Orcs Must Die!-reeks Review (Xbox, PlayStation & PC)

Orcs Must Die! voelt vaak aan als een goed geoliede machine – glad, stijlvol en oh-so-squelchy en competent. Maar in andere gevallen voelt het aan als een pantomime met te veel bewegende onderdelen, als een tandwiel met een nonsensuele blauwdruk die niet de technische vaardigheid heeft om zijn onderdelen te huisvesten. Het voelt slordig, onorthodox, maar net zo bevredigend, vreemd. Het is een vreemd iets, echt — het volleyen tussen slagvelden zonder enig idee wat het zal brengen. Persoonlijk heb ik nog niet uitgevonden wat het vereist om een goed geoliede machine te incuberen. In de meeste scenario’s zal ik alle voorzichtigheid in de wind slaan, omdat ik vaak heb ontdekt dat Orcs Must Die! veel interessanter is wanneer er meerdere takken in de weg zijn om te navigeren. Om een dwaas plan te hebben is geweldig, maar om Orcs Must Die! ten volle te genieten, is het vaak beter om met de wind mee te gaan, zonder plan, en met de kracht van wensdenken om je naar de overwinning te leiden.

Ik zou willen zeggen dat Orcs Must Die! veel gemakkelijker is dan uw traditionele tower defense game. Ik zou kunnen beweren dat, dankzij de overname van een derde-persoonbenadering die u toelaat om het slagveld te observeren en live aanpassingen te maken, u gemakkelijk door de meeste van Orcs Must Die! heen kunt komen zonder dat u de kunst van oorlogvoering hoeft te beheersen. De waarheid is, het is niet zo moeilijk als een traditionele tower defense game, hoewel het wel veel koppige fouten en irritante curveballs heeft. Bijvoorbeeld, als een verdedigingslijn in stukken blaast, dan kunt u het slagveld net zo goed verlaten en opnieuw beginnen. Waarom? Nou, omdat, als een enkele uitkijkpost in puin ligt, de kans dat uw waardevolle Rift – een evacuatiepunt dat de Orcs bevechten om te bereiken – ontmanteld wordt, erg hoog wordt. Net als een gewone tower defense game, dus – maar met Orcs en Rifts.

Het idee achter Orcs Must Die! is dat elke speler – een War Mage met toegang tot een arsenaal van wapens, valstrikken en andere verdedigingsapparaten – een Rift op een slagveld moet verdedigen terwijl hij tegelijkertijd hordes van Orcs bestrijdt. Het doel, kort gezegd, is om de Rift te beschermen tegen een bepaald aantal Orcs dat erdoorheen gaat totdat de laatste golf zijn moeilijkste vijanden verliest. Simpel gezegd, als de Rift te veel voetverkeer krijgt, dan is het meteen game over. Er is een beetje meer aan dan dat – maar u begrijpt het punt. U hebt een slagveld, een netwerk van ingangen en een Rift om te beschermen tegen elke prijs. Met elke vijand die u doodt, verdient u een in-game valuta, waarmee u meer valstrikken, eenheden en projectielen kunt ontgrendelen en installeren om de aanstormende legers te helpen afweren. Dat, kort gezegd, is Orcs Must Die.

Al met al is Orcs Must Die! een serie die gemakkelijk te leren is en waarin je gemakkelijk kunt springen. Gelukkig hoeft het je niet te vragen om iets bijzonder ingewikkelds aan boord te nemen om ervan te genieten, noch vraagt het je om je in te schrijven voor een meesterklasse in tower defense-mechanica om de basis te begrijpen of zelfs je tegenstanders te vernietigen. Het is gewoon een kwestie van een bepaald bedrag aan munten uit te geven aan valstrikken en ze strategisch op het slagveld te plaatsen, en vervolgens een melee- of afstandswapen te gebruiken om de lijn te houden en hordes te vernietigen terwijl ze proberen je barrières te doorbreken. Toegegeven, het kan best wel stressvol zijn soms, en de latere stadia van elke slag kan de inzet verhogen en het verdedigen van je Rift laten voelen als een ontmoedigende en overweldigende taak. Toch, met een heleboel valstrikken en verdedigingssynergies om te verkennen, zorgt het spel ervoor dat je altijd een nieuwe tactiek hebt om uit te proberen. Met andere woorden, het heeft herhaalwaarde – en dat telt voor veel.

Na elke ronde die je met succes bedwingt in Orcs Must Die!, heb je de kans om je valstrikken te upgraden en diep in hogere klassenstructuren te duiken – lanceerplatforms, veerkrachtige valstrikken, vluchtige afgronden, gespijkerde muren, enzovoort. En er is een heel veel om mee te experimenteren hier, echt, met verschillende van zijn slagvelden die je de vrijheid geven om epische labyrinten en uitgestrekte kerkercomplexen van vuur en modder, kruisboogpijlen en messcherpe plafonds te creëren. Het is chaotisch, maar dat is een beetje waar het naar streeft.

Terwijl de Orcs Must Die! saga misschien niet een van de meest intense oorlogsverhalen ter wereld is, is het er een die een goede poging doet om veel van zijn tekortkomingen te vervangen door een goede selectie van zijn eigen in-game-elementen, komische strengen en levendige audiovisuele thema’s. De animaties zijn soepel, de losse dialoog is ten minste giechelwaardig, en de campagnes bevatten in het algemeen grote collecties van niveaus en grootschalige slagen om door te zoeken, evenals een enorme variëteit aan verkrijgbare valstrikken, wapens en eenheden. Toegegeven, Orcs Must Die! is niet de belle van de tower defense-georiënteerde bal, maar om credits waar credits due zijn, het maakt voor een ongelooflijk leuke ervaring.

Verdict

Orcs Must Die! neemt het klassieke tower defense-formule en transformeert het in zijn eigen levendige rift van bloedbaden en barbaarse buit, snelle spanningen en nagelbijtende omstandigheden, met zijn handtekening komische twist en snoep-poppende audiovisuele elementen die een originele bezwering bieden om een vertrouwd betoverende ervaring op te schudden. Om het de beste van de groep te noemen is een beetje een strekking. Toch, om credits waar credits due zijn, is het een serie die veel kleur, creativiteit en flamboyantie brengt aan een anders saai en somber formaat. En dat telt voor veel, echt.

Als je op zoek bent naar een tower defense-serie die zichzelf niet te serieus neemt, dan kun je misschien wel geschikt zijn voor de duivelse rifts van Orcs Must Die! en zijn komisch rechtvaardige kwartieren. Het is een beetje anders dan uw gebruikelijke tower defense-gig, ik geef toe, maar het is ook veel plezier om doorheen te komen, vooral als je van het in de wind slaan van voorzichtigheid en het vuile werk houdt. Het is schoon, brutaal en bovenal een uitstekend alternatief voor een traditionele oorlogssimulatie.