Nieuwe verhalen uit de Borderlands Review (Xbox One, Xbox Series X|S, PS4, PS5, Switch en pc)

Net als jij deelde ik ook mijn twijfels toen ik erachter kwam dat Telltale Games geen pilot zou maken voor het vervolg op Verhalen uit de grenslanden. Na al talloze uren in de studio te hebben doorgebracht om het te ontwikkelen, werd het twee keer zo moeilijk toen Gearbox Software het idee helemaal verwierp. Onnodig te zeggen dat, ondanks al het tieren, razen, schoppen en schreeuwen, ze het toch maar gingen ontwikkelen, wat een soort kloof tussen twee families veroorzaakte:  Borderlands, en Telltale Games. En eerlijk gezegd zal ik de eerste zijn die toegeeft dat ik, ondanks alle herinneringen die Handsome Jack me gaf, er absoluut op hoopte dat laatstgenoemde het contract zou tekenen om het vervolg te ontwikkelen.

Toch was de intrige springlevend - iets dat me uiteindelijk dwong tot een last-minute aankoop in het holst van de nacht, toen het enige dat ik nog moest overwinnen de ambivalentie was die mijn Telltale-liefhebbende geest plaagde. De vraag is, hield het de vorige vlam brandend, of doofde het het gewoon zonder enige zorg in de wereld?

Het verhaal

Screenshot van Gaming.net

Je weet wat ze zeggen: als je er een hebt gespeeld, Borderlands spel, je hebt ze waarschijnlijk allemaal gespeeld. Helaas is er hier geen echt verschil, behalve dat er een nieuw team in de stad is en een nieuwe planeet-en-kluis-combo om jezelf in te lanceren. Maar in wezen, Nieuwe verhalen uit de grenslanden Het verhaal speelt zich nog steeds af in dezelfde stijl, alleen met een nieuw laagje verf eroverheen. Er is een Vault, en drie beginnende Vault Hunters proberen de innerlijke schatten ervan op te graven om hun thuisplaneet te helpen. Klinkt dat bekend? Natuurlijk wel — het is eigenlijk... Grenslanden 1, 2 en 3, maar met minder in-your-face actie en meer op verhalen gebaseerde QTE's en daaruit voortvloeiende gesprekken.

Nieuwe verhalen uit de grenslanden speelt zich af op Promethea, een afgelegen planeet die sterk doet denken aan Pandora. Het verhaal volgt drie hoofdpersonen: Anu, een ex-Atlas-medewerker die als doel heeft de volgende wereld te creëren. groot dingOctavio, een wannabe-roemzoeker die er uiteindelijk op uit is om eeuwige rijkdom en sterrendom te vergaren; en Fran, een eigenaresse van een yoghurtwinkel die als enige doel heeft haar woede te bedwingen terwijl ze haar dagelijkse routine van negen tot vijf volgt. Deze personages, hoewel tegenpolen, worden samengebracht wanneer het rivaliserende wapenbedrijf Tediore de planeet Promethea binnenvalt. Atlas en Tediore zijn beiden op zoek naar een kluis om de overhand te krijgen, dus moet het onwaarschijnlijke trio ingrijpen en hun rol spelen.

Tales from the Borderlands komt in slechts vijf afleveringen, die elk ongeveer 90 minuten duren. In elk hoofdstuk wissel je tussen de drie helden terwijl de wereld van Promethea zich aanpast aan de keuzes helpen maken. Met drie personages om mee te werken, moet je vriendschappen sluiten, onwaarschijnlijke allianties aangaan en collectief werken aan een nieuw tijdperk voor Promethea.

Gameplay

Screenshot van Gaming.net

Door de formule van Telltale Games stevig vast te houden, Nieuwe verhalen uit de grenslanden heeft niet de ambitie om al te technisch te zijn. Het kiest er eerder voor om meer filmisch te zijn, en vraagt ​​je alleen om je rol te spelen door af en toe een QTE, dialoogoptie of knopprompt in te drukken. Dat gezegd hebbende, zijn er een paar momenten waarop je kort een bepaald gebied verkent en objecten scant om dieper in het verhaal te komen. Maar in wezen is het een verhaalgedreven episodische reis die flink op de knoppen ramt, en dat is het dan ook wel.

Het goede nieuws is dat je geen diehard gamer hoeft te zijn om je door het vervolg van Gearbox Software heen te worstelen. Sterker nog, je hoeft de geschiedenis van de game niet eens te kennen. Borderlands IP om de kern van het verhaal of de wereld waarin het zich afspeelt te begrijpen. Het is echt gericht op beginners en is moeiteloos toegankelijk voor zowel frequente spelers als beginners die een bumper niet van een trigger kunnen onderscheiden. Daardoor zijn er geen echte uitdagingen om je doorheen te worstelen, wat het spel aantrekkelijk maakt. Nieuwe verhalen uit de grenslanden veel meer een luie zondagmiddag-optreden dan een ondraaglijk festival van brutaliteit met een hoog octaangehalte.

