10 beste horrorgames op Steam (oktober 2026)

Op zoek naar de beste horrorgames op Steam in 2026? Steam is uitgegroeid tot dé plek voor horrorfans, met spannende ervaringen die variëren van griezelig en langzaam opbouwend tot razendsnel en boordevol actie. Sommige games zijn gemaakt om alleen met een koptelefoon op te spelen, terwijl andere zich perfect lenen voor een angstaanjagende co-opavond met vrienden. Wat voor horror je ook graag speelt, er is altijd wel iets dat precies de angst oproept waar je naar op zoek bent.

Wat maakt de beste horrorgames zo goed?

Een geweldige horrorgame jaagt je niet alleen de stuipen op het lijf, maar sluit je ook op in zijn wereld. De beste games bouwen de spanning langzaam op, laten elk geluid gevaarlijk klinken en geven je nooit een veilig gevoel. Het draait niet alleen om jumpscares, maar ook om hoe lang de angst je na het spelen bijblijft. Wat een horrorgame echt kenmerkt, is hoe goed het verhaal, de sfeer en de gameplay samenbrengt om je de hele game geboeid te houden.

We hebben veel games bekeken om een lijst samen te stellen met de meest besproken en onvergetelijke horrorgames die momenteel verkrijgbaar zijn. Of je nu op zoek bent naar psychologische horror of een survivalhorrorgame om met vrienden te spelen, met deze bijgewerkte lijst met Steam-games zit je goed.

10. Phasmophobia

Onderzoek met vrienden spookachtige locaties met behulp van spokenjagersuitrusting

Phasmophobia is een multiplayergame waarin je geesten onderzoekt. De game maakte van een hele generatie vriendengroepen amateur-paranormale onderzoekers. Jij en maximaal drie vrienden trekken spookhuizen, scholen, boerderijen en verlaten gebouwen binnen, met één opdracht: achterhalen welke soort geest er rondwaart. De geesten in deze game kunnen je bovendien daadwerkelijk via je microfoon horen praten, wat de manier waarop je de game benadert volledig verandert.

Kijk, spraakherkenning is in Phasmophobia rechtstreeks ingebouwd in de AI van de geesten. Als je hardop een vraag stelt, zoals ‘waar ben je?’ of ‘hoe oud ben je?’, kan de geest via je spiritbox reageren. Of hij kan boos worden. Zeg bijvoorbeeld te vaak zijn naam en je kunt een volledige jacht ontketenen, waarbij de geest je team actief door het gebouw achtervolgt. Als hij je te pakken krijgt, ben je de rest van de ronde dood. Zo ontstaat een bizarre dynamiek waarin je eigen stem een risicofactor wordt en de engste momenten ontstaan wanneer je per ongeluk te luid bent terwijl je stil had moeten zijn. Naast de spraakherkenning gebruik je ook EMF-meters, thermometers, uv-lampen en camera’s om bewijs te verzamelen, terwijl het gezonde verstand van je personage langzaam afneemt naarmate je langer in het donker blijft.

9. Outlast 2

Overleef een door een sekte geteisterd dorp met alleen een camera

Outlast 2 speelt zich af in hetzelfde universum als de eerste Outlast, en ik noem dat omdat de games qua gameplay dezelfde basis hebben. Je bent weerloos. Je hebt geen wapens. De camera die je bij je draagt is niet bedoeld voor gevechten, maar is je reddingslijn. Vooral de nachtzichtmodus is van levensbelang, al verbruikt die batterijen die je voortdurend moet zoeken. De eerste Outlast sloot je op in een psychiatrische inrichting en werd een enorme hit omdat je je de hele tijd zo kwetsbaar voelde. Outlast 2 verplaatste die kwetsbaarheid naar buiten, naar een afgelegen dorp in de woestijn van Arizona, en voerde zowel de schaal als het verontrustende gehalte verder op.

