Rooftops & Alleys: De Parkour Game Recensie (PC)

Als ik terugkijk naar enkele van de parkour-georiënteerde videospellen die een goede indruk op me hebben gemaakt in de afgelopen jaren, dan kan ik waarschijnlijk alleen Mirror’s Edge: Catalyst en misschien Free Running uit 2007 noemen – maar dat laatste voelde eerlijk gezegd als een koortsdroom. Sindsdien heb ik er niet veel meer gezien; Parkour Legends heeft een poging gedaan om de kaars aan te houden, maar dat was slechts één kleine kandidaat en iets dat niet genoeg attributen had om een heropleving van het genre te rechtvaardigen. Het is voldoende om te zeggen dat, als het gaat om de extreme sport en het nabootsen van de cultuur, de markt relatief schaars is aan enige belangrijke lichtdragers, waardoor onafhankelijke projecten zoals Rooftops & Alleys echt een verademing kunnen zijn.

Om het absoluut duidelijk te maken, Rooftops & Alleys is een indie-game en dus een iets minder complexe virtuele iteratie van de sport. Echter, om te zeggen dat het volledig onbekwaam is om het kloppende hart en de algehele essentie van de hobby te vangen, zou niet accuraat zijn, aangezien het tenminste probeert te profiteren van en uit te breiden naar gebieden waar anderen eerder faalden om te interpreteren. Maar dat is slechts het begin van een veel, veel groter passage van een hele reeks verzen, en iets waar we later op in zullen gaan.

Anyway, om een beetje cement over de eerder genoemde gaten te strooien, lijkt het alleen maar rechtvaardig om terug te gaan naar de basis van het onderwerp. Wil je met ons meegaan terwijl we MLMEDIA’s laatste parkour-georiënteerde runner-sim verkennen? Laten we er dan meteen in duiken.

De Enige Echte Ragdoll

Waarschijnlijk hebt u al uw eerlijke aandeel aan parkour-clippings van het uitgebreide netwerk van sociale of streamingkanalen, in welk geval u waarschijnlijk een ruw idee hebt van wat Rooftops & Alleys probeert te omvatten in zijn single-player sandbox-sim. Als u echter nog niet hebt gesift door die specifieke catalogus van stoutmoedige prestaties, weet dan dat het een voortdurend veranderende cultuur is, en een die, ondanks dat het in zijn eigen recht belachelijk stoutmoedig is, voortdurend nieuwe en spannende mogelijkheden creëert voor renners om in te concurreren, of het nu gaat om extreme hoogtes of op het asfalt en daarbuiten. En, niet onverwachts, is dit precies wat Rooftops & Alleys probeert te kaderen: een virtuele ruimte waarin renners hun eigen doelen kunnen stellen en de grenzen van hun vaardigheidssets kunnen overschrijden en, met voldoende volharding en moed, grote en prestigieuze hoogtes kunnen bereiken.

Rooftops & Alleys is een first-person en third-person running game in zijn kern, en dus, voor het grootste deel, heeft het spel u navigeren over een van de verschillende kaarten te voet, evenals het plaatsen van markers om u te laten creëren van nieuwe lijnen om van te trickeren, het testen van de structurele integriteit van een stedelijk monument door het om te vormen tot een soort lanceerplatform voor u om uit te schieten, enzovoort. In een typisch scenario plant u uw roots in een voorstedelijk gebied – een doorsnee locatie waar elk kwartaal bestaat uit een reeks obstakels, waaronder stenen barrières, dakplanters en andere truc-waardige structuren. Vanaf hier is het gewoon een kwestie van het verkennen van het district en het uiteindelijk verzamelen van een web van punten door het uitvoeren van doodsdreigende taken en het voltooien van een reeks prestaties, waaronder Time Trials, Trick Challenges en Free Roam-gerelateerde evenementen.

Je Weg Vinden

Om te zeggen dat er veel inhoud is in Rooftops & Alleys zou niet helemaal accuraat zijn; in feite lijkt het een aanzienlijk gebrek aan materiaal te hebben, of tenminste, een tweede stimulans voor u om dieper te graven dan absoluut noodzakelijk. Op een manier kunt u zeggen dat, gegeven het niche-onderwerp, er eigenlijk maar zo veel dingen zijn die u kunt doen voordat alles gewoon begint te voelen, weet ik niet, redundant en herhalend. Met dat gezegd, als u het soort persoon bent dat wil weinig meer dan rondrennen door dezelfde vier of vijf bewegingen voor het opbouwen van uw mijlen en score, dan kunt u misschien een aardige hoeveelheid uren uit het spel halen. Het helpt ook dat er verschillende boosters zijn om uw vooruitgang te ondersteunen, of het nu een sessiemarkeerder is of het creëren van een nieuwe wereldgebeurtenis om aan te pakken.