Gearbox Software heeft natuurlijk ook andere gameplay-elementen toegevoegd die het origineel niet haalden: Vaultlanders, een minigame met verzamelbare 1-tegen-1-gevechten in arenastijl, en Friendship Levels, een gelaagd systeem dat evolueert afhankelijk van de keuzes die jij en je team in elke aflevering maken. Hoewel ze niet essentieel zijn om het verhaal te voltooien, voegen ze wel wat extra kracht toe en openen ze nieuwe mogelijkheden waar je in een tweede, of misschien zelfs derde, playthrough naar terug kunt keren.

"Ik zal Waarschijnlijk Onthoud dit…"

Screenshot van Gaming.net

Doorspelen Nieuwe verhalen uit de grenslanden lijkt veel op een spirituele reading: zo nu en dan krijg je een vast aantal kaarten om uit te kiezen, die allemaal al hun eigen toekomst in de inkt geborduurd hebben. Als toeschouwer van de reading hoef je niet veel te doen behalve kiezen welke kaart je naar voren wilt schuiven. En dat is het dan ook wel zo'n beetje, gedurende meer dan tien uur, totdat het doek eindelijk valt en de waarzegster je aanspoort om je haak te gooien en je te gronde richt. Maar het is de betekenis van die kaarten, let wel, die je ertoe aanzet om te blijven luisteren, ondanks het totale gebrek aan controle.

In tegenstelling tot Telltale's draai aan het IP, hebben keuzes niet per se invloed op je personages in Nieuwe verhalen uit de grenslanden. Of in ieder geval voelen ze niet zo belangrijk aan, tot het punt dat je elk kruispunt kritisch wilt analyseren. En hoewel het origineel je een kleine waarschuwing zou hebben gegeven om je te laten weten of je een belangrijke beslissing hebt genomen of niet, is dat hier niet echt het geval. In plaats daarvan hebben je keuzes alleen invloed op het hier en nu, en als je per ongeluk een fout maakt bij het kiezen van een dialoogoptie, heeft dat geen invloed op je keuzes. werkelijk Dat maakt niet uit, want de algemene lijn van het verhaal zal gewoon doorgaan zoals het sowieso zou gaan — zonder jouw inbreng.

De chemie is echter geweldig

Screenshot van Gaming.net

Ondanks dit alles, Nieuwe verhalen uit de grenslanden heeft nog steeds een geweldige tijd, en het script is misschien wel een van de beste ooit Borderlands platform. Voeg daaraan toe dat de chemie tussen de personages goed georkestreerd en origineel is, en je hebt alle vertrouwde kwaliteiten van een klassieke Gearbox-game.

Natuurlijk, iedereen die ook maar een beetje thuis is in Borderlands Zoals bekend heeft de serie een verzameling vreemde en wonderlijke personages, iets wat Gearbox al sinds het debuut van de serie in 2009 heeft behouden. Nieuwe verhalen uit de grenslanden zit even vol met geweldige karakters, zowel oud als nieuw - en geen van hen schiet ook tekort op het gebied van persoonlijkheid. Van Brock, een sarcastisch geweer met een godencomplex, tot Stapleface, een schreeuwende sociopaat met een voorliefde voor hersenloos vandalisme — Nieuwe verhalen uit de grenslanden brengt zowat elke smaak van karakter naar één enorm rooster. En om eerlijk te zijn, dit zijn de brood- en boterelementen die het spel maken tot wat het is. Maar wat is het in een notendop?

Vonnis

Nieuwe verhalen uit de grenslanden brengt een stevige compositie van oprecht sympathieke, zij het ietwat onorthodoxe karakters naar een vertrouwde maar duidelijk verouderde wereld. Dat gezegd hebbende, ondanks dat de episodische reis enigszins vergeetbaar is, maakt de steeds evoluerende selectie van weerbarstige Gearbox-zware zijpersonages het een verhaal dat de moeite waard is om voor uit te houden. En hoewel iedereen vrij gemakkelijk zou kunnen beweren dat Gearbox inmiddels zowat elke druppel leven uit de tien jaar oude franchise heeft geperst, moeten we erkennen dat, weet je, er nog wat meer in de tank zit, en Nieuwe verhalen uit de grenslanden heeft dit verrassend goed bewezen.

Het is geen geheim dat het nieuwste episodische avontuur meer humor dan gameplay herbergt, vergelijkbaar met wat Telltale Games deed in de eerste versie. En hoewel er ook een paar QTE's en momenten zijn om de omgeving te verkennen, te scannen en ermee te interacteren, zit het grootste deel van de game vol met opeenvolgende cutaways, geestige humor en spectaculaire achtervolgingen: drie kerningrediënten die zo'n beetje elke geweldige interactieve film vormen. En dat is precies wat dit is: een interactief drama, en eentje die alleen vraagt ​​om je bijdrage in kleine stukjes.

Zoals ik al zei, ik had mijn twijfels toen ik hoorde dat Telltale niet de pilot van het vervolg zou zijn. En toch, tot mijn grote verbazing, pakte Gearbox de fakkel opmerkelijk goed op en presenteerde uiteindelijk een verhaal dat onze tijd waard was. En hoewel de plot niet vol zit met verrassende wendingen en dergelijke, heeft het wel een sympathieke cast en de kenmerkende humor die, alles bij elkaar genomen, een beetje is wat... Borderlands draait om. Met dat in gedachten is het ongelooflijk moeilijk om dit onder het tapijt te vegen.