Je speelt als Blake Langermann, een cameraman en onderzoeksjournalist. Samen met zijn vrouw Lynn onderzoekt hij de mysterieuze dood van een zwangere vrouw wanneer hun helikopter neerstort in de buurt van een geheimzinnig sektecomplex. Blake komt alleen bij, gescheiden van Lynn, en de rest van de game draait om zijn wanhopige poging haar te vinden, terwijl hij zich een weg baant langs sekteleden die zich met geweld voorbereiden op hun versie van de apocalyps. Blake krijgt ook steeds nachtmerrieachtige flashbacks naar een katholieke school, waar iets verschrikkelijks is gebeurd met een jeugdvriend. Deze twee tijdlijnen lopen door elkaar heen.

8. Dead by Daylight

Vier overlevenden proberen te ontsnappen aan één speler die de moordenaar bestuurt

Dead by Daylight is een asymmetrische multiplayerhorrorgame die het genre inmiddels al meer dan tien jaar domineert. In elke wedstrijd besturen vier spelers overlevenden die vijf verspreid over de kaart geplaatste generatoren moeten repareren. Zodra die generatoren van stroom zijn voorzien, gaan de uitgangspoorten open en kunnen de overlevenden ontsnappen. Eén speler bestuurt ondertussen de moordenaar, die de overlevenden moet opsporen, verwonden en aan vleeshaken offeren voordat ze wegkomen. En ja, de moordenaar speelt vanuit eerstepersoonsperspectief, terwijl de overlevenden vanuit derdepersoonsperspectief spelen. Dat zorgt voor een fascinerend verschil in de informatie waarover beide kanten beschikken.

Je kunt spelen als gelicentieerde personages uit grote horrorfranchises, naast originele personages, en elke moordenaar heeft een volkomen unieke kracht. De een kan zich over de kaart teleporteren. Een ander kan onzichtbaar worden. Weer een ander kan vallen zetten. Overlevenden brengen daarentegen hun eigen extraatjes en uitrustingen mee, waarmee ze sneller kunnen genezen, de aura van de moordenaar kunnen zien of efficiënter door ramen kunnen springen. De strategische variatie is dan ook enorm, want elke wedstrijd verloopt anders, afhankelijk van wie wat meebrengt. Voor iedereen die een competitieve horrorgame zoekt die vrijwel eindeloos opnieuw te spelen is, Dead by Daylight is momenteel de gouden standaard onder de beste horrorgames op Steam.

7. SOMA

Verken een onderwaterfaciliteit en vraag je af wat het betekent om mens te zijn

SOMA begon met één vraag waar de maker maar niet over kon ophouden na te denken: ‘Wat is bewustzijn?’ Ik weet dat dit misschien klinkt als iets uit een filosofieboek, dus laat ik het concreter maken. SOMA is een horrorgame in first person waarin je speelt als Simon Jarrett. Simon liep hersenletsel op bij een auto-ongeluk en laat zijn hersenen experimenteel scannen. Wanneer hij bijkomt, bevindt hij zich in een onderwateronderzoeksfaciliteit genaamd PATHOS-II, op de bodem van de Atlantische Oceaan. En de wereld boven het wateroppervlak is verdwenen. Volledig weggevaagd. De laatste hoop van de mensheid is iets dat de ARK heet: een digitale simulatie met daarin scans van menselijke geesten, in wezen een harde schijf waarop kopieën van het bewustzijn van mensen zijn opgeslagen.

Wat me aan SOMA blijft fascineren, zelfs jaren nadat ik het heb gespeeld, is dat de horror niet van monsters komt. Er dwalen wezens door de gangen, en ze zijn gevaarlijk. Je kunt helemaal niet tegen ze vechten; je kunt ze alleen ongemerkt passeren of ontlopen. De diepere angst schuilt echter in de vragen die de game je stelt. Op verschillende momenten wordt Simons bewustzijn overgebracht naar een ander lichaam, en de game dwingt je stil te staan bij wat dat betekent. Ben je nog steeds jezelf als je een kopie bent? Als je geest op twee plaatsen bestaat, welke daarvan is dan de ‘echte’ jij? Dit zijn geen abstracte vraagstukken: je moet tijdens het spelen daadwerkelijk keuzes maken, en de gevolgen blijven je emotioneel bij.

