Abiotische Factor Recensie (PC)

Gezien de staat van zaken in Close to the Sun, kan ik niet zeggen dat ik veel vertrouwen heb in de zogenaamde genieën van vandaag – vooral diegenen die geloven dat een enkele stand van wetenschappelijk onderzoek krachtig genoeg is om de bijwerkingen van een catastrofale gebeurtenis om te keren. Het enige dat erger zou kunnen zijn, is natuurlijk meerdere zelfingenomen “wonderkinderen” in het veld, elk individueel verpakt en in hetzelfde bunker geworpen, onhandig discussiërend over of een enkele streng wetenschappelijke gegevens de tide en uiteindelijk een wereldwijde pandemie kan verbannen. Het spreekt vanzelf dat, vanuit het perspectief van een toeschouwer, dit allemaal nogal komisch en tongue-in-cheek klinkt, maar in Abiotische Factor is het een virtuele nachtmerrie die op het punt staat te gebeuren.

Als ik een specifiek scenario zou moeten noemen, zou ik zeggen dat Cabin in the Woods, vreemd genoeg, het dichtst bij de gebeurtenissen ligt die in Abiotische Factor plaatsvinden. Als je dat nog niet hebt gezien, dan weet je dit: door een breuk in het beveiligingssysteem dat eerder zombies, vampieren en skeletachtige ne’er-do-wells gevangen hield, vonden de bewakers – wetenschappers en regeringsfunctionarissen – zichzelf gevangen in een ondergrondse faciliteit, op het punt waarop ze moesten vechten voor overleving in een poging om de laatst overgebleven kolonie op de monopolie te zijn. Dat, in het kort, is wat Abiotische Factor is: het vaartuig waarin wetenschappers worden gedwongen om de nasleep van een catastrofale uitbraak te doorstaan, ondanks dat ze weinig tot geen ervaring hebben in gevechtsoperaties.

Dus, is Abiotische Factor eigenlijk de moeite waard om de tijd en moeite te nemen om te lezen? Nou, als je op zoek bent naar een gloednieuw single- en multiplayer survival-crafting spel, lees dan verder voor een paar voorafgaande aanbevelingen.

PhD in Overleving

Abiotische Factor, voor wie nog niet hun eigen onderzoek heeft uitgevoerd, is een first-person survival-crafting spel, waarin spelers naar de gezonken faciliteiten van een haven voor wetenschappers van alle PhD’s en vaardigheidsniveaus gaan. Maar, er is een probleem met het ondergrondse netwerk: de poorten die het bovennatuurlijke, evenals aliens, robotlegers en zo ongeveer alles wat je maar enigszins bedreigend kunt noemen, huisvesten, zijn allemaal ontsnapt uit hun ketenen en hebben de beveiligingsbarrières tussen de faciliteit en de buitenwereld weten te omzeilen. Als gevolg van dit nogal ongelukkige incident, moet jij, samen met elke andere moderne guru in het GATE-programma, de gevolgen overleven. Als wetenschapper, en niet, bijvoorbeeld, een ervaren soldaat, zijn je overlevingskansen lager dan die van de gemiddelde collega. Maar hey, het is allemaal leuk en spel, toch?

De regels van Abiotische Factor zijn “relatief” eenvoudig: je creëert een wetenschapper, richt hem uit met een gespecialiseerde PhD en bijpassende vaardigheidsset, en gooit hem dan in de diepte van een ondergrondse laboratorium – een locatie waarin dodelijke anomalieën vrij rondlopen en de uitgangen ver uit bereik zijn. Maar, er is nog meer aan de hand; helaas zijn er ook talloze multidimensionale poorten in de faciliteit, die allemaal andere natuurrampen en vijanden voor je creëren. Dus, wat is het doel hier? Nou, behalve het leren overleven en gedijen in een giftige werkomgeving, is er ook de kwestie van het plunderen van kantoren voor voorraden, het zoeken naar wapens en gereedschap uit hand-me-down blauwdrukken, en het creëren van pop-up bases die je in staat stellen om vrij te reizen tussen elk kwartier van het netwerk. Best veel, alles in aanmerking genomen.

Wetenschap Is Mijn Wapen

Het komt niet als een grote verrassing, maar het feit is, gevecht is niet jouw sterkste punt; in feite, aangezien je alleen maar een academische bent, zijn de enige echte wapens die je kunt vertrouwen, die welke verbonden zijn met wetenschappelijke experimenten. Natuurlijk, dit is waar je veel van je tijd in Abiotische Factor doorbrengt: het vervaardigen van valstrikken en andere nuttige gereedschappen om de vijanden die de uitgestrekte open gebieden van de faciliteit bewonen, te slim af te zijn en uit te dunnen. Dat wil niet zeggen dat je niet een anomalie met een clipbord kunt slaan of zo, maar gezien het feit dat je grootste sterke punten binnen je wetenschappelijke bekwaamheid liggen, is het niet de meest haalbare oplossing voor het probleem. En eerlijk gezegd, ik was helemaal tevreden met dat; het betekende dat ik niet hoefde te vertrouwen op het zinloos indrukken van knoppen, maar echt nieuwe manieren kon verzinnen om de boel schoon te maken en mijn academische referenties te laten zien.