Aan de ene kant kunt u zeggen dat, weet ik, als u één sprong hebt gemaakt, u ze allemaal hebt gemaakt. En hoewel dat gedeeltelijk waar is, voegt het feit dat u kan zelf op zoek gaan naar nieuwe mijlpalen en uw eigen unieke attributen creëren, in alle eerlijkheid een beetje extra waarde toe aan de ervaring – al is het maar een klein beetje. Afgezien daarvan is er niet veel te zien; er zijn verschillende gebieden waar u uw karakter kunt aanpassen, maar opnieuw, dat is zo ongeveer waar het eindigt in termen van het doorsnijden van de link tussen zijn gekozen blauwdruk en iets origineels. Maak me niet wijs, parkour is en is altijd het verwaarloosde kind van de extreme sportwereld, maar dat betekent niet dat elk spel dat een poging doet om het enige aandacht te geven, per se een succes zal zijn.

Met Vuur Spelen

Dus, is Rooftops & Alleys eigenlijk een leuk spel om te spelen, of is het meer of minder een kunstinstallatie die profiteert van een ongekarteerde concept? Tot nu toe hebben we voornamelijk de modi en algemene thema’s van het spel besproken, maar hebben nog niet de vraag beantwoord of het mechanisch gezien solide is. Om dat te beantwoorden – ja, het is – of tenminste, het maakt goed gebruik van zijn ragdoll-fysica. Natuurlijk ga ik niet doen alsof het de meest vloeibare mechanismen in de wereld heeft, maar ik zou ook liegen als ik zei dat ik het niet leuk vond om mezelf rond te gooien en van stalen pilaren op maagdraaiende hoogtes af te springen. Eerlijk gezegd, dat was het grootste deel van de reis: mezelf van willekeurige objecten af te schieten en op hoop van zegen een soort capture-waardige lijn voor de massa’s te creëren.

Er is een beetje een leercurve om aan te pakken met deze, zal ik zeggen. Afgezien van het feit dat u moet figureren uit hoe u uw sprongen moet timen, moet u ook volledig gebruikmaken van uw omgeving om uw momentum te construeren en te onderhouden, wat vaak een aanzienlijke hoeveelheid vooruitplanning kan vereisen. Het is geen slechte zaak – falen om genoeg punten te verzamelen om uw score te verbeteren, bedoel ik; in feite is het falen en het zien van de ragdoll-gestes ontvouwen eigenlijk best vermaakelijk, als het niet een beetje gruwelijk is, zelfs op de beste tijden. De beste manier waarop ik het kan beschrijven, is Skate 3’s beruchte Hall of Meat-segmenten, alleen zonder het deck en de röntgenvisie-mechanismen, en met, zeg, een paar meer break rolls en vaults en wat dan ook. Dat, voor mij, is Rooftops & Alleys – en ik ben er helemaal voor.

Uitspraak

Rooftops & Alleys heeft geprobeerd om een realistische weergave van de extreme sport op een virtueel niveau te creëren, en tot op zekere hoogte is het daarin geslaagd. Zeker, het ontbreekt aan de complexiteit van een volwaardig spel, maar het feit dat het u toelaat om te experimenteren met ontelbare combinaties van trucs en andere vormen van spel, maakt het, in alle eerlijkheid, best vermakelijk om doorheen te rennen – al is het maar in korte uitbarstingen. Zou het een paar meer kaarten en mechanische overhalen kunnen gebruiken? Waarschijnlijk, ja – maar dat verandert niet het feit dat het spel, en met respect, door slechts één ontwikkelaar is gemaakt. Om die reden alleen ben ik bereid om krediet te geven waar het toebehoort en te zeggen dat, van buitenaf bezien, Rooftops & Alleys erin slaagt om iets te creëren dat het waard is om in te snijden.

Weer, het is zeker geen eenvoudige prestatie – het vestigen van de fundamenten voor een parkour-georiënteerd videospel, gegeven het feit dat er niet veel alternatieven zijn om als inspiratiebron te gebruiken. Het is absoluut een niche-onderwerp om bloed uit te trekken, en dus, op die noot, ben ik meer dan bereid om een paar bonuspunten te geven aan MLMEDIA alleen al voor het opnemen van het concept in het algemeen. Is het het beste parkour-spel op de markt? Nee. Echter, gegeven het schaarse aanbod van dergelijke werelden die momenteel rondzweven, twijfel ik er niet aan dat we niet in de positie zijn om een klacht in te dienen, om eerlijk te zijn.