Forest Grove Recensie (Xbox One, Xbox Series X/S, PlayStation 4, PlayStation 5, Switch & PC)

Na het door een onbeschrijflijke hoeveelheid gangen te hebben gelopen en genoeg mysteries te hebben opgelost om zelfs iemand als Hercule Poirot te laten sidderen van bewondering, dacht ik dat Blowfish Studios‘ Forest Grove niet te veel van een obstakel zou zijn om overheen te springen. Op papier althans, klonk het niet al te veeleisend: de dochter van een rijke ondernemer was vermist en een leeg huis bleek toevallig de aanwijzingen te verbergen die wezen op haar algemene verblijfplaats. In mijn ogen was het Gone Home, maar met minder brieven tussen geliefden en meer CSI-geobsedeerde reconstructies en algehele kwaadaardige activiteiten om doorheen te zoeken. Dat, voor mij althans, was Forest Grove in een notendop.

Forest Grove is, voor het geval je het gemist hebt, een first-person detective game – een relatief korte rondgang door een futuristische wereld die toevallig het toneel is voor een curieuze zaak over een vermist meisje en een rijke tech-guru die ook toevallig de vader van het slachtoffer is. Geen verrassing, het is jouw taak om je knokkels te branden aan de aanwijzingen en te figureren uit wat hier is gebeurd, evenals de feiten van de fictie te scheiden terwijl je door artifact na artifact wroet. Laat ik zeggen, Hercule Poirot zou een absolute feestdag hebben gehad met deze.

Het is al een paar uur geleden sinds ik voor het eerst de gangen van dat specifieke misdrijf betrad, en dus, terwijl het nog steeds relatief vers in mijn geheugen is, zou ik een vers of twee moeten opschrijven om het dossier te beschrijven. De vraag die boven alles hangt, is eenvoudig: was het de moeite waard om de reis te maken, of was het nauwelijks de moeite waard om je aan te kleden? Laten we er recht op af gaan.

De toekomstige dilemma

Om je een beeld te geven, Forest Grove speelt zich vijftig jaar in de toekomst af, in een bijna cyberpunk-achtige wereld die rijke victoriaanse esthetiek combineert met een CSI-achtig nano-tech blauwdruk. Als een nieuw gerekruteerde onderzoeker van de passend getitelde Remote Forensics Branch, moet je de kracht van een geavanceerd instrument benutten dat je de mogelijkheid geeft om eerdere gebeurtenissen te reconstrueren en een huis te doorzoeken op zoek naar aanwijzingen die naar de verblijfplaats van een vermist meisje wijzen. Het is allemaal Heavy Rain, op bepaalde manieren, aangezien het grootste deel van de gameplay ofwel draait om het onderzoeken van aanwijzingen of het verbinden van bepaalde componenten om een plausibele uitkomst te creëren. Het enige verschil hier is, nou ja, je zult geen bijwerkingen ondervinden als gevolg van het uitgebreide gebruik van de AI-tech. Phew.

Het doel in Forest Grove is heel eenvoudig: van kamer tot kamer manoeuvreren in een leeg landhuis en een zaak opbouwen die helpt om de verdwijning van een meisje genaamd Zooey op te lossen. Er zijn verschillende verdachten om te overwegen onderweg, hoewel, in tegenstelling tot veel detective-IP’s, je ze nooit zult ondervragen, per se, maar ze in gedachten houden voor de theatrale conclusie, op het moment waarop je je bewijs presenteert en de zaak rechtzet. Aangezien het in feite een detective game is, moet je leren om de stippen zelf te verbinden – een taak die, niet verwonderlijk, de game niet daadwerkelijk probeert te helpen. Maar wie maalt ervan? Immers, het is in de functiebeschrijving.

Om samen te vatten, er is een vermist meisje – de dochter van een rijke tech-innovator, en een leeg huis dat vol zit met sporen van DNA en voormalige herinneringen. Jouw doel: de technologie gebruiken die door die innovator is gemaakt en die laten decoderen waar zijn lang verloren kind is.

Je bent op jezelf aangewezen, jongen

Ondanks dat de game nagenoeg geen moeite doet om je nieuw benoemde carrière te ondersteunen, zijn de daadwerkelijke taken van die carrière niet zo moeilijk om je hoofd omheen te wrappen. Voor het grootste deel is het gewoon een kwestie van een item onderzoeken, er eenmaal naar kijken en je dan veel wijzer voelen als dat item in de overkoepelende reconstructiebubbel past. Het is zo voor het hele verhaal, wat betekent dat zodra je in wezen de eerste kamer hebt gemasterd, de rest van de kamers soortgelijk volgen en tussen je vingers uit elkaar vallen totdat er nog maar één over is.

