteurs en het afstemmen op de laatste trends.

De reis begint relatief eenvoudig. Nou, ik zeg dat, als er nog steeds veel te leren en te doen valt. Met de bescheiden beginjaren van de studio in gedachten, zijn de eerste delen van de campagne allemaal over het vinden van een voet aan de grond in de industrie – een proces dat voornamelijk bestaat uit het aannemen van castleden, het toewijzen van fondsen en het kiezen tussen een selectie van genres om mee te werken als je je eerste low-budgetfilm begint te draaien. Het doel van het spel, dat niet als een grote verrassing komt, is om je tegenstanders te overtroeven, te profiteren van specifieke trends en een studio te bouwen die uiteindelijk de box office kan domineren met epische titels en sterrenbezette optredens. En als je denkt dat dat een wandeling in het park is, nou, dat is het – als je Tom Cruise in je achterzak hebt. Voor het verslag, je hebt dat niet, en Hollywood is meedogenloos.

Magic Maken

De core gameplay-lus is een beetje een gemengde zak trucs; je zult lachen, huilen en je hart en ziel in de kunst van filmmaken steken, zich niet bewust van hoe elk project zal uitpakken. Zal je genoeg geld verdienen om je castingkosten te dekken? Zal je hoofden draaien bij de première met je keuze van genre? Hoe zullen de critici je twijfelachtige smaak in decorontwerp beoordelen? Veel van deze vragen hebben de neiging om de meeste, zo niet alle dingen te omvatten die je doet in De Executive, wat kan soms overweldigend aanvoelen, maar met de inclusie van een goede selectie van tutorials en een organische stap-voor-stap-procedure, is het maken van goede films nooit onmogelijk gemaakt, noch onbereikbaar.

De Executive bereidt je niet altijd voor op de gevolgen van je acties, wat op zichzelf een uitdaging is. Bijvoorbeeld, je kunt ontdekken dat je hoofdrolspeler is betrokken bij een schandaal, op dat moment zou je de nasleep van het evenement moeten navigeren en enkele touwtjes moeten trekken om de klap van de reputatie van je film te verzachten voor de première. En dan zijn er andere dingen om rekening mee te houden, zoals beslissen of een dinosaurussenfilm zou werken als een komedie, of of de toon van de stem van je medespeler zou kunnen gaan irriteren over een bepaalde periode. Er is een enorme hoeveelheid om rekening mee te houden, maar dankzij het voorproductiescherm en de vereenvoudigde configuratie van het spel, zijn deze mogelijke resultaten niet bijzonder moeilijk om te ontcijferen. Toegegeven, het houdt je hand niet altijd vast, maar het doet een geweldige job in het leren van de markt.

En Mijn Volgende Truc

Met een overvloed aan mogelijke scripts, thema’s en personages om uit te kiezen, kun je gemakkelijk veel uren verliezen in de kunst van filmmaken in De Executive. De visuals zijn niet al te geweldig, ik geef toe, en in het algemeen zou het een beetje extra TLC kunnen gebruiken om echt zijn beste kwaliteiten naar voren te brengen. Maar afgezien daarvan, is er veel om van te houden, en zoals het er nu voor staat, is het mogelijk een van de meest memorabele film-georiënteerde simulatiespellen op de huidige markt. Toegegeven, de concurrentie is niet enorm fel, aangezien het concept zo niché is en er maar weinig lichtdragers zijn om de omvang van de strijd te verlichten. Maar, voor wat het waard is, geloof ik dat er enkele sterke botten zijn, en als die botten enkele extra ligamenten kunnen genereren in toekomstige updates, dan is de lucht de limiet, echt.

Natuurlijk zijn er enkele dingen die de algehele gameplay-ervaring kunnen verzwakken, zoals het gebrek aan creatieve controle over het filmproces, bijvoorbeeld. Dit is niet dat soort spel. Nee, De Executive is, als het al iets is, een achter-de-schermen-simulatie-ervaring, wat betekent dat, hoewel er nog steeds veel dingen te doen zijn, het spel niet alle gebieden van het filmmaken dekt. Het is jammer, maar tenminste brengt het wat het wel heeft enige mate van gerechtigheid en geloofwaardigheid.

Uitspraak

Terugkijkend, weet ik niet helemaal zeker of ik een bewonderenswaardige studiohand was, maar het feit dat ik niet hoefde te jongleren met de traditionele beperkingen van een strakke, geen-nonsens-figuur van een filmexecutieve, maakte de reis minder een karwei dan het had kunnen zijn. Het had zijn momenten, en het toonde zijn tanden in de initiële pre-productiefasen met een opvallende leercurve en veel onbekende mechanismen – maar eenmaal de wielen begonnen te draaien en het grootste deel van elk project verschoven van montagevloeruitjes naar feature-lengte-nuggets van filmgoud, werd het ongelooflijk lonend – magisch, zelfs. En ik denk dat dat is wat ik me het meest herinner: de rode loper-debuts, en de beloning die kwam na verschillende uren van constant aanpassen van algoritmen en testen van de wateren met grote hoeveelheden combinaties en potentiële scenario’s.

Om te zeggen dat De Executive bezaaid is met de beste audiovisuele aspecten ter wereld, zou niet helemaal waar zijn, want het komt tekort in enkele van zijn sleutelgebieden. Maar als je het naast zijn andere belangrijke elementen zet – bodemloze thema’s, scenario’s en castingkaarten, bijvoorbeeld – is dit gebrek aan technische glans een minder belangrijk probleem in vergelijking met de complexere componenten. En, eerlijk gezegd, het proces van het bouwen van een set en het maken van een film is een heleboel plezier, zelfs als, zeg, veel van die films falen om de eindjes aan elkaar te knopen en je algehele opwinding voor de kunst te verminderen. Het is een leercurve die veroverd wil worden, en als het me iets heeft geleerd, is het dat geduld de rekeningen betaalt en de harten van critici.

Om het simpel te zeggen, als je op zoek bent naar een diepgaande filmmakingsimulatiespel met alle Hollywood-achtige belletjes en fluitjes – welkom aan boord.