Toen ik niet bezig was met het leggen van valstrikken om de beesten van Abiotische Factor te elimineren, was ik bezig met het schoonmaken van de bureauladen en archiefkasten van de GATE-faciliteit – een queeste die me vaak door nogal intense gangen en in nogal vreemde situaties leidde. Gegeven, geen van deze momenten waren overdreven vreemd, maar onder de juiste omstandigheden waren ze vreemd komisch, vooral toen ik mezelf paarde met vijf andere beginnende PhD-kandidaten die dezelfde labjassen en bijpassende clipboards droegen. In ons hoofd, zouden geen van ons de nacht overleven, maar met de hulp van enkele onorthodoxe apparaten die samensmolten tot een absolute aberratie van een creatie, hadden we de middelen om door te gaan tot de schemering en in de volgende shift.

Zes Jassen Zijn Beter Dan Eén

Terwijl Abiotische Factor enigszins vermakelijk kan zijn om te ervaren als een einzelgänger, spreekt het vanzelf dat het voltooien van zelfs de eenvoudigste taken veel beter is met vrienden. Het helpt ook dat je je dichtste bondgenoten kunt rekruteren die, afhankelijk van de PhD die ze bevorchten, je kunnen helpen bij je onderzoek, of het nu gaat om het bijdragen aan de structuur van je basis, of het toevoegen aan de blauwdruk van een barbaars laserapparaat. Maak je geen zorgen, je kunt veel van de doelen alleen voltooien, maar het is niet zo overtuigend als het is in een eskader van vier, en misschien zelfs vijf extra troepen. Er is ook een gevoel van kameraadschap dat je niet kunt repliceren in de solo-modus, en daarom, als je van plan bent om de GATE aan te pakken, dan kun je overwegen om een paar extra paar handen te rekruteren.

Visueel is Abiotische Factor, nou – het is niet iets majorlijk opwindends, of zelfs maar aantrekkelijk genoeg om over te schrijven, om te zeggen. Het is niet helemaal een virtuele ramp, maar het is ook niet het wonder van de eeuw. Met dat gezegd, waar het ontbreekt aan grafische complexiteit, maakt het vreemd genoeg goed met zijn levendigheid en thematische eenvoud; het heeft genoeg om je op de uitkijk te houden voor nieuwe functies, maar niets bijzonders buitengewoons. Maar dat is geen groot probleem, aangezien de gameplay-elementen in het algemeen meer dan genoeg inhoud bezitten om een paar uur speeltijd te rechtvaardigen – dagen, zelfs, mits je een paar gelijkgestemde vrienden hebt die liever bij je zijn in je wetenschappelijke ondernemingen dan dat ze zich overgeven aan een andere, enigszins meer generieke survival-IP.

Uitspraak

Abiotische Factor heeft duidelijk veel goede botten in zijn kern, en driemaal zoveel redenen voor fervente co-op-spelers om het in overweging te nemen de volgende keer dat ze op zoek zijn naar een beetje onschuldig plezier. Nogmaals, het is niet het meest grafisch indrukwekkende spel op de planeet, dus het is waarschijnlijk het beste om veel van zijn fijnere details met een korrel zout te nemen. Dat gezegd hebbende, het lijkt tenminste enigszins te beschikken over alle kenmerken van een volledig functionerend, mechanisch solide survival-crafting spel – en het wordt zeker niet geroemd door een overvloed aan spelbrekende bugs. Het stroomt, is wat ik probeer te zeggen, wat veel meer is dan wat veel indie-spellen kunnen beweren in deze tijd, zeker.

Terugkerend naar die initiële vraag of Abiotische Factor eigenlijk de moeite waard is om de labjas voor te dragen – ja, het is de moeite waard om te spelen, misschien zelfs meer als je van speelse setstukken en vreemde concepten houdt die niet vereisen dat je een meesterbrein bent om te begrijpen. Is het een spel dat je voor weken, of misschien zelfs maanden, kunt spelen? Eh, misschien. Natuurlijk, aangezien het nog vroeg is, zullen we moeten wachten tot de volgende golf van post-launch-add-ons en DLC in het kader wordt geïntegreerd. Voor wat het waard is, kun je zeker veel erger doen dan deze.