Grounded Review (Xbox One, Xbox Series X|S & PC)

Grounded is een overlevingsspel dat geïnspireerd is door films zoals A Bug’s Life en Honey, I Shrunk the Kids. De inspiratie uit deze films is wat het zou zijn om te leven als een persoon die niet groter is dan een inch, in een wereld van creepy crawlers, in een omgeving zo eenvoudig als iemands achtertuin. Nou, we namen die realiteit op ons in Grounded nu het is uitgebracht als een volledig gerealiseerd spel. Als je geniet van het gevecht of vluchtgevoel dat veel vroege overlevingsspelletjes leverden die ons voor het eerst in het genre onderdompelden, maar nu weinig bereiken, mis Grounded niet. Het is een verfrissende adem voor het genre en zal ongetwijfeld alle geweldige herinneringen en emoties terugbrengen die vroege overlevingsspelletjes voor het eerst in je hart vastlegden.

Een Avontuur in de Achtertuin Wacht

De achtertuin is een levendige omgeving, en het is dit aspect van Grounded’s gekrompen overlevingsavontuur dat me het meest trof. De meeste overlevingsspelletjes geven je een barre wereld die probeert een gevoel van wanhoop en hopeloosheid weer te geven. Grounded, aan de andere kant, is een levendige wereld vol mogelijkheden. Echter, omdat je op zo’n kleine schaal speelt, kun je nog steeds het gevoel van hopeloosheid voelen dat je aanzet tot overleven. Mijn kleine gestalte hield me op mijn tenen, maar de omgeving wekte mijn interesse, waardoor ik de achtertuin verder wilde verkennen.

Ik herinner me dat ik voor het eerst parkourde over het gras om een beter uitzicht over de achtertuin te krijgen. En zodra het onkruid weg was, verscheen deze bloeiende en speelse achtertuin voor mijn ogen. Ik voelde me weer als een kind, dat wilde doen dit eerst, dan daarheen gaan verkennen, enz. Er was niet genoeg tijd in de dag om mijn wanderlust te stillen.

De achtertuin, hoewel uitnodigend, is ook mysterieus en angstaanjagend. Er zijn gaten in de grond die gevaar schreeuwen, maar je weet ook dat ze een goed mysterie verbergen. Er zijn brandpunten zoals de eikenboom, zandbak, heg, veranda en schuur die je allemaal vertellen dat gevaarlijke avonturen je wachten.

Alles bij elkaar droeg dit bij aan en onderhield dit gevoel van mysterie, nieuwsgierigheid en opwinding tijdens mijn hele tijd in Grounded. Dit houdt je op alle momenten aanwezig, en als resultaat kreeg ik nooit het saaie gevoel van: “oké, dat is genoeg voor nu.” Nee, ik wilde naar de schuur gaan, die mysterieuze hole in gaan, of gewoon mijn volgende avontuur vinden. Ik had moeite om van het spel af te komen vanwege dit, wat grote overlevingsspelletjes kunnen bereiken, en Grounded is er een van.

Altijd Klein Blijven

In Grounded is je uiteindelijke doel om een manier te vinden om terug te keren naar normale grootte. Het verhaal geeft je de taak om wetenschappelijke laboratoria te verkennen die verborgen zijn in de achtertuin om dit doel te bereiken, en dus het hoofdverhaal. Echter, de meeste verhaalquests vereisen dat je bepaalde vereisten ontgrendelt, zoals uitrusting en perks voordat ze kunnen worden gedaan. Dit voegde toe aan mijn lange boodschappenlijst van bronnen om te verkrijgen, gebieden om te verkennen en uitrusting om te maken. Op momenten dat ik passief wegliep van het verhaal omdat ik werd meegesleept door mijn eigen boodschappen, kwam het verhaal terug omdat het gebied dat ik net had verkend, naar mijn kleine kennis, verband hield met het verhaal.