6. Dead Space Remake

Vecht als ingenieur op een verlaten ruimteschip tegen gemuteerde wezens

Dead Space Remake wordt omschreven als ‘Resident Evil in de ruimte’, en die vergelijking is meer dan terecht. Je speelt als Isaac Clarke, een ingenieur. Hij maakt deel uit van een kleine bemanning die op een routinemissie wordt gestuurd om reparaties uit te voeren aan een enorm mijnbouwruimteschip, de USG Ishimura. Bij aankomst is het schip donker, zijn de communicatiekanalen uitgevallen en is de bemanning van de Ishimura afgeslacht. Isaacs partner Nicole was gestationeerd op de Ishimura, en haar vinden is gedurende de hele game zijn persoonlijke drijfveer. Binnen enkele minuten na het aan boord gaan wordt de bemanning overvallen door Necromorphs: afzichtelijke wezens die zijn gevormd uit opnieuw tot leven gewekte menselijke lijken. En anders dan in de meeste andere games op deze lijst kan Isaac terugvechten.

De gevechten draaien hier om strategisch amputeren. Hoofdschoten richten vrijwel niets uit. Schoten op het lichaam? Verspilling van munitie. Je moet de ledematen van elke Necromorph gericht raken en afhakken, en voor verschillende soorten wezens zijn verschillende strategieën nodig. Isaacs wapens zijn ook geen gewone vuurwapens, maar aangepaste technische gereedschappen. De remake is volledig opnieuw opgebouwd en introduceert een gloednieuwe lichtengine. De manier waarop schaduwen en noodverlichting door de gangen van de Ishimura spelen, maakt elk gedeelte beklemmend, zelfs wanneer niets je actief achtervolgt. Ook is het verhaal uitgebreid ten opzichte van het origineel, met extra dialogen voor Isaac, die in de versie uit 2008 niet sprak.

5. The Outlast Trials

Overleef verdraaide experimenten met vrienden of helemaal alleen

De Outlast-reeks jaagt mensen al meer dan tien jaar de stuipen op het lijf, en met The Outlast Trials sloeg de serie een onverwachte richting in. De eerste twee Outlast-games waren strikt singleplayerervaringen: erg afgezonderd en eenzaam, terwijl je de verschrikkingen in je eentje onderging. Ik vond die games ontzettend angstaanjagend. Toch introduceerde The Outlast Trials coöp in de reeks, waarin maximaal vier spelers samen de horror kunnen trotseren. Je zou denken dat het met vrienden erbij minder eng wordt, toch? Vreemd genoeg werkt het twee kanten op. Met meer spelers zijn er meer kansen op chaos en paniek, en op van die momenten waarop je denkt: ‘Waarom heb je DIE deur opengedaan?’ Bovendien is coöp hier volledig optioneel. Geef je de voorkeur aan de klassieke Outlast-ervaring, waarin je alleen in het donker moet afzien, dan kan dat nog steeds.

De game speelt zich af in een faciliteit uit de Koude Oorlog die wordt beheerd door Murkoff Corporation, een dubieuze organisatie die experimenten uitvoert op ontvoerde mensen. Je speelt als een van deze ontvoerde proefpersonen en je doel is om deze afschuwelijke proeven te voltooien en je vrijheid te verdienen. Meteen vanaf het begin boren medewerkers van Murkoff een nachtkijker in de schedel van je personage; die wordt je reddingsboei. Het is cruciaal om de batterij in de gaten te houden, want zodra die leeg is, kun je in het donker nog maar heel weinig zien. Daarnaast moet je je geestelijke gezondheid in de gaten houden, die achteruitgaat naarmate je de verschrikkingen om je heen meemaakt, en je uithoudingsvermogen, dat snel afneemt wanneer je sprint of je een weg door obstakels baant.

