De Chef’s Shift Recensie (PC)

Typingspellen zijn een beetje zoals ananas op pizza — het is een liefde-haatverhouding die geen van beide facties ooit met elkaar eens zal zijn. Het is een van die dingen — het soort combinatie dat je niet zou aarzelen om in een lokale vuilnisbelt te dumpen, maar tegelijkertijd een delicatesse die, zodra gebeten, vaak een twijfelachtige behoefte om je vorige beslissingen te heroverwegen en nog meer van hetzelfde te consumeren. Hetzelfde geldt voor The Chef’s Shift, een typingspel dat bijna onmiddellijk de verbinding tussen jezelf en de andere tools in je arsenaal doorsnijdt en vervolgens talloze stukjes jargon in je keel stopt en vraagt dat je ze in woorden of acties herhaalt, als je wilt. Er is geen muis voor je om te gebruiken — alleen muizen om achterna te zitten, zoals het blijkt. En niet met een muizenval, maar — je raadt het al — met meer woorden.

Aan de ene kant kun je argumenteren dat The Chef’s Shift een eenvoudig spel is, omdat het je niet vraagt om de kunst van koken te beheersen, per se, maar simpelweg commando’s in een balk te typen om magische dingen te laten gebeuren. Maar, dit is een beetje waar een klein hobbeltje in het systeem terechtkomt. Net als in een echte wereld, kunnen gasten hier ongeduldig zijn en weigeren om uit eten te gaan in een plaats die geen snelle ommekeer maakt en geen gloeiend hete delicatesse op een zilveren schaal serveert. Met andere woorden, mensen haten trage handen, en daarom moeten diegenen die willen een carrière in voedselproductie nastreven, mijn waarschuwing voor The Chef’s Shift in acht nemen. Neem het van mij — dit is niet geschikt voor nerveuze bakkers of tederliefhebbende handen.

Alphabetti Spaghetti

Toen ik zei dat The Chef’s Shift een typingspel was, deed ik dat niet expres om het met een andere genre te omhullen. O, jonge chefs, dit is geen gewoon knoppen-indrukken-prompt-schiet-spel; het is een spel dat letterlijk je toetsenbord gebruikt om alles in de keuken te besturen, van het menu tot de keuken, het koken tot de finishing touches. Als je wilt stoppen met het spel, dan moet je vertellen aan het spel om de kookplaat uit te zetten met je toetsenbord. En hetzelfde geldt voor bijna alles wat je in The Chef’s Shift doet. Wil je gebruiken je muis om de wereld te navigeren? Tough — dat is een misdaad, vriend. Probeer het, en je kunt wel eens een kans missen om een Michelin-ster te verdienen. Omdat dat is hoe alle grote restaurants hun strepen verdienen — door tovenaars met toetsenborden te zijn, wist je dat?

The Chef’s Shift is opgedeeld in zes scenario’s, met elk een specifieke keuken voor je om te beheersen, klanten om te bedienen en verschillende bochten om te nemen. Het begint relatief eenvoudig — met een paar keuze-woorden, een uitspreekbaar gerecht en een groep klanten die het niet kan schelen of ze vers eten of wat je op de achterkant van je gereedschap hebt gesmeerd. Net als bij veel woord-gebaseerde spellen, ga je door deze eerste fasen heen door je acties en ingrediënten handmatig in een tekstvak in te voeren en vervolgens harten te verdienen in ruil voor andere beloningen. Hoe snel je typt, hoe groter de beloning — en zo verder. En daarna wordt het meer of minder een strijd om dominantie over de wereld van fine dining te behalen.

Typing for Tips

Er is een strategisch element in The Chef’s Shift, hoewel ik het niet noodzakelijkerwijs als moeilijk zou bestempelen. In de meeste gevallen, heb je letters en woorden die op het scherm verschijnen, waarna je selectief moet zijn met je ingrediënten en acties om meer harten te verdienen. Maak je geen zorgen, het heeft een paar lastige modificaties en een kleine hoeveelheid uitdagingen om op te lossen. Bijvoorbeeld, sommige restaurants hebben NPCs die de VIP-behandeling vereisen, terwijl andere restaurants milieubeoordelingen hebben die moeten worden uitgevoerd om vooruit te komen. En er is een solide variatie hier, met elk van de zes locaties die een aanzienlijke hoeveelheid taken heeft om uit te voeren, excentrieke diners om te voeden en recepten om op te rakelen.

The Chef’s Shift heeft een verhaallijn, grappig genoeg. En niet alleen een voorspelbare verhaallijn die hetzelfde generieke verhaal vertelt van een aspirant-kok die probeert om in de keuken te slagen, maar een die een paar meer tanden heeft, zogezegd, met een verrassende hoeveelheid wendingen en bochten om te ontrafelen onderweg. En ja, terwijl het er onschuldig en suikerzoet uitziet, is het feit van de zaak dat de plot daadwerkelijk een aantal onderliggende problemen van een criminele soort aanraakt — een thema dat het op een passende manier verkent met plausibele, hoewel vaak komische, dialoog.

Het feit dat het spel geen verhaallijn nodig heeft om goed te zijn, is een beetje zoals het vinden van een kers op een goede cake. Het heeft de versiering niet nodig om smakelijk te zijn, maar ik ben blij dat het er is; het voegt substantie toe aan de ervaring en niet te vergeten een origineel ingrediënt dat helpt om het te onderscheiden van andere kook-georiënteerde typingspellen.

Verdict

The Chef’s Shift is een enorm leuke game, zelfs als het een flexibele hand en een neiging om woorden efficiënt te hakken vereist. De leercurve daargelaten, duikt het spel diep in een boeiend verhaal dat vol zit met herinneringswaardige personages en plakkerige dialoog — twee dingen die uiteindelijk hetgeen wat anders een zeer, zeer basisconcept zou kunnen zijn, verheffen. Het spel is eenvoudig, geef ik toe, maar met een groep NPCs, zes unieke restaurants en een hele menu van zorgvuldig samengestelde ingrediënten om je bezig te houden, is het zeker een makkelijke om te verteren.

Om het makkelijker te maken, zal ik dit zeggen: als chaotisch snelle typingen en liminale mini-spellen à la Cooking Mama jouw kopje thee zijn, dan zul je zeker meer dan genoeg vinden om te verteren in deze rollende bal van alfabet spaghetti. Het kan een harde noot zijn om te kraken, maar met een bevredigende hoeveelheid beloningen om te ontgrendelen en noviteitsupgrades om na te streven op weg naar sous-chef-stardom, zul je zeker een leuke tijd hebben om tegen die noot te slaan met de achterkant van je toetsenbord.