Dit wekte mijn interesse genoeg om af en toe terug te keren naar het verhaal. Maar ik was meer geïnteresseerd in het tegenkomen van het verhaal vanuit mijn eigen avonturen, in plaats van het actief op te zoeken. Dat betekende dat ik op mijn eigen tempo vorderde, zoals ik wilde, wat meestal al had me voorbereid op de volgende quest nadat ik er een had voltooid. Toen vergat ik het verhaal, ging terug naar mijn boodschappenlijst, en de cyclus ging verder. Hoewel dit een veel langere, tijdrovende proces is, maakte het mijn persoonlijke ervaring meer onderdompelend en natuurlijk.

Aan het einde van de dag was het verhaal niet het hoogtepunt van het spel voor mij. Ik vond dat de narratief paste, maar meestal was ik het minst gemotiveerd om het te volgen. Ik was meer gefocust op het verbeteren van mezelf en mijn eigen verovering. Zoals het uitgebreide craften en basisbouwsysteem, waar we nu naar toe gaan.

Naar beneden in het Konijnenhol

Als je ooit een overlevingsspel hebt gespeeld, weet je dat het verzamelen van bronnen, craften en het verbeteren van je uitrusting in het algemeen een groot deel is van de core content. Dit kan een saaie en tijdrovende ervaring zijn in de meeste overlevingsspelletjes. En hoewel Grounded nog steeds in deze saaie valkuil valt, die moeilijk te vermijden is, maakt het het verzamelen van bronnen meer aantrekkelijk dan de meeste spellen. Het nadeel is dat het ook overweldigend kan zijn.

Wat het interessant maakt, is dat je om voorraden of onderdelen voor craften te verkrijgen, een paar insecten moet doden of een onverkend gebied moet verkennen. Meestal eindig je met zoeken naar meer dan je oorspronkelijk van plan was en vind je meer dan je had verwacht. Dit maakte het verzamelen van bronnen voor craften een mini-avontuur dat niet als een saaie taak voelde. Omdat je nooit weet waar het je heen zal brengen, welke nieuwe vijanden of items je zal tegenkomen. Echter, dit kan snel overweldigend worden en je naar verschillende niveaus en craft-rabbit holes leiden.

Bijvoorbeeld, voordat je sommige items kunt craften, moet je eerst een ervaringsvereiste ontgrendelen, door Raw Science te verkrijgen. Om dit te doen, moet je quests voltooien voor BURG.L, een pratende robot die verschijnt en verdwijnt throughout het spel. Dit voegt een extra stap toe aan de vergelijking, die, eenmaal voltooid, meer missies en items om te craften opent. Dit maakte het niveau- en craft-ervaring en het verkrijgen van Raw Science voelen als een karwei in plaats van een avontuur. En het resulteerde vaak in het gevoel overweldigd te zijn, omdat het betekende dat meer wegen voor missies en craften werden geopend, waardoor ik werd afgeleid van wat ik oorspronkelijk van plan was te doen.

Verder naar beneden in het Konijnenhol

Om hieraan toe te voegen, kun je de meeste bronnen en insectendelen scannen in de Field Station’s Analyzer. Dit geeft je kleine hoeveelheden Raw Science, maar ontgrendelt ook meer recepten. En toen ik terugkwam met een stapel nieuwe items of insectendelen om te scannen, had ik al mijn ogen gericht op de volgende beste zaak. Dit nam af van mijn genot van het wapen, pantser, of item dat ik oorspronkelijk wilde. En het nastreven van dat volgende item dat ik wilde, betekende het starten van een “eenvoudige taak” opnieuw vanaf het begin.

Bovendien hebben gezondheids- en uithoudingsverhogingen hun eigen systeem, en zo ook niveau-eigenschappen en perks. Omdat er zo veel te doen is met niveau’s, craften en het upgraden van je speler en buit in het algemeen, die allemaal in hun eigen systeem vallen, werd het gevoel van overweldiging verhoogd.

Maar om de duivel te spelen, terwijl dit overweldigend was, overlapte het soms om de stress te verlichten. Bijvoorbeeld, ik had meestal al de onderdelen die ik nodig had of had de ervaring verkregen om een item te maken dat ik had overgeslagen. Daarmee wist ik waar ik heen moest gaan/wat ik moest doen om de uitdagingen te voltooien. Dus, terwijl het craft- en niveausysteem verwarrend kan worden, is het perfect voor spelers die er niet genoeg van kunnen krijgen.

