OUTLAWED Recensie (PC)

Ik zal eerlijk zijn, toen ik voor het eerst een blik wierp op de beschrijving van OUTLAWED, verwachtte ik niet dat het iets zou zijn dat ook maar enigszins speciaal was. Het was op dat moment, net toen ik de zin ‘deze eens trotse stad is ten prooi gevallen aan misdaad, en nu heersen bendes en particuliere militaire organisaties op de straten’ las, dat ik meteen mijn schouders ophaalde en dacht: goed, dus het is nog een extraction shooter met veel generieke loot, wapens en gang-gebaseerde stoerheid. Ik dacht dat, als het bovengenoemde prosthetica en dezelfde setup had als bijvoorbeeld Payday, Crime Boss, of Call of Duty’s TMZ, het automatisch zijn status zou bevestigen als nog een schaamteloze kloon van een andere gevestigde IP. Maar toen besloot ik om wat dieper te graven, om mezelf tegen te spreken en iets te vinden dat het zou onderscheiden van zijn concurrenten. En weet je wat? Ik vond het.

Het was tijdens de openingsgedeelten van het spel dat ik een andere criticus hoorde een overtuigend argument aanvoeren: OUTLAWED is als het kind, of de culminatie van zowel Grand Theft Auto V en TMZ die de basis leggen voor een nieuwe extraction shooter. En ik kan niet helpen maar het daarmee eens te zijn; waarlijk, OUTLAWED brengt een soortgelijke toon van ongebonden geweld en een open wereld van zelfverklarende chaos. Het is het soort spel dat je geen inleiding nodig heeft; in feite is het meer of minder het geval van jezelf in de wolven werpen en leren om met de kudde te rennen zonder de toegevoegde voordelen van een uur lange tutorial om je te leiden. En, weet je, het werkt. Het punt is, het neemt geen genie om deze specifieke kluis te kraken. Er zijn wapens, rijkdommen en meer PvPvE-actie dan je met een stok zou kunnen schudden. Het is primitief, maar het doet de job.

…Toen kwamen de wolven

Zoals de korte beschrijving vermeldt, is OUTLAWED een solo- en multiplayer-first-person-extraction shooter die traditionele PvPvE-gameplay combineert met een dichtgepakte loot-systeem en een 3km*3km groot stuk land om oorlog te voeren en effectief te monopoliseren. Het spel zelf ziet jou, een van de spelers die verstoken zijn van buit, de dynamische en zeer destructieve zandbak van een door misdaad geteisterde wereld betreden, waar je een aantal tools kunt gebruiken—parachutes, zip lijnen en tijdelijke portals, bijvoorbeeld—om de kaart te betreden, speciale vaardigheden, rijkdommen en vijandelijke milities te ontdekken. Het is een beetje als Just Cause op sommige manieren; het beperkt zich niet tot het enkele kartonnen figuur van een generieke vlakke grondterrrein, maar maakt in plaats daarvan volledig gebruik van de ruimte die het biedt. Er zijn torens om te beklimmen, bergen om te beklimmen, rivieren om door te waden en, verrassing, verrassing, een ruime hoeveelheid gebouwen om te gebruiken voor dekking en andere speciale doeleinden.

OUTLAWED zelf is geen enorm complex spel. Als het ware zou je zeggen dat het net zo eenvoudig is om doorheen te hakken als de gemiddelde extraction shooter die je zou kunnen vinden op het middelste niveau van een lokale catalogus. Nou, ik zeg dat, wanneer in werkelijkheid er verschillende dingen zijn die je als doorns in je achterste zou kunnen beschouwen. Zo blijkt het niet het proces van het betreden van de kaart dat het probleem is, maar meer de strijd om genoeg loot te verdienen om je arsenaal en de algehele pre-match load out te boosten. En met zo veel opties om te overwegen—magazijnglippen, wapenskins, tactische uitrusting, medische benodigdheden en aangepaste vizieren, bijvoorbeeld—er is zeker een hoop om aan te werken en van de checklist af te vinken terwijl je van de ene overval naar de andere springt. Maar er is een pluspunt aan al dit: de reis zelf is ridicuul leuk.

Berekende slachting

De breedte van de ervaring bestaat uit tactische gevechten, wat betekent dat er is een mate van vaardigheid en coördinatie die moet worden ontwikkeld in de loop van het spel. Maar dat is waar OUTLAWED de boeien verwijdert en je toelaat om je eigen strategie te ontwikkelen; het dwingt je niet om een goed bereisde uitkijkpost te cultiveren, maar moedigt je in plaats daarvan aan om te experimenteren met een verscheidenheid aan speelstijlen en technieken op een verscheidenheid aan verschillende terreintypes, van eenvoudige en berekende sluipende manoeuvres tot Rambo-achtige marsen. En het is omdat van die flexibiliteit dat het spel aanbiedt dat je je niet noodzakelijkerwijs hoeft te onderwerpen aan dezelfde routine om vooruitgang te boeken op je doelen. Het is voldoende om te zeggen dat de meeste lol ik had was het leren van de knepen en het uitproberen van alternatieve schepen voor het extraheren van de loot. Zinloos slachten van NPCs met een aangepast vizier had er misschien iets mee te maken.

Ik kan mezelf er niet toe brengen om te zeggen dat OUTLAWED de meest structureel solide extraction shooter is die ik ooit heb gespeeld, omdat het nog steeds een aantal opvallende problemen met zich meesleept. In de tientallen ronden die ik heb gespeeld, zag ik vaak vijanden door muren heen klippen, bepaalde stukken audio die in- en uitfaden, en bepantserde voertuigen die die saaie, sponsachtige duurzaamheidsmeter aannamen. En toch, voor elke keer dat ik een van deze kleine fouten tegenkwam, vond ik altijd een zilveren randje om de schalen in evenwicht te brengen—de bekwame AI die vaak een goede uitdaging zou blijken; de diepte in het wapenloadoutsysteem; of de soepele en bevredigende gevechten die elke kill anders zouden laten aanvoelen dan de vorige en moeiteloos belonend.

Uitspraak

Terwijl het relatief moeilijk is om de serie technische problemen die door de interne werking van een anders fascinerende extraction shooter schieten te negeren, is het ook gemakkelijk om veel van deze fouten opzij te zetten en naar de zilveren randjes van OUTLAWED te kijken, waarvan er veel zijn om van de lijst te plukken. Waar, het is nog steeds met een paar kleine fouten—het feit dat de audiovisuele elementen niet helemaal in orde zijn, of dat vijanden soms door muren heen klippen, bijvoorbeeld—maar met een ongelooflijk solide en verslavende progressiehaak om je te boeien en een enorme hoeveelheid loot om te verkrijgen, is het moeilijk om niet verliefd te worden op deze kogelvrije hybride.

Naast het feit dat OUTLAWED enkele aantrekkelijke en, in sommige gevallen, verslavende progressiebomen heeft om te beklimmen, verzamelt het spel zich ook op een verscheidenheid aan geweldige locaties, met instellingen die goed afgeronde suburbane nederzettingen, bergterrains, weelderige rivierbeddingen en een enorm 3km*3km-speelterrein om te veroveren en strategisch te monopoliseren. Ik ben ervan overtuigd, dan, dat met zo’n grote hoeveelheid materiaal om onder je riem te stoppen, de gemiddelde extraction shooter-fanaat gemakkelijk een aanzienlijke hoeveelheid uren aan de molen kan verliezen. En met een roadmap van inhoudsdroppen die al zijn gepland voor release later dit jaar, lijkt het er op dit punt dat er nog veel meer te verwachten valt. Schrijf ons in voor de volgende golf, mensen.