Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? Recensie (Xbox Series X|S & PlayStation 5)

Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? Zeker — en er is niets dat ik eraan kan doen. Ik ben verschillende keren gestorven — maar misschien komt dat gewoon door mijn eigen onbekwaamheid. Misschien zul je, met een beetje geluk, het veel beter doen in deze verwaarloosde wereld van psychologische kwelling en onnodig lijden.

Ik zou tegen je liegen als ik zei dat dit spel niet zal proberen je te doden zodra je de sluier van zijn portal verwijdert. In feite zal het zo overduidelijk maken dat, zodra je de gordijnen van de rustieke maar ogenschijnlijk barbaarse boswoning openslaat, dingen niet zo huiselijk zullen zijn als ze op het eerste gezicht lijken.

O, de boeman achter deze deur is echt, evenals de bedreigingen die afwisselen tussen realiteit en een oude microscopische MS-DOS-systeem. En niet alleen de algemene bedreiging van een dodelijke, bijna onuitsprekelijke fluistering die zich een weg baant naar je onderbewustzijn, maar een sinistere aanwezigheid die je omgeving controleert, saboteert en manipuleert. Maar dit is niet jouw hut — het is van hem, en jij bent niet in de positie om de regels te buigen om je kansen op ontsnapping te vergroten, zogezegd.

Om deze wereld te verlaten, moet je een eenvoudige keuze maken: wed je bloed, zweet en tranen op de kans om groot te winnen in een ritueel puzzelspel, of ga je opzij zitten en wacht je op het onvermijdelijke resultaat van je ergste nachtmerrie. In hier is het zijn speelveld, en zolang je een gevangene bent in deze valstrikken volgepakte gevangenis van verwrongen lotgevallen en middeleeuwse mechanismen, zul je de dominostenen spelen zoals ze vallen. Het beste van geluk, reiziger — er is geen terugkeer meer.

Laten We Een Spel Spelen

Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? nodigt je uit om de sombere kwartieren van een oude hut te betreden — een schuur van eindige ruimte en ominieuze apparaten. Hier, in het midden van de kamer, vind je een oude computer — een systeem dat toevallig een puzzelspel herbergt. Het enige nadeel van het spelen van dit spel is dat, als je een fout maakt of al je eieren in de verkeerde mand legt, de hut zal reageren.

Om je een beter begrip te geven van hoe het werkt, is hier een veelvoorkomend scenario: als je bij een kruispunt komt en de optie hebt om aan een van de verschillende houten hendels te trekken, maar per ongeluk de verkeerde trekt, dan kan iets rampzaligs gebeuren aan de andere kant van het spel, hetzij een brandende spike door een verborgen muur of een dodelijke schot in de schedel van achteren. Wat het geval ook is, de keuzes jij maakt, zijn van het grootste belang.

De reis begint in een holle hut — een ogenschijnlijk verlaten plek waar de wereld draait om een voorwerp van een vrij bijzondere aard. Als je deze oude schuur binnengaat, word je met een ultimatum geconfronteerd: speel het spel van de bewoner — een taak die inhoudt dat je inlogt op het bijzondere voorwerp in kwestie om een reeks retro-geïnspireerde arcade-puzzels te doorstaan — of ga opzij zitten en wacht terwijl het verhaal zich ontwikkelt met een slakkegang.

Helaas is er niet veel plot om van te genieten, aangezien het meer of minder een arme ziel vertelt die probeert te ontsnappen uit de valstrikken van zijn ontvoerder en te ontsnappen. En dat is het wel. Er zijn een paar geheimen verborgen in het boek, maar voor het grootste deel is het een escape room met een gewelddadige twist en een enorme hoeveelheid gruwelijke ontdekkingen.

Om Te Sterven Is Te Leven

Het spel zelf omvat twee aparte speelmodi: verkennen van de hut in een first-person avontuur, en voltooien van puzzels uit een 2D-arcadespel. En als dat gemakkelijk klinkt om te combineren, nou, dat is het niet. Het is niet gemakkelijk om te schakelen tussen vanwege het feit dat, met elke puzzel die je oplost, de hut evolueert zonder je exact wat te vertellen heeft veranderd. Bijvoorbeeld, als je een mechanisme activeert in het spel, kun je merken dat een ander mechanisme is ontstaan aan de buitenkant, in de hut zelf. Daarom moet je vaak beide kanten van de medaille kritisch onderzoeken om vooruit te komen. En als je faalt om de verbindingen te leggen, nou, laten we zeggen dat er slechte dingen gebeuren.

Terwijl het verhaal niet veel meer is dan middelmatig, is de sfeer en de onrustbarende aard van de situatie perfect georkestreerd en passend voor een anders uitstekende first-person survival horror. De personages, met name die van de hut, zijn geweldige toevoegingen aan de pot, ook al hebben ze weinig tot geen echte dialoog of diepe achtergronden om te ontwarren tijdens het spel. Het is waar dat de hut vrij liminaal is qua formaat en uiterlijk, maar met een griezelig lege geluidsband en veel intelligente setstukken is het ook een aantrekkelijke plek om twee of drie uur te vertoeven.

Je Tijd Uitzitten

Er is een soort uitdaging aan het proces van het doorzoeken van meerdere lagen van hetzelfde spel, zal ik zeggen. Maar ik zou niet zo ver gaan om te zeggen dat de puzzels onredelijk of onmogelijk zijn. Er is een hintsysteem, dus de kans dat je op een dood spoor terechtkomt en in het donker tast, is extreem klein. Dat wil niet zeggen dat je door de campagne heen zult razen, houd er rekening mee, want het spel maakt volop gebruik van zijn gruwelijke valstrikken om je een valstrik of een dodelijke curveball toe te dienen. En toch, ondanks zijn sadistische molshopen, geeft het evenveel als het neemt. En het is voldoening werk, echt — meer nog als je je doelen bereikt en de kansen van overleven tegen.

Uitspraak

Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? is het ideale voer voor de meest paranoïde puzzelaars. Het is allemaal leuk en aardig totdat iemand gewond raakt, geef ik toe. En, aangezien de meeste dingen je proberen te doden in deze kleine boeket van barbaarse sneden en gevaarlijke valstrikken — dat is een gewoon verschijnsel, grappig genoeg. En je zult gewond raken, wat op zich nog steeds veel plezier is, ondanks het feit dat je meer tijd zult besteden aan het twijfelen aan de situatie en het nemen van risico’s voor een tweede kans om de onbekende te overleven. Het is het feit dat je altijd over je schouder kijkt of tussen puzzels door loopt, dat is het boeiende deel. Het is het soort dopamine dat je wilt najagen, misschien niet voor een hele weekend, maar voor genoeg tijd om de doden de moeite waard te maken.

Met een steeds veranderende onderwereld van boosaardige versieringen en meerdere keuzes en uitkomsten om doorheen te snijden, kun je jezelf vast komen zitten in deze specifieke ode aan een permanente cyclus van passief-agressieve marteling voor een zorgwekkende periode. Naast zijn slimme hybride benadering van het combineren van twee verschillende genres in dezelfde ketel, Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? komt ook schoon met een overtuigend thema van een escape room dat barst van de intuïtieve puzzels, onvoorspelbare gameplay-mechanica en een noviteitskunststijl die het potentieel heeft om een opvallend kenmerk te worden in zijn gekozen setting.

Als het een snelle rit door een bodemloze hel is die je zoekt, dan moet je Is Dit Spel Proberen Mij te Doden? zeker overwegen om de dobbelstenen te rollen. Je zult sterven — maar je zult ook een geweldige tijd hebben.