Locomoto Recensie (PC)

Green Tile Digital heeft misschien wel iets bijzonders: een traditioneel levenssimulatiespel dat zich afspeelt in een rijdende locomotief met een roster van excentrieke boerderijdieren die de wagons vullen, harmonieuze lo-fi beats die in tandem echoën met een pulserende wereld van levendige kleuren, en een verrassend dichte personalisatiesuite met meer dan genoeg thematische decoraties om een anders saaie spoorweg te laten lijken op een thuis weg van huis. Eet je hart uit, Animal Crossing — Locomoto is in de stad, en het haalt alle stops eruit om de bescheiden wortels van een vertrouwd levens- en boerderij simulatiespel te transformeren in een cascade-avontuur voor zandbakliefhebbers en beginnende conducteurs. En het beste deel is, je hoeft geen hypotheek te betalen om een locomotief te kunnen bedienen. Schande, Tom Nook. Schande.

Aan zijn kern is Locomoto een familievriendelijk levens- en reissimulatiespel — een spel dat, vertrouwde brokjes vergevend, zijn gameplay centreert rond het bedienen van een locomotief, deze vullen met gezellige decoraties en andere ingewikkelde fixtures, het maken van vrienden met de lokale bevolking die afhankelijk zijn van het spoorwegnetwerk om hun bestemming te bereiken, en het verzamelen van middelen, het vervullen van quests en het bieden van een nuttige dienst voor degenen die hulp nodig hebben. Er zijn allerlei cosmetische artikelen om te ontgrendelen, upgrades om te installeren, en zelfs een flinke hoeveelheid nevenactiviteiten om deel te nemen. Dus, je typische levens- en boerderij simulatiespel — met treinen.

Als je bereid bent om je ticket te stempelen en even bij ons te blijven, laat ons je dan meenemen op het spoor dat Green Tile Digital’s schattige locomotief-gebaseerde sim is. Iedereen aan boord? Laat ons dan de fluit horen.

Iedereen aan boord

De basisinstellingen voor Locomoto zijn niet zo anders dan wat je misschien hebt gezien in andere levens- en boerderij-type iteraties. Het is zo voor de hand liggend, dat je zou kunnen argumenteren dat het van een soortgelijke aard is als, nou, de meeste boerderij-zandbak sims die de afgelopen, ik weet niet, dertig jaar zijn ontstaan. Maar er is een opvallend verschil hier: het feit dat het de generieke kale toewijzing uit de vergelijking verwijdert en, met een beetje stoom om zijn motoren te laten draaien, kiest om boerderijen te vervangen door een personaliseerbare locomotief. De rest van de open-wereld elementen zijn er nog steeds, zoals het verzamelen van ruwe materialen, het ontdekken van blauwdrukken en het voltooien van verzoeken in ruil voor kleding, middelen en andere leuke voordelen die helpen om je bedrijf te laten bloeien.

Als elke redelijk geprijsde treinoperateur wel zou doen, heb je de kans om passagiers van het ene punt op de wereldkaart naar het andere te vervoeren, waarna je de kans hebt om de locomotief te verlaten om de omliggende gebieden te verkennen, informatie en andere ingrediënten voor je actieve blauwdrukken te verzamelen, en naar de verhalen van degenen te luisteren die de weg hebben afgelegd voordat jij dat deed. Als een groot deel van deze verkenning is gedaan, dan heb je de optie om meer wagons aan je vloot toe te voegen — een voordeel dat je toegang geeft tot meer passagiers — evenals het decoreren van de wagons met extra banken, tafels en diverse decoratieve artikelen van een bepaald thema. En dat is ongeveer het einde van de algemene voortgang; je verzamelt, je upgradet en je breidt je vloot langzaam uit, terwijl je meedoet aan verschillende plattelandse expedities. Simpel genoeg, toch? Simpel genoeg.

Non-Stop Locomotie

Net als bij de meeste crafting-georiënteerde sims, is personalisatie alles hier. Behalve dat je de kans hebt om je eigen conducteur te creëren, heb je ook de mogelijkheid om je wagons te schilderen, meubelpatronen te wijzigen en je eigen machines in elke trein te plaatsen. Gegeven, dit creatieproces neemt het grootste deel van de reis in beslag — zo veel, dat je meer tijd zult besteden aan het aanvragen van upgrades en het bijwerken van je bestaande blauwdrukken dan aan iets anders in het spel. Maar dat is niet het enige dat je hier doet. Naast je algemene manageriale verantwoordelijkheden, moet je ook met gasten praten, drankjes en snacks serveren en boven en buiten gaan om hun behoeften te vervullen voordat elke reis zijn bestemming bereikt.

Locomoto is een ontzettend makkelijk spel om op te pakken en mee te rollen — tot het punt waarop je geen enige kennis nodig hebt van hoe de wereld werkt, laat staan hoe het vooruitgaat. Er is veel zoeken en routine-achtig werk te doen, wat kan een beetje overweldigend zijn soms, geef ik toe. Maar met een royale hoeveelheid personages om te vinden en onderliggende verhalen om te ontdekken, is er enige diepgang in de reis. In een notendop, wat je ziet is wat je krijgt: een ster-gekruiste hybride van een weldadig levenssimulatie en eenvoudige maar bevredigende gameplay-haken met de extra bonus van een kist met levendige omgevingen en liefelijke boerderijdieren. Het is een schattig spel, en dus, terwijl het niet exact een origineel kunstwerk is, is het een overtuigend spel, en zeker iets dat moet aanspreken bij de mede-Animal Crossing-fans daarbuiten.

Oordeel

Ik ga Locomoto niet op hetzelfde voetstuk zetten als Animal Crossing, omdat dat niet de respect zou geven die het verdient. Maar, ergens in die ronddraaiende bol, bestaan beide eigendommen in tandem met elkaars respectieve systemen. Misschien is het de weldadige kunststijl, de bug-ogen van de omgeving, of de handvol fetch-quests en zandbak-georiënteerde mijlpalen, dat het een vertrouwd uiterlijk geeft van een bestaand IP. Ik weet niet wat het is, maar ik kan niet de enige persoon zijn die de gelijkenis tussen de twee werelden ziet. Ik klaag niet, trouwens. Als iets, maakt het de zoektocht naar het beste mogelijke publiek een stuk makkelijker.

Terwijl het geen geheim is dat schattige levenssimulatiespellen meer gemeengoed zijn dan een lepel in een bestekdoos, worden ze vaak vereerd als de meest populaire vaartuigen in de moderne gamecultuur. Daartoe denk ik dat er niet veel behoefte is om uit te leggen waarom je Locomoto de stoom moet geven die het nodig heeft om te manoeuvreren, aangezien het meer of minder stationeert in hetzelfde award-winnende genpoel als zo, zo veel andere weldadige overblijfselen.

Om het simpel te zeggen, als je serene omgevingen, liminale kunst, ontspannende fetch-quests en beginner-vriendelijke activiteiten zoals decoreren, boeren en het maken van vrienden met passagiers en andere excentrieke dorpsbewoners leuk vindt, dan kun je net zo goed aan boord van deze passie-gedreven trein stappen om je ticket te stempelen en een paar jeukende plekken te krabben.