4. Remake van Resident Evil 4

Red de dochter van de president uit een dorp vol parasieten

Resident Evil 4 verscheen oorspronkelijk in 2005 en hielp het survivalhorrorgenre voorgoed te veranderen. De game maakte schieten over de schouder populair, een perspectief dat talloze games in het genre daarna overnamen. Eerdere Resident Evil-games maakten gebruik van vaste camerastandpunten, tankbesturing en vooraf gerenderde achtergronden. RE4 veranderde alles. Toen de remake uitkwam, waren de verwachtingen dan ook torenhoog: de game moest zowel de erfenis van het origineel als de maatstaven van moderne games waarmaken. En dat is op indrukwekkende wijze gelukt.

Het verhaal speelt zich af zes jaar na de ramp in Raccoon City, die wordt beschreven in Resident Evil 2 en Resident Evil 3. Leon Kennedy, die tijdens die crisis nog een beginnende politieagent was, werkt nu rechtstreeks voor de president. Hij moet de dochter van de president, Ashley, opsporen en redden. Ze is ontvoerd door een mysterieuze sekte in een afgelegen Europees dorp. Maar al snel loopt alles uit de hand. Je komt aan in dit afgelegen dorp, waar de inwoners besmet, vijandig en goed georganiseerd zijn. Grondstoffenbeheer staat bij elke confrontatie centraal, want de munitie is beperkt en de gevechten draaien vooral om mêleecombo’s, het afweren van aanvallen met een mes en het gebruik van de omgeving. Leon kan nu bovendien tijdens het bewegen schieten.

3. Silent Hill 2

Doorzoek een in mist gehuld stadje op zoek naar je vrouw, die vermoedelijk is overleden

Silent Hill 2 verscheen oorspronkelijk in 2001 voor de PlayStation 2 en is de afgelopen twintig jaar algemeen beschouwd als de gouden standaard voor psychologische horror in games. Het verhaal draait om James Sunderland, die een brief ontvangt van zijn vrouw Mary. Ze vraagt hem naar Silent Hill te komen, hun ‘bijzondere plek’. Maar er is een addertje onder het gras: Mary is drie jaar eerder overleden aan een terminale ziekte. Toch gaat James naar Silent Hill, gedreven door verdriet en verwarring. Het stadje verwelkomt hem met mist, lege straten en wezens die afkomstig lijken uit de donkerste krochten van zijn eigen geest.

Het is een intens persoonlijk verhaal over schuld, verlies en ontkenning. De remake heeft dat alles weten om te zetten in een moderne ervaring, zonder de emotionele impact van het origineel te verliezen. Ook de gevechten zijn herzien: mêleewapens en vuurwapens maken deel uit van een nieuw systeem dat grondstoffenbeheer in balans brengt met overleven van moment tot moment. Ook het stadje zelf is uitgebreid. Gebouwen en zijgebieden die in de versie uit 2001 ontoegankelijk waren, kunnen nu worden verkend. Bovendien loopt het verhaal, afhankelijk van hoe je speelt, uit op een van de verschillende eindes, die elk alles wat je hebt meegemaakt in een ander perspectief plaatsen.

2. Resident Evil Requiem

Keer terug naar Raccoon City als FBI-analist op zoek naar antwoorden

Resident Evil Requiem is het negende hoofddeel in de franchise en brengt de reeks terug naar de plek waar het allemaal begon: Raccoon City. Trouwe fans weten dat Raccoon City aan het einde van Resident Evil 3 werd verwoest, toen de regering een raketaanval goedkeurde om de zombie-uitbraak in te dammen. Het idee om ongeveer 30 jaar later terug te keren naar deze verwoeste plek en te onderzoeken wat er nog van over is en wat eronder heeft kunnen woekeren, is dan ook een aantrekkelijke premisse. Je kunt met twee personages spelen: Leon Kennedy, inmiddels een vaste waarde in de franchise, en Grace Ashcroft, een inlichtingenanalist bij de FBI. De moord op haar moeder in het Wrenwood Hotel houdt verband met haar onderzoek naar een reeks mysterieuze sterfgevallen in het verlaten hotel.