Maak me niet verkeerd, ik genoot van het concept om tussen kamers te werken en mijn netwerk van bewijs en potentiële verdachten te ontwikkelen. Ik miste echter de sociale aspecten – de kameraadschap tussen mensen en getuigen en dat soort dingen. En hoewel een groot deel van de game volledig is ingesproken, was er nog veel te wensen over, en niet te vergeten een helpende hand om dat dreigende gevoel van isolatie te verlichten met niet veel meer dan een motief en een lege zaak.

Natuurlijk, zodra de radertjes uiteindelijk in beweging kwamen en de optie om de reconstructie te zien klopte, vlogen die zorgen snel weg en lieten me volledig ondergedompeld achter – zozeer dat ik wilde doorgaan en de volgende schakel in de keten vinden. Tijdens die frequente momenten van stilte, kan ik echter niet zeggen dat ik op een identieke golflengte werkte, aangezien ik ofwel wanhopig probeerde terug te keren en de wolken te berijden, of aarzelend terugreisde naar locaties die ik al verschillende keren had leeggemaakt.

De schoonheid van AI

Er is één ding dat ik fascinerend vond in Forest Grove, en dat was de technologie – de handige gadgets en snufjes die, hoewel in korte voorraad, me een reden gaven om te geloven dat ik in feite een burger was van een nano-georiënteerde toekomst. Van de goggles die me toelieten om sporen van DNA te onderzoeken, tot de technologie die me toegang gaf tot een rijke hoeveelheid cyberkennis – elk instrument had een doel, en ik genoot er echt van om volledig gebruik te maken van elke mogelijkheid terwijl ik door de resten van de richel en de spleten van het landhuis van de multimiljonair sloop.

Zeker, de geavanceerde nano-tech is een zegen op zich, maar wat Forest Grove echt naar beneden haalt, is het gebrek aan diepte. Om het bot te zeggen, er zijn niet veel plotwendingen en -draaiingen om aan boord te gaan tijdens je onderzoek op de plaats delict, noch zijn er onverwachte aankomsten of dramatische vertoningen om de situatie op te schudden. In plaats daarvan krijg je gewoon de instrumenten om een relatief eenvoudig en enigszins voorspelbaar raadsel op te lossen, en vervolgens word je gevraagd om je consensus over de kwestie te geven voordat je de verdachte achter de tralies zet. En dat is het. Er zijn geen Michael Bay-achtige cutscenes, noch zijn er post-credits teasers die het begin van een nieuw hoofdstuk aankondigen – of iets dergelijks. Gewoon een krantenkop, en een korte passage die de details van de open-en-gesloten zaak schetst. Niets bijzonder opwindends daar, dus.

Al met al kan Forest Grove in twee uur of minder worden afgehandeld. Dat is, natuurlijk, mits je veel tijd besteedt aan het zorgvuldig samenweven van elk stuk van de puzzel en het doorzoeken van elke aanwijzing en passage van dialoog. Om die ene reden alleen al, kan ik niet helpen maar voelen alsof er meer had moeten zijn om te verkennen.

Uitspraak

Forest Grove wint onze gunst niet als een verhaal–gedreven avontuur, maar het levert genoeg om te worden gezien als een echt solide detective-spel. En hoewel het verhaal voorspelbaar is, tot op zekere hoogte, roept het genoeg op om een relatief saai verhaal opmerkelijk leuk te maken. Maar natuurlijk, dat wil niet zeggen dat het genoeg is om naar huis te schrijven; het gebrek aan dialoog en kameraadschap verpest een anderszins relatief vermakelijke CSI-achtige ervaring. Het punt is, het had zo veel meer in de mix kunnen integreren, maar in plaats daarvan koos het voor minder componenten en faalde het om het hele portret te schilderen.

In mijn geest is Forest Grove verschillende zaken tekort om een complete product te zijn. Dat wil niet zeggen dat het enkele verhaal dat het heeft niet goed is – want het is het. Echter, met de hoeveelheid technologie die de zelfstandige onderneming naar de tafel bracht, voelde het bijna verspild om het na een paar korte uren opzij te leggen. Voor mij althans, voelde het alsof de zaak rondom Zooey alleen het eerste hoofdstuk was in een veel, veel groter boek met korte verhalen. Laat ik zeggen, het was een eenmalige onderneming – een feit dat ik, en zonder twijfel vele anderen, een beetje tekort zullen doen.

Als alles is gezegd en gedaan, kun je zeker veel erger doen dan Forest Grove – vooral als je wanhopig bent om de wateren van een nieuwe en onbewoonde misdaadscène te betreden met alle technologie en AI-geïnfuseerde gadgets erbij. Gaat het je op de rand van je stoel laten zitten terwijl je elk hoekje van het plaatje afpelt? Waarschijnlijk niet. Voor wat het waard is, zal het je echter genoeg plagen om een tweede, en misschien zelfs een derde inning te willen.