Mothered: Een Role-Playing Horror Game Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Mothered: Een Role-Playing Horror Game zou wel eens aan haar woord kunnen voldoen als een moederlijke verhaal van gekkigheid en koortsdromen, maar om het een volwaardige horrorgame te noemen, voelt dat hier niet goed. Oh, het is zeker eng op die manier dat het bloedt laagpolige botten en nachtelijke onzekerheden, maar dat is zo ongeveer de enige manier waarop het zijn vreemdheid durft te laten zien. Een horrorgame? Nee. Een lichte point-and-click avontuur met onbedoeld enge momenten? Absoluut.

Zonder de punch bowl te bederven en de smaak van Mothered’s vet-addled gumbo te bederven, zal ik dit zeggen: Mothered is, ondanks haar beste pogingen om als een relatief serieus concurrent in de horror-sfeer te staan, een verdomd rare game. Het is raar, niet omdat het een verouderde esthetiek gebruikt om zijn vreemdheid te weven, maar omdat het vaak aanvoelt als een game met één te veel bewegende delen. Het is een chore-core-simulator, een visual novel, en een absurd onsettend ervaring allemaal gebundeld in één oude cocktail. Het is, om het zo maar te zeggen, een game die niet terugdeinst voor onconventionele dingen. En irritant genoeg, werkt het in haar voordeel hier.

De game speelt zich af over zeven lange en zware dagen. Als de protagonist, bevind je jezelf vastgebonden aan een ogenschijnlijk alledaagse wereld waarin je moeder, als je primaire verzorger als gevolg van een operatie, de touwtjes in handen heeft en, tja, zegt je wat je moet doen en hoe je elke ochtend, middag en avond moet doorbrengen. En in zekere zin is dat alles wat Mothered is: een game waarin je letterlijk doet wat je wordt opgedragen, niet omdat je wilt je ouder tevreden stellen, maar omdat je gewoon niets beters te doen hebt. Het plukken van rode appels uit de boomgaard, bijvoorbeeld, is een van de klusjes die je moet doen. En eerlijk gezegd, wordt het niet veel spannender dan dat.

Het duurt niet lang voordat je beseft dat dingen thuis niet helemaal in orde zijn. Een poppen-achtige moeder begroet je aan de deur en leidt je vervolgens een eindeloze cyclus van “normaliteit” in. De wereld is vreemd, net als de meeste van de intrigerende details die over het huis en de omliggende gebieden zijn verspreid. Maar, aangezien je geen controle hebt over je situatie, sla je een blinde oog toe voor de overduidelijke vreemdheid en buig je je naar achteren om elke taak te voltooien die op je pad komt. Het is vreemd, rommelig en een beetje verontrustend. Alleen, om het zo maar te zeggen, niet echt geschikt als horror. Maar, we gaan verder — omdat dat blijkbaar is wat moeder van ons wil.

Como ik eerder al zei, speelt Mothered zich af over zeven dagen, met elke dag bestaande uit drie tijdsperioden: ochtend, middag en avond. Om vooruit te komen in het verhaal, moet je klusjes voor je moeder doen, die voornamelijk bestaan uit het plukken van appels uit de boomgaard, het eten van maaltijden of het beantwoorden van de telefoon aan je vader, die, om een of andere reden, geen intentie heeft om je op te halen tot het einde van de week. Je hebt ook een broer die, opnieuw, geen intentie heeft om kwaliteitstijd met je door te brengen; hij geeft de voorkeur aan verborgen blijven achter een slaapkamerdeur, vreemd genoeg. Maar, het is het beste om geen vragen te stellen in een game als Mothered. Dingen gebeuren, en je gaat gewoon mee met de stroom.

Een point-and-click game in hart en nieren, bestaat de gameplay voornamelijk uit het schakelen tussen panelen in het huis en de omliggende gebieden, en het interactief zijn met verschillende objecten. De boomgaard, bijvoorbeeld, heeft fruit voor je om te plukken — een actie die, frustrerend genoeg, veel moeilijker is dan het klinkt, gezien de laagpolige omgeving en het ontbreken van opties om de grafische interface aan te passen. Maar, dat alles komt eigenlijk bij de pakketten. Het is lelijk, maar, dat is denk ik het punt. Of, in ieder geval, dat denk ik.

Natuurlijk zullen horrorfans waarschijnlijk worstelen om genoeg zweet-inducerende spanningen te vinden in Mothered. Het is perfect in staat om je onbehaaglijk te laten voelen, maar, gezien het ontbreken van dopamine-geactiveerde schrikmomenten, komt het over als meer een vreemde ervaring dan iets anders. Maak je geen zorgen, het werkt soms, maar om het een volwaardige horrorgame te noemen, zou niet de juiste beschrijving zijn van wat het eigenlijk is. Het is geen rollenspel, ook. Nou, om te liegen, is het in het bezit van enkele lichte RPG-elementen, in die zin dat je niveau’s bereikt naarmate je door het verhaal heen gaat. Maar, helaas, dat is ongeveer de enige diepere laag die het heeft.

Al met al is er een vrij gemiddelde indie-game hier. Zeker, het doet veel dingen goed, maar op geen enkel moment gaat het zijn eigen grenzen te buiten om een geweldige game te worden. Om eerlijk te zijn, zit het ergens in het midden, als een soort experimentele horror en een lichte point-and-click avonturen-game. Het maakt je botten niet rillen, en het zal je zeker niet genoeg emotionele kracht geven om tranen te laten vloeien. In plaats daarvan bestaat het gewoon als zijn eigen zelfbevattende cocon van gekkigheid. Daarom denk ik dat sommige mensen het zullen waarderen voor het niche-concept dat het naar de keukentafel brengt. Voor degenen die een echte horror-game willen, is het echter moeilijk om je voor te stellen dat een game als Mothered je thuis zal laten voelen. Slingers en schommels, denk ik.

Conclusie

Mothered: Een Role-Playing Horror Game mag dan niet slagen in het combineren van klassieke laagpolige horror met een signatuur-point-and-click-twist, maar voor wat het waard is, maakt het een van de vreemdere games op de markt. Het mag dan niet de meest angstaanjagende indie zijn die je dit jaar in handen krijgt, maar, gezien de poppen-achtige esthetiek en het algemene gevoel van onbehagen, zou het je genoeg moeten geven om over naar huis te schrijven.

De slechtste ding die je kunt doen met een game als Mothered is het opbouwen tot het ultieme van psychologische horrors. Is het niet. Het is vreemd, krom en, bovenal, belachelijk slordig. Maar, dat is een liefdesbrief aan PSX voor je. Verwacht geen briljante game hier, want je zult er geen vinden, eigenlijk.