Een Moeilijk Spel Over Letters Review (Xbox Series X|S & PC)

Achter Een Moeilijk Spel Over Letters’ kleurrijke, met krijt gemaakte visuele esthetiek gaat een prikkelende en vaak saai platformervaring schuil, die zowel hartverwarmend als irritant leuk is om alle juiste redenen. Een familiegericht spel in hart en nieren, Letters streeft er niet naar om je te laten haten het alfabet, maar het doet ook niet veel om je te onderwijzen over de kracht of fonetiek. In plaats daarvan schildert het een eenvoudig beeld dat, hoewel het nog steeds een mooi met de hand getekend kunstwerk is – een wereld die is geïncubeerd door een van de drie ontwikkelaars, natuurlijk – je aanzet tot vragen over de capaciteiten van dergelijke letters. Een I zou beter zijn in het doorwerken van smalle ruimtes, maar wat kan een Q echt doen? Het is jouw taak hier, als verzamelaar van antropomorfe alfabetische letters, om te ontdekken wat elke letter kan bijdragen en hoe het alfabet collectief kan bijdragen aan een opwaartse beweging die meer vragen oproept dan antwoorden.

Als de titel openlijk impliceert, is Een Moeilijk Spel Over Letters geen gemakkelijk spel, maar het is een vergevingsgezind spel dat elke gelegenheid aangrijpt om je een noodzakelijk controlepunt te geven als je per ongeluk struikelt. En geloof me, je zult struikelen – veel. Maar dat is een beetje wat dit spel is: een strijd bergopwaarts die toevallig zwaar spel combineert met schattige schetsboektekeningen. Het is het beste om er niet te diep in te kijken, want het is, in het kort, een schattig en vaak moeilijk platformspel dat zijn hart op zijn mouw draagt. Het is eenvoudig, maar zo dicht bij een goed voorbeeld van een vader-en-kindproject als je kunt krijgen. De kleine details zouden niet zo veel moeten tellen. Verdomme, ik zal de team gewoon credit geven voor het voltooien van een spel. Ik kan me nauwelijks herinneren wanneer mijn dochter echt de tijd nam om een illustratie te voltooien voor een van mijn romans.

Natuurlijk is het idee hier eenvoudig: navigeer door een toren van blokken en kleurige objecten als een letter. Maar, er is een addertje onder het gras: elk object dat je tegenkomt vereist dat je een specifieke letter in het alfabet gebruikt. Als je bijvoorbeeld een sokkel beklimt met een haakpunt, dan heb je een L of een T nodig, terwijl je, als je door smalle ruimtes glijdt, een I moet gebruiken, enzovoort. Maar, je snapt het idee; letters worden meer of minder gebruikt om verschillende obstakels van alle vormen en maten aan te pakken. Nogmaals, je hoeft niet na te denken over het begrijpen van het concept.

Er is niet veel verhaal om over te praten. Je hebt een eenvoudige taak: vind je beste vriend, die toevallig op de verste top van een vrij grote en ongelooflijk kleurrijke toren staat. Behalve dat is er niet veel om over na te denken. Je drukt op start en begint je zoektocht naar de hoogste punt van de toren, terwijl je verschillende controlepunten activeert onderweg. En als je klaar bent, begin je opnieuw, maar dan op een hoger moeilijkheidsniveau. Textbook, eigenlijk.

Terwijl Een Moeilijk Spel Over Letters geen grote hoeveelheid complexiteit toevoegt aan de gemiddelde platformervaring, maakt het veel gebruik van de mogelijkheden om zo veel van zijn eigen handtekening charme in de gameplay te stoppen als mogelijk. De kunst, bijvoorbeeld, draait om kinderlijke schetsen en met krijt beschilderde huizen en andere blokken en dergelijke. Het enige nadeel hiervan is dat, terwijl het eerste deel van het spel een solide variatie aan originele schetsen bevat, ze beginnen te herhalen als het spel vordert. Met andere woorden, je kunt verwachten om de meeste dingen die het spel te bieden heeft te zien in de eerste tien minuten of zo. Na dat wordt het een kwestie van het zelfde taken uitvoeren, maar in een andere volgorde. Eerlijk gezegd, tenzij de kunstenaar hier per tekening betaald kreeg, zou ik hem niet verwijten dat hij bij het ene meesterwerk bleef. Het is een zware klus, maar ik respecteer de toewijding om de scène te versieren, niettemin.

Laat het gezegd zijn dat, terwijl er een vrij kort spel is dat voorspelbaar is, het een spel is dat je meer kunt waarderen onder de omstandigheden. In tegenstelling tot je grote, dure indie die artistiek talent koestert in honderden creatieve gemeenschappen, Een Moeilijk Spel Over Letters houdt het bij een klein, bijna huiselijk gevoel, met slechts drie gelijkgestemde creators die gewoon genieten van hun eigen invloeden en deze delen met een breder publiek. Ik kan niet neerbuigend doen over een van deze dingen. Het is een schattige ervaring, en de toevoeging van een letter-gebaseerd puzzelformat geeft het die unieke touch die elk indie-spel nodig heeft. Zeker, het kan geen kaarsje aansteken tegen een gemiddeld top-shelf videospel, maar ik kan je verzekeren dat het een leuk, zij het goofy ervaring is die je zou moeten doen glimlachen. Misschien is dat alleen al de prijs van toegang waard, misschien niet.

Oordeel

Een Moeilijk Spel Over Letters worstelt en krabbelt “tot de letter” in een poging om vertrouwde platformtropen te combineren met een unieke schetsboekesthetiek die zowel echt als hartverwarmend is voor de casual toeschouwer. Het kan geen algebraïsche complexiteit van een volwaardig spel bieden, maar om credit waar credit due is, het doet recht aan alle juiste aspecten van een klassiek, gezellig platformspel, met een kort maar voelbaar verhaal, een structuur en genoeg omgevingspuzzels om je te laten twijfelen aan elke stap.

Aan het einde van de dag Een Moeilijk Spel Over Letters spelt geen M-A-S-T-E-R-P-I-E-C-E met twee open handen, maar het spelt wel F-U-N met de enkele gereedschappen en krijtjes in zijn bezit. Als je je normen kunt baseren op dat en niet, zeg, op een onmogelijk hoog niveau dat gelijk is aan andere technologische innovaties, dan zou je Een Moeilijk Spel Over Letters moeten kunnen genieten voor de korte tijd dat het blijft hangen om je een beeld te schilderen.