De overgang van Leons zelfverzekerde schietwerk terug naar Grace, die op haar tenen door een donkere ziekenhuisgang sluipt, is op de meest bevredigende manier schokkend. Bovendien Resident Evil Requiem laat spelers vanaf de release vrij schakelen tussen het eerstepersoons- en derdepersoonsperspectief, een primeur voor de hoofdreeks bij de release. Eerdere delen verschenen over het algemeen met één perspectief: Resident Evil 7 en Resident Evil Village begonnen in eerstepersoonsperspectief, terwijl Resident Evil 2 en Resident Evil 4 Remakes vasthielden aan derdepersoonsperspectief. Later kreeg Village echter een optionele derdepersoonsmodus. Spelers vanaf het begin de keuze geven tussen beide perspectieven is een belangrijke verandering. De game bereikte op Steam een piek van 344.214 gelijktijdige spelers en werd daarmee met ruime voorsprong de meest gespeelde Resident Evil-titel in de geschiedenis van het platform.

1. Silent Hill: Townfall

Verken een mistig Schots eiland met een draagbare zaktelevisie

Silent Hill: Townfall is de nieuwste game op deze lijst en slaat een gedurfde creatieve weg in voor de franchise. In plaats van terug te keren naar het vertrouwde Amerikaanse stadje Silent Hill, verplaatst dit deel de actie naar een afgelegen Schots eiland, St. Amelia, en speelt de game zich af vanuit een eerstepersoonsperspectief. De hoofdpersoon is Simon Ordell, een man die wordt teruggeroepen naar het eiland om ‘het weer goed te maken’ en via zijn draagbare televisietoestel mysterieuze signalen ontvangt, waaronder berichten van een vrouw. Vanuit die uitgangssituatie mondt het verhaal uit in psychologische horror die put uit de kernidentiteit van Silent Hill, maar tegelijk een eigen, onderscheidende koers vaart.

Het centrale spelmechanisme is de CRTV, een draagbare zaktelevisie die Simon tijdens zijn gedeelten van de game bij zich draagt. Zie het als een spirituele doorontwikkeling van de iconische zakradio uit eerdere Silent Hill-games. De radio in Silent Hill 2 gaf bijvoorbeeld ruis wanneer er vijanden in de buurt waren en waarschuwde je zo voor gevaar vanuit een derdepersoonsperspectief. De CRTV van Townfall doet iets vergelijkbaars. Omdat de game volledig vanuit een eerstepersoonsperspectief wordt gespeeld, geeft de CRTV echter ook visuele signalen die helpen om vijanden in de buurt op te sporen. Het toestel ontvangt bovendien uitzendingen die verhaaldetails en aanwijzingen voor puzzels onthullen. Ook de puzzels zijn gebaseerd op oude technologie en geloofwaardige logica. Daarom staat SILENT HILL: Townfall bovenaan onze lijst met de beste horrorgames op Steam: de game weet de wortels van een legendarische franchise te respecteren en introduceert tegelijkertijd spelmechanismen en een locatie die helemaal eigen zijn.

Veelgestelde vragen

Kun je deze horrorgames ook waarderen als je een hekel hebt aan jumpscares?

Absoluut. SOMA leunt veel meer op psychologische horror dan op plotselinge harde geluiden. Als je liever langzaam opgebouwde spanning ervaart dan goedkope schrikeffecten, is dit de beste keuze op de lijst. Ook Silent Hill 2 Remake steunt meer op sfeer en een emotioneel aangrijpend verhaal dan op voortdurende jumpscares. Games als Outlast 2 en Dead Space Remake bevatten die daarentegen vaak, dus daarop kun je maar beter voorbereid zijn.