De Beloning

Ondanks het belachelijke aantal dingen om te doen om mezelf en mijn missies te upgraden, betaalde het vaak terug en had me voorbereid op de meest belangrijke momenten. Die waren de baasgevechten die zowel spannend als angstaanjagend waren. Zoals de Mantis, Mant, Assistant Manager en, natuurlijk, King Kunta, de Hedge Broodmother. Al deze epische gevechten overtroffen hun verwachtingen voor mij. En als ik kon, zou ik terugkeren om de strijd en al zijn glorie voor de eerste keer opnieuw te beleven.

Maar het waren niet alleen de baasgevechten die onvergetelijk waren. Wanneer je voor het eerst een nieuwe vijandelijke bug tegenkomt, word je overrompeld. De gevecht of vluchtreactie trapt in omdat je niet weet wat je kunt verwachten. Je kunt ook mini-bazen tegenkomen in de tunnels en bij de brandpunten zoals de eikenboom en heg. Al je tijd in de craft-rabbit hole heeft je voorbereid op dit moment, en je wilt echt winnen, dus je doet je best. Wat, wanneer je wint, je dat geweldige, bevredigende gevoel geeft dat al je harde werk heeft betaald. Deze momenten stonden boven de rest uit en bewezen waarom Grounded zo’n geweldig spel is.

Niet de Bugs die we Hoopten

Een ding dat ik moet aansnijden, is de game’s bugs, en ik heb het niet over degenen die we net hebben besproken om te doden. Maar over degenen die onze ervaring doden. Grounded is bijna twee jaar in vroege toegang geweest, waardoor de ontwikkelaars feedback konden verzamelen, het spel konden verbeteren en content konden toevoegen. Ook, terwijl ze werkten aan het verwijderen van bugs, kon de nieuwe content ontstaan. Met dat in gedachten, verwachtte ik niet dat dit spel zo buggy zou zijn als het soms was.

Insectenlichamen konden in elkaar blijven steken, en basisanimaties en zelfs je items konden glitchen. Basisbouwen kon frustrerend zijn wanneer objecten niet goed in elkaar klikten. Ze konden ook af en toe uit de hand lopen en snel trillen. Ik zal zeggen dat dit geen game-breakende bugs waren die mijn vooruitgang stopten of me verhinderden om het spel te spelen, maar ze trokken af van de ervaring op sommige momenten. En wanneer ik er genoeg van had, was het tijd om af te stappen.

Uitspraak

Overlevingsspelletjes hebben me sinds ik een kind was en op mijn oude man’s HP PC speelde, getroffen. Wat me trof aan deze spellen was hun atmosfeer, die echt een overlevingsgevoel van gevecht of vlucht gaf. Wat, veilig te zeggen, is waarom de meeste gamers het genre instappen. En als je verlangt naar die ervaring, herwint Grounded het in alle glorie. Dit is een overlevingsspel dat je tijd waard is, omdat het spelers beloont voor hun harde werk van het verzamelen van bronnen en het verbeteren van hun overlevingskansen met onvergetelijke gamemomenten.

Het verkennen van de achtertuin en ondergedompeld worden in de atmosfeer maakt Grounded echt tot leven komen. Echter, de hoeveelheid content voor het verzamelen van bronnen, craften en niveau’s kan overweldigend zijn. Maar voor spelers die er niet genoeg van kunnen krijgen, is het een perfecte match. Zoals veel overlevingsspelletjes in hun genre, heeft het nog steeds zijn eerlijke deel van bugs, die we hadden gehoopt minder te zien na een ontwikkelingsperiode van twee jaar om zijn volledig gerealiseerde staat te bereiken.

Niettemin, in een wereld vol saaie overlevingsspelletjes, is het een edelsteen in de ruwe voor het genre. Het zal echt de rauwe gevoelens en emoties opnieuw aanwakkeren die overlevingsspelletjes altijd hebben gezocht om aan hun spelers te leveren.