Mixtape Review (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Mixtape streeft ernaar om de wereld te belichamen volgens de jeugd van weleer – de negentigerjaren tieners die geboren waren om volwassenheid te omzeilen en vriendschap, zomerverliefdheid en de poging om het hart van de adolescentie te behouden te prioriteren. Als een flashback met duizend clips en verlichte momenten, benadrukt het slice-of-life avontuur de belangrijkste les van allemaal: dat leven een kostbaar geschenk is, en dat, ondanks al uw inspanningen om het onvermijdelijke te voorkomen, niets is gebouwd om voor altijd te duren. Maar voor drie vrienden is één nacht alles wat nodig is om een reis door het geheugen te beginnen. Leven kan met een verontrustende snelheid vooruitgaan, maar Mixtape herinnert ons eraan dat er altijd tijd is om terug te kijken naar het verleden en, bovenal, de momenten die ons als mensen hebben gevormd.

Mixtape is van veel dingen, maar bovenal is het een eerbetoon aan vriendschap en kameraadschap – een soundtrack, als je wilt, die klinkt en slaat in het ritme van een vertrouwde drum die de meeste, zo niet alle van ons maar al te goed kennen. En ik denk dat dat is wat Mixtape is: een persoonlijke MV die de levens, de spreuken van zomergeluk en de “kleine” details chroniceert die drie vrienden hebben geholpen om hun persoonlijkheden te vormen. Het verspilt uw tijd niet met voor de hand liggende jargon; het trekt u naar de voorste rij en het voert een snapshot discografie uit op een manier die zowel intiem als ongelooflijk nostalgisch aanvoelt.

Er zijn <em"honderden dingen die ik over een spel als Mixtape zou kunnen zeggen, waarvan de meeste vrolijk de gouden jaren van de negentiger jaren zouden belichten als een zoete, charmante en bijna perfecte tijd voor pre-puberale misfits. En voor het grootste deel doet Mixtape precies dat: het vangt de essentie van negentiger jaren popcultuur, van de Iggy Pop-infusies tot de late-nachtelijke themaparkinbraken, de heuvelachtige vuurwerkavonturen tot de landschappelijke ritten door de herfstkleurende bossen. Als u ook maar enigszins vertrouwd bent met een van deze dingen, dan is Mixtape voor u een ideale thuiskomstgeschenk. En voor degenen die niet vertrouwd zijn met hen, nou, laten we gewoon zeggen dat uw hele wereld op het punt staat om door dit korte maar o, zo passende serenade te worden gerockt.

Voor het grootste deel gaat Mixtape over “in het moment” leven en de glorificatie van adolescentie en teenage-rebellie op een flipboek-achtige manier. Op het ene moment kunt u door de bossen racen, skateboard onder uw voeten en de tijdloze echo van een eighties cultklassieker score pulserend in uw oren. In het volgende moment kunt u op de hoogste punt van een uitkijkpost zitten, genietend van een cascade van vuurwerk en het delen van dat allerbelangrijkste panoramische beeld met vrienden die, tenminste in uw geest, nooit uit het oog verliezen van wat uw vriendschap, nou, speciaal maakt. Een perfecte zomer ontvouwt zich, en u, als toeschouwer, gaat er gewoon mee.

Wat essentieel ontvouwt zich over een drie-uur durend avontuur is, waarheen de geest van zijn moniker, een mixtape van heilige herinneringen van drie jonge vrienden die, na te hebben gerealiseerd dat hun tijd samen ten einde loopt, besluiten om met een bang te eindigen – een feest, van sorts. Maar Mixtape gaat niet alleen over een laatste zomervakantie; het gaat over terugkijken op een collectie herinneringen – activiteiten, emotionele ervaringen en idyllische gevoelens die hen nog dichter bij elkaar brachten. En hier neemt u het stuur, niet als een gewone kijker van een showreel, maar als de lijm die de vrienden bindt aan wat alleen maar kan worden beschreven als een levenslange gelukzaligheid. Het is charmant, huiselijk en bovenal, zo dicht bij een perfect eerbetoon aan de kindertijd als u maar kunt krijgen.

Terwijl de reis zelf relatief kort is, Mixtape houdt zeker niet op om zijn band vol te stoppen met volgepakte segmenten en tijd-appropriate ballads, allemaal netjes vastgemaakt in een levendige en o, zo negentiger jaren stijl die ongegeneerd bloedt old-school vibes en modieuze melodieën. Met een sterke score die netjes past bij de tijdperk en drie geweldige personages die elk hun eigen unieke trekken en persoonlijkheden naar de tafel brengen, Mixtape, in alle eerlijkheid, levert een uitstekende prestatie die om alle bovengenoemde redenen gevierd moet worden – zelfs door de mensen die weinig tot geen herinnering hebben aan de tijdperk of het onderwerp.

Met dank aan zijn kwaliteitsästhetiek en zijn verschillende in-game mini-games en creatieve segmenten, is Mixtape een spel dat zeker bij u zal blijven hangen lang nadat de laatste track zijn crescendo heeft bereikt. Gegeven, het zal u doen verlangen naar een toegift, en misschien zelfs een tweede band. Maar het is wat het doet met zijn korte playlist dat het meest telt hier. Zeker, het is een beetje aan de korte kant, maar met een tastbare chemie tussen personages, een harmonieuze infusie van emotie en een schat aan earworm anthems om u vanaf het begin tot het einde van het laatste refrein te boeien, is het een makkelijke keuze om op te pakken en uit te voeren. Heck, het zal u zelfs doen verlangen naar de negentiger jaren als nooit tevoren.

Oordeel

Mixtape vindt troost in een tijdscapsule van negentiger jaren cultuur, onbrekebare vriendschappen en zomergeluk – een poort waarin u, de verzamelaar van herinneringen en adolescentensaga’s, exclusieve toegang krijgt tot een ogenschijnlijk perfecte tijdslijn die zowel intiem als ongelooflijk nostalgisch is. Met een soundtrack die terugwijst naar een gouden tijdperk van teenage-rebellie en een schat aan idyllische mini-games om de reis van zijn personages naar volwassenheid te vervoeren, voelt het als een raam naar een wereld die, eerlijk gezegd, u nooit wilt verlaten. Het mag niet lang genoeg duren om een volledige discografie te vormen, maar voor een onafhankelijke EP, slaat het de spijker op de kop – en dan nog wat.

Als spellen zoals Lost Records, Life is Strange, of Road 96 u aanspreken, dan geloof ik echt dat u bijna alles wat Mixtape en zijn hartelijke discografie vormt, zult genieten. Het is een korte ervaring, maar laat me u dit zeggen: als u wanhopig op zoek bent naar een reis door het geheugen, dan hoeft u niet verder te zoeken dan dit. Het is mooi, grappig en waarschijnlijk een van de beste onafhankelijke videospellen die u dit jaar in handen krijgt.