Welke van deze horrorgames op Steam kun je met vrienden spelen?

The Outlast Trials ondersteunt coöperatieve horror voor maximaal vier spelers, en Dead by Daylight is volledig multiplayer: één speler is de moordenaar en vier spelers zijn overlevenden. Ook Phasmophobia is een uitstekende coöpoptie, waarin je samen spookachtige locaties onderzoekt. De overige games op de lijst zijn uitsluitend voor één speler. Toch bieden de singleplayergames door die afzondering vaak een veel persoonlijkere en intensere ervaring.

Welke van de tien is de engste game op Steam?

Dat hangt natuurlijk af van waar je bang voor bent. Als beklemmende omgevingen en meedogenloze vijanden je de stuipen op het lijf jagen, zijn Dead Space Remake en Outlast 2 op dat vlak meedogenloos. Maar als psychologische onrust je meer van streek maakt dan fysieke bedreigingen, gaan Silent Hill 2 Remake en SOMA daar dieper op in. SILENT HILL: Townfall combineert beide, vooral vanuit het eerstepersoonsperspectief, waarin elke dreiging oncomfortabel dichtbij voelt.

Heeft een van deze games een verhaal dat de moeite waard is, zelfs als horror niets voor mij is?

SOMA heeft zonder meer een van de meest tot nadenken stemmende verhalen die je in welk genre dan ook zult tegenkomen. Het verhaal draait om bewustzijn, identiteit en wat het betekent om mens te zijn, en blijft je nog lang na de aftiteling bij. Silent Hill 2 Remake springt er ook uit, omdat het verhaal in wezen draait om rouw en schuld, verpakt in een horrorkader. En Resident Evil Requiem verraste veel mensen met zijn door personages gedragen, tweedelige verhaal over de twee hoofdpersonen.

Welke Steam-game op de lijst is het beste startpunt voor iemand die nieuw is in het horrorgenre?

Resident Evil 4 Remake is waarschijnlijk de makkelijkste aanrader. De game combineert actie en horror goed genoeg om je nooit helemaal machteloos te laten voelen, en het hulpbronnenbeheer is ruimhartiger dan in andere survivalhorrorgames. Bovendien ligt het tempo hoog en heb je zelden het gevoel dat je niet verder kunt. Als je iets toegankelijkers zoekt, Dead by Daylight laat je op een laagdrempelige manier kennismaken met multiplayer, waar teamgenoten de druk kunnen delen.

Hoe lang duurt het om elke game op de lijst uit te spelen?

De campagnes voor één speler lopen behoorlijk uiteen. SOMA en Outlast 2 zijn allebei in ongeveer acht tot tien uur uit te spelen. Silent Hill 2 Remake duurt bijna dertien uur, omdat de remake het origineel flink heeft uitgebreid. Resident Evil 4 Remake kost ongeveer vijftien uur voor een eerste speelsessie, en Resident Evil Requiem zit in een vergelijkbare tijdsduur. Dead by Daylight, Phasmophobia en The Outlast Trials zijn gericht op multiplayer en hebben dus niet echt een eindpunt in de traditionele zin.

Zijn sommige van deze games te angstaanjagend voor gevoelige spelers?

Outlast 2 is met afstand de explicietste game op de lijst, met veel bloederig geweld en doorlopend een aantal bijzonder ongemakkelijke scènes. Dead Space Remake is al net zo intens als het gaat om lichaamshorror en gewelddadige beelden. Als je gevoelig bent voor zulke elementen, biedt SOMA zelfs een ‘Safe Mode’ die vijandelijke dreigingen volledig verwijdert, zodat je het verhaal zonder stress kunt beleven. Phasmophobia is eerder griezelig dan bloederig en kan daarom ook een comfortabeler startpunt zijn.