Fortune Avenue Recensie (PC)

Ik voel alsof mijn zintuigen misschien zojuist de jackpot hebben gewonnen. Overrompeld door de bubblegum-esthetiek en de pure chaos van alles, denk ik dat ik een leuke tijd heb met het draaien van dit wiel en het volgen van welke suikerhoudende steeg dan ook die voor me bloeit. Maar aan de andere kant, ik weet het niet helemaal zeker. Misschien is het de onsterfelijke liefde die ik heb voor familiegerichte bordspellen die deze bewondering voor Fortune Avenue aanwakkert. Misschien, omwille van het in stand houden van die vlam, zou ik gewoon GO moeten passeren en zien waar deze excentrieke koorts me vervolgens heen brengt.

Voor de duidelijkheid, ik heb absoluut geen idee wat er aan de hand is. Maar apparentelijk moet ik deze maand $200.000 extra betalen, omdat het zo blijkt dat mijn buurman net op een vierkant is geland dat hem toestaat de volgende Wereldkampioenschappen te organiseren. Dus dat gebeurt, denk ik. Nogmaals, ik denk dat we hier van genieten. Of tenminste, niemand heeft de gelegenheid gehad om het bord om te keren en familieplannen voor het volgende dankfeest te annuleren. Maar er is nog tijd, want ik heb iets van een UNO-kaart in mijn zak, en zodra ik die op tafel leg, denk ik dat de hel zal losbreken.

Op dit punt weet ik niet helemaal zeker wat er zal gebeuren. Ik weet niet eens of het ijsblok waarop ik momenteel sta zal transformeren in een betoverend cruiseschip en me wegvoeren naar een land van onvoorstelbare rijkdom – een mogelijkheid die ook gebruikelijk is in deze wereld, grappig genoeg. Ik denk dat ik, voor ieders bestwil, gewoon de dobbelsteen zal rollen en mijn tong zal afbijten. Als fortuin de moedigen begunstigt, dan denk ik dat ik maar beter kan leren om nog grotere risico’s te nemen als ik de economie wil monopoliseren.

Rolling With the Punches

Fortune Avenue slaat niet om de bomen heen in zijn elevatorpitch. In feite maakt het meteen duidelijk, vanaf het begin, dat het, hoewel het misschien zijn eigen moderne twists en een beetje een flamboyante ontwerp heeft, wel inspiratie haalt uit het all-time klassieke bordspel, Monopoly. Maar laten we eerlijk zijn, iedereen had dat kunnen raden; het is essentieel het zelfde spel, alleen met vliegvelden in plaats van parkeerplaatsen, ijsblokken in plaats van gevangeniscellen en Wereldkampioenschappen in plaats van de gewone UNO-achtige omkeerbare gebeurtenissen. Behalve die kleine veranderingen, Fortune Avenue rolt meer of minder op een soortgelijke manier uit – met spelers die strijden om niet alleen onmetelijke rijkdom te verzamelen op de vastgoedmarkt, maar om elke gelegenheid te grijpen om de regels te buigen en de tafel te keren op hun vijanden.

Van buitenaf bezien, zou je kunnen betogen dat Fortune Avenue iets van een opgepoetste versie van de all-time familiefavoriet is. En maak je geen zorgen, het is Monopoly, zij het een iets excentrieke hommage die coherent is ontworpen om een beroep te doen op diegenen met een neiging tot snel spelgedrag, nonetheless. Maar voor zover de progressie gaat, is het niet enorm anders dan wat je zou hebben gezien in je gebruikelijke halfjaarlijkse familie-reünie. Helaas, als je denkt dat je Monopoly kent, wil dat nog niet zeggen dat je een betere kans hebt om te winnen in Fortune Avenue. Helaas duurde het niet al te lang voordat ik dat leerde, ook.

Penny For Your Thoughts

In Fortune Avenue zijn de rondes dom snel, net als de voortdurend veranderende regels die buigen en breken onder het gewicht van elke afgesloten reeks beurten. Daarom moet de speler leren om mee te rollen met de stoten terwijl hij het bord bestookt, zelfs als dat betekent het verkrijgen van activa, het benutten van hun waarde om meer vierkanten op de kaart te verkrijgen, of het uitputten van hun middelen om de zakken van een andere machtshongerige tegenstander te vullen. Het is zo onvoorspelbaar, dat je ook moet stemmen over of de regels moeten worden gewijzigd na een bepaalde periode. Als de spelers het eens zijn, past het spel essentieel zich aan, met nieuwe gebeurtenissen, mechanismen en potentiële scenario’s die worden geïntroduceerd in de volgende ronde. En geloof me, er zijn ontelbare synergies om te ontwikkelen, wat ervoor zorgt dat je altijd een kans hebt om een originele draad te ontwarren.

Er is veel te leren, dat is waar. En toch, zelfs met al deze bewegende onderdelen in omloop, Fortune Avenue weet je allemaal de tools en basislessen te geven om de kunst van het monopoliseren van het bord te beheersen. Het is hectisch, geef ik toe, en het helpt niet dat de UI een natuurlijke neiging heeft om vibrante, overweldigende beelden in het mengsel te mengen. Maar er is een helpende hand die je door de reis heen kan leiden en in de hiërarchie van ondernemerschap, als dat nodig is.

Net als bij veel PvP-spellen, is Fortune Avenue het best geserveerd met een paar vrienden en een koud drankje. Het is het soort spel dat je gemakkelijk een handvol uren aan kunt verspillen en nog steeds iets nieuws kunt ontdekken na de twaalfde ronde. En dat is wat ik ervan hou: het feit dat het herhaalwaarde heeft.

Verdict

Ik ben opgelucht, op een bepaalde manier, dat niemand de energie had om het bord om te keren en naar me te kijken met een opgepompte manier, terwijl ik alle spaarcenten die ze hadden wegkaapte om mijn ego-centrische ondernemingen te financieren. Al met al, zou ik zeggen dat de tientallen uren die ik in Fortune Avenue heb gestopt, de woedeaanvallen en frustraties waard waren. Het was niet allemaal slecht, hoor, want elk spel dat ik speelde was anders dan de anderen, en enkele van hen gaven me zelfs voldoende aanleiding om het opnieuw te doen, maar dan vanuit een ander perspectief en met een paar meer regels om mee te experimenteren.

Als je op zoek bent naar een frisse kijk op de tijdloze familie-sensatie die Monopoly is, hoef je niet verder te zoeken dan de bruisende kwartieren van Fortune Avenue en zijn chaotische, overvolle voorstedelijke vierkanten. Je zult lachen, en je zult huilen, net zoals je zult rijkdom verzamelen, zoals zult je uiteindelijk verliezen. Maar dit is Fortune Avenue, tenslotte; het creëert geen consistente winnaars, maar eerder, meedogenloze concurrenten die afhankelijk zijn van stom geluk en volharding om een andere wilde storm van Wall Street-achtig gedrag te overleven. Als dat het soort carrière is dat je niet zou minderen om je bloed, zweet en tranen in te steken, dan welkom aan boord – we hebben jassen en bankrekeningen. Nou, mijn buurman niet; hij is failliet